Popularne

Ramicor zawiera substancję ramipryl — substancję z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny. Jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, w zapobieganiu chorobom układu sercowo-naczyniowego – zmniejszenie zachorowalności i umieralności z przyczyn sercowo-naczyniowych u osób z objawową chorobą układu sercowo-naczyniowego o etiologii miażdżycowej (choroba niedokrwienna serca, udar mózgu lub choroba naczyń obwodowych w wywiadzie) oraz u chorych na cukrzycę i z przynajmniej jednym czynnikiem ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego. Ma postać tabletek powlekanych.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Ramicor to lek dostępny na receptę, który zawiera substancję czynną ramipryl. Należy on do grupy leków nazywanych inhibitorami ACE, które pomagają kontrolować ciśnienie krwi i chronią serce oraz nerki. Lek dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w trzech mocach: 2,5 mg, 5 mg i 10 mg. Tabletki można dzielić na pół, co ułatwia dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Ramicor działa poprzez blokowanie specjalnego enzymu w organizmie, który odpowiada za zwężanie naczyń krwionośnych. Kiedy ten enzym jest zablokowany, naczynia krwionośne się rozszerzają, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi. Lek zmniejsza produkcję angiotensyny II – substancji zwężającej naczynia, a jednocześnie chroni bradykininę – związek rozszerzający naczynia. Dodatkowo ramipryl zmniejsza wydzielanie aldosteronu, co również pomaga w kontrolowaniu ciśnienia.
Działanie leku zaczyna się zazwyczaj po godzinie lub dwóch od przyjęcia tabletki, a maksymalny efekt występuje po trzech do sześciu godzinach. Pojedyncza dawka działa przez około 24 godziny, dlatego lek zwykle przyjmuje się raz dziennie.
Ramicor jest przepisywany w wielu sytuacjach związanych z chorobami serca i naczyń krwionośnych:
Lek skutecznie obniża podwyższone ciśnienie krwi, zarówno stosowany samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi lekami na nadciśnienie.
Ramicor pomaga zapobiegać problemom z sercem i naczyniami krwionośnymi u osób, które mają podwyższone ryzyko takich chorób. Dotyczy to szczególnie pacjentów, którzy już przeszli zawał serca, udar mózgu lub mają chorobę naczyń obwodowych. Lek jest również przepisywany osobom z cukrzycą, u których występują dodatkowe czynniki ryzyka chorób serca.
Ramicor chroni nerki u pacjentów z cukrzycą. Jest stosowany zarówno we wczesnym stadium uszkodzenia nerek (gdy w moczu pojawia się niewielka ilość białka), jak i w bardziej zaawansowanych przypadkach. Lek pomaga również osobom z uszkodzeniem nerek z innych przyczyn niż cukrzyca, gdy w moczu wykrywa się znaczną ilość białka (powyżej trzech gramów na dobę).
Ramicor jest skuteczny w leczeniu niewydolności serca – stanu, w którym serce nie pompuje krwi wystarczająco efektywnie. Lek poprawia pracę serca poprzez zmniejszenie ciśnienia napełniania komór sercowych i zwiększenie pojemności minutowej serca.
Lek jest włączany do leczenia po przebytym zawale serca u pacjentów z objawami niewydolności serca. Rozpoczęcie terapii następuje po upływie co najmniej 48 godzin od zawału. Badania wykazały, że Ramicor zmniejsza ryzyko zgonu u takich pacjentów.
Ramicor należy przyjmować dokładnie według zaleceń lekarza. Lek można połykać przed posiłkiem, w jego trakcie lub po jedzeniu – jedzenie nie wpływa na działanie leku. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie wolno ich żuć ani kruszyć. Zaleca się przyjmowanie leku codziennie o tej samej porze.
Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 2,5 mg raz dziennie. U niektórych pacjentów, szczególnie tych przyjmujących leki moczopędne lub z bardzo aktywnym układem renina-angiotensyna, lekarz może zdecydować o rozpoczęciu od mniejszej dawki 1,25 mg. Dawkę można stopniowo zwiększać co dwa do czterech tygodni, aż do osiągnięcia odpowiedniej kontroli ciśnienia. Maksymalna dawka wynosi 10 mg na dobę.
Leczenie rozpoczyna się od dawki 2,5 mg raz dziennie. Po jednym lub dwóch tygodniach dawkę można zwiększyć do 5 mg, a następnie po kolejnych dwóch do trzech tygodniach do docelowej dawki 10 mg raz dziennie.
U pacjentów z cukrzycą i wczesnym uszkodzeniem nerek (mikroalbuminuria) leczenie rozpoczyna się od małej dawki 1,25 mg raz dziennie, którą stopniowo zwiększa się do 5 mg. U osób z bardziej zaawansowanym uszkodzeniem nerek dawka docelowa może wynosić do 10 mg na dobę.
U pacjentów stabilnych, leczonych lekami moczopędnymi, zalecana dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz dziennie. Dawkę podwaja się co jeden do dwóch tygodni, aż do maksymalnej dawki 10 mg na dobę. Zaleca się dzielