Alventa

Alventa to lek przeciwdepresyjny dostępny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Zawiera substancję czynną wenlafaksynę w dawce 37,5 mg. Lek ten należy do grupy leków nazywanych inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, co oznacza, że działa poprzez zwiększenie aktywności dwóch ważnych substancji chemicznych w mózgu – serotoniny i noradrenaliny. Te substancje pomagają regulować nastrój i emocje.

Kapsułki Alventa mają specjalną budowę – korpus jest biały, a wieczko brązoworóżowe. W środku znajdują się małe, białe do prawie białych kuleczki (peletki), które uwalniają lek stopniowo przez cały dzień. Dzięki temu wystarczy przyjmować lek tylko raz dziennie.

Alventa jest przepisywana w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych związanych z nastrojem i lękiem. Lek ten pomaga w następujących sytuacjach:

• Epizody dużej depresji – gdy odczuwasz długotrwały smutek, brak energii i zainteresowania codziennymi czynnościami.
• Zapobieganie nawrotom depresji – po wyleczeniu z depresji lek może być kontynuowany, aby zapobiec powrotowi objawów.
• Uogólnione zaburzenia lękowe – gdy odczuwasz nadmierne, uporczywe niepokoje dotyczące różnych spraw życiowych.
• Fobia społeczna – gdy odczuwasz intensywny lęk w sytuacjach społecznych, na przykład podczas rozmów z innymi ludźmi.
• Lęk napadowy – gdy doświadczasz nagłych, intensywnych ataków paniki, które mogą być połączone z lękiem przed przebywaniem w określonych miejscach (agorafobia).

Alventa należy przyjmować dokładnie według wskazówek lekarza. Lek przyjmuje się raz dziennie, podczas posiłku, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą – nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać, ponieważ zniszczyłoby to specjalny mechanizm przedłużonego uwalniania leku.

Typowe dawkowanie w różnych schorzeniach

W leczeniu depresji: Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 75 mg na dobę. Jeśli ta dawka nie przynosi wystarczającej poprawy, lekarz może stopniowo zwiększyć dawkę, maksymalnie do 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się ostrożnie, zwykle w odstępach około dwóch tygodni.

W leczeniu lęku uogólnionego: Również zaczyna się od 75 mg na dobę, a dawka może być zwiększona maksymalnie do 225 mg na dobę.

W leczeniu fobii społecznej: Standardowa dawka to 75 mg na dobę. W niektórych przypadkach dawka może być zwiększona do 225 mg na dobę.

W leczeniu lęku napadowego: Leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki – 37,5 mg przez pierwsze siedem dni, a następnie zwiększa się ją do 75 mg. W razie potrzeby dawka może być dalej zwiększana do maksymalnie 225 mg na dobę.

Ważne informacje o zakończeniu leczenia

Bardzo ważne jest, aby nie przerywać nagle przyjmowania leku. Nagłe odstawienie może spowodować nieprzyjemne objawy, takie jak zawroty głowy, zaburzenia snu, nudności, ból głowy czy uczucie niepokoju. Dlatego gdy nadejdzie czas zakończenia leczenia, lekarz stopniowo zmniejszy dawkę przez okres co najmniej jednego do dwóch tygodni. U niektórych osób proces ten może trwać dłużej – nawet kilka miesięcy.

Nie wolno stosować leku Alventa, jeśli:

• Jesteś uczulony na wenlafaksynę lub którykolwiek inny składnik tego leku.
• Przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś leki z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) – są to inne leki przeciwdepresyjne. Między zakończeniem przyjmowania IMAO a rozpoczęciem leczenia Alventa musi upłynąć co najmniej 14 dni. Podobnie, po zakończeniu leczenia Alventa trzeba odczekać co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem przyjmowania IMAO.

Myśli samobójcze i pogorszenie stanu psychicznego

Szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki, u niektórych osób mogą pojawić się myśli o samobójstwie lub chęć wyrządzenia sobie krzywdy. Jeśli zauważysz u siebie takie myśli, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Dotyczy to zwłaszcza młodych osób poniżej 25 roku życia, u których ryzyko takich myśli jest nieco większe.

Bliskie osoby powinny zwracać uwagę na jakiekolwiek niepokojące zmiany w Twoim zachowaniu lub nastroju, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia.

Zespół serotoninowy

Rzadko, ale może wystąpić poważny stan zwany zespołem serotoninowym, szczególnie gdy Alventa jest przyjmowana razem z innymi lekami wpływającymi na serotoninę (na przykład innymi lekami przeciwdepresyjnymi, niektórymi lekami przeciwbólowymi czy ziołem dziurawca zwyczajnego). Objawy zespołu serotoninowego to między innymi: pobudzenie, omamy, przyspieszona praca serca, podwyższona temperatura ciała, drżenie, brak koordynacji ruchów, nudności i wymioty. Jeśli zauważysz takie objawy, natychmiast zgłoś się do lekarza.

Ciśnienie krwi i praca serca

Alventa może powodować podwyższenie ciśnienia krwi i przyspieszenie akcji serca, szczególnie przy wyższych dawkach. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia lekarz sprawdzi Twoje ciśnienie, a następnie będzie je regularnie kontrolował podczas terapii. Jeśli masz już problemy z wysokim ciśnieniem lub chorobami serca, lekarz będzie szczególnie ostrożnie monitorował Twój stan.

Drgawki

Jeśli kiedykolwiek miałeś drgawki lub padaczkę, poinformuj o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia. W przypadku wystąpienia drgawek podczas przyjmowania Alventa, leczenie musi zostać przerwane.

