Zoxon 1

Zoxon 1 to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną doksazosynę w dawce 1 mg. Preparat jest stosowany w dwóch głównych wskazaniach: w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Tabletki mają postać prawie białych, okrągłych tabletek z charakterystycznym wytłoczeniem, które ułatwia ich identyfikację.

Lek Zoxon 1 jest przepisywany przez lekarza w dwóch sytuacjach klinicznych. Po pierwsze, znajduje zastosowanie w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego, czyli podwyższonego ciśnienia krwi, którego przyczyna nie jest znana. Po drugie, produkt pomaga w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, schorzenia, które dotyka wielu mężczyzn, szczególnie po pięćdziesiątym roku życia.

Substancja czynna leku, doksazosyna, należy do grupy leków zwanych alfa-adrenolitykami. Jej działanie polega na blokowaniu specjalnych receptorów (alfa-1-adrenergicznych) znajdujących się w ścianach naczyń krwionośnych oraz w mięśniach gruczołu krokowego. Dzięki temu naczynia krwionośne rozszerzają się, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Dodatkowo lek rozluźnia mięśnie w okolicy prostaty i szyjki pęcherza moczowego, co ułatwia oddawanie moczu i łagodzi nieprzyjemne objawy związane z powiększoną prostatą.

Ważną zaletą doksazosyny jest to, że działa przez całą dobę po przyjęciu pojedynczej dawki, co pozwala na wygodne stosowanie leku tylko raz dziennie. Maksymalny efekt leku pojawia się w ciągu dwóch do sześciu godzin po zażyciu tabletki.

Sposób dawkowania leku zależy od tego, na jaką dolegliwość jest przepisywany. Zawsze należy stosować się ściśle do zaleceń lekarza.

W leczeniu nadciśnienia tętniczego

Leczenie zawsze rozpoczyna się od małej dawki – 1 mg raz dziennie, co odpowiada jednej tabletce Zoxon 1. Po około tygodniu do dwóch tygodni lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki do 2 mg, następnie do 4 mg, a w razie potrzeby nawet do 8 mg dziennie. Średnia dawka, która jest stosowana przez dłuższy czas, wynosi od 2 do 4 mg na dobę. Maksymalna dozwolona dawka to 16 mg dziennie, ale taka dawka jest stosowana rzadko.

W leczeniu łagodnego rozrostu prostaty

Podobnie jak w przypadku nadciśnienia, leczenie rozpoczyna się od dawki 1 mg raz na dobę. Po pierwszym tygodniu lub dwóch lekarz może zwiększyć dawkę do 2 mg, a następnie do 4 mg, w zależności od tego, jak organizm reaguje na leczenie. Maksymalna zalecana dawka w tym wskazaniu wynosi 8 mg na dobę.

Jak przyjmować tabletki?

Tabletkę należy połknąć w całości, popijając wodą. Nie należy jej rozgryzać ani kruszyć. Czas trwania leczenia ustala lekarz prowadzący.

Osoby starsze

U osób w podeszłym wieku lek działa tak samo jak u młodszych dorosłych, dlatego można stosować standardowe dawkowanie. Jednak dawka powinna być możliwie jak najmniejsza, a jej zwiększanie powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza.

Problemy z nerkami

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek mogą stosować zwykłe dawki leku, ponieważ doksazosyna nie pogarsza pracy nerek. Podobnie jak u osób starszych, zaleca się stosowanie możliwie najmniejszych skutecznych dawek i ostrożne zwiększanie dawkowania pod nadzorem lekarza.

