Popularne

Telmisartan Mylan należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II. Telmisartan Mylan dostępny jest na receptę w postaci tabletek zawierających 40 mg substancji czynnej, czyli telmisartanu. Telmisartan Mylan jest wskazany w leczeniu nadciśnienia oraz w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Telmisartan Mylan to lek dostępny w postaci tabletek zawierających 40 mg substancji czynnej – telmisartanu. Tabletki mają charakterystyczny wygląd: są białe lub białawe, owalne i dwuwypukłe, z wytłoczonym symbolem ‘TN40’ na jednej stronie i ‘M’ na drugiej. Lek należy do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, które działają poprzez blokowanie działania angiotensyny II – substancji powodującej zwężanie naczyń krwionośnych.
Lek jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów w dwóch głównych sytuacjach:
Telmisartan Mylan stosuje się w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego, czyli podwyższonego ciśnienia krwi, którego przyczyna nie jest znana. Lek pomaga obniżyć ciśnienie krwi i utrzymać je na prawidłowym poziomie.
Lek jest również stosowany w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia poważnych powikłań sercowo-naczyniowych u osób, które:
Telmisartan działa jako selektywny antagonista receptora angiotensyny II typu AT1. Oznacza to, że blokuje on miejsca, w których angiotensyna II normalnie wywiera swoje działanie. Angiotensyna II to substancja, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i podnosi ciśnienie tętnicze. Poprzez blokowanie jej działania, telmisartan pozwala naczyniom krwionośnym się rozszerzyć, co obniża ciśnienie krwi.
Ważną cechą tego leku jest jego długotrwałe działanie – pojedyncza dawka działa przez pełne 24 godziny, co pozwala na przyjmowanie leku tylko raz dziennie. Maksymalne obniżenie ciśnienia krwi osiąga się zwykle po 4 do 8 tygodniach regularnego stosowania. Po podaniu pierwszej dawki działanie hipotensyjne, czyli obniżające ciśnienie, występuje stopniowo w ciągu 3 godzin.
Telmisartan wyróżnia się bardzo wysokim powinowactwem do receptora AT1 i selektywnie się z nim łączy na długi czas. Co istotne, lek nie hamuje aktywności enzymu konwertazy angiotensyny, dzięki czemu nie powoduje suchego kaszlu, który jest częstym działaniem niepożądanym innych leków obniżających ciśnienie.
Zazwyczaj skuteczna dawka wynosi 40 mg raz na dobę. U niektórych osób poprawa może nastąpić już po dawce 20 mg. Jeśli po pewnym czasie ciśnienie nie obniża się wystarczająco, lekarz może zwiększyć dawkę do 80 mg raz na dobę. Alternatywnie, telmisartan można łączyć z lekami moczopędnymi, takimi jak hydrochlorotiazyd, które wzmacniają jego działanie obniżające ciśnienie.
W tym wskazaniu zalecana dawka to 80 mg raz na dobę. Badania nie wykazały, czy mniejsze dawki są skuteczne w zmniejszaniu ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Podczas rozpoczynania takiego leczenia konieczna jest ścisła kontrola ciśnienia tętniczego.
Tabletkę należy przyjmować raz dziennie, połykając ją w całości i popijając dużą ilością płynu, na przykład szklanką wody. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na czczo, jak i po jedzeniu.
Pacjenci z problemami z nerkami: Osoby z ciężką niewydolnością nerek lub poddawane hemodializie powinny rozpoczynać leczenie od dawki 20 mg ze względu na ograniczoną ilość danych dotyczących bezpieczeństwa u tych pacjentów.
Pacjenci z problemami z wątrobą: W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 40 mg raz na dobę. Lek jest przeciwwskazany u osób z ciężką niewydolnością wątroby.
Osoby starsze: Nie ma konieczności dostosowywania dawki u osób w podeszłym wieku.
Dzieci i młodzież: Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania telmisartanu u osób poniżej 18 roku życia nie zostały ustalone, dlatego lek nie powinien być stosowany w tej grupie wiekowej.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest bezwzględnie zabronione:
Jeśli planujesz ciążę, powiedz o tym lekarzowi – konieczna będzie zmiana leku na taki, który jest bezpieczny w ciąży. Jeśli zajdziesz w ciążę podczas przyjmowania telmisartanu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Kontynuowanie leczenia w drugim i trzecim trymestrze może spowodować poważne uszkodzenie lub śmierć nienarodzonego dziecka.
