Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Insuman Basal to preparat insuliny o umiarkowanie szybkim początku i długim okresie działania. Lek Insuman Basal stosowany jest w celu obniżenia stężenia cukru we krwi u pacjentów chorych na cukrzycę. Cukrzyca jest chorobą spowodowaną niewystarczającym wytwarzaniem przez organizm pacjenta insuliny, niezbędnej do utrzymania stężenia cukru we krwi na właściwym poziomie.
Ulotka Insuman Basal dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Insuman Basal – insulina ludzka do kontroli cukrzycy
Insuman Basal to preparat insuliny ludzkiej w postaci zawiesiny do wstrzykiwań, przeznaczony dla osób z cukrzycą wymagającą leczenia insuliną. Produkt zawiera 100 jednostek międzynarodowych (j.m.) insuliny ludzkiej w każdym mililitrze, co odpowiada 3,5 mg substancji czynnej. Insulina zawarta w preparacie jest wytwarzana metodą rekombinacji DNA w komórkach bakterii Escherichia coli, dzięki czemu jest identyczna z insuliną naturalnie produkowaną przez ludzki organizm.
Preparat dostępny jest w różnych postaciach – w fiolkach, wkładach do wstrzykiwaczy oraz gotowych wstrzykiwaczach SoloStar, co pozwala na dopasowanie formy podawania do indywidualnych potrzeb i preferencji pacjenta.
Jak działa insulina w organizmie
Insulina to naturalny hormon, który odgrywa kluczową rolę w regulacji poziomu cukru we krwi. Jej głównym zadaniem jest obniżanie stężenia glukozy poprzez ułatwianie jej transportu do komórek, gdzie jest wykorzystywana jako źródło energii. Insulina wspomaga również magazynowanie glukozy w postaci glikogenu w wątrobie i mięśniach, co stanowi rezerwę energii na przyszłość.
Dodatkowo insulina wywiera działanie anaboliczne, czyli wspierające budowę tkanek – zwiększa syntezę białek i lipidów, jednocześnie hamując procesy rozkładu substancji odżywczych. Pomaga także w utrzymaniu prawidłowego poziomu potasu w komórkach, co jest istotne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu.
Charakterystyka działania preparatu
Insuman Basal należy do grupy insulin o umiarkowanie szybkim początku i długim czasie działania. Jest to zawiesina insuliny izofanowej, która po wstrzyknięciu podskórnym zaczyna działać w ciągu około 60 minut. Maksymalne działanie obniżające poziom cukru występuje między trzecią a czwartą godziną po podaniu, a całkowity czas działania wynosi od 11 do 20 godzin.
Taka charakterystyka działania sprawia, że preparat jest szczególnie przydatny w pokrywaniu podstawowego zapotrzebowania organizmu na insulinę przez cały dzień. Lek należy podawać podskórnie na 45 do 60 minut przed posiłkiem.
Dawkowanie i sposób stosowania
Dawkowanie insuliny jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza, z uwzględnieniem oczekiwanego stężenia glukozy we krwi, stosowanej diety, aktywności fizycznej oraz trybu życia pacjenta. Nie istnieją sztywne zasady dawkowania – każdy przypadek wymaga osobistego podejścia.
Średnie zapotrzebowanie na insulinę wynosi zazwyczaj od 0,5 do 1,0 jednostki na kilogram masy ciała na dobę. Podstawowe zapotrzebowanie metaboliczne stanowi od 40% do 60% całkowitej dawki dobowej. Wstrzykiwacz SoloStar umożliwia precyzyjne podawanie insuliny w zakresie od 1 do 80 jednostek, z dokładnością do pojedynczej jednostki.
Ważne wskazówki dotyczące podawania:
- Lek podaje się wyłącznie podskórnie – nigdy dożylnie.
- Miejsce wstrzyknięcia należy zmieniać przy każdym podaniu w obrębie tej samej okolicy ciała, aby zmniejszyć ryzyko zmian w tkance podskórnej.
