Dokładny skład leku Anzorin: Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych
Spis treści
- Wprowadzenie
- Skład leku Anzorin
- Substancje pomocnicze
- Znaczenie substancji pomocniczych
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Anzorin jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz umiarkowanych i ciężkich epizodów manii. Zawiera substancję czynną olanzapinę, która należy do grupy leków przeciwpsychotycznych. W artykule przedstawimy szczegółowy opis składników leku Anzorin oraz substancji pomocniczych, które są niezbędne do jego prawidłowego działania.
Skład leku Anzorin
Każda tabletka leku Anzorin zawiera określoną ilość substancji czynnej – olanzapiny. Dostępne są różne dawki leku: 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg olanzapiny[1].
Substancje pomocnicze
Oprócz substancji czynnej, tabletki Anzorin zawierają również szereg substancji pomocniczych, które wspomagają działanie leku i jego przyswajanie przez organizm. Oto pełna lista substancji pomocniczych zawartych w leku Anzorin[1]:
- Celuloza mikrokrystaliczna (E 460a) – stosowana jako środek wypełniający i stabilizujący.
- Mannitol (E 421) – działa jako środek słodzący i wypełniający.
- Skrobia żelowana (kukurydziana) – używana jako środek wiążący.
- Krospowidon – działa jako środek rozpraszający, ułatwiający rozpad tabletki w jamie ustnej.
- Sodu laurylosiarczan – stosowany jako środek powierzchniowo czynny.
- Aspartam (E 951) – słodzik, który jest źródłem fenyloalaniny.
- Guma Guar (E 412) – stosowana jako środek zagęszczający i stabilizujący.
- Krzemionka koloidalna bezwodna (E 551) – działa jako środek przeciwzbrylający.
- Magnezu stearynian (E 572) – stosowany jako środek poślizgowy.
Znaczenie substancji pomocniczych
Substancje pomocnicze pełnią kluczową rolę w zapewnieniu skuteczności i bezpieczeństwa leku. Oto szczegółowe wyjaśnienie ich funkcji:
- Celuloza mikrokrystaliczna (E 460a) – pomaga w utrzymaniu struktury tabletki, zapewniając jej stabilność.
- Mannitol (E 421) – jest stosowany jako środek słodzący, który nie wpływa na poziom cukru we krwi, co jest ważne dla pacjentów z cukrzycą.
- Skrobia żelowana (kukurydziana) – działa jako środek wiążący, który pomaga w utrzymaniu integralności tabletki.
- Krospowidon – ułatwia szybki rozpad tabletki w jamie ustnej, co jest istotne dla pacjentów mających trudności z połykaniem.
- Sodu laurylosiarczan – pomaga w rozpuszczaniu substancji czynnej, co zwiększa jej biodostępność.
- Aspartam (E 951) – jest słodzikiem, który może być szkodliwy dla osób z fenyloketonurią, dlatego ważne jest, aby pacjenci byli tego świadomi.
- Guma Guar (E 412) – działa jako środek zagęszczający, który pomaga w utrzymaniu konsystencji tabletki.
- Krzemionka koloidalna bezwodna (E 551) – zapobiega zbrylaniu się składników tabletki, co ułatwia jej przechowywanie.
- Magnezu stearynian (E 572) – działa jako środek poślizgowy, który ułatwia produkcję tabletek.
Słownik pojęć
- Olanzapina – substancja czynna leku Anzorin, stosowana w leczeniu schizofrenii i epizodów manii.
- Celuloza mikrokrystaliczna (E 460a) – substancja pomocnicza stosowana jako środek wypełniający i stabilizujący.
- Mannitol (E 421) – środek słodzący i wypełniający, który nie wpływa na poziom cukru we krwi.
- Skrobia żelowana (kukurydziana) – substancja pomocnicza działająca jako środek wiążący.
- Krospowidon – substancja pomocnicza ułatwiająca rozpad tabletki w jamie ustnej.
- Sodu laurylosiarczan – środek powierzchniowo czynny, który pomaga w rozpuszczaniu substancji czynnej.
- Aspartam (E 951) – słodzik, który jest źródłem fenyloalaniny i może być szkodliwy dla osób z fenyloketonurią.
- Guma Guar (E 412) – substancja pomocnicza działająca jako środek zagęszczający i stabilizujący.
- Krzemionka koloidalna bezwodna (E 551) – środek przeciwzbrylający, który zapobiega zbrylaniu się składników tabletki.
- Magnezu stearynian (E 572) – substancja pomocnicza działająca jako środek poślizgowy.
Podsumowanie
Lek Anzorin zawiera substancję czynną olanzapinę oraz szereg substancji pomocniczych, które wspomagają jego działanie. Substancje pomocnicze pełnią kluczową rolę w zapewnieniu skuteczności i bezpieczeństwa leku, pomagając w utrzymaniu struktury tabletki, ułatwiając jej rozpad w jamie ustnej oraz zwiększając biodostępność substancji czynnej. Pacjenci powinni być świadomi składu leku oraz ewentualnych przeciwwskazań, takich jak fenyloketonuria.














