Popularne

Viregyt-K jest lekiem w formie kapsułek. Substancją czynną preparatu jest amantadyna (w postaci chlorowodorku amantadyny), lek stosowany w leczeniu objawów choroby Parkinsona oraz w leczeniu grypy wywołanej przez wirus grypy typu A. Lek działa przez poprawę kontroli mięśni i zmniejszenie sztywności, drżenia i powłóczenia.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Viregyt-K to lek dostępny w postaci kapsułek zawierających 100 mg chlorowodorku amantadyny jako substancję czynną. Każda kapsułka ma charakterystyczną zieloną otoczką żelatynową, wewnątrz której znajdują się białe lub żółtobiałe granulki leku. Preparat stosuje się w leczeniu choroby Parkinsona oraz zakażeń wirusem grypy typu A.
Lek jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach klinicznych. Po pierwsze, znajduje zastosowanie w terapii choroby Parkinsona, pomagając łagodzić objawy tej przewlekłej choroby neurologicznej. Po drugie, Viregyt-K jest skuteczny w leczeniu zakażeń wirusem grypy typu A, szczególnie gdy terapia zostanie rozpoczęta we wczesnej fazie choroby.
Substancja czynna leku – amantadyna – wykazuje podwójne działanie w zależności od schorzenia. W chorobie Parkinsona amantadyna działa jako antagonista receptorów glutaminianowych podtypu NMDA. Nadaktywność neuroprzewodnictwa glutaminergicznego przyczynia się do powstawania objawów parkinsonowskich, a amantadyna blokuje ten proces. Dodatkowo lek może wykazywać pewne działanie przeciwcholinergiczne, co również wspomaga łagodzenie objawów.
W przypadku zakażeń grypowych mechanizm działania jest zupełnie inny. Amantadyna w małych stężeniach swoiście hamuje replikację wirusów grypy A, w tym podtypów H1N1, H2N2 i H3N2. Lek blokuje pompę protonową wirusowego białka M2, co ma dwa istotne skutki – zatrzymuje proces usuwania otoczki wirusa oraz unieczynnia nowo syntetyzowaną wirusową hemaglutyninę. Dzięki temu wczesne stadium replikacji wirusa zostaje zahamowane.
Dorośli pacjenci: Leczenie rozpoczyna się ostrożnie od niewielkiej dawki – 100 mg raz na dobę przez pierwszy tydzień. Po tym okresie dawkę zwiększa się do 100 mg dwa razy dziennie. Lekarz może dostosować dawkowanie na podstawie obserwowanych objawów – dawki wyższe niż 200 mg na dobę mogą przynieść dodatkowe korzyści, ale wiążą się również ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych. Maksymalna dawka nie powinna przekraczać 400 mg na dobę. Zwiększanie dawki musi odbywać się stopniowo, w odstępach co najmniej tygodniowych.
Pacjenci powyżej 65 lat: Osoby starsze wymagają szczególnej ostrożności w dawkowaniu. Z wiekiem zmniejsza się klirens nerkowy leku, co prowadzi do wyższych stężeń amantadyny w organizmie. Dlatego u seniorów należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku.
Ważna informacja o skuteczności: Amantadyna zaczyna działać w ciągu kilku dni od rozpoczęcia terapii. Należy jednak pamiętać, że po kilku miesiącach leczenia może dojść do utraty skuteczności. W takim przypadku lekarz może zalecić przerwę w stosowaniu leku na okres trzech do czterech tygodni, co często przywraca jego aktywność. W tym czasie kontynuuje się dotychczasowe leczenie przeciwparkinsonowskie lub w razie potrzeby rozpoczyna terapię małą dawką lewodopy.
Odstawianie leku: Bardzo ważne jest, aby nigdy nie przerywać nagle przyjmowania Viregyt-K. Odstawianie musi być stopniowe – na przykład zmniejszając dawkę o połowę w odstępach tygodniowych. Nagłe przerwanie leczenia może spowodować gwałtowne nasilenie objawów choroby Parkinsona, niezależnie od tego, jak dobrze pacjent wcześniej reagował na lek.