Jeśli masz problemy z wątrobą, szczególnie z odpływem żółci, lek może być dla Ciebie niebezpieczny. W przypadku łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby lek można stosować, ale wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza i z zachowaniem ostrożności.
Jeśli masz zaburzenia czynności nerek, lekarz powinien regularnie kontrolować poziom potasu i kreatyniny we krwi. Szczególną ostrożność należy zachować u osób po przeszczepie nerki lub ze zwężeniem tętnic nerkowych.
Jeśli jesteś odwodniony lub masz niedobór soli w organizmie (na przykład z powodu intensywnego przyjmowania leków moczopędnych, ograniczenia spożycia soli, biegunki lub wymiotów), może wystąpić gwałtowne obniżenie ciśnienia, szczególnie po pierwszej dawce. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory płynów i soli.
Jeśli masz cukrzycę i przyjmujesz insulinę lub leki przeciwcukrzycowe, podczas leczenia telmisartanem może wystąpić hipoglikemia, czyli zbyt niski poziom cukru we krwi. Konieczne jest odpowiednie monitorowanie poziomu glukozy, a lekarz może dostosować dawki Twoich leków przeciwcukrzycowych.
Telmisartan może powodować zwiększenie poziomu potasu we krwi, co jest szczególnie niebezpieczne u osób starszych, z niewydolnością nerek, cukrzycą lub przyjmujących inne leki wpływające na poziom potasu. Do głównych czynników ryzyka należą wiek powyżej 70 lat, niewydolność nerek, cukrzyca oraz jednoczesne stosowanie innych leków oddziałujących na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Jeśli należysz do grupy ryzyka, lekarz będzie regularnie kontrolował poziom potasu w Twojej krwi.
Jeśli masz zwężenie zastawki aortalnej lub dwudzielnej, przerostową kardiomiopatię zawężającą lub ciężką niewydolność serca, należy zachować szczególną ostrożność. Nadmierne obniżenie ciśnienia u osób z chorobą wieńcową może prowadzić do zawału serca lub udaru.
Osoby z pierwotnym hiperaldosteronizmem zwykle nie odpowiadają na leczenie lekami takimi jak telmisartan, dlatego jego stosowanie w tych przypadkach nie jest zalecane.
Telmisartan może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz.
Jednoczesne stosowanie z digoksyną może zwiększyć jej stężenie we krwi. Podczas rozpoczynania, dostosowywania dawki i odstawiania telmisartanu należy kontrolować poziom digoksyny.
Nie zaleca się łączenia telmisartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (takimi jak spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), suplementami potasu lub substytutami soli zawierającymi potas. Może to prowadzić do znaczącego zwiększenia poziomu potasu we krwi, co jest niebezpieczne dla zdrowia.
Jednoczesne stosowanie z litem może zwiększyć jego stężenie we krwi i prowadzić do zatrucia litem. Jeśli takie połączenie jest konieczne, lekarz będzie uważnie monitorował poziom litu w Twojej krwi.
Leki takie jak ibuprofen, diklofenak, naproksen czy kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach mogą zmniejszać działanie obniżające ciśnienie telmisartanu. U osób z zaburzoną czynnością nerek, szczególnie starszych lub odwodnionych, takie połączenie może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Jeśli musisz przyjmować takie leki, lekarz powinien monitorować Twoją czynność nerek.
Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami leków moczopędnych może spowodować zmniejszenie objętości krwi i zwiększyć ryzyko wystąpienia niedociśnienia w momencie rozpoczęcia terapii telmisartanem.
Łączenie telmisartanu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie może wzmocnić działanie hipotensyjne. Szczególnie nie zaleca się podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron poprzez łączenie telmisartanu z inhibitorami konwertazy angiotensyny lub aliskirenem, ponieważ zwiększa to ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek.
Jednoczesne stosowanie kortykosteroidów podawanych ogólnie może zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe telmisartanu.
Alkohol, barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe i leki przeciwdepresyjne mogą nasilać obniżenie ciśnienia krwi, szczególnie podczas zmiany pozycji ciała.
Jak każdy lek, Telmisartan Mylan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W badaniach kontrolowanych placebo ogólna częstość występowania działań niepożądanych była podobna jak po placebo.
