Aprepitant Sandoz

Aprepitant Sandoz to nowoczesny lek przeciwwymiotny stosowany u dorosłych i młodzieży od 12 lat, który pomaga zapobiegać nudnościom i wymiotom związanym z chemioterapią przeciwnowotworową. Preparat jest dostępny w postaci kapsułek twardych w dwóch mocach: 125 mg i 80 mg, co pozwala na wygodne dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Każda kapsułka zawiera jako substancję czynną aprepitant – odpowiednio 80 mg lub 125 mg. Aprepitant to substancja, która działa poprzez blokowanie specjalnych receptorów w mózgu odpowiedzialnych za wywoływanie nudności i wymiotów.

Kapsułki 80 mg mają biały korpus i białe wieczko, natomiast kapsułki 125 mg charakteryzują się białym korpusem i różowym wieczkiem. Wewnątrz każdej kapsułki znajdują się białe lub prawie białe peletki. Ważną informacją jest to, że każda kapsułka zawiera także sacharozę jako substancję pomocniczą – 80 mg w kapsułce 80 mg i 125 mg w kapsułce 125 mg.

Lek jest przeznaczony do zapobiegania nudnościom i wymiotom związanym z chemioterapią przeciwnowotworową o dużym i umiarkowanym ryzyku wywołania wymiotów. Stosuje się go jako element terapii skojarzonej, co oznacza, że podaje się go razem z innymi lekami przeciwwymiotnymi – kortykosteroidem (najczęściej deksametazonem) oraz antagonistą receptora 5-HT3.

Produkt jest wskazany dla dorosłych oraz młodzieży w wieku od 12 lat. Dla młodszych dzieci dostępna jest inna postać leku – proszek do sporządzania zawiesiny doustnej.

Aprepitant Sandoz stosuje się przez trzy kolejne dni według ustalonego schematu. Kapsułki należy połykać w całości, nie rozgryzając ani nie otwierając. Można je przyjmować niezależnie od posiłków.

Schemat dawkowania u dorosłych

Dzień pierwszy: Należy przyjąć jedną kapsułkę 125 mg na godzinę przed rozpoczęciem chemioterapii.

Dzień drugi: Należy przyjąć jedną kapsułkę 80 mg rano.

Dzień trzeci: Należy przyjąć jedną kapsułkę 80 mg rano.

W dniach, gdy chemioterapia nie jest podawana, lek należy przyjmować rano. Razem z Aprepitantem Sandoz lekarz przepisze również deksametazon oraz antagonistę receptora 5-HT3 – te leki należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza.

Dawkowanie u młodzieży

U młodzieży w wieku od 12 do 17 lat stosuje się ten sam schemat dawkowania co u dorosłych – 125 mg pierwszego dnia, następnie 80 mg drugiego i trzeciego dnia. Ważne jest, aby pierwszą dawkę podać na godzinę przed rozpoczęciem chemioterapii.

Nie należy przyjmować Aprepitantu Sandoz, jeśli występuje uczulenie na aprepitant lub którykolwiek inny składnik leku. Absolutnym przeciwwskazaniem jest również jednoczesne stosowanie niektórych leków: pimozydu, terfenadyny, astemizolu lub cyzaprydu. Połączenie tych leków z aprepitantem może prowadzić do poważnych lub zagrażających życiu reakcji.

Zaburzenia czynności wątroby

Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby mogą stosować lek w standardowych dawkach. Natomiast u osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność, gdyż dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u tych pacjentów są ograniczone lub niedostępne.

Interakcje z innymi lekami

Aprepitant może wpływać na działanie wielu innych leków, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leków o wąskim zakresie terapeutycznym, takich jak cyklosporyna, takrolimus, warfaryna czy niektóre leki przeciwbólowe.

Antykoncepcja

Bardzo istotną informacją dla kobiet w wieku rozrodczym jest to, że Aprepitant Sandoz może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych (tabletek, plastrów, pierścieni). Dlatego podczas leczenia i przez dwa miesiące po przyjęciu ostatniej dawki konieczne jest stosowanie dodatkowych, niehormonalnych metod zapobiegania ciąży, takich jak prezerwatywy.

Warfaryna

U pacjentów długotrwale przyjmujących warfarynę konieczne jest ścisłe kontrolowanie parametrów krzepnięcia krwi podczas stosowania aprepitantu i przez dwa tygodnie po zakończeniu kursu leczenia.