W przypadku grypy kluczowe znaczenie ma jak najszybsze rozpoczęcie leczenia. Zaleca się rozpoczęcie terapii możliwie najwcześniej i kontynuowanie jej przez 4 do 5 dni. Gdy leczenie zostanie wdrożone w ciągu pierwszych 48 godzin od wystąpienia objawów, gorączka i inne dolegliwości ustępują o 1-2 dni szybciej, a reakcja zapalna drzewa oskrzelowego towarzysząca grypie również szybciej ustępuje.
Dorośli: Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę przez cały zalecany okres leczenia.
Pacjenci powyżej 65 lat: U starszych pacjentów czynność nerek ma bezpośredni wpływ na stężenie amantadyny w organizmie. Półokres eliminacji leku jest dłuższy, a klirens nerkowy zmniejszony w porównaniu z osobami młodszymi. Dlatego odpowiednia może być dawka niższa niż 100 mg na dobę lub standardowa dawka 100 mg podawana w odstępach dłuższych niż jeden dzień.
Dzieci i młodzież: U dzieci w wieku 10-15 lat stosuje się dawkę 100 mg na dobę. Dla dzieci poniżej 10 roku życia dawkowanie nie zostało jeszcze ustalone, dlatego stosowanie leku w tej grupie wiekowej wymaga szczególnej ostrożności lekarskiej.
Chorzy z problemami z nerkami wymagają zmniejszenia dawki. Można to osiągnąć przez zmniejszenie całkowitej dawki dobowej lub przez wydłużenie odstępów między dawkami. Schemat dawkowania zależy od klirensu kreatyniny – jeśli klirens jest poniżej 15 mL/min, lek jest przeciwwskazany. Przy klirensie 15-35 mL/min stosuje się 100 mg co 2 do 3 dni, natomiast przy klirensie powyżej 35 mL/min można podawać 100 mg codziennie.
Istnieje kilka bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania tego leku:
Viregyt-K powinien być stosowany z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów ze stanami splątania i omamami, u osób z podstawowymi chorobami psychicznymi, z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz z aktualnymi lub przebytymi chorobami sercowo-naczyniowymi. Należy również zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy.
Podczas leczenia lekami o działaniu dopaminergicznym, w tym Viregyt-K, mogą wystąpić zaburzenia kontroli impulsów. Pacjenci i ich opiekunowie powinni być świadomi, że mogą pojawić się takie objawy jak patologiczny hazard, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsywne wydawanie pieniędzy lub kupowanie, patologiczne przejadanie się i kompulsywne objadanie się. Lekarz powinien regularnie sprawdzać, czy takie objawy nie występują. W przypadku ich pojawienia się należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawienie leku.
Bardzo ważne jest, aby nigdy nie przerywać nagle przyjmowania Viregyt-K. Nagłe odstawienie może spowodować poważne konsekwencje, takie jak gwałtowne zaostrzenie objawów choroby Parkinsona lub wystąpienie objawów podobnych do złośliwego zespołu neuroleptycznego. Mogą również pojawić się objawy związane z czynnościami poznawczymi – katatonia, splątanie, dezorientacja, pogorszenie czynności umysłowych czy majaczenie.
Szczególnie niebezpieczne jest nagłe odstawienie leku u pacjentów leczonych jednocześnie neuroleptykami. Zgłaszano pojedyncze przypadki wywołania lub nasilenia złośliwego zespołu neuroleptycznego lub katatonii wywołanej neuroleptykami po nagłym przerwaniu stosowania amantadyny u takich pacjentów.
