Popularne

Wybierz wariant produktu
Helicid to lek w formie kapsułek, który zawiera 20 mg substancji czynnej omeprazolu. Jest stosowany do leczenia różnych schorzeń żołądka, takich jak wrzody czy refluks żołądkowo-przełykowy. Zmniejsza on produkcję kwasu żołądkowego.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Helicid 20 to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera omeprazol w dawce 20 mg. Preparat występuje w postaci twardych kapsułek dojelitowych – oznacza to, że kapsułka ma specjalną powłokę chroniącą jej zawartość przed rozpadem w żołądku. Dzięki temu substancja czynna jest uwalniana dopiero w jelitach, gdzie może być prawidłowo wchłonięta. Kapsułka ma charakterystyczny wygląd: czerwone wieczko i jasnobrązowy korpus, a w środku znajdują się peletki (małe kuleczki) w kolorze od białawego do jasnego żółtobrązowego.
Omeprazol zawarty w leku Helicid 20 należy do grupy leków nazywanych inhibitorami pompy protonowej. Jego głównym zadaniem jest zmniejszanie ilości kwasu solnego wytwarzanego w żołądku. Działa w bardzo precyzyjny sposób – wpływa bezpośrednio na specjalne komórki w ścianie żołądka (komórki okładzinowe), które odpowiadają za produkcję kwasu.
Lek działa szybko i skutecznie. Po podaniu omeprazol przemieszcza się do tych miejsc w żołądku, gdzie pH jest bardzo niskie (bardzo kwaśne środowisko). Tam przekształca się w swoją aktywną postać i blokuje tzw. pompę protonową – enzym odpowiedzialny za ostatni etap produkcji kwasu solnego. Dzięki temu zmniejsza się zarówno podstawowe wydzielanie kwasu (to, które dzieje się cały czas), jak i wydzielanie stymulowane (np. po posiłku). Maksymalne działanie leku osiągane jest po około 4 dniach regularnego stosowania.
Po przyjęciu omeprazolu w dawce 20 mg raz dziennie, pH w żołądku utrzymuje się na poziomie co najmniej 3 przez średnio 17 godzin w ciągu doby. To bardzo ważne, ponieważ przy takim pH kwas nie działa tak agresywnie na błonę śluzową żołądka i przełyku.
Lek Helicid 20 jest przepisywany w wielu różnych sytuacjach związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego lub jego szkodliwym działaniem.
Dawkowanie leku Helicid 20 zależy od rodzaju schorzenia, wieku pacjenta oraz masy ciała (u dzieci). Zawsze należy stosować się do zaleceń lekarza, który dostosuje dawkę do indywidualnych potrzeb.
Leczenie wrzodu dwunastnicy: Zazwyczaj 20 mg raz dziennie przez 2 tygodnie. Jeśli wrzód nie zagoi się w tym czasie, leczenie może być przedłużone o kolejne 2 tygodnie. W przypadkach opornych na leczenie dawka może zostać zwiększona do 40 mg raz dziennie przez 4 tygodnie.
Zapobieganie nawrotom wrzodu dwunastnicy: 20 mg raz dziennie. U niektórych pacjentów wystarczy 10 mg dziennie, a w razie potrzeby dawka może być zwiększona do 40 mg.
Leczenie wrzodu żołądka: 20 mg raz dziennie przez 4 tygodnie. Jeśli potrzebne jest dłuższe leczenie, może ono być kontynuowane przez kolejne 4 tygodnie. W opornych przypadkach dawka może wynosić 40 mg przez 8 tygodni.
Zwalczanie Helicobacter pylori: Omeprazol jest stosowany w połączeniu z antybiotykami przez tydzień. Najczęstsze schematy to: omeprazol 20 mg + klarytromycyna 500 mg + amoksycylina 1000 mg (wszystko dwa razy dziennie) lub inne kombinacje z metronidazolem.
Leczenie i zapobieganie wrzodom związanym z NLPZ: 20 mg raz dziennie przez 4 tygodnie (w razie potrzeby przedłużone o kolejne 4 tygodnie).
Refluksowe zapalenie przełyku: 20 mg raz dziennie przez 4 tygodnie (w razie potrzeby przez kolejne 4 tygodnie). W ciężkich przypadkach dawka może wynosić 40 mg przez 8 tygodni.
Leczenie podtrzymujące po wygojeniu refluksowego zapalenia przełyku: 10 mg raz dziennie, w razie potrzeby 20-40 mg.
Objawy choroby refluksowej: 20 mg raz dziennie (można rozważyć 10 mg). Jeśli po 4 tygodniach objawy nie ustąpią, konieczne są dodatkowe badania.
Zespół Zollingera-Ellisona: Dawkowanie indywidualne, zazwyczaj początkowa dawka to 60 mg dziennie, a dawki podtrzymujące wahają się od 20 mg do 120 mg dziennie.
U dzieci dawkowanie zależy od wieku i masy ciała. Dla dzieci o masie 10-20 kg zazwyczaj stosuje się 10 mg raz dziennie (w razie potrzeby 20 mg), a dla dzieci powyżej 20 kg – 20 mg raz dziennie (w razie potrzeby 40 mg). W przypadku leczenia zakażenia Helicobacter pylori u dzieci powyżej 4 lat stosuje się terapię skojarzoną z antybiotykami przez tydzień.