Problemy z wątrobą

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ doksazosyna jest przetwarzana głównie w wątrobie. Jeśli problemy z wątrobą są poważne, stosowanie leku może nie być zalecane.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest zabronione. Należą do nich:

• Uczulenie na doksazosynę lub podobne substancje (takie jak prazosyna czy terazosyna), albo na którykolwiek inny składnik leku.
• Występowanie w przeszłości niedociśnienia ortostatycznego, czyli gwałtownego spadku ciśnienia krwi przy zmianie pozycji z leżącej lub siedzącej na stojącą.
• Łagodny rozrost prostaty z jednoczesnym występowaniem przekrwienia górnych dróg moczowych, przewlekłych infekcji układu moczowego lub kamieni w pęcherzu.
• Zbyt niskie ciśnienie tętnicze.
• Przepełnienie pęcherza moczowego, brak oddawania moczu z postępującą niewydolnością nerek lub bez niej.

Ryzyko nagłego spadku ciśnienia

Szczególnie na początku leczenia może wystąpić nagły spadek ciśnienia tętniczego po wstaniu z pozycji leżącej lub siedzącej. Objawia się to zawrotami głowy, uczuciem słabości, a w rzadkich przypadkach nawet utratą przytomności. Dlatego na początku terapii lekarz powinien regularnie kontrolować ciśnienie krwi. Pacjenci powinni unikać sytuacji, w których zawroty głowy mogłyby prowadzić do urazu, na przykład prowadzenia samochodu czy obsługiwania maszyn.

Choroby serca

Osoby z ciężkimi chorobami serca, takimi jak zwężenie zastawki aortalnej, niewydolność serca czy choroba wieńcowa, powinny być szczególnie ostrożne podczas stosowania leku. U tych pacjentów nagłe obniżenie ciśnienia może pogorszyć stan zdrowia.

Operacja zaćmy

Jeśli planujesz operację zaćmy, koniecznie poinformuj okulistę o tym, że stosujesz lub stosowałeś w przeszłości leki z grupy alfa-adrenolityków. Podczas zabiegu może wystąpić tak zwany zespół wiotkiej tęczówki, który komplikuje przebieg operacji.

Przedłużona erekcja

W rzadkich przypadkach podczas stosowania leków z grupy alfa-adrenolityków zgłaszano przypadki przedłużonej, bolesnej erekcji (priapizm). Jeśli erekcja trwa dłużej niż cztery godziny, należy natychmiast zgłosić się do lekarza, ponieważ brak szybkiego leczenia może prowadzić do trwałych uszkodzeń.

Badania w kierunku raka prostaty

Przed rozpoczęciem leczenia łagodnego rozrostu prostaty lekarz powinien wykluczyć raka gruczołu krokowego, ponieważ obie choroby mogą dawać podobne objawy i występować jednocześnie.

Działanie leku Zoxon 1 może być wzmocnione lub osłabione przez inne leki, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych produktach leczniczych.

Leki, które mogą nasilić działanie obniżające ciśnienie:

• Inne leki przeciwnadciśnieniowe.
• Leki rozszerzające naczynia krwionośne i azotany.
• Leki stosowane w zaburzeniach erekcji (sildenafil, tadalafil, wardenafil) – u niektórych pacjentów może dojść do niebezpiecznego spadku ciśnienia. Jeśli musisz przyjmować takie leki, powinny być stosowane w najmniejszej możliwej dawce i z zachowaniem co najmniej sześciogodzinnej przerwy od przyjęcia doksazosyny.

Leki, które mogą osłabić działanie przeciwnadciśnieniowe:

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne.
• Estrogeny.
• Leki pobudzające układ współczulny.

Inne istotne interakcje:

Doksazosyna jest przetwarzana w wątrobie przez enzymy, dlatego leki wpływające na te enzymy (jak niektóre antybiotyki, leki przeciwgrzybicze czy antywirusowe) mogą zmieniać jej stężenie we krwi. W takich przypadkach konieczna jest szczególna ostrożność.

