Depakine

Depakine to lek przeciwpadaczkowy dostępny w postaci syropu o wiśniowym smaku. Zawiera substancję czynną – sód walproinianu, który skutecznie kontroluje napady padaczkowe różnego typu. W 5 ml syropu znajduje się 288,2 mg sodu walproinianu. Lek jest przeznaczony do stosowania u dzieci i dorosłych, zawsze na podstawie recepty lekarskiej.

Lek jest przepisywany w leczeniu różnych typów padaczki, zarówno jako jedyny lek przeciwpadaczkowy, jak i w połączeniu z innymi preparatami tego typu. Depakine pomaga kontrolować napady padaczkowe uogólnione, do których należą napady kloniczne, toniczne, toniczno-kloniczne, napady nieświadomości, miokloniczne oraz atoniczne. Lek jest również skuteczny w leczeniu napadów częściowych, które mogą, ale nie muszą przechodzić w napady uogólnione.

Dawkowanie leku jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza. Zazwyczaj u niemowląt i dzieci stosuje się 30 mg na kilogram masy ciała na dobę, natomiast u młodzieży i dorosłych od 20 do 30 mg na kilogram masy ciała na dobę. Lek należy podawać podczas posiłków – u dzieci poniżej pierwszego roku życia w dwóch dawkach dziennie, a u starszych pacjentów w trzech dawkach podzielonych.

Do podawania leku służy specjalna strzykawka z podziałką, która jest dołączona do opakowania. Strzykawkę należy zanurzyć w butelce z syropem, nabrać przepisaną dawkę i podać ją bezpośrednio do ust pacjenta. Po każdym użyciu strzykawkę trzeba przepłukać wodą. Ważne jest, aby używać tej strzykawki wyłącznie do podawania syropu Depakine.

Leczenie należy rozpoczynać stopniowo, szczególnie u pacjentów przyjmujących wcześniej inne leki przeciwpadaczkowe. Optymalną dawkę osiąga się zwykle w ciągu około dwóch tygodni.

Depakine nie może być stosowany w kilku ważnych sytuacjach. Przede wszystkim jest przeciwwskazany u osób uczulonych na walproinian sodu lub którykolwiek składnik leku. Nie można go podawać pacjentom z ostrym lub przewlekłym zapaleniem wątroby, a także osobom, które w przeszłości miały ciężkie zapalenie wątroby.

Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży, chyba że nie ma żadnej alternatywnej metody leczenia. Nie można go również stosować u kobiet w wieku rozrodczym, jeśli nie spełniają one warunków specjalnego programu zapobiegania ciąży. Jest to niezwykle ważne, ponieważ walproinian może powodować poważne wady rozwojowe u dzieci narażonych na jego działanie w życiu płodowym.

Depakine nie należy podawać pacjentom z zaburzeniami mitochondrialnymi, zaburzeniami cyklu mocznikowego oraz osobom z niewyrównanym niedoborem karnityny. Lek nie może być stosowany jednocześnie z meflochiną.

Stosowanie Depakine wymaga szczególnej ostrożności i regularnego nadzoru lekarskiego. Najbardziej poważnym powikłaniem może być uszkodzenie wątroby, które występuje najczęściej w pierwszych sześciu miesiącach leczenia. Szczególnie narażone są niemowlęta i dzieci poniżej trzeciego roku życia, zwłaszcza te otrzymujące kilka leków przeciwpadaczkowych jednocześnie.

Przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie w ciągu pierwszych sześciu miesięcy należy wykonywać badania kontrolne czynności wątroby. Pacjenci lub ich opiekunowie powinni natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią takie objawy jak: osłabienie, brak apetytu, senność, wymioty, bóle brzucha lub nawrót napadów padaczkowych mimo prowadzonego leczenia.

Bardzo rzadko, ale jednak możliwe jest wystąpienie zapalenia trzustki. W przypadku ostrych bólów brzucha należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Lek może również wpływać na krzepnięcie krwi, dlatego przed zabiegami operacyjnymi trzeba wykonać odpowiednie badania laboratoryjne.

U niektórych pacjentów leczenie może powodować zwiększenie masy ciała. Należy o tym pamiętać i stosować odpowiednią dietę oraz aktywność fizyczną. Podczas leczenia nie wolno spożywać alkoholu.

Walproinian stanowi bardzo poważne zagrożenie dla rozwijającego się płodu. U dzieci narażonych na jego działanie w życiu płodowym występuje wysokie ryzyko ciężkich wad wrodzonych dotyczących różnych narządów, w tym wad cewy nerwowej, serca, nerek, rozszczepów wargi i podniebienia. Ponadto dzieci te mogą mieć zaburzenia rozwoju neurologicznego, problemy z uczeniem się, opóźnienia w rozwoju mowy i niższy iloraz inteligencji.