- Przed użyciem zawiesinę należy dokładnie wymieszać, obracając wstrzykiwacz lub fiolkę w pozycji ukośnej między dłońmi.
- Prawidłowo przygotowana zawiesina powinna być jednolicie mlecznobiała.
- Nie należy używać preparatu, jeśli zawiesina pozostaje przezroczysta lub zawiera grudki, płatki czy osad.
Kiedy może być potrzebna zmiana dawki
Zapotrzebowanie na insulinę może się zmieniać w różnych sytuacjach życiowych. Poprawa kontroli metabolicznej często prowadzi do zwiększenia wrażliwości na insulinę, co może wymagać zmniejszenia dawki. Dostosowanie dawkowania może być konieczne przy zmianie masy ciała, zmianie trybu życia lub pojawienia się innych okoliczności wpływających na gospodarkę węglowodanową.
Szczególne grupy pacjentów:
- U osób w podeszłym wieku postępujące pogorszenie czynności nerek może prowadzić do zmniejszenia zapotrzebowania na insulinę.
- Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek mogą wymagać mniejszych dawek z powodu zmniejszonego metabolizmu insuliny.
- Osoby z zaburzoną czynnością wątroby również mogą potrzebować mniejszych dawek insuliny.
Zmiana z innej insuliny na Insuman Basal
Jeśli lekarz zaleci zmianę z innego typu lub marki insuliny na Insuman Basal, proces ten powinien odbywać się pod ścisłym nadzorem medycznym. Zmiana mocy preparatu, typu insuliny, jej pochodzenia lub metody wytwarzania może wymagać dostosowania dawkowania.
Szczególnie przy zmianie z insuliny zwierzęcej na ludzką często konieczne jest zmniejszenie dawki. Ścisłe monitorowanie poziomu cukru we krwi jest zalecane w okresie zmiany oraz w ciągu pierwszych kilku tygodni po jej dokonaniu. U niektórych pacjentów zmiana insuliny powinna odbywać się w warunkach szpitalnych.
Hipoglikemia – zbyt niski poziom cukru
Hipoglikemia, czyli zbyt niskie stężenie glukozy we krwi, jest najczęstszym działaniem niepożądanym w leczeniu insuliną. Może wystąpić, gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do rzeczywistego zapotrzebowania organizmu.
Objawy hipoglikemii mogą obejmować:
- Drżenie, pocenie się, przyspieszony puls.
- Uczucie głodu, zmęczenie, osłabienie.
- Bladość skóry, trudności z koncentracją.
- Bóle głowy, zaburzenia widzenia.
- W ciężkich przypadkach – utratę przytomności lub drgawki.
Ważne jest, aby pacjenci i ich bliscy potrafili rozpoznać wczesne objawy hipoglikemii. U niektórych osób – szczególnie przy długo trwającej cukrzycy, u osób starszych lub po zmianie z insuliny zwierzęcej na ludzką – początkowe objawy mogą być słabsze lub nietypowe. W takich przypadkach szczególnie istotne jest regularne monitorowanie poziomu cukru we krwi.
Czynniki zwiększające ryzyko hipoglikemii:
- Pominięcie posiłku lub spożycie mniejszej ilości węglowodanów niż zwykle.
- Intensywniejszy lub dłuższy niż zazwyczaj wysiłek fizyczny.
- Spożycie alkoholu.
- Choroby współistniejące, szczególnie z wymiotami lub biegunką.
- Niektóre zaburzenia hormonalne.
- Przyjmowanie pewnych innych leków.
Łagodną hipoglikemię można zwykle opanować, spożywając węglowodany doustnie, na przykład cukier, sok owocowy lub słodki napój. W przypadku ciężkiej hipoglikemii ze śpiączką lub drgawkami konieczne jest podanie glukagonu domięśniowo lub podskórnie, albo stężonego roztworu glukozy dożylnie.
