Popularne

Neupogen jest lekiem stosowanym w celu skrócenia czasu trwania neutropenii i zmniejszenia częstości występowania gorączki neutropenicznej u pacjentów poddawanych chemioterapii cytotoksycznej z powodu nowotworów złośliwych, w celu skrócenia czasu trwania neutropenii u pacjentów poddawanych chemioterapii mieloablacyjnej, po której wykonuje się przeszczepienie szpiku kostnego, narażonych na wystąpienie ciężkiej neutropenii, w celu mobilizacji komórek progenitorowych do krwi obwodowej oraz w leczeniu neutropenii. Substancją czynną leku jest filgrastym należący do grupy leków zwanych cytokinami. Neupogen pobudza szpik kostny do produkcji większej liczby krwinek białych.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Neupogen to lek zawierający filgrastym – substancję, która pomaga organizmowi w produkcji białych krwinek, zwanych granulocytami obojętnochłonnymi. Te komórki odgrywają kluczową rolę w walce z zakażeniami bakteryjnymi. Filgrastym jest sztuczną wersją naturalnego białka ludzkiego organizmu, wytworzoną za pomocą nowoczesnej technologii genetycznej.
Lek działa poprzez pobudzanie szpiku kostnego do zwiększonej produkcji białych krwinek. Po podaniu leku, zazwyczaj w ciągu 24 godzin, liczba granulocytów obojętnochłonnych we krwi znacząco wzrasta, co wzmacnia naturalną odporność organizmu.
Neupogen jest przepisywany w kilku różnych sytuacjach klinicznych, głównie związanych z obniżoną liczbą białych krwinek:
Lek pomaga pacjentom poddawanym chemioterapii z powodu nowotworów złośliwych. Chemioterapia często prowadzi do neutropenii – stanu, w którym liczba białych krwinek dramatycznie spada, narażając pacjenta na poważne zakażenia. Neupogen skraca czas trwania neutropenii i zmniejsza ryzyko gorączki związanej z niską liczbą białych krwinek.
U pacjentów po przeszczepieniu szpiku kostnego Neupogen przyspiesza odbudowę układu odpornościowego, pomagając organizmowi szybciej wrócić do normalnej produkcji białych krwinek.
Lek jest stosowany do mobilizacji komórek progenitorowych z krwi obwodowej – komórek macierzystych, które mogą być pobrane i wykorzystane w przeszczepieniach. Działa zarówno u pacjentów przygotowywanych do własnego przeszczepu, jak i u zdrowych dawców.
U dzieci i dorosłych z wrodzoną, cykliczną lub idiopatyczną neutropenią (czyli z chronicznym niedoborem białych krwinek o różnych przyczynach) długotrwałe stosowanie Neupogenu zwiększa liczbę granulocytów i zmniejsza częstość oraz ciężkość zakażeń.
U pacjentów z zaawansowanym zakażeniem wirusem HIV lek pomaga utrzymać prawidłową liczbę neutrofilów, co zmniejsza ryzyko zakażeń bakteryjnych, szczególnie gdy inne metody leczenia neutropenii nie mogą być zastosowane.
Leczenie Neupogenem powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem specjalistycznego ośrodka onkologicznego lub hematologicznego. Dawkowanie zależy od wskazania i indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta.
Standardowa dawka wynosi 5 mikrogramów na kilogram masy ciała na dobę. Pierwszą dawkę podaje się co najmniej 24 godziny po zakończeniu chemioterapii. Lek stosuje się codziennie aż do momentu, gdy liczba białych krwinek powróci do wartości prawidłowych – zazwyczaj zajmuje to do 14 dni.
Zalecana dawka początkowa to 10 mikrogramów na kilogram masy ciała na dobę. Lek podaje się co najmniej 24 godziny po zakończeniu chemioterapii i co najmniej 24 godziny po przeszczepieniu szpiku. Dawkę dostosowuje się w zależności od liczby białych krwinek w trakcie leczenia.
W zależności od sytuacji dawka wynosi od 5 do 10 mikrogramów na kilogram masy ciała na dobę, przez 4 do 7 kolejnych dni. Czas trwania leczenia zależy od skuteczności mobilizacji komórek.