Krwawienia

Leki takie jak Alventa mogą zwiększać ryzyko wystąpienia krwawień lub powstawania siniaków. Jeśli zauważysz nietypowe krwawienia (na przykład z nosa, z dziąseł) lub łatwo powstające siniaki, poinformuj o tym lekarza. Szczególną ostrożność należy zachować, jeśli przyjmujesz leki rozrzedzające krew.

Zaburzenia wzroku

Alventa może powodować rozszerzenie źrenic, co u osób z jaskrą lub predyspozycjami do niej może być niebezpieczne. Jeśli masz problemy ze wzrokiem lub jaskrę, koniecznie poinformuj o tym lekarza.

Dzieci i młodzież

Alventa nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, ponieważ badania nie wykazały jej skuteczności w tej grupie wiekowej, a dodatkowo istnieje zwiększone ryzyko występowania myśli samobójczych.

Jeśli jesteś w ciąży, planujesz zajść w ciążę lub karmisz piersią, koniecznie skonsultuj się z lekarzem przed przyjmowaniem Alventa.

Ciąża: Alventa powinna być stosowana w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści zdecydowanie przewyższają potencjalne ryzyko. Stosowanie leku pod koniec ciąży może powodować objawy odstawienia u noworodka zaraz po porodzie, takie jak drażliwość, drżenie, trudności z karmieniem czy zaburzenia snu. Istnieją również dane wskazujące na możliwość zwiększonego ryzyka krwotoku poporodowego.

Karmienie piersią: Wenlafaksyna i jej aktywny metabolit przenikają do mleka matki. Zgłaszano przypadki niepokoju, drażliwości i zaburzeń snu u niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące Alventa. Dlatego wraz z lekarzem należy podjąć decyzję, czy kontynuować karmienie piersią, czy leczenie Alventa.

Koniecznie poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które obecnie przyjmujesz lub przyjmowałeś niedawno, w tym o lekach dostępnych bez recepty, suplementach i ziołach.

Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza, jeśli przyjmujesz:

• Inne leki przeciwdepresyjne (zwłaszcza inhibitory MAO, SSRI, SNRI) – może wystąpić niebezpieczny zespół serotoninowy.
• Leki przeciwbólowe (tramadol, petydyna, fentanyl) – również ryzyko zespołu serotoninowego.
• Lit – stosowany w chorobach afektywnych dwubiegunowych.
• Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) – ziołowy preparat przeciwdepresyjny.
• Leki na migrenę (tryptany).
• Leki rozrzedzające krew (antykoagulanty).
• Niektóre antybiotyki (linezolid, erytromycyna, klarytromycyna).
• Leki przeciwpsychotyczne.
• Leki na nadciśnienie (metoprolol).

Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia Alventa, ponieważ alkohol może nasilać działanie leku na ośrodkowy układ nerwowy i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Jak każdy lek, Alventa może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Nudności.
• Suchość w jamie ustnej.
• Ból głowy.
• Nadmierne pocenie się, w tym poty nocne.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Zmniejszenie apetytu.
• Bezsenność, nerwowość, dziwne sny.
• Zawroty głowy, senność, drżenie.
• Zaburzenia smaku, mrowienie lub drętwienie skóry.
• Zaburzenia widzenia.
• Kołatanie serca, przyspieszenie akcji serca.
• Podwyższone ciśnienie krwi, uderzenia gorąca.
• Ziewanie, duszność.
• Zaparcia, biegunka, wymioty.
• Obniżone libido, zaburzenia seksualne (problemy z osiągnięciem orgazmu, zaburzenia erekcji lub wytrysku).
• Zmęczenie, osłabienie.

Poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej interwencji lekarskiej

• Myśli samobójcze lub chęć wyrządzenia sobie krzywdy.
• Zespół serotoninowy (pobudzenie, omamy, gorączka, przyspieszona praca serca, drżenie, brak koordynacji).
• Drgawki.
• Zaburzenia rytmu serca.
• Ciężkie reakcje alergiczne (wysypka, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu).
• Nietypowe krwawienia lub powstawanie siniaków.

Jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala.

Substancją czynną leku jest wenlafaksyna w postaci chlorowodorku wenlafaksyny. Jedna kapsułka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 37,5 mg wenlafaksyny.

Inne składniki leku to: sacharoza (32,5 mg w jednej kapsułce 37,5 mg), skrobia kukurydziana, hydroksypropyloceluloza, powidon, etyloceluloza, dibutylu sebacynian oraz talk. Otoczka kapsułki zawiera żelatynę, tytanu dwutlenek oraz barwniki: żelaza tlenek czerwony i żelaza tlenek żółty.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją cukrów: Lek zawiera sacharozę. Jeśli masz stwierdzoną przez lekarza nietolerancję niektórych cukrów (na przykład fruktozy), skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Alventa 37,5 mg to lek na receptę stosowany w leczeniu depresji i różnych zaburzeń lękowych. Działa poprzez zwiększenie aktywności serotoniny i noradrenaliny w mózgu, co pomaga poprawić nastrój i zmniejszyć objawy lęku. Lek przyjmuje się raz dziennie podczas posiłku, połykając kapsułkę w całości. Ważne jest regularne przyjmowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza i nieprzerwanie go nagle bez konsultacji. Podczas leczenia konieczne jest monitorowanie ciśnienia krwi oraz zwracanie uwagi na ewentualne objawy niepożądane, zwłaszcza myśli samobójcze, które mogą pojawić się na początku terapii.