Popularne

Torecan to lek w postaci tabletek powlekanych, którego substancją czynną jest tietylperazyna. Związek ten jest pochodną fenotiazyny, wykazuje działanie przeciwwymiotne i zmniejsza nasilenie zaburzeń równowagi. Lek Torecan jest stosowany w leczeniu nudności i wymiotów po zabiegach chirurgicznych, chemioterapii, radioterapii oraz po stosowaniu leków o toksycznym działaniu.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Torecan to lek przeciwwymiotny dostępny w postaci białych tabletek powlekanych, zawierających 6,5 mg tietyloperazyny. Jest to produkt leczniczy wydawany wyłącznie na receptę, który skutecznie pomaga w kontrolowaniu nudności i wymiotów wywołanych różnymi przyczynami medycznymi.
Każda tabletka powlekana zawiera 6,5 mg tietyloperazyny w postaci dimaleinianu tietyloperazyny jako substancję czynną. Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (68,70 mg) oraz sacharozę (38,045 mg), co jest istotne dla osób z nietolerancją tych składników.
Tabletki mają charakterystyczną okrągłą, obustronnie wypukłą formę w białym kolorze.
Torecan jest przeznaczony do leczenia nudności i wymiotów występujących w następujących sytuacjach:
Tietyloperazyna, substancja czynna leku Torecan, należy do grupy fenotiazyn, które są antagonistami receptorów dopaminergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym. Mówiąc prościej, lek blokuje specjalne punkty w mózgu, które są odpowiedzialne za wywoływanie uczucia nudności i wymiotów.
Działanie przeciwwymiotne preparatu Torecan polega na blokowaniu dwóch kluczowych struktur w mózgu:
Blokowanie tych struktur przerywa sygnały, które normalnie uruchamiałyby proces wymiotny. Dodatkowo lek prawdopodobnie hamuje impulsy nerwowe przesyłane przez nerw błędny, co dodatkowo wzmacnia działanie przeciwwymiotne.
Działanie leku rozpoczyna się już po około 30 minutach od przyjęcia tabletki doustnie i utrzymuje się przez około 4 godziny.
Zalecana dawka tietyloperazyny wynosi 6,5 mg jeden do trzech razy na dobę. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie przeprowadzono szczegółowych badań u tych pacjentów, dlatego stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Podczas przyjmowania leku w dużych dawkach lub przez dłuższy czas konieczna jest regularna kontrola czynności wątroby.
Dzieci i młodzież: Dawkowanie u dzieci nie zostało dokładnie ustalone. Nie zaleca się stosowania produktu u dzieci w wieku poniżej 15 lat ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Pacjenci w podeszłym wieku (75 lat i więcej): Leczenie nie powinno trwać dłużej niż dwa miesiące ze względu na ryzyko wystąpienia mimowolnych ruchów.
Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:
Przed rozpoczęciem stosowania leku Torecan należy poinformować lekarza o wszystkich swoich schorzeniach. Szczególną ostrożność należy zachować w następujących sytuacjach:
Podobnie jak inne leki przeciwwymiotne, Torecan może maskować objawy niektórych chorób układu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, a także ukrywać działania toksyczne innych leków. Dlatego tak ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia podczas leczenia.
Torecan może obniżać ciśnienie krwi. Szczególnie ostrożni powinni być pacjenci:
Lek należy stosować ostrożnie u osób z dyskinezą w wywiadzie (zaburzeniami ruchowymi) oraz u chorych z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby.
Pochodne fenotiazyny mogą w rzadkich przypadkach wywołać złośliwy zespół neuroleptyczny, który objawia się:
W takich przypadkach należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.
Mogą wystąpić różne objawy związane z układem nerwowym, takie jak:
Te objawy występują częściej u dzieci i młodzieży. U osób w podeszłym wieku po dłuższym stosowaniu leku może wystąpić opóźniona dyskineza – mimowolne ruchy ciała.
Lek Torecan zawiera laktozę i sacharozę. Jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów lub rzadkie dziedziczne zaburzenia metaboliczne (takie jak niedobór laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, niedobór sacharazy-izomaltazy), nie powinieneś przyjmować tego leku.
Torecan może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.
Tietyloperazyna może nasilać działanie leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, takich jak:
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą nasilać działanie i toksyczność tietyloperazyny i odwrotnie. Wymaga to szczególnej ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawek.
Tietyloperazyna może antagonizować (osłabiać) działanie adrenaliny. Dlatego adrenaliny nie należy stosować w celu leczenia hipotensji (niskiego ciśnienia), która jest następstwem podawania preparatu Torecan.
Przy równoczesnym podawaniu bromokryptyny i tietyloperazyny zmniejsza się hamujące działanie bromokryptyny. Nie zaleca się stosowania preparatu Torecan u chorych z nowotworami wydzielającymi prolaktynę, którzy są leczeni bromokryptyną.
Równoczesne podawanie inhibitorów MAO (leki przeciwdepresyjne) i fenotiazyn może powodować nasilanie niepożądanych działań, takich jak:
Podobne działanie wywiera skojarzone podawanie fenotiazyn i prokarbazyny (lek przeciwnowotworowy).
Leku Torecan nie wolno stosować w czasie ciąży. Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania tietyloperazyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach są niewystarczające, aby całkowicie wykluczyć teratogenne działanie (wpływ na rozwój płodu), a niektóre badania obserwacyjne wskazują na możliwy związek z wadami rozwojowymi.