Dawka początkowa zależy od typu neutropenii i wynosi od 5 do 12 mikrogramów na kilogram masy ciała na dobę. Po uzyskaniu odpowiedzi ustala się minimalną skuteczną dawkę podtrzymującą. Leczenie jest długotrwałe i wymaga codziennego podawania.
Dawka początkowa to 1 mikrogram na kilogram masy ciała na dobę, którą można stopniowo zwiększać do maksymalnie 4 mikrogramów. Po osiągnięciu prawidłowej liczby neutrofilów dawkę zmniejsza się do poziomu podtrzymującego.
Neupogen podaje się najczęściej podskórnie (we wstrzyknięciu pod skórę). W niektórych przypadkach, szczególnie po przeszczepieniu szpiku, lek może być podawany dożylnie w postaci infuzji trwającej 30 minut lub dłużej. Wybór drogi podania zależy od indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta.
Ważne: Nie należy przerywać leczenia przedwcześnie, nawet jeśli nastąpi chwilowy wzrost liczby białych krwinek. Pełna odpowiedź terapeutyczna wymaga kontynuacji leczenia przez zalecany okres.
Każda ampułko-strzykawka zawiera 300 mikrogramów (30 milionów jednostek) filgrastymu w 0,5 ml roztworu do wstrzykiwań, co odpowiada stężeniu 600 mikrogramów na mililitr.
Substancje pomocnicze to: kwas octowy lodowaty, wodorotlenek sodu, sorbitol (50 mg w każdym mililitrze roztworu), polisorbat 80 oraz woda do wstrzykiwań. Lek jest przejrzystym, bezbarwnym roztworem.
Nie należy stosować leku, jeśli pacjent ma uczulenie na filgrastym lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Dotyczy to również osób, u których w przeszłości wystąpiła nadwrażliwość na pegfilgrastym (inną postać tego samego leku).
U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne. Jeśli pojawią się objawy alergii (wysypka, świąd, trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy), należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Lek może powodować poważne działania niepożądane ze strony układu oddechowego, w tym śródmiąższową chorobę płuc. Szczególnie narażone są osoby, które niedawno przeszły zapalenie płuc lub mają nacieki w płucach. Objawy takie jak kaszel, gorączka, duszność wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej.
Neupogen może powodować powiększenie śledziony, a w rzadkich przypadkach nawet jej pęknięcie. Ból w lewej górnej części brzucha lub na szczycie stawu barkowego może być objawem pęknięcia śledziony i wymaga pilnej interwencji medycznej.
Podczas leczenia konieczne jest regularne kontrolowanie liczby białych krwinek. Zbyt wysoka liczba leukocytów (powyżej 50 × 10⁹/l) wymaga przerwania leczenia. Należy również kontrolować liczbę płytek krwi, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia.
Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa: U pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową lub nosicieli genu tej choroby Neupogen może wywoływać przełomy choroby, które mogą być zagrożeniem życia. Lekarz powinien zachować szczególną ostrożność przy przepisywaniu leku tym pacjentom.
Zaburzenia czynności nerek i wątroby: U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest konieczne modyfikowanie dawki, jednak wymaga to starannego monitorowania.
U niektórych pacjentów może wystąpić kłębuszkowe zapalenie nerek. Zalecane jest regularne wykonywanie badań moczu podczas leczenia.
Zgłaszano przypadki zapalenia aorty (głównej tętnicy organizmu) po podaniu leku. Objawy obejmują gorączkę, ból brzucha, złe samopoczucie i ból pleców. Schorzenie to zazwyczaj ustępuje po odstawieniu leku.
Nie należy podawać Neupogenu w tym samym czasie co chemioterapia cytotoksyczna. Lek powinien być podany co najmniej 24 godziny przed rozpoczęciem i co najmniej 24 godziny po zakończeniu chemioterapii.
Jednoczesne stosowanie Neupogenu z 5-fluorouracylem może nasilić neutropenię (obniżenie liczby białych krwinek).
Sole litu mogą wzmacniać działanie Neupogenu, powodując zwiększone uwalnianie granulocytów obojętnochłonnych.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych wydawanych bez recepty oraz suplementach diety.
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania Neupogenu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, w tym zwiększoną częstość poronień. Neupogen nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.
Nie wiadomo, czy filgrastym przenika do mleka ludzkiego. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie leku, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu filgrastymu na płodność.