Postępowanie podczas chorób współistniejących
Każda choroba – nawet przeziębienie czy grypa – może wpływać na zapotrzebowanie na insulinę. Podczas choroby zapotrzebowanie to często wzrasta, nawet jeśli pacjent nie je normalnie. W takich sytuacjach niezbędna jest intensywna kontrola poziomu cukru we krwi.
Pacjenci z cukrzycą typu 1 powinni przyjmować regularnie chociażby małe ilości węglowodanów, nawet gdy nie mogą spożywać normalnych posiłków. Bardzo ważne jest, aby nigdy nie przerywać całkowicie podawania insuliny, nawet podczas choroby z wymiotami. Wskazane jest również badanie moczu na obecność ciał ketonowych.
Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią
Insulina ludzka nie przenika przez łożysko, dlatego może być stosowana w czasie ciąży. Szczególnie ważna jest jednak ścisła kontrola poziomu cukru we krwi u kobiet ciężarnych z cukrzycą – zarówno u tych, które chorowały przed zajściem w ciążę, jak i u tych, u których cukrzyca rozwinęła się podczas ciąży.
Zapotrzebowanie na insulinę zmienia się w poszczególnych fazach ciąży. W pierwszym trymestrze zazwyczaj maleje, natomiast w drugim i trzecim trymestrze zwykle wzrasta. Bezpośrednio po porodzie zapotrzebowanie na insulinę szybko zmniejsza się, co zwiększa ryzyko wystąpienia hipoglikemii. W tym okresie kontrola poziomu cukru ma szczególne znaczenie.
Insuman Basal może być bezpiecznie stosowany podczas karmienia piersią. Może być jednak konieczne dostosowanie dawkowania insuliny oraz diety karmiącej matki.
Kiedy nie należy stosować preparatu
Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu Insuman Basal jest nadwrażliwość (alergia) na insulinę ludzką lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie.
Pacjenci z nadwrażliwością na preparat mogą kontynuować leczenie wyłącznie pod ścisłą kontrolą lekarza i w razie konieczności z jednoczesnym stosowaniem leków przeciwalergicznych, jeśli nie ma lepiej tolerowanej alternatywy. U osób z nadwrażliwością na insulinę pochodzenia zwierzęcego zaleca się wykonanie testu śródskórnego przed rozpoczęciem stosowania Insuman Basal ze względu na możliwość reakcji krzyżowych.
Interakcje z innymi lekami
Wiele substancji może wpływać na metabolizm glukozy i w konsekwencji na zapotrzebowanie na insulinę. Dlatego tak ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym preparatach ziołowych i suplementach diety.
Leki mogące nasilać działanie insuliny i zwiększać ryzyko hipoglikemii:
- Doustne leki przeciwcukrzycowe.
- Leki obniżające ciśnienie krwi z grupy inhibitorów ACE.
- Niektóre leki przeciwdepresyjne, w tym fluoksetyna i inhibitory MAO.
- Fibraty stosowane w leczeniu zaburzeń lipidowych.
- Salicylany (np. aspiryna) i sulfonamidy.
Leki mogące osłabiać działanie insuliny:
- Kortykosteroidy (sterydy).
- Hormony tarczycy.
- Leki moczopędne.
- Doustne środki antykoncepcyjne i inne preparaty hormonalne.
- Niektóre leki przeciwpsychotyczne, takie jak olanzapina i klozapina.
Leki beta-adrenolityczne (stosowane w chorobach serca), klonidyna, sole litu oraz alkohol mogą zarówno nasilać, jak i osłabiać działanie insuliny. Ponadto leki beta-adrenolityczne mogą maskować objawy hipoglikemii, utrudniając jej rozpoznanie.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Insuman Basal może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Najczęstsze działania niepożądane:
- Hipoglikemia – zbyt niskie stężenie cukru we krwi, będące najczęstszym działaniem niepożądanym leczenia insuliną.
- Reakcje w miejscu wstrzyknięcia – zaczerwienienie, ból, swędzenie, obrzęk lub zapalenie. Większość tych reakcji jest łagodna i ustępuje w ciągu kilku dni do kilku tygodni.
