Lafactin

Lafactin to lek przeciwdepresyjny zawierający wenlafaksynę w dawce 37,5 mg. Należy do grupy leków zwanych inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Preparat działa poprzez zwiększanie stężenia dwóch ważnych substancji chemicznych w mózgu: serotoniny i noradrenaliny. U osób z depresją i stanami lękowymi stężenie tych substancji jest zazwyczaj obniżone, co wpływa na samopoczucie i funkcjonowanie.

Lek dostępny jest w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, co oznacza, że substancja czynna uwalnia się stopniowo przez cały dzień. Dzięki temu wystarczy przyjmować lek raz dziennie, a jego działanie jest równomierne i długotrwałe.

Lafactin przepisywany jest dorosłym pacjentom w leczeniu:

• Depresji – pomaga poprawić nastrój, zwiększyć energię i zainteresowanie codziennymi aktywnościami.
• Uogólnionych zaburzeń lękowych – zmniejsza nadmierny, przewlekły niepokój i zmartwienia.
• Fobii społecznej – łagodzi lęk związany z sytuacjami społecznymi i pomaga w ich unikaniu.
• Lęku napadowego – redukuje częstość i nasilenie napadów paniki.

Ważne jest, aby kontynuować leczenie zgodnie z zaleceniami lekarza, nawet gdy poczujesz się lepiej. Przedwczesne przerwanie terapii może spowodować powrót objawów lub ich nasilenie.

Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Zazwyczaj dawka początkowa wynosi 75 mg na dobę w przypadku depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych i fobii społecznej. W leczeniu lęku napadowego terapię rozpoczyna się od mniejszej dawki – właśnie 37,5 mg, którą następnie stopniowo zwiększa się.

Zasady przyjmowania:

• Przyjmuj kapsułki codziennie o tej samej porze – rano lub wieczorem.
• Połykaj kapsułki w całości, popijając płynem – nie dziel, nie krusz, nie żuj ani nie rozpuszczaj ich.
• Zawsze zażywaj lek z posiłkiem.
• Jeśli pominiesz dawkę, przyjmij ją jak najszybciej, chyba że zbliża się pora następnej – wtedy pomiń zapomnianą dawkę.
• Nigdy nie przyjmuj podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.

Lekarz może stopniowo zwiększać dawkę, jeśli będzie to konieczne. Maksymalna dawka w depresji wynosi 375 mg na dobę, a w zaburzeniach lękowych – 225 mg na dobę.

Nie przyjmuj tego leku, jeśli:

• Masz uczulenie na wenlafaksynę lub którykolwiek inny składnik preparatu.
• Przyjmujesz lub przyjmowałeś w ciągu ostatnich 14 dni inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – leki stosowane w depresji lub chorobie Parkinsona. Jednoczesne stosowanie może wywołać bardzo poważne, zagrażające życiu reakcje.
• Po zakończeniu leczenia Lafactin musisz odczekać co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem przyjmowania leków z grupy IMAO.

Przed rozpoczęciem leczenia koniecznie poinformuj lekarza, jeśli:

• Masz problemy z sercem, nadciśnienie tętnicze lub zaburzenia rytmu serca.
• Cierpisz na choroby oczu, zwłaszcza jaskrę.
• W przeszłości występowały u Ciebie napady padaczkowe lub drgawki.
• Masz zaburzenia krzepnięcia krwi lub łatwo tworzą się u Ciebie siniaki.
• Występowała u Ciebie lub w Twojej rodzinie mania lub zaburzenia dwubiegunowe.
• Masz problemy z wątrobą lub nerkami – może być konieczna zmiana dawki.
• Jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią.

Myśli samobójcze

Osoby z depresją i zaburzeniami lękowymi mogą mieć myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie. Na początku leczenia lekami przeciwdepresyjnymi takie myśli mogą się nasilić, zanim poczujesz poprawę – leki zaczynają działać zazwyczaj po około 2 tygodniach. Jeśli zauważysz u siebie takie myśli, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Pomocne może być poinformowanie bliskich o swoim leczeniu i poproszenie ich o zwracanie uwagi na niepokojące zmiany w Twoim zachowaniu.

Zespół serotoninowy

W rzadkich przypadkach, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami wpływającymi na układ nerwowy, może wystąpić zespół serotoninowy – potencjalnie zagrażający życiu stan. Objawy mogą obejmować: niepokój ruchowy, omamy, przyspieszone bicie serca, gorączkę, nadmierne pocenie się, drżenie, sztywność mięśni, nudności, wymioty, biegunkę. W przypadku wystąpienia tych objawów natychmiast zgłoś się do lekarza.

Bardzo ważne: Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz – zarówno na receptę, jak i dostępnych bez recepty, a także o preparatach ziołowych i suplementach.