Kapsułki należy przyjmować najlepiej rano, połykając je w całości i popijając połową szklanki wody. Nie wolno ich żuć ani kruszyć, ponieważ zniszczyłoby to specjalną powłokę chroniącą substancję czynną.
Jeśli pacjent (dorosły lub dziecko) ma trudności z połykaniem kapsułek, można je otworzyć i wypić zawartość bezpośrednio, popijając wodą, lub wymieszać peletki z lekko kwaśnym płynem (np. sokiem owocowym, musem jabłkowym) lub wodą niegazowaną. Ważne: zawiesinę należy wypić natychmiast (najpóźniej w ciągu 30 minut) i przed wypiciem dokładnie wymieszać. Po wypiciu należy wypić jeszcze pół szklanki wody.
Można również ssać kapsułkę i połknąć peletki z połową szklanki wody, ale nie wolno ich żuć.
Leku nie można stosować, jeśli:
Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy zwrócić uwagę na kilka ważnych kwestii:
Jeśli występują niepokojące objawy, takie jak niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, trudności w połykaniu, wymioty z krwią lub czarny stolec, lekarz musi wykluczyć obecność nowotworu żołądka. Helicid 20 może łagodzić objawy i opóźnić rozpoznanie poważnej choroby.
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania omeprazolu z atazanawirem (lek przeciwwirusowy) oraz klopidogrelem (lek przeciwzakrzepowy). Jeśli konieczne jest łączne stosowanie atazanawiru i omeprazolu, wymagana jest ścisła kontrola lekarska.
Długotrwałe stosowanie omeprazolu może zmniejszać wchłanianie witaminy B12, co jest szczególnie ważne u osób z niedoborami tej witaminy lub z czynnikami ryzyka jej niedoboru.
U pacjentów przyjmujących inhibitory pompy protonowej przez długi czas (co najmniej 3 miesiące, częściej rok lub dłużej) może wystąpić niskie stężenie magnezu we krwi. Może to powodować zmęczenie, skurcze mięśni, drgawki, zawroty głowy czy zaburzenia rytmu serca. Lekarz może zlecić badanie poziomu magnezu przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w jego trakcie, zwłaszcza u osób przyjmujących digoksynę lub leki moczopędne.
Długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej (dłużej niż rok) może nieznacznie zwiększać ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa, szczególnie u osób starszych lub z osteoporozą. Pacjenci z ryzykiem osteoporozy powinni otrzymywać odpowiednie dawki witaminy D i wapnia.
W rzadkich przypadkach omeprazol może wywoływać ostre zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, które może prowadzić do niewydolności nerek. Jeśli pojawi się takie podejrzenie, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna martwica naskórka, które mogą zagrażać życiu. Jeśli pojawią się zmiany skórne (zwłaszcza w miejscach narażonych na słońce) wraz z bólem stawów, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.
Zmniejszenie kwasowości żołądka może nieznacznie zwiększać ryzyko zakażeń bakteryjnych przewodu pokarmowego (np. Salmonella, Campylobacter).
Omeprazol może zwiększać stężenie chromograniny A (CgA) we krwi, co może zakłócać badania wykrywające guzy neuroendokrynne. Przed takim badaniem należy przerwać stosowanie leku na co najmniej 5 dni.
Omeprazol może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Ponieważ omeprazol zmniejsza kwaśność żołądka, może wpływać na wchłanianie leków, które potrzebują kwaśnego środowiska. Dotyczy to m.in. ketokonazolu, itrakonazolu, pozakonazolu i erlotynibu – ich skuteczność może być zmniejszona.
Omeprazol może spowalniać metabolizm niektórych leków, takich jak warfaryna (lek przeciwzakrzepowy), diazepam (lek uspokajający), fenytoina (lek przeciwpadaczkowy) czy cylostazol. Może to prowadzić do zwiększenia ich stężenia we krwi i nasilenia działania.
Omeprazol może zwiększać wchłanianie digoksyny (lek nasercowy), co wymaga ostrożności, szczególnie u osób starszych przyjmujących duże dawki omeprazolu.
Może wystąpić zwiększenie stężenia takrolimusa we krwi, dlatego konieczna jest dokładna kontrola.
U niektórych pacjentów omeprazol może zwiększać stężenie metotreksatu. Gdy metotreksat podawany jest w dużych dawkach, należy rozważyć tymczasowe odstawienie omeprazolu.
Ciąża: Badania wykazały, że omeprazol może być stosowany podczas ciąży. Nie wykazano szkodliwego wpływu na przebieg ciąży ani na zdrowie płodu czy noworodka.
Karmienie piersią: Omeprazol przenika do mleka matki, ale w dawkach terapeutycznych jest mało prawdopodobne, aby wpływał na karmione dziecko.
Płodność: Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu omeprazolu na płodność.
Helicid 20 zasadniczo nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak u niektórych pacjentów mogą wystąpić zawroty głowy lub zaburzenia widzenia. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu ustąpienia objawów.