- Obrzęki – mogą wystąpić, szczególnie gdy wcześniej źle kontrolowana cukrzyca uległa poprawie po zastosowaniu intensywnej terapii insuliną.
Rzadsze działania niepożądane:
- Reakcje alergiczne – mogą obejmować pokrzywkę w miejscu wstrzyknięcia lub, w rzadkich przypadkach, ciężkie reakcje uogólnione z obrzękiem naczynioruchowym, skurczem oskrzeli, obniżeniem ciśnienia krwi, a nawet wstrząsem zagrażającym życiu.
- Lipodystrofia – zmiany w tkance tłuszczowej podskórnej w miejscu wstrzyknięć, objawiające się jako zagłębienia lub zgrubienia skóry. Można im zapobiegać przez regularne zmienianie miejsca wstrzyknięcia w obrębie tej samej okolicy.
- Amyloidoza skórna – odkładanie się nieprawidłowego białka w skórze, co może opóźniać wchłanianie insuliny.
- Zaburzenia widzenia – mogą być przemijające i związane ze znacznymi zmianami stężenia glukozy we krwi.
Długotrwała poprawa kontroli glikemii zmniejsza ryzyko progresji retinopatii cukrzycowej (uszkodzenia siatkówki oka). Jednak zbyt szybka poprawa kontroli może przejściowo nasilić objawy retinopatii.
W rzadkich przypadkach mogą powstać przeciwciała przeciwko insulinie, co może wymagać zmiany dawkowania.
Przechowywanie preparatu
Nieużywane, zamknięte opakowania:
- Przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C.
- Nie zamrażać i unikać bezpośredniego kontaktu z zamrażalnikiem.
- Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
- Okres ważności wynosi 2 lata.
Po pierwszym użyciu:
- Fiolki, wkłady i wstrzykiwacze mogą być przechowywane maksymalnie 4 tygodnie.
- Przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C.
- Trzymać z dala od bezpośredniego źródła ciepła lub światła.
- Nie przechowywać w lodówce używanych wstrzykiwaczy i wkładów.
- Po każdym wstrzyknięciu należy nakładać nasadkę ochronną na wstrzykiwacz.
- Zaleca się zanotowanie na opakowaniu daty pierwszego użycia.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Zdolność do koncentracji i szybkość reakcji mogą ulec pogorszeniu w następstwie hipoglikemii lub hiperglikemii, a także jako skutek zaburzeń widzenia. Stanowi to potencjalne zagrożenie w sytuacjach wymagających szczególnej sprawności, takich jak prowadzenie samochodu czy obsługiwanie maszyn.
Pacjenci powinni być szczególnie ostrożni podczas prowadzenia pojazdów i unikać sytuacji mogących prowadzić do hipoglikemii. Jest to szczególnie ważne dla osób, u których objawy ostrzegawcze hipoglikemii są słabe lub nie występują, oraz dla tych, u których epizody hipoglikemii zdarzają się często. W takich przypadkach należy rozważyć, czy prowadzenie pojazdów jest bezpieczne.
Jednoczesne stosowanie z pioglitazonem
Zgłaszano przypadki niewydolności serca podczas jednoczesnego stosowania pioglitazonu (leku przeciwcukrzycowego) z insuliną, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka rozwoju niewydolności serca. W przypadku takiego leczenia skojarzonego pacjenci powinni być obserwowani pod kątem objawów niewydolności serca, przyrostu masy ciała i obrzęków. Jeśli wystąpią objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, należy przerwać podawanie pioglitazonu.
Skład preparatu
Substancją czynną jest insulina ludzka. Jeden mililitr zawiesiny zawiera 100 jednostek międzynarodowych insuliny ludzkiej, co odpowiada 3,5 mg substancji czynnej. Insulina ta jest wytwarzana metodą rekombinacji DNA w komórkach bakterii Escherichia coli.