Lafactin może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym:

• Lekami przeciwdepresyjnymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowymi).
• Lekami stosowanymi w migrenach (tryptany).
• Lekami przeciwbólowymi (tramadol, fentanyl, petydyna, metadon).
• Lekami przeciwpsychotycznymi.
• Lekami przeciwarytmicznymi.
• Niektórymi antybiotykami (erytromycyna, linezolid).
• Preparatami ziołowymi zawierającymi dziurawiec zwyczajny.
• Lekami wpływającymi na krzepnięcie krwi (warfaryna).

Nie spożywaj alkoholu podczas leczenia Lafactin – może to powodować skrajne zmęczenie, utratę przytomności i nasilenie objawów depresji.

Jak każdy lek, Lafactin może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Zawroty głowy, ból głowy, senność.
• Bezsenność.
• Nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia.
• Nadmierne pocenie się, w tym poty nocne.

Często występujące działania niepożądane (u mniej niż 1 na 10 osób)

• Zmniejszenie łaknienia, zmiany masy ciała.
• Nerwowość, pobudzenie, nietypowe sny.
• Drżenie, mrowienie, zaburzenia smaku.
• Zaburzenia widzenia, rozszerzone źrenice.
• Przyspieszone bicie serca, podwyższone ciśnienie krwi.
• Ziewanie, duszność.
• Wymioty, biegunka.
• Problemy z oddawaniem moczu.
• Zaburzenia seksualne (problemy z erekcją, opóźniony orgazm).
• Zmęczenie, osłabienie.

Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?

Przerwij przyjmowanie leku i zgłoś się do lekarza lub na izbę przyjęć, jeśli wystąpią:

• Obrzęk twarzy, warg, języka, trudności w oddychaniu lub przełykaniu.
• Ciężka wysypka skórna, pokrzywka, intensywny świąd.
• Objawy zespołu serotoninowego (patrz wyżej).
• Ból mięśni nieznanego pochodzenia, osłabienie mięśni.
• Objawy zakażenia z wysoką gorączką.
• Ucisk w klatce piersiowej, duszność, nieregularne bicie serca.

Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, koniecznie skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Lafactin należy stosować w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.

Leki podobne do Lafactin mogą zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodka przetrwałego nadciśnienia płucnego (PPHN) – poważnej choroby powodującej problemy z oddychaniem i sinienie skóry. Jeśli przyjmujesz lek pod koniec ciąży, istnieje również ryzyko nasilonych krwawień po porodzie.

Wenlafaksyna przenika do mleka matki, dlatego lekarz pomoże Ci zdecydować, czy kontynuować karmienie piersią, czy przerwać terapię.

Nigdy nie przerywaj leczenia nagle ani nie zmniejszaj dawki bez konsultacji z lekarzem, nawet jeśli poczujesz się lepiej. Nagłe odstawienie leku może wywołać nieprzyjemne objawy odstawienia, takie jak:

• Zawroty głowy, uczucie pustki w głowie.
• Ból głowy, zmęczenie.
• Bezsenność, koszmary senne.
• Nudności, biegunka.
• Nerwowość, pobudzenie, dezorientacja.
• Mrowienie, drętwienie, uczucie porażenia prądem.
• Objawy grypopodobne.
• Wzrost ciśnienia krwi.

Lekarz pomoże Ci stopniowo zmniejszać dawkę – proces ten może trwać kilka tygodni lub miesięcy. U niektórych osób konieczne jest bardzo powolne odstawianie leku przez okres kilku miesięcy.

• Przechowuj lek w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosuj po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
• Brak specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
• Nie wyrzucaj leków do kanalizacji – zapytaj farmaceutę, jak prawidłowo pozbyć się niepotrzebnych leków.

Każda kapsułka zawiera 37,5 mg wenlafaksyny (w postaci chlorowodorku wenlafaksyny) oraz substancje pomocnicze: sacharozę, hypromelo­zę, talk i etylocelulozę.

Kapsułki są twarde, żelatynowe, rozmiar 3, z nieprzezroczystym szarym wieczkiem i nieprzezroczystym brzoskwiniowym korpusem, z nadrukiem „E” na wieczku i „73″ na korpusie.

Wewnątrz kapsułek znajdują się białe do prawie białych, kuliste pelletki zawierające substancję czynną. Ważne: Możesz zauważyć białe granulki w kale – to normalne. Szkielet granulek nie rozpuszcza się i jest wydalany, ale wenlafaksyna została już wchłonięta do organizmu.

Lafactin nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, chyba że lekarz uzna to za absolutnie konieczne. Młodzi pacjenci przyjmujący leki przeciwdepresyjne są narażeni na zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych.

Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn – nie prowadź ani nie obsługuj urządzeń mechanicznych, dopóki nie poznasz wpływu leku na swój organizm.

Lafactin zawiera sacharozę – jeśli lekarz stwierdził u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem leku.