Jak każdy lek, Helicid 20 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Układ krwiotwórczy: Rzadko – zmniejszenie liczby białych krwinek lub płytek krwi, bardzo rzadko – ciężkie zaburzenia krwi.
Układ immunologiczny: Rzadko – reakcje alergiczne (gorączka, obrzęk, wstrząs anafilaktyczny).
Zaburzenia metaboliczne: Rzadko – niski poziom sodu we krwi, nieznana częstość – niski poziom magnezu (może powodować zmęczenie, skurcze, zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca).
Układ nerwowy: Niezbyt często – bezsenność, zawroty głowy, mrowienie, senność. Rzadko – zaburzenia smaku, pobudzenie, splątanie, depresja. Bardzo rzadko – agresja, omamy.
Oczy i uszy: Rzadko – niewyraźne widzenie. Niezbyt często – zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
Układ oddechowy: Rzadko – skurcz oskrzeli.
Przewód pokarmowy: Rzadko – suchość w ustach, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, kandydoza przewodu pokarmowego, mikroskopowe zapalenie jelita grubego.
Wątroba: Niezbyt często – zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadko – zapalenie wątroby. Bardzo rzadko – niewydolność wątroby.
Skóra: Niezbyt często – zapalenie skóry, świąd, wysypka, pokrzywka. Rzadko – wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło, ciężkie reakcje skórne (patrz ostrzeżenia). Nieznana częstość – podostra postać skórna tocznia rumieniowatego.
Układ mięśniowo-szkieletowy: Niezbyt często – złamania kości. Rzadko – bóle stawów i mięśni. Bardzo rzadko – osłabienie siły mięśniowej.
Nerki: Rzadko – zapalenie nerek (może prowadzić do niewydolności nerek).
Inne: Niezbyt często – złe samopoczucie, obrzęki. Rzadko – zwiększona potliwość. Bardzo rzadko – powiększenie piersi u mężczyzn.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy skontaktować się z lekarzem. Wszelkie działania niepożądane można zgłaszać do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.
Informacje o przedawkowaniu omeprazolem są ograniczone. Opisywano przypadki przyjęcia nawet bardzo dużych dawek (do 2400 mg), a obserwowane objawy to nudności, wymioty, zawroty głowy, bóle brzucha, biegunka, bóle głowy, a w pojedynczych przypadkach apatia, depresja i splątanie. Objawy te były przemijające i nie powodowały poważnych konsekwencji zdrowotnych. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem. Leczenie jest objawowe.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w suchym miejscu, w temperaturze poniżej 25°C, chronić od światła. Produkt jest wrażliwy na wilgoć – dlatego w zakrętce znajduje się środek suszący. Zakrętkę należy starannie zakręcać zaraz po wyjęciu kapsułki.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Termin ważności wynosi 3 lata (dla niektórych rodzajów opakowań 2 lata).
Każda kapsułka zawiera 20 mg omeprazolu jako substancję czynną. Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym sacharozę i laktozę. Osoby z nietolerancją niektórych cukrów powinny skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Otoczka kapsułki zawiera żelatynę oraz barwniki (tlenki żelaza, dwutlenek tytanu).
Helicid 20 jest dostępny w różnych rodzajach opakowań: w fiolkach ze szkła, butelkach z tworzywa sztucznego lub blistrach. Opakowania mogą zawierać 14, 28, 56 lub 90 kapsułek dojelitowych, twardych.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Helicid 20, kapsułki, 20 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Helicid 20 dostępny jest w opakowaniach:
|
| Wskazania stosowania | Helicid 20 stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Helicid 20 to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 20 mg |
| Postać | kapsułki |
| Producent | Producentem Helicid 20 jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Helicid 20 są Gasec-20 Gastrocaps, Omeprazole Genoptim, Ultop, Omeprazol Aurobindo, Prenome i Heligen Neo |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Zazwyczaj leczenie trwa 2 tygodnie, ale jeśli wrzód nie zagoi się w tym czasie, lekarz może przedłużyć terapię o kolejne 2 tygodnie. W przypadkach opornych na leczenie może być konieczne stosowanie przez 4 tygodnie w większej dawce.
Tak, jeśli pacjent ma trudności z połykaniem, można otworzyć kapsułkę i wymieszać jej zawartość z wodą, sokiem owocowym lub musem jabłkowym. Ważne, aby nie żuć peletek i wypić zawiesinę natychmiast po przygotowaniu.
Tak, badania wykazały, że omeprazol może być bezpiecznie stosowany podczas ciąży. Nie wykazano szkodliwego wpływu na płód ani noworodka.
Najczęściej występują: ból głowy, ból brzucha, zaparcie, biegunka, wzdęcie oraz nudności lub wymioty. Objawy te dotyczą 1-10% pacjentów.
Tak, omeprazol może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, m.in. z warfaryną, klopidogrelem, digoksyną, fenitoiną czy niektórymi lekami przeciwgrzybiczymi. Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
Zaleca się przyjmowanie kapsułek rano, połykając je w całości i popijając połową szklanki wody. Nie należy ich żuć ani kruszyć.

Nie daj się jesieni