Konaten

Konaten to lek przepisywany na receptę, który zawiera substancję czynną atomoksetynę. Jest stosowany w leczeniu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, znanej jako ADHD (z angielskiego Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder). Lek jest dostępny w czterech mocach: 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg, w postaci twardych kapsułek do przyjmowania doustnego.

Konaten jest wskazany dla dzieci od 6. roku życia, młodzieży oraz dorosłych z rozpoznanym ADHD. Lek stanowi element kompleksowego programu leczenia, który zazwyczaj obejmuje również działania psychologiczne, edukacyjne i społeczne.

Leczenie powinno być rozpoczęte przez lekarza specjalistę w leczeniu ADHD, takiego jak pediatra, psychiatra dzieci i młodzieży lub psychiatra. Diagnoza musi być postawiona zgodnie z aktualną klasyfikacją zaburzeń psychicznych.

U osób dorosłych bardzo ważne jest potwierdzenie, że objawy ADHD występowały już w dzieciństwie i utrzymują się do teraz. Pacjent powinien wykazywać ADHD o nasileniu co najmniej umiarkowanym, które wpływa na co najmniej dwie sfery życia (na przykład funkcjonowanie w szkole, w pracy lub w relacjach społecznych).

Atomoksetyna, substancja czynna leku Konaten, działa poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny w mózgu. Noradrenalina to neuroprzekaźnik, czyli substancja chemiczna, która pomaga w przekazywaniu sygnałów między komórkami nerwowymi. U osób z ADHD układ ten nie działa prawidłowo, co prowadzi do trudności z koncentracją, impulsywności i nadmiernej aktywności.

W przeciwieństwie do niektórych innych leków stosowanych w ADHD, atomoksetyna nie jest lekiem psychostymulującym ani pochodną amfetaminy. Działa selektywnie na układ noradrenergiczny, nie wpływając bezpośrednio na inne neuroprzekaźniki, takie jak serotonina czy dopamina.

Konaten można przyjmować niezależnie od posiłków. Lek można podawać rano w pojedynczej dawce dobowej lub, jeśli to konieczne, w dwóch równych dawkach – rano i późnym popołudniem lub wczesnym wieczorem. Kapsułek nie należy otwierać ani wysypywać ich zawartości – należy połykać je w całości.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży o masie ciała do 70 kg

Leczenie rozpoczyna się od całkowitej dawki dobowej wynoszącej około 0,5 mg na kilogram masy ciała. Tę dawkę początkową należy utrzymać przez co najmniej 7 dni. Następnie lekarz może zwiększyć dawkę w zależności od odpowiedzi organizmu na lek. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi około 1,2 mg na kilogram masy ciała na dobę. Maksymalna zalecana całkowita dawka dobowa to 1,8 mg na kilogram masy ciała.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży o masie ciała większej niż 70 kg

Leczenie rozpoczyna się od dawki 40 mg na dobę, którą należy utrzymać przez co najmniej 7 dni. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 80 mg. Maksymalna zalecana całkowita dawka dobowa wynosi 100 mg, przy czym nie wykazano dodatkowych korzyści po zastosowaniu dawek większych niż 80 mg.

Dawkowanie u dorosłych

U dorosłych leczenie również rozpoczyna się od dawki 40 mg na dobę przez co najmniej 7 dni. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi od 80 mg do 100 mg na dobę. Maksymalna zalecana całkowita dawka dobowa to 100 mg.

Ważne: Dawkę leku zawsze ustala i modyfikuje lekarz prowadzący. Nie należy samodzielnie zmieniać dawkowania ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie leku Konaten jest bezwzględnie przeciwwskazane:

• Uczulenie na atomoksetynę lub którąkolwiek inną substancję pomocniczą zawartą w leku.
• Jednoczesne stosowanie lub stosowanie w ciągu ostatnich 2 tygodni leków z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Po zakończeniu leczenia atomoksetyną również należy odczekać co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem stosowania IMAO.
• Jaskra z wąskim kątem (rodzaj choroby oczu), ponieważ atomoksetyna może powodować rozszerzenie źrenic.
• Ciężkie zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, miażdżyca zarostowa tętnic, dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca zagrażające życiu lub znaczące wrodzone wady serca.
• Ciężkie zaburzenia naczyń krwionośnych w mózgu, takie jak tętniak lub udar mózgu.
• Stwierdzony obecnie lub w przeszłości guz chromochłonny nadnerczy (rzadki rodzaj guza).

Badania przed rozpoczęciem leczenia

Przed przepisaniem leku Konaten lekarz powinien zebrać szczegółowy wywiad chorobowy i przeprowadzić podstawową ocenę wydolności układu krążenia, w tym zmierzyć ciśnienie tętnicze krwi i tętno. Jest to szczególnie ważne, aby wykluczyć choroby serca, które mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania leku.