Jeśli zauważysz którekolwiek z poważnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub przełykaniu (obrzęk naczynioruchowy), reakcje alergiczne, posocznica, silne obniżenie ciśnienia krwi z omdleniem, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać do szpitala.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w tej ulotce, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie. Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w gromadzeniu informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Nie zaleca się stosowania telmisartanu w pierwszym trymestrze ciąży, a stosowanie w drugim i trzecim trymestrze jest bezwzględnie zabronione. Jeśli planujesz ciążę, lekarz powinien zmienić Twój lek na taki, który jest bezpieczny w ciąży. Jeśli zajdziesz w ciążę podczas przyjmowania telmisartanu, natychmiast przerwij jego stosowanie i skontaktuj się z lekarzem.
Narażenie na działanie telmisartanu w drugim i trzecim trymestrze ciąży może powodować poważne uszkodzenia płodu, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie (za mało płynu owodniowego), opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. Noworodki, których matki przyjmowały telmisartan, wymagają ścisłej obserwacji ze względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia tętniczego.
Z powodu braku informacji dotyczących stosowania telmisartanu podczas karmienia piersią, nie zaleca się jego stosowania w tym okresie. Lekarz powinien zalecić inny lek o lepszym profilu bezpieczeństwa, szczególnie w przypadku karmienia noworodków i dzieci urodzonych przedwcześnie.
W badaniach przedklinicznych nie obserwowano wpływu telmisartanu na płodność u kobiet i mężczyzn.
Podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn należy mieć na uwadze, że w trakcie leczenia telmisartanem mogą czasami wystąpić zawroty głowy i senność. Jeśli odczuwasz takie objawy, nie prowadź pojazdów i nie obsługuj maszyn do czasu, aż objawy ustąpią.
Jeśli przyjąłeś zbyt dużą dawkę leku, najważniejsze objawy przedawkowania to niedociśnienie tętnicze (niskie ciśnienie krwi) i tachykardia (przyspieszona czynność serca). Mogą również wystąpić bradykardia (zwolniona czynność serca), zawroty głowy, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy oraz ostra niewydolność nerek.
W przypadku przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj do szpitala. Nie próbuj samodzielnie leczyć przedawkowania. Lekarz zastosuje odpowiednie leczenie objawowe i podtrzymujące, które może obejmować sprowokowanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz uzupełnienie płynów i soli. Telmisartan nie jest usuwany przez hemodializę.
Przechowuj lek w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 40 mg telmisartanu.
Substancje pomocnicze: Magnezu stearynian, powidon (K-30), meglumina, sodu wodorotlenek, mannitol (SD 200) (E 421).
Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co oznacza, że jest uznawany za „wolny od sodu”.
Telmisartan Mylan 40 mg jest dostępny w butelkach HDPE z zakrętką zawierającą osuszacz lub w blistrach aluminiowych. Dostępne wielkości opakowań to: 14, 28, 30, 56, 60, 84, 90, 98, 100, 280, 500, 1000 tabletek oraz opakowanie kalendarzowe zawierające 28 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Telmisartan Mylan, tabletki, 40 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Telmisartan Mylan dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Telmisartan Mylan stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Telmisartan Mylan to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 40 mg |
| Postać | Tabletki |
| Producent | Producentem Telmisartan Mylan jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Telmisartan Mylan są Actelsar, Polsart, Telmisartan EGIS i Tolura |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Działanie obniżające ciśnienie występuje stopniowo w ciągu 3 godzin po przyjęciu pierwszej dawki. Maksymalne obniżenie ciśnienia krwi osiąga się zwykle po 4 do 8 tygodniach regularnego stosowania.
Tak, lek można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na czczo, jak i po jedzeniu. Przyjmowanie z pokarmem nie wpływa istotnie na skuteczność leku.
Nie, w przeciwieństwie do inhibitorów konwertazy angiotensyny, telmisartan znacznie rzadziej powoduje suchy kaszel. W badaniach klinicznych częstość występowania suchego kaszlu była znacząco mniejsza niż u pacjentów leczonych inhibitorami konwertazy angiotensyny.
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, przyjmij ją jak tylko sobie o tym przypomnisz, chyba że zbliża się pora przyjęcia następnej dawki. W takim przypadku pomiń zapomnianą dawkę i kontynuuj przyjmowanie leku zgodnie z harmonogramem. Nie przyjmuj podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.
W przypadku nagłego przerwania leczenia ciśnienie tętnicze powraca stopniowo do wartości sprzed rozpoczęcia leczenia w ciągu kilku dni, bez zjawiska odbicia. Niemniej jednak zawsze skonsultuj się z lekarzem przed przerwaniem przyjmowania leku.
Tak, nie ma konieczności dostosowywania dawki u osób w podeszłym wieku. Jednak należy zachować szczególną ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek.

Nie daj się jesieni