W przypadku stosowania leku w grypie należy pamiętać, że może wystąpić oporność wirusów na amantadynę. Oporność rozwija się podczas seryjnego pasażowania szczepów wirusów grypy w obecności leku. Przenoszenie wirusów opornych może być przyczyną niepowodzenia profilaktyki i leczenia, szczególnie u osób mających bliski kontakt w warunkach domowych oraz u pacjentów w domach opieki.
Zgłaszano przypadki prób samobójczych przy użyciu amantadyny. Dlatego lekarz powinien wypisywać recepty z najmniejszą ilością leku odpowiadającą prawidłowemu leczeniu pacjenta, aby ograniczyć dostęp do dużych ilości preparatu.
U niektórych pacjentów podczas przewlekłego leczenia mogą wystąpić obrzęki obwodowe, zwykle nie wcześniej niż po czterech tygodniach terapii. Są one spowodowane zmianami reaktywności naczyń obwodowych. Należy to brać pod uwagę szczególnie u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca. W przypadku przedawkowania zgłaszano kardiotoksyczność, dlatego należy zachować ostrożność u osób predysponowanych do wydłużenia odstępu QT.
Jeśli w trakcie leczenia wystąpi niewyraźne widzenie lub inne problemy ze wzrokiem, należy natychmiast skontaktować się z okulistą w celu wykluczenia obrzęku rogówki. Jeśli obrzęk rogówki zostanie potwierdzony, konieczne jest przerwanie leczenia amantadyną.
Amantadyna ma działanie cholinolityczne i nie powinna być stosowana u pacjentów z nieleczoną jaskrą z zamkniętym kątem przesączania.
Obserwowano występowanie hipotermii (obniżenia temperatury ciała) u dzieci, zwłaszcza poniżej 5 roku życia. Należy zachować szczególną ostrożność przy przepisywaniu Viregyt-K dzieciom w leczeniu grypy.
Każda kapsułka Viregyt-K zawiera 98 mg laktozy jednowodnej. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.
Jednoczesne stosowanie amantadyny z lekami cholinolitycznymi lub lewodopą może nasilać splątanie, omamy, koszmary nocne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe lub inne działania niepożądane przypominające działanie atropiny. Leki przeciwdepresyjne, przeciwdyskinetyczne, przeciwhistaminowe i pochodne fenotiazyny również mogą nasilać rozwój działań niepożądanych typu cholinolitycznego.
Po przedawkowaniu zyprazydonu i amantadyny zgłaszano wydłużenie odstępu QT oraz groźne zaburzenia rytmu serca typu torsades de pointes. Należy unikać jednoczesnego podawania amantadyny z lekami, o których wiadomo, że powodują wydłużenie odstępu QT.
W pojedynczych przypadkach zgłaszano nasilenie objawów psychotycznych u pacjentów otrzymujących amantadynę jednocześnie z lekiem neuroleptycznym. Obserwowano również reakcje psychotyczne u pacjentów otrzymujących amantadynę razem z lewodopą.
Jednoczesne przyjmowanie amantadyny z alkoholem lub innymi substancjami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy może powodować nasilone działanie toksyczne na OUN. Zalecana jest ścisła obserwacja pacjenta w takich sytuacjach.
Zgłaszano pojedyncze przypadki podejrzenia interakcji między amantadyną a złożonymi lekami moczopędnymi zawierającymi hydrochlorotiazyd i leki moczopędne oszczędzające potas. Jeden lub oba składniki tych leków wyraźnie zmniejszają klirens amantadyny, prowadząc do zwiększenia jej stężenia w organizmie i działań toksycznych, takich jak splątanie, omamy, ataksja czy drgawki kloniczne mięśni.
Viregyt-K jest całkowicie przeciwwskazany w czasie ciąży oraz u kobiet planujących zajście w ciążę. Zgłaszano powikłania w czasie ciąży związane ze stosowaniem amantadyny, dlatego lek nie może być stosowany przez kobiety w ciąży.
Amantadyna przenika do mleka ludzkiego. Zgłaszano występowanie działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące ten lek. Dlatego matki karmiące piersią nie powinny stosować Viregyt-K.