Neupogen może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Po podaniu leku mogą wystąpić zawroty głowy. Jeśli pojawią się takie objawy, należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ich ustąpienia.
Jak każdy lek, Neupogen może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Do najpoważniejszych, ale rzadkich działań niepożądanych należą:
Ważne: Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, szczególnie wymienione powyżej poważne działania niepożądane, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Nie ustalono skutków przedawkowania Neupogenu. Przerwanie leczenia zazwyczaj powoduje zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych o 50% w ciągu 1 do 2 dni, a następnie powrót do wartości prawidłowych w ciągu 1 do 7 dni. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem.
Neupogen należy przechowywać w następujących warunkach:
Po rozcieńczeniu lek powinien być użyty natychmiast. Jeśli nie zostanie natychmiast użyty, można go przechowywać przez maksymalnie 24 godziny w temperaturze 2 do 8°C.
Ampułko-strzykawka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku. Niewykorzystane resztki należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Neupogen jest dostępny w postaci przejrzystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Każda ampułko-strzykawka zawiera 0,5 ml roztworu (300 mikrogramów filgrastymu).
Ampułko-strzykawka jest wykonana ze szkła medycznego z zamocowaną nierdzewną, stalową igłą w osłonce. Opakowanie zawiera 1 ampułko-strzykawkę.
Uwaga: Osłonka igły może zawierać pochodne lateksu lub gumę syntetyczną – osoby uczulone na lateks powinny poinformować o tym lekarza.
Przed użyciem należy obejrzeć roztwór. Można stosować tylko przejrzysty roztwór bez cząstek stałych.
Jeśli to konieczne, Neupogen może być rozcieńczony w 5% roztworze glukozy. Nie wolno rozcieńczać leku roztworem chlorku sodu (soli fizjologicznej), ponieważ może to spowodować adsorpcję leku na powierzchni naczynia.
W większości przypadków lek jest gotowy do użycia i nie wymaga rozcieńczania. Procedurę rozcieńczania, jeśli jest konieczna, przeprowadza personel medyczny.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Neupogen, roztwór do wstrzykiwań, 30 mln j./0, 5 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Neupogen dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Neupogen stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Neupogen to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 600 mcg/ml (30 mln j.m./0,5 ml) |
| Postać | Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce |
| Producent | Producentem Neupogen jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Neupogen są Accofil i Zarzio |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Neupogen działa bardzo szybko – już w ciągu 24 godzin po podaniu można zaobserwować znaczący wzrost liczby białych krwinek we krwi. Pełna odpowiedź terapeutyczna wymaga jednak kontynuacji leczenia przez zalecany okres, który zależy od wskazania i może wynosić od kilku dni do kilku tygodni.
W niektórych przypadkach, po odpowiednim przeszkoleniu przez personel medyczny, pacjent lub opiekun może nauczyć się podawać lek podskórnie w warunkach domowych. Decyzję o takiej możliwości podejmuje lekarz prowadzący. Zawsze pierwsza dawka jest podawana w ośrodku medycznym pod nadzorem specjalisty.
Ból kości i mięśni to jedno z najczęstszych działań niepożądanych Neupogenu, które występuje u około 10% pacjentów. Wynika to z intensywnej stymulacji szpiku kostnego do produkcji nowych białych krwinek. U większości osób ból jest łagodny lub umiarkowany i można go kontrolować zwykłymi lekami przeciwbólowymi. Jeśli ból jest bardzo silny, należy skonsultować się z lekarzem.
Większość pacjentów może prowadzić względnie normalny tryb życia podczas leczenia, jednak należy unikać kontaktu z osobami chorymi na choroby zakaźne, ponieważ mimo wzrostu liczby białych krwinek układ odpornościowy może być osłabiony z powodu podstawowej choroby. Jeśli wystąpią zawroty głowy, należy unikać prowadzenia pojazdów. Wszelkie wątpliwości dotyczące codziennych aktywności należy skonsultować z lekarzem.
Jeśli zapomniałeś o dawce leku, skontaktuj się jak najszybciej z lekarzem lub ośrodkiem, który prowadzi Twoje leczenie. Nie należy podwajać dawki, aby nadrobić pominiętą. Lekarz oceni sytuację i zdecyduje, jak postąpić dalej, być może zlecając dodatkowe badanie krwi.

Nie daj się jesieni