Leku Torecan nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Fenotiazyny przenikają do mleka matki, co może stanowić zagrożenie dla dziecka.
Tietyloperazyna nie miała wpływu na płodność samców u szczurów. Wpływ na współczynnik ciąży u samic szczurów obserwowano tylko w przypadku dawek znacznie większych niż zalecane, co wskazuje na niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej.
Torecan wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Lek może powodować senność, zawroty głowy i opóźniać reakcję pacjenta. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności i powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn do czasu ustalenia, jak lek wpływa na Twój organizm.
Jak każdy lek, Torecan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono możliwe działania niepożądane według częstości występowania.
Chociaż następujące działania niepożądane nie zostały bezpośrednio stwierdzone przy stosowaniu tietyloperazyny, lekarz przepisujący lek powinien je znać, ponieważ są charakterystyczne dla grupy fenotiazyn:
U osób w podeszłym wieku po dłuższym stosowaniu leku może wystąpić opóźniona dyskineza – mimowolne ruchy różnych części ciała. Dlatego czas leczenia u pacjentów w wieku 75 lat i więcej jest ograniczony do dwóch miesięcy.
W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej instrukcji, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Objawy przedawkowania preparatem Torecan są podobne do tych występujących przy przedawkowaniu innych fenotiazyn. Mogą obejmować:
Nie ma swoistego antidotum na przedawkowanie tietyloperazyny. Leczenie polega na monitorowaniu funkcji życiowych i leczeniu objawowym:
Ważne: Nie wolno stosować adrenaliny w leczeniu zapaści krążenia wywołanej przedawkowaniem Torecanu. Można natomiast podać noradrenalinę.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym.
Lek Torecan dostępny jest w pojemniku z oranżowego szkła z zamknięciem zawierającym 50 tabletek powlekanych, umieszczonym w tekturowym pudełku.
Tietyloperazyna jest substancją bardzo lipofilną, co oznacza, że łatwo rozpuszcza się w tłuszczach. W wysokim stopniu (ponad 85%) wiąże się z błonami komórkowymi i białkami osocza. Gromadzi się w narządach o dużym przepływie krwi i łatwo przenika przez łożysko. Objętość dystrybucji wynosi 2,7 litra na kilogram masy ciała. Leku nie można usunąć z organizmu za pomocą dializy.
Tietyloperazyna jest metabolizowana (przetwarzana) głównie w wątrobie. Tylko 3% substancji jest wydalane w postaci niezmienionej przez nerki. Okres półtrwania leku wynosi około 12 godzin, co oznacza, że po tym czasie stężenie leku w organizmie zmniejsza się o połowę.
Torecan to skuteczny lek przeciwwymiotny przeznaczony dla osób dorosłych i młodzieży powyżej 15 roku życia, który pomaga w kontrolowaniu nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią, zabiegami chirurgicznymi lub lekami toksycznymi. Lek działa poprzez blokowanie specjalnych receptorów w mózgu odpowiedzialnych za wywoływanie wymiotów.
Ze względu na możliwe działania niepożądane oraz interakcje z innymi lekami, Torecan powinien być stosowany wyłącznie pod kontrolą lekarza, zgodnie z jego zaleceniami. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, pacjentów z chorobami wątroby oraz podczas jednoczesnego stosowania innych leków.
Pamiętaj: Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania leku Torecan, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Torecan, tabletki powlekane, 6.5 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Torecan dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Torecan stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Torecan to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 6,5 mg |
| Postać | Tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Torecan jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Działanie przeciwwymiotne leku Torecan rozpoczyna się już po około 30 minutach od przyjęcia tabletki doustnie i utrzymuje się przez około 4 godziny.
Nie, leku Torecan nie wolno stosować w czasie ciąży ani w okresie karmienia piersią. Fenotiazyny przenikają do mleka matki, a dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone.
Do najczęstszych działań niepożądanych należą: bóle głowy, zawroty głowy, senność, objawy pozapiramidowe (sztywność mięśni, kręcz szyi), suchość w jamie ustnej, hipotensja oraz obrzęki kończyn. U osób starszych po dłuższym stosowaniu mogą wystąpić mimowolne ruchy.
Nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn podczas stosowania Torecanu, ponieważ lek wywiera znaczny wpływ na zdolność reakcji i może powodować senność oraz zawroty głowy.
Nie zaleca się stosowania Torecanu u dzieci w wieku poniżej 15 lat ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z układem nerwowym, w tym objawów pozapiramidowych.
Zalecana dawka to 6,5 mg (jedna tabletka) jeden do trzech razy na dobę. Dokładne dawkowanie powinien ustalić lekarz w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta.
W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy takie jak suchość w ustach, zawroty głowy, splątanie, a w ciężkich przypadkach śpiączka, drgawki i depresja oddychania. Nie ma swoistego antidotum – należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym.



PŁEĆ
WIEK
LEK
Vicebrol forte, Vicebrol forte, Torecan, Histigen




Nie daj się jesieni