Dlatego kobiety w wieku rozrodczym mogą stosować Depakine tylko wtedy, gdy spełniają wszystkie warunki specjalnego programu zapobiegania ciąży. Oznacza to konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji, regularne wykonywanie testów ciążowych oraz coroczne wizyty u specjalisty. Jeśli kobieta planuje zajście w ciążę, musi wcześniej skonsultować się z lekarzem w celu zmiany leczenia na bezpieczniejsze.

Ważne ostrzeżenie dotyczy również mężczyzn. Badania wykazały możliwe zwiększone ryzyko zaburzeń neurorozwojowych u dzieci, których ojcowie byli leczeni walproinianem w ciągu trzech miesięcy przed poczęciem. Dlatego mężczyźni stosujący ten lek powinni używać skutecznej antykoncepcji (również ich partnerki) podczas leczenia i przez trzy miesiące po jego zakończeniu. Nie mogą być również dawcami nasienia w tym okresie.

Depakine może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach. Walproinian może wzmacniać działanie leków uspokajających, przeciwdepresyjnych i neuroleptyków, co może wymagać dostosowania ich dawek.

Szczególnie ważne jest, że niektóre leki przeciwpadaczkowe, takie jak fenytoina, fenobarbital czy karbamazepina, mogą zmniejszać stężenie walproinianu we krwi, co może zmniejszyć skuteczność leczenia. Z kolei walproinian może zwiększać stężenie innych leków przeciwpadaczkowych, co wymaga dostosowania dawkowania.

Bezwzględnie nie wolno stosować Depakine jednocześnie z antybiotykami typu karbapenemu, ponieważ bardzo silnie zmniejszają one stężenie walproinianu we krwi, co może prowadzić do nawrotu napadów padaczkowych. U dzieci poniżej trzeciego roku życia należy unikać jednoczesnego stosowania leków zawierających kwas acetylosalicylowy ze względu na ryzyko uszkodzenia wątroby.

Jak każdy lek, Depakine może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej zgłaszane objawy to drżenie i nudności. Często mogą również występować wymioty, bóle brzucha, biegunka oraz problemy z dziąsłami.

Do poważniejszych, ale rzadszych działań niepożądanych należą: uszkodzenie wątroby, zapalenie trzustki, zaburzenia krzepnięcia krwi z tendencją do krwawień oraz zmniejszenie liczby płytek krwi. Mogą wystąpić również zaburzenia neurologiczne, takie jak senność, zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia pamięci czy drżenia.

U niektórych pacjentów leczenie może powodować wypadanie włosów, które jest zwykle przemijające. Możliwe jest również zwiększenie masy ciała, zaburzenia miesiączkowania u kobiet oraz problemy ze skórą, w tym wysypki alergiczne.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, szczególnie takich jak silne osłabienie, wymioty, senność, żółtaczka, bóle brzucha, krwawienia czy siniaki, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Substancją czynną leku jest sód walproinianu. Każde 5 ml syropu zawiera 288,2 mg tej substancji. Lek zawiera również substancje pomocnicze, do których należą: metylu i propylu parahydroksybenzoesan (konserwanty), sacharoza, sorbitol, glicerol oraz zapach wiśniowy zawierający niewielką ilość alkoholu etylowego.

Ważne jest, że lek zawiera sacharozę i sorbitol, dlatego nie może być stosowany przez osoby z nietolerancją fruktozy lub innymi rzadkimi zaburzeniami wchłaniania cukrów. Zawiera również niewielką ilość sodu.

Depakine syrop należy przechowywać w suchym miejscu, chronić od światła. Lek powinien być przechowywany w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Po pierwszym otwarciu butelki lek można stosować przez jeden miesiąc. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Leczenie Depakine wymaga regularnego nadzoru lekarskiego. Szczególnie ważne są kontrole w pierwszych sześciu miesiącach terapii, kiedy ryzyko powikłań jest największe. Lekarz będzie zlecał okresowe badania krwi, w tym badania czynności wątroby, morfologię krwi z oceną płytek krwi oraz testy krzepnięcia.

U kobiet w wieku rozrodczym konieczne są regularne wizyty kontrolne, co najmniej raz w roku, u specjalisty zajmującego się leczeniem padaczki. Podczas tych wizyt oceniana jest konieczność kontynuacji leczenia oraz przestrzeganie wszystkich zasad programu zapobiegania ciąży.