Brak wystarczających danych dotyczących wpływu amantadyny na płodność u ludzi.
Działania niepożądane amantadyny są często łagodne i przemijające. Zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 2-4 dni leczenia i szybko ustępują w ciągu 24-48 godzin po przerwaniu terapii. Nie wykazano bezpośredniego związku między dawką a częstością występowania działań niepożądanych, jednak wydaje się, że częstość ich występowania (zwłaszcza dotyczących ośrodkowego układu nerwowego) wzrasta przy większych dawkach leku.
Ważne informacje dodatkowe: Niektóre działania niepożądane, takie jak splątanie i omamy, występują częściej, gdy amantadyna jest podawana jednocześnie z lekami przeciwcholinergicznymi lub u pacjentów z chorobami psychicznymi. Uszkodzenia rogówki były zgłaszane zwykle po stosowaniu bardzo dużych dawek lub leczeniu trwającym wiele miesięcy.
Przedawkowanie Viregyt-K może prowadzić do zgonu, dlatego wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
Na pierwszy plan wysuwają się zaburzenia nerwowo-mięśniowe i objawy ostrej psychozy. Mogą wystąpić następujące objawy:
Ze strony ośrodkowego układu nerwowego:
Ze strony układu oddechowego:
Ze strony układu sercowo-naczyniowego:
Ze strony układu pokarmowego:
Ze strony układu moczowego:
Nie ma swoistej odtrutki na amantadynę. W zależności od oceny lekarza może być konieczne wywołanie wymiotów lub aspiracja treści żołądkowej, podanie węgla aktywowanego lub osmotycznych środków przeczyszczających. Ponieważ amantadyna jest wydalana głównie w postaci niezmienionej z moczem, skuteczną metodą usuwania leku z organizmu jest utrzymanie prawidłowej czynności nerek i nasilenie diurezy. Wydalaniu leku sprzyja zakwaszenie moczu. Należy pamiętać, że hemodializa nie jest skuteczna w usuwaniu znaczących ilości amantadyny.
Podczas leczenia przedawkowania konieczna jest kontrola ciśnienia krwi, czynności serca, zapisu EKG, oddychania i temperatury ciała. W razie potrzeby należy wyrównywać możliwe spadki ciśnienia krwi i zaburzenia rytmu serca.
W przypadku drgawek i nadmiernego niepokoju ruchowego podaje się leki przeciwdrgawkowe, takie jak diazepam dożylnie, paraldehyd domięśniowo lub doodbytniczo albo fenobarbital domięśniowo.
W ostrych objawach psychotycznych, majaczeniu, dystonii posturalnej czy objawach mioklonicznych opisywano stosowanie fizostygminy we wolnym wlewie dożylnym.
W przypadku zatrzymania moczu konieczne jest cewnikowanie pęcherza, a w razie potrzeby należy pozostawić cewnik tak długo, jak jest to niezbędne.
Amantadyna jest wchłaniana powoli, lecz niemal całkowicie z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenia w osoczu osiągane są 3 do 4 godzin po pojedynczym doustnym podaniu. Po wielokrotnym podawaniu stężenie w osoczu ustala się na stałym poziomie w ciągu 3 dni.
Amantadyna gromadzi się po kilku godzinach w wydzielinie z nosa i przekracza barierę krew-mózg, co jest ważne dla jej działania na ośrodkowy układ nerwowy. Lek wiąże się z białkami osocza w 67%, a znaczne ilości są związane z czerwonymi krwinkami. Stężenie w erytrocytach jest prawie 3 razy większe niż stężenie w osoczu. Amantadyna intensywnie wiąże się w tkankach – stężenia w płucach, sercu, nerkach, wątrobie i śledzionie są większe niż we krwi.
Amantadyna jest metabolizowana w niewielkim zakresie, głównie przez proces zwany N-acetylacją. Oznacza to, że większość leku pozostaje w organizmie w postaci niezmienionej.
