Lerakta

Lerakta to nowoczesny lek przeciwnadciśnieniowy dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 20 mg lerkanidypiny chlorowodorku (co odpowiada 18,8 mg lerkanidypiny). Preparat należy do grupy leków zwanych antagonistami wapnia lub blokerami kanału wapniowego, które skutecznie obniżają podwyższone ciśnienie tętnicze.

Lek jest przeznaczony do leczenia łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego samoistnego u dorosłych. Nadciśnienie tętnicze samoistne, zwane również pierwotnym, to stan, w którym ciśnienie krwi jest podwyższone bez określonej przyczyny medycznej. Jest to najczęstsza postać nadciśnienia, dotykająca większość osób z tym schorzeniem.

Lerkanidypina, substancja czynna leku Lerakta, działa poprzez blokowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich znajdujących się w ścianach naczyń krwionośnych. Dzięki temu naczynia krwionośne rozszerzają się, co zmniejsza opór, z jakim serce musi pompować krew. W rezultacie ciśnienie tętnicze obniża się.

Ważną zaletą lerkanidypiny jest to, że działa ona stopniowo i przedłużenie, co oznacza, że ciśnienie obniża się płynnie, bez nagłych spadków. Lek jest bardzo selektywny w działaniu na naczynia krwionośne, co minimalizuje ryzyko niepożądanych efektów ze strony serca. Mimo krótkiego czasu przebywania w organizmie, lerkanidypina działa przez całą dobę dzięki silnemu wiązaniu z błonami komórkowymi.

Standardowa dawka leku Lerakta wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od tego, jak organizm reaguje na leczenie, lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg na dobę. Ważne jest, aby dawkę zwiększać stopniowo, ponieważ pełny efekt przeciwnadciśnieniowy może pojawić się dopiero po około dwóch tygodniach stosowania leku.

Bardzo ważne zasady przyjmowania leku:

• Tabletkę należy przyjmować rano, najlepiej na czczo.
• Lek trzeba zażyć co najmniej 15 minut przed śniadaniem.
• Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.
• Podczas leczenia kategorycznie nie wolno pić soku grejpfrutowego ani jeść grejpfrutów – mogą one znacznie zwiększyć stężenie leku we krwi i nasilić jego działanie.

Stosowanie u szczególnych grup pacjentów

Osoby starsze: Zazwyczaj nie jest konieczne dostosowywanie dawki u osób w podeszłym wieku, jednak lekarz powinien zachować szczególną ostrożność przy rozpoczynaniu leczenia.

Problemy z nerkami lub wątrobą: U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby można stosować standardowe dawki, ale należy zachować ostrożność przy zwiększaniu dawki do 20 mg. Osoby z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (w tym osoby dializowane) nie mogą stosować tego leku.

Dzieci i młodzież: Lek nie jest przeznaczony dla osób poniżej 18 roku życia, ponieważ nie przeprowadzono badań w tej grupie wiekowej.

Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie tego leku jest zabronione:

• Uczulenie na lerkanidypinę lub którykolwiek składnik leku.
• Zwężenie drogi odpływu krwi z lewej komory serca.
• Nieleczona niewydolność serca.
• Niestabilna dławica piersiowa lub świeży zawał serca (w ciągu ostatniego miesiąca).
• Ciężkie problemy z wątrobą.
• Ciężkie problemy z nerkami, w tym osoby na dializach.
• Jednoczesne stosowanie z silnymi lekami hamującymi enzym CYP3A4 (jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, klarytromycyna).
• Jednoczesne stosowanie z cyklosporyną.
• Spożywanie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego.

Zaburzenia rytmu serca: Osoby z zespołem chorego węzła zatokowego (bez rozrusznika serca) powinny stosować lek z ostrożnością.

Problemy z sercem: Choć lek nie wpływa negatywnie na pracę serca, należy zachować ostrożność u osób z zaburzeniami czynności lewej komory serca oraz u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.

Dławica piersiowa: U niektórych osób mogą wystąpić bóle w klatce piersiowej lub napady dławicy. Bardzo rzadko u osób z wcześniejszą dławicą mogą nasilić się objawy.

Dializa otrzewnowa: U osób poddawanych dializie otrzewnowej lek może powodować zmętnienie płynu dializacyjnego z powodu zwiększonego stężenia tłuszczów. Jest to zjawisko odwracalne po odstawieniu leku.

Alkohol: Należy unikać picia alkoholu podczas leczenia, ponieważ może on nasilać działanie obniżające ciśnienie.

Lerakta może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.

Leki, których nie można łączyć z Lerakta:

• Silne inhibitory enzymu CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, klarytromycyna) – mogą znacznie zwiększyć stężenie lerkanidypiny we krwi.
• Cyklosporyna – powoduje wzrost stężenia obu leków we krwi.
• Grejpfruty i sok grejpfrutowy – spowalniają rozkład leku i zwiększają jego działanie.

Leki wymagające ostrożności:

• Leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) i ryfampicyna mogą osłabiać działanie lerkanidypiny.
• Beta-blokery (metoprolol) – można je łączyć, ale może być konieczne dostosowanie dawki.
• Digoksyna – wymaga uważnego monitorowania, ponieważ może zwiększyć się jej stężenie we krwi.
• Cymetydyna w dużych dawkach może nasilić działanie obniżające ciśnienie.
• Symwastatyna – można ją bezpiecznie łączyć, jeśli lerkanidypinę przyjmuje się rano, a symwastatynę wieczorem.

Lek można bezpiecznie łączyć z lekami moczopędnymi i inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE).

Ciąża: Nie zaleca się stosowania leku Lerakta u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują antykoncepcji. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią: Nie wiadomo, czy lerkanidypina przenika do mleka kobiecego. Nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią.

Płodność: U niektórych mężczyzn leczonych antagonistami wapnia obserwowano zmiany w plemnnikach, które mogą wpływać na zapłodnienie. Jeśli zabiegi zapłodnienia in vitro są nieskuteczne bez wyraźnej przyczyny, należy rozważyć wpływ leku.

Jak każdy lek, Lerakta może powodować działania niepożądane, chociaż nie u wszystkich osób muszą one wystąpić.

Najczęstsze działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

• Obrzęki obwodowe (najczęściej kostek i stóp).
• Ból głowy.
• Nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza twarzy i szyi (uczucie gorąca).
• Przyspieszone bicie serca, kołatanie serca.
• Zawroty głowy.

Mniej częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

• Niestrawność, nudności, ból brzucha.
• Senność, omdlenia.
• Osłabienie, zmęczenie.

Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób):

• Wymioty, biegunka.
• Przerost dziąseł.
• Wysypka, świąd.
• Ból mięśni.
• Częste oddawanie moczu.
• Ból w klatce piersiowej.
• Dławica piersiowa.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Bardzo rzadkie: pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, ust, języka lub gardła, który może utrudniać oddychanie).

Ważne jest, aby wiedzieć, że lek nie wpływa niekorzystnie na poziom cukru we krwi ani na poziom tłuszczów.

Lek może w niewielkim stopniu wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą wystąpić zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie, a rzadko senność. Jeśli odczuwasz takie objawy, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn wymagających koncentracji.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić: znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca. W przypadku bardzo dużych dawek może wystąpić zwolnienie akcji serca i osłabienie pracy serca.

Jeśli podejrzewasz przedawkowanie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala. Ze względu na długotrwałe działanie leku, konieczne może być monitorowanie układu sercowo-naczyniowego przez co najmniej 24 godziny.

Jedna tabletka powlekana Lerakta 20 mg zawiera 20 mg lerkanidypiny chlorowodorku (co odpowiada 18,8 mg lerkanidypiny) oraz 60 mg laktozy jednowodnej. Osoby z nietolerancją laktozy powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku.

Tabletki są różowe, okrągłe, obustronnie wypukłe, o średnicy 8,5 mm, z linią podziału po jednej stronie i oznaczeniem „L” po drugiej stronie. Linia podziału ułatwia rozkruszenie tabletki w celu łatwiejszego połknięcia, ale nie służy do dzielenia na równe dawki.

Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności wynosi 3 lata od daty produkcji.

Lerakta to lek dostępny wyłącznie na receptę. Nie należy go stosować samodzielnie bez konsultacji z lekarzem. Regularnie kontroluj ciśnienie tętnicze i zgłaszaj się na wizyty kontrolne zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przerywaj leczenia bez konsultacji z lekarzem, nawet jeśli czujesz się dobrze – nadciśnienie tętnicze często nie daje objawów, ale wymaga ciągłego leczenia.

Jeśli masz jakiekolwiek dodatkowe pytania dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Pamiętaj, aby zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych lub bezpośrednio do producenta leku.