Substancje pomocnicze to: siarczan protaminy, metakrezol, fenol, chlorek cynku, sodu diwodorofosforan dwuwodny, glicerol, sodu wodorotlenek, kwas solny oraz woda do wstrzykiwań. Każdy wkład zawiera również trzy małe kulki ze stali nierdzewnej, które ułatwiają mieszanie zawiesiny.
Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.
Najważniejsze informacje do zapamiętania
- Zawsze sprawdzaj etykietę przed każdym wstrzyknięciem, aby uniknąć pomyłki z innym preparatem insuliny.
- Zmieniaj miejsce wstrzyknięcia przy każdym podaniu w obrębie tej samej okolicy ciała.
- Dokładnie mieszaj zawiesinę przed użyciem – powinna być jednolicie mlecznobiała.
- Nigdy nie podawaj tego preparatu dożylnie – tylko podskórnie.
- Monitoruj regularnie poziom cukru we krwi, szczególnie podczas chorób, zmiany dawki lub trybu życia.
- Naucz się rozpoznawać objawy hipoglikemii i zawsze miej przy sobie źródło szybko wchłanialnych węglowodanów.
- Informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, gdyż wiele z nich może wpływać na działanie insuliny.
- Nie przerywaj podawania insuliny, nawet podczas choroby – skonsultuj się z lekarzem w sprawie ewentualnej zmiany dawki.
Zamienniki Insuman Basal
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Insuman Basal, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Insuman Basal dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Insuman Basal stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Insuman Basal to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 100 j.m./ml |
| Postać | Zawiesina do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Insuman Basal jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Insuman Basal
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Insuman Basal w aptekach
Ładowanie…
Gdzie kupisz najtaniej Insuman Basal?
FAQ
Jak długo przed posiłkiem należy podać Insuman Basal?
Insuman Basal należy podawać podskórnie na 45 do 60 minut przed posiłkiem, aby insulina mogła zacząć działać w odpowiednim czasie.
Czy można mieszać Insuman Basal z innymi insulinami?
Insuman Basal w fiolce można mieszać z innymi preparatami insuliny ludzkiej, ale nie z preparatami przeznaczonymi do pomp insulinowych. Natomiast Insuman Basal we wkładach i wstrzykiwaczach nie powinien być mieszany z żadnymi innymi insulinami.
Jak rozpoznać, że zawiesina Insuman Basal jest nieprawidłowa?
Nie należy używać preparatu, jeśli po wymieszaniu zawiesina pozostaje przezroczysta lub zawiera grudki, płatki, cząstki, kłaczki albo osad na ściankach lub dnie opakowania. Prawidłowa zawiesina powinna być jednolicie mlecznobiała.
Czy Insuman Basal może być stosowany w pompach insulinowych?
Nie, produktu Insuman Basal nie należy stosować w pompach infuzyjnych, pompach insulinowych zewnętrznych ani w postaci implantu. Jest przeznaczony wyłącznie do wstrzykiwań podskórnych.
Jak długo można używać otwartej fiolki lub wstrzykiwacza Insuman Basal?
Po pierwszym użyciu fiolki, wkłady i wstrzykiwacze mogą być przechowywane maksymalnie 4 tygodnie w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, z dala od bezpośredniego źródła ciepła lub światła.
Co zrobić gdy wystąpią objawy hipoglikemii?
Przy łagodnych objawach hipoglikemii należy spożyć węglowodany doustnie, np. cukier, sok owocowy lub słodki napój. W przypadku ciężkiej hipoglikemii ze śpiączką lub drgawkami konieczna jest pomoc medyczna i podanie glukagonu lub dożylnie stężonego roztworu glukozy.
Dlaczego należy zmieniać miejsce wstrzyknięcia insuliny?
Ciągłe zmienianie miejsca wstrzyknięcia w obrębie tej samej okolicy ciała zmniejsza ryzyko powstania lipodystrofii i amyloidozy skórnej, które mogą opóźniać wchłanianie insuliny i pogarszać kontrolę glikemii.
Nie daj się jesieni