Jak każdy lek, Zoxon 1 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Często występujące (u więcej niż 1 na 100 pacjentów):

• Senność, zawroty głowy, ból głowy.
• Kołatanie serca, przyspieszone bicie serca, ból w klatce piersiowej.
• Obniżone ciśnienie tętnicze, spadek ciśnienia przy zmianie pozycji, obrzęki.
• Zakażenia dróg oddechowych i moczowych.
• Zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, nieżyt nosa.
• Ból brzucha, niestrawność, suchość w jamie ustnej, nudności.
• Świąd skóry.
• Ból pleców, ból mięśni.
• Zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu, częste oddawanie moczu.
• Osłabienie, objawy grypopodobne.

Niezbyt często występujące (u mniej niż 1 na 100 pacjentów):

• Reakcje alergiczne.
• Brak łaknienia, problemy z gospodarką kwasem moczowym, wzmożone pragnienie.
• Niepokój, bezsenność, nerwowość, pobudzenie, depresja.
• Nieprawidłowe wyniki badań wątroby.
• Zaburzenia potencji.

Bardzo rzadko występujące:

• Zmniejszenie liczby białych krwinek, płytek krwi, niedokrwistość.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy podczas stosowania leku, skontaktuj się z lekarzem. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy je zgłosić do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.

Bezpieczeństwo stosowania doksazosyny w czasie ciąży nie zostało w pełni ustalone, ponieważ nie przeprowadzono odpowiednich badań u kobiet w ciąży. Lek powinien być stosowany w tym okresie tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.

Doksazosyna przenika do mleka matki w bardzo małych ilościach (mniej niż jeden procent dawki przyjmowanej przez matkę). Jednak dane dotyczące bezpieczeństwa dla niemowląt są ograniczone, dlatego karmienie piersią podczas stosowania leku powinno być omówione z lekarzem.

Zoxon 1 może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia, po zwiększeniu dawki lub przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu. Zawroty głowy i osłabienie mogą pogorszyć koncentrację i szybkość reakcji. Dlatego w początkowym okresie terapii należy unikać prowadzenia samochodu i wykonywania prac wymagających szczególnej uwagi.

Przedawkowanie doksazosyny może prowadzić do niebezpiecznego spadku ciśnienia tętniczego. Jeśli dojdzie do takiej sytuacji, należy natychmiast wezwać pomoc medyczną. Pacjenta należy ułożyć na plecach, co pomoże przywrócić prawidłowe ciśnienie i tętno. W razie potrzeby lekarz zastosuje odpowiednie leczenie wspomagające układ krążenia. Dializa nie jest skuteczna w leczeniu przedawkowania, ponieważ doksazosyna silnie wiąże się z białkami krwi.

Każda tabletka Zoxon 1 zawiera 1 mg doksazosyny w postaci mezylanu doksazosyny. Ponadto tabletka zawiera substancje pomocnicze, w tym 40 mg laktozy bezwodnej. Osoby z nietolerancją laktozy powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku.

Inne substancje pomocnicze to: celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, sodu laurylosiarczan, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian.

Lek należy przechowywać w suchym miejscu, w temperaturze od dziesięciu do dwudziestu pięciu stopni Celsjusza, z dala od światła. Produkt należy trzymać poza zasięgiem i wzrokiem dzieci. Okres ważności leku wynosi trzy lata od daty produkcji. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności.

Doksazosyna korzystnie wpływa nie tylko na ciśnienie tętnicze, ale również na profil lipidowy krwi – obniża stężenie cholesterolu całkowitego, triglicerydów i frakcji LDL (tzw. złego cholesterolu), co może zmniejszać ryzyko rozwoju choroby wieńcowej. Dodatkowo lek zwiększa wrażliwość na insulinę u osób z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej i nie wywiera niekorzystnego wpływu na metabolizm, dlatego nadaje się do stosowania u pacjentów z cukrzycą, astmą czy skazą moczanową.

Lek dostępny jest w blistrach zawierających piętnaście lub trzydzieści tabletek. Nie wymaga specjalnych warunków utylizacji – zużyte opakowania można wyrzucić zgodnie z lokalnymi przepisami.