Średni półokres eliminacji leku z osocza u zdrowych młodych dorosłych osób wynosi 15 godzin (zakres 10 do 31 godzin). Całkowity klirens osoczowy jest w przybliżeniu identyczny z klirensem nerkowym. Klirens nerkowy amantadyny jest znacznie większy od klirensu kreatyniny, co wskazuje na aktywne wydalanie przez kanaliki nerkowe. Po 4 do 5 dniach 90% dawki pojawia się w postaci niezmienionej w moczu. Znaczny wpływ na szybkość wydalania ma pH moczu – wzrost pH zmniejsza wydalanie leku.
W porównaniu ze zdrowymi młodymi dorosłymi osobami, u seniorów półokres eliminacji może być podwojony, a klirens nerkowy zmniejszony. U osób w podeszłym wieku wydzielanie kanalikowe zmniejsza się bardziej niż przesączanie kłębkowe. U pacjentów starszych z zaburzeniami czynności nerek wielokrotne podawanie dawki 100 mg na dobę przez 14 dni może podwyższać stężenie leku w osoczu do zakresu toksycznego.
Amantadyna może kumulować się w niewydolności nerek, powodując ciężkie działania niepożądane. Wpływ zaburzonej czynności nerek jest dramatyczny – zmniejszenie klirensu kreatyniny do 40 mL/min może spowodować pięciokrotne wydłużenie półokresu eliminacji. Mocz jest niemal wyłączną drogą wydalania, nawet w niewydolności nerek, a amantadyna może utrzymywać się w osoczu przez kilka dni. Hemodializa nie usuwa znaczących ilości amantadyny, przypuszczalnie z powodu intensywnego wiązania leku w tkankach.
Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Okres ważności preparatu wynosi 3 lata. Viregyt-K dostępny jest w opakowaniach po 30 lub 50 kapsułek w butelkach z brązowego lub oranżowego szkła z bezpieczną zakrętką. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani do śmieci. Można zapytać farmaceutę, jak pozbyć się leków, których się już nie używa. Te działania pomogą chronić środowisko.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Viregyt-K, kapsułki, 100 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Viregyt-K dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Viregyt-K stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Viregyt-K to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 100 mg |
| Postać | Kapsułki |
| Producent | Producentem Viregyt-K jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Amantadyna zaczyna działać w ciągu kilku dni od rozpoczęcia leczenia. Należy jednak pamiętać, że po kilku miesiącach terapii może dojść do utraty skuteczności leku.
Nie, nigdy nie należy nagle przerywać przyjmowania Viregyt-K. Nagłe odstawienie może spowodować gwałtowne zaostrzenie objawów choroby Parkinsona lub wywołać objawy podobne do złośliwego zespołu neuroleptycznego. Odstawianie musi być stopniowe, pod kontrolą lekarza.
Leczenie należy rozpocząć jak najwcześniej, najlepiej w ciągu pierwszych 48 godzin od wystąpienia objawów. Wczesne rozpoczęcie terapii skraca czas trwania gorączki i innych objawów o 1-2 dni.
Lek nie powoduje uzależnienia w klasycznym rozumieniu, ale może wywoływać zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczny hazard, kompulsywne kupowanie czy hiperseksualność. Pacjenci i opiekunowie powinni być świadomi tego ryzyka i regularnie informować lekarza o wszelkich zmianach w zachowaniu.
Zalecany okres leczenia grypy wynosi 4 do 5 dni. Kontynuowanie terapii przez ten czas pozwala na skuteczne zwalczenie zakażenia wirusem grypy typu A.
Nie, pacjenci powyżej 65 lat wymagają często mniejszych dawek lub dłuższych odstępów między dawkami. Z wiekiem zmniejsza się klirens nerkowy, co prowadzi do wyższych stężeń leku w organizmie. Dawkowanie powinien ustalić lekarz.


Nie daj się jesieni