Symglic

Symglic to doustny lek przeciwcukrzycowy zawierający glimepiryd, substancję należącą do grupy pochodnych sulfonylomocznika. Produkt dostępny jest w postaci różowych, podłużnych tabletek z rowkiem ułatwiającym dzielenie po obydwu stronach. Każda tabletka zawiera 1 mg glimepirydu jako substancji czynnej.

Lek przeznaczony jest dla osób z cukrzycą typu 2 (cukrzycą insulinoniezależną), u których sama dieta, ćwiczenia fizyczne i zmniejszenie masy ciała nie są wystarczająco skuteczne w kontrolowaniu poziomu cukru we krwi.

Glimepiryd, substancja czynna leku Symglic, działa poprzez stymulację komórek beta trzustki do wydzielania insuliny. Lek zwiększa wrażliwość tych komórek na naturalny bodziec, jakim jest glukoza we krwi. Działa to w następujący sposób: glimepiryd wiąże się z białkiem w błonie komórek beta trzustki, co prowadzi do zamknięcia specjalnych kanałów potasowych. To z kolei uruchamia łańcuch reakcji, który kończy się uwolnieniem insuliny do krwi.

Dodatkowo lek wykazuje działanie poza trzustką – zwiększa wrażliwość tkanek obwodowych (mięśni i tkanki tłuszczowej) na insulinę oraz zmniejsza produkcję glukozy w wątrobie. Glimepiryd szybko zwiększa liczbę aktywnych cząsteczek transportujących glukozę w błonie komórkowej, co ułatwia wychwyt cukru z krwi do komórek.

Podstawą skutecznego leczenia cukrzycy jest przestrzeganie odpowiedniej diety, regularne ćwiczenia fizyczne oraz cykliczne badania krwi i moczu. Tabletki nie będą skuteczne, jeśli nie przestrzega się zaleconej diety.

Dawka początkowa

Leczenie rozpoczyna się od dawki 1 mg glimepirydu na dobę. Jeśli ta dawka zapewnia odpowiednią kontrolę poziomu cukru we krwi, należy ją stosować w leczeniu podtrzymującym.

Zwiększanie dawki

Jeśli kontrola poziomu cukru nie jest zadowalająca, dawkę można stopniowo zwiększać w odstępach 1-2 tygodni do 2, 3 lub 4 mg na dobę. Maksymalna zalecana dawka to 6 mg glimepirydu na dobę. Dawki większe niż 4 mg dają lepsze wyniki tylko w wyjątkowych przypadkach.

Sposób przyjmowania

Tabletkę należy połykać w całości, popijając niewielką ilością wody. Zaleca się przyjmowanie leku na krótko przed lub w trakcie obfitego śniadania, lub – gdy pominięto śniadanie – na krótko przed lub w trakcie pierwszego głównego posiłku. Zwykle pojedyncza dawka dobowa jest wystarczająca.

Ważne: Jeśli zapomni się o przyjęciu dawki, nie należy zwiększać następnej dawki leku.

Leczenie skojarzone

U pacjentów, u których maksymalna dawka samego leku Symglic nie zapewnia odpowiedniej kontroli, można rozpocząć leczenie skojarzone z insuliną lub metforminą. Takie leczenie należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarza.

Leku nie wolno stosować w następujących przypadkach:

• Uczulenie na glimepiryd, inne pochodne sulfonylomocznika, sulfonamidy lub którykolwiek składnik leku.
• Cukrzyca typu 1 (insulinozależna).
• Śpiączka cukrzycowa.
• Kwasica ketonowa.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby – w takich przypadkach konieczna jest zmiana leczenia na insulinę.
• Ciąża.
• Karmienie piersią.

Ryzyko hipoglikemii (zbyt niskiego poziomu cukru)

Najważniejszym działaniem niepożądanym podczas stosowania leku Symglic jest hipoglikemia, czyli zbyt niski poziom cukru we krwi. Może ona wystąpić szczególnie wtedy, gdy posiłki są spożywane nieregularnie lub pomijane.

Objawy hipoglikemii obejmują:

• Bóle głowy i niepohamowany głód.
• Nudności i wymioty.
• Znużenie i senność.
• Zaburzenia snu, niepokój ruchowy, agresywność.
• Osłabienie koncentracji, czujności i czasu reakcji.
• Dezorientację i zaburzenia mowy oraz widzenia.
• Drżenia mięśni, zawroty głowy.
• Pocenie się, wilgotną skórę.
• Przyspieszony puls, kołatanie serca.

W ciężkich przypadkach hipoglikemia może prowadzić do drgawek, utraty przytomności, a nawet śpiączki. Objawy te można zazwyczaj szybko opanować poprzez natychmiastowe spożycie cukru. Sztuczne środki słodzące nie są skuteczne.

Czynniki zwiększające ryzyko hipoglikemii

• Niedożywienie, nieregularne przyjmowanie posiłków lub pomijanie posiłków.
• Zmiana diety.
• Spożywanie alkoholu, szczególnie z jednoczesnym pomijaniem posiłków.
• Intensywny wysiłek fizyczny bez odpowiedniego spożycia węglowodanów.
• Zaburzenia czynności nerek lub wątroby.
• Przedawkowanie leku.
• Niektóre zaburzenia hormonalne.
• Przyjmowanie innych leków, które mogą wchodzić w interakcje z glimepirydem.