Monitorowanie w trakcie leczenia

Podczas stosowania leku Konaten konieczne jest regularne kontrolowanie ciśnienia tętniczego krwi i tętna – po każdej zmianie dawki, a następnie nie rzadziej niż co 6 miesięcy. U większości pacjentów atomoksetyna powoduje niewielkie przyspieszenie rytmu serca i (lub) zwiększenie ciśnienia krwi, jednak u niektórych osób zmiany te mogą być bardziej nasilone.

Zachowania samobójcze

U pacjentów leczonych atomoksetyną zgłaszano myśli samobójcze i próby samobójcze, szczególnie u dzieci i młodzieży. Dlatego pacjenci, u których rozpoczęto leczenie ADHD, powinni być uważnie monitorowani pod kątem występowania lub nasilania się zachowań samobójczych. W razie wystąpienia takich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Wpływ na wątrobę

Bardzo rzadko zgłaszano przypadki uszkodzenia wątroby, w tym ostrą niewydolność wątroby, u pacjentów przyjmujących atomoksetynę. Jeśli wystąpi żółtaczka lub wyniki badań laboratoryjnych wskażą na uszkodzenie wątroby, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i nie należy ponownie go rozpoczynać.

Zaburzenia psychotyczne i maniakalne

Podczas stosowania atomoksetyny mogą wystąpić zaburzenia psychotyczne lub maniakalne, takie jak halucynacje, urojenia czy stan pobudzenia, nawet u pacjentów, u których wcześniej nie stwierdzono psychozy ani manii. Jeśli wystąpią takie objawy, lekarz oceni, czy są one związane ze stosowaniem leku i może rozważyć jego odstawienie.

Agresywne zachowanie i chwiejność emocjonalna

W trakcie badań klinicznych obserwowano częstsze występowanie wrogości, agresji i chwiejności emocjonalnej u pacjentów leczonych atomoksetyną w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo. Pacjenci powinni być monitorowani pod kątem tych objawów.

Reakcje alergiczne

U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne (ciężka reakcja alergiczna), wysypka, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła) oraz pokrzywka. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Napady drgawek

Podczas stosowania atomoksetyny mogą wystąpić napady drgawek. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, u których wcześniej występowały napady drgawek. Jeśli u pacjenta wystąpi napad drgawek lub zwiększy się ich częstość, lekarz może rozważyć przerwanie leczenia.

Wzrost i rozwój u dzieci

Podczas długotrwałego stosowania atomoksetyny u dzieci i młodzieży należy regularnie kontrolować wzrost i rozwój. U niektórych pacjentów na początku leczenia może nastąpić spowolnienie przyrostu masy ciała i wzrostu związane ze zmniejszeniem łaknienia. Lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia u dzieci, u których wzrost lub zwiększanie masy ciała nie jest właściwe.

Konaten może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.

Leki, których nie wolno stosować jednocześnie z Konaten

• Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – nie należy stosować atomoksetyny jednocześnie z IMAO ani w ciągu 2 tygodni po zakończeniu leczenia IMAO. Analogicznie, po zakończeniu leczenia atomoksetyną należy odczekać co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem stosowania IMAO.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

• Inhibitory enzymu CYP2D6 (np. fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna) – mogą znacznie zwiększyć stężenie atomoksetyny we krwi, co może wymagać dostosowania dawki.
• Salbutamol i inne leki rozszerzające oskrzela – jednoczesne stosowanie może nasilać wpływ na układ sercowo-naczyniowy, dlatego należy dokładnie monitorować rytm serca i ciśnienie tętnicze.
• Leki przeciwnadciśnieniowe – atomoksetyna może zmniejszać ich skuteczność.
• Leki zwiększające ciśnienie tętnicze – może wystąpić nasilony wpływ na ciśnienie krwi.
• Leki wydłużające odstęp QT (np. niektóre leki neuroleptyczne, przeciwarytmiczne) – zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca.
• Leki obniżające próg drgawkowy (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre leki neuroleptyczne) – zwiększone ryzyko wystąpienia napadów drgawek.

Nie należy stosować atomoksetyny w czasie ciąży, chyba że spodziewane korzyści dla matki wyraźnie przeważają ryzyko dla płodu. Dane dotyczące stosowania leku w czasie ciąży są ograniczone i nie są wystarczające, aby wykazać bezpieczeństwo dla płodu.

Nie wiadomo, czy atomoksetyna przenika do mleka kobiecego, dlatego należy unikać stosowania leku u kobiet karmiących piersią.

Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, koniecznie poinformuj o tym lekarza przed rozpoczęciem lub kontynuowaniem leczenia.

Atomoksetyna może powodować zmęczenie, senność i zawroty głowy. Pacjentom należy zalecić zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania niebezpiecznych urządzeń do czasu, aż będą pewni, że lek nie wpływa na ich sprawność.

Jak każdy lek, Konaten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane u dzieci i młodzieży

• Ból głowy – występuje u około 19% pacjentów.
• Ból brzucha – występuje u około 18% pacjentów.
• Zmniejszenie łaknienia – występuje u około 16% pacjentów.
• Nudności – występują u około 10-11% pacjentów.
• Wymioty – występują u około 10-11% pacjentów.
• Senność – występuje u około 10-11% pacjentów.

Większość tych działań niepożądanych jest łagodna lub umiarkowana i przemija w trakcie leczenia, szczególnie w pierwszym miesiącu stosowania leku. Ból brzucha i zmniejszenie łaknienia zazwyczaj ustępują samoistnie.

Inne działania niepożądane

Zaburzenia psychiczne: drażliwość, wahania nastroju, bezsenność, pobudzenie, lęk, depresja i obniżony nastrój, tiki, zachowania samobójcze, agresja, wrogość, chwiejność emocjonalna, psychozy (w tym omamy).

Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, omdlenie, drżenie, migrena, mrowienie lub drętwienie, napad drgawek.

Zaburzenia serca i naczyń krwionośnych: kołatanie serca, przyspieszony rytm serca, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, niedociśnienie ortostatyczne (gwałtowny spadek ciśnienia przy zmianie pozycji z leżącej na stojącą), zespół Raynauda (zaburzenie krążenia w palcach rąk i nóg).

Zaburzenia oka: rozszerzenie źrenic, niewyraźne widzenie.

Zaburzenia żołądka i jelit: zaparcia, niestrawność.

Zaburzenia wątroby: bardzo rzadko może wystąpić uszkodzenie wątroby, żółtaczka, zapalenie wątroby, a nawet ostra niewydolność wątroby.

Zaburzenia skóry: zapalenie skóry, świąd, wysypka, nadmierne pocenie się, reakcje alergiczne.

Zaburzenia układu moczowego: uczucie parcia na pęcherz, zatrzymanie moczu.

Zaburzenia ogólne: zmęczenie, letarg, ból w klatce piersiowej, osłabienie, zmniejszenie masy ciała.

Ważne: Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy lub działania niepożądane nasilają się, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Dotyczy to również działań niepożądanych niewymienionych w tej informacji.

W przypadku przedawkowania leku Konaten najczęściej występują objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), senność, zawroty głowy, drżenie i nietypowe zachowanie. Mogą również wystąpić objawy pobudzenia układu współczulnego, takie jak przyspieszony rytm serca, zwiększenie ciśnienia tętniczego, rozszerzenie źrenic i suchość w jamie ustnej.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala, nawet jeśli nie występują żadne objawy. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych wymagań dotyczących przechowywania leku – można go przechowywać w temperaturze pokojowej.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko naturalne.

Substancja czynna: Atomoksetyna w postaci atomoksetyny chlorowodorku.

• Konaten 10 mg – każda kapsułka zawiera 10 mg atomoksetyny.
• Konaten 18 mg – każda kapsułka zawiera 18 mg atomoksetyny.
• Konaten 25 mg – każda kapsułka zawiera 25 mg atomoksetyny.
• Konaten 40 mg – każda kapsułka zawiera 40 mg atomoksetyny.

Substancje pomocnicze: Skrobia żelowana kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna, dimetykon 350, żelatyna, sodu laurylosiarczan, tytanu dwutlenek, a w zależności od mocy również barwniki (żelaza tlenek żółty, indygotyna, żelaza tlenek czarny).

Konaten jest dostępny w postaci twardych kapsułek żelatynowych:

• Konaten 10 mg: Kapsułka z matowym białym wieczkiem i matowym białym korpusem, z czarnym nadrukiem „10 mg”.
• Konaten 18 mg: Kapsułka z matowym głęboko nasyconym żółtym wieczkiem i matowym białym korpusem, z czarnym nadrukiem „18 mg”.
• Konaten 25 mg: Kapsułka z matowym niebieskim wieczkiem i matowym białym korpusem, z czarnym nadrukiem „25 mg”.
• Konaten 40 mg: Kapsułka z matowym niebieskim wieczkiem i matowym niebieskim korpusem, z czarnym nadrukiem „40 mg”.

Lek jest dostępny w opakowaniach zawierających 7, 28, 30 lub 56 kapsułek w blistrach. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.