Nietolerancja cukrów

Ze względu na zawartość sacharozy, osoby z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, złym wchłanianiem glukozy i galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinny przyjmować tego leku.

Jak każdy lek, Aprepitant Sandoz może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna i przemija samoistnie.

Najczęstsze działania niepożądane

Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych u pacjentów otrzymujących Aprepitant Sandoz należą:

• Czkawka – występuje u około 5% pacjentów.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w badaniach krwi.
• Niestrawność i dyskomfort żołądkowy.
• Zaparcie.
• Ból głowy.
• Zmniejszenie łaknienia.
• Zmęczenie.

Inne działania niepożądane

Rzadziej mogą wystąpić zawroty głowy, senność, odbijanie się, nudności, suchość w jamie ustnej, wysypka skórna, uczucie gorąca lub zaczerwienienie twarzy, kołatanie serca czy zaburzenia smaku.

Poważne działania niepożądane

Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne. W przypadku pojawienia się objawów takich jak trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

Nie zaleca się stosowania Aprepitantu Sandoz w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na ciążę, ale ze względu na ograniczone dane nie można wykluczyć ryzyka u ludzi.

Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania leku, ponieważ nie wiadomo, czy aprepitant przenika do mleka kobiecego.

Aprepitant Sandoz może mieć niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Po zastosowaniu leku mogą wystąpić zawroty głowy i uczucie zmęczenia. Jeśli wystąpią takie objawy, należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności wynosi 3 lata od daty produkcji.

Aprepitant to substancja, która należy do grupy leków zwanych antagonistami receptorów neurokininy 1. Działa ona poprzez blokowanie specjalnych receptorów w mózgu, które są aktywowane przez substancję P – związek odpowiedzialny za wywoływanie nudności i wymiotów. Chemioterapia przeciwnowotworowa często powoduje uwalnianie substancji P, co prowadzi do wystąpienia tych nieprzyjemnych objawów.

Blokując receptory NK1, aprepitant skutecznie zapobiega nudnościom i wymiotom zarówno w fazie ostrej (pierwsza doba po chemioterapii), jak i w fazie opóźnionej (dni 2-5 po chemioterapii). Lek działa najlepiej w połączeniu z innymi lekami przeciwwymiotnymi – kortykosteroidem i antagonistą receptora 5-HT3, co zapewnia kompleksową ochronę przed tymi objawami.

Badania kliniczne wykazały wysoką skuteczność Aprepitantu Sandoz w zapobieganiu nudnościom i wymiotom wywołanym chemioterapią. U pacjentów otrzymujących lek według zalecanego schematu, całkowita odpowiedź na leczenie (brak wymiotów i brak potrzeby stosowania dodatkowych leków przeciwwymiotnych) wystąpiła u około 68% pacjentów w ciągu pierwszych pięciu dni po chemioterapii, w porównaniu do około 48% pacjentów otrzymujących leczenie standardowe bez aprepitantu.

Szczególnie zauważalna była skuteczność w zapobieganiu wymiotom – u ponad 86% pacjentów nie wystąpiły wymioty w pierwszej dobie po chemioterapii, a u ponad 76% w kolejnych dniach. Lek znacząco poprawia jakość życia pacjentów poddawanych chemioterapii, pozwalając im lepiej znosić leczenie.

Osoby starsze

U pacjentów w podeszłym wieku (65 lat i więcej) nie jest konieczne dostosowywanie dawki leku. Badania wykazały, że wprawdzie u osób starszych stężenie leku we krwi jest nieco wyższe, ale różnice te nie mają znaczenia klinicznego.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, nawet z ciężkimi, oraz u osób poddawanych hemodializie, nie jest konieczne dostosowywanie dawki. Aprepitant nie jest usuwany przez hemodializę.

Płeć

Nie jest konieczne dostosowywanie dawki ze względu na płeć pacjenta, chociaż u kobiet stężenie leku we krwi może być nieco wyższe niż u mężczyzn.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Ze względu na przeciwwymiotne działanie aprepitantu, wywoływanie wymiotów może nie być skuteczne. Lekarz zastosuje odpowiednie leczenie podtrzymujące i będzie obserwował stan pacjenta. Należy pamiętać, że aprepitant nie może być usunięty z organizmu metodą hemodializy.

Niewykorzystanych leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.