Regularne badania

Podczas leczenia konieczne jest regularne kontrolowanie poziomu cukru we krwi i w moczu oraz oznaczanie stężenia hemoglobiny glikowanej. Wymagane jest także regularne kontrolowanie czynności wątroby oraz obrazu krwi (szczególnie liczby białych krwinek i płytek krwi).

Sytuacje stresowe

W sytuacjach stresowych dla organizmu, takich jak wypadki, operacje z nagłych wskazań czy zakażenia ze stanem gorączkowym, może być wskazana czasowa zmiana leczenia na insulinę.

Działanie hipoglikemizujące glimepirydu może być nasilone lub osłabione przez inne leki przyjmowane jednocześnie. Dlatego stosowanie innych produktów leczniczych może mieć miejsce tylko za zgodą lub z przepisu lekarza.

Leki nasilające działanie obniżające poziom cukru

Ryzyko hipoglikemii może wzrosnąć przy jednoczesnym stosowaniu:

• Innych leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny i metforminy.
• Niektórych leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych.
• Niektórych antybiotyków.
• Leków przeciwzakrzepowych.
• Niektórych leków obniżających ciśnienie krwi.
• Niektórych leków obniżających poziom cholesterolu (fibraty).
• Alkoholu.

Leki osłabiające działanie obniżające poziom cukru

Poziom cukru we krwi może wzrosnąć przy jednoczesnym stosowaniu:

• Hormonów płciowych (estrogeny, progestageny).
• Leków moczopędnych.
• Hormonów tarczycy i glikokortykosteroidów.
• Niektórych leków psychiatrycznych.
• Leków przeczyszczających (przy długotrwałym stosowaniu).

Wpływ na działanie innych leków

Glimepiryd może zarówno nasilać, jak i osłabiać działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny.

Często występujące problemy

Hipoglikemia (zbyt niski poziom cukru): W większości przypadków reakcje hipoglikemiczne mogą mieć ciężką postać i nie zawsze dają się łatwo wyrównać. Szczegółowy opis objawów znajduje się w sekcji ostrzeżeń.

Rzadko występujące problemy

• Zaburzenia krwi: zmniejszenie liczby płytek krwi, białych krwinek, czerwonych krwinek, które zwykle ustępują po odstawieniu leku.
• Zaburzenia widzenia, przemijające, szczególnie na początku leczenia, spowodowane zmianami poziomu cukru we krwi.

Bardzo rzadko występujące problemy

• Ciężkie reakcje alergiczne, które mogą prowadzić do trudności w oddychaniu, obniżenia ciśnienia krwi, a nawet wstrząsu.
• Dolegliwości żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, dyskomfort lub ból brzucha.
• Zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, niewydolność wątroby.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Zmniejszenie stężenia sodu w surowicy krwi.

Reakcje skórne

Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości skórnej, takie jak świąd, wysypka, pokrzywka oraz nadwrażliwość na światło.

Ważne: Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. W przypadku ciężkiej hipoglikemii konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna.

Ciąża

Leku Symglic nie wolno stosować w czasie ciąży. Nieprawidłowe stężenia glukozy we krwi w czasie ciąży mogą prowadzić do wad wrodzonych u płodu oraz zwiększonej umieralności okołoporodowej. W czasie ciąży poziom cukru we krwi musi być ściśle kontrolowany, co wymaga stosowania insuliny.

Jeśli pacjentka leczona lekiem Symglic zajdzie w ciążę lub ją planuje, należy jak najszybciej zmienić leczenie na insulinę.

Karmienie piersią

Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania glimepirydu. Inne pochodne sulfonylomocznika przenikają do mleka ludzkiego, a glimepiryd jest wydzielany do mleka samic szczurów. Istnieje ryzyko wystąpienia hipoglikemii u dzieci karmionych piersią.

Zdolność do koncentracji oraz szybkość reakcji mogą ulec pogorszeniu w następstwie hipoglikemii lub hiperglikemii, a także z powodu zaburzeń widzenia. Może to stwarzać zagrożenie podczas prowadzenia samochodu lub obsługiwania maszyn.

Szczególnie ostrożni powinni być pacjenci, u których nie występują lub występują w nieznacznym nasileniu objawy początkowe hipoglikemii oraz pacjenci, u których często występuje hipoglikemia. W takich przypadkach należy rozważyć, czy prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn jest wskazane.

Przedawkowanie może prowadzić do hipoglikemii trwającej od 12 do 72 godzin, która może nawrócić po początkowej poprawie. Objawy mogą nie pojawić się w ciągu pierwszych 24 godzin od przyjęcia leku. W większości przypadków zalecana jest obserwacja w szpitalu.

Mogą wystąpić nudności, wymioty, ból brzucha oraz objawy neurologiczne, takie jak niepokój ruchowy, drżenia, zaburzenia widzenia, trudności z koordynacją, senność, śpiączka oraz drgawki.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.

Każda tabletka zawiera 1 mg glimepirydu jako substancji czynnej oraz 138,95 mg laktozy jednowodnej. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Inne składniki to: karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), celuloza mikrokrystaliczna, powidon K30, magnezu stearynian oraz żelaza tlenek czerwony (E172) nadający tabletkę różowy kolor.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Okres ważności wynosi 2 lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Lek dostępny jest w przezroczystych blistrach z folii PVC/Aluminium. Opakowania mogą zawierać 10, 20, 30, 50, 60, 90 lub 120 tabletek (w blistrach po 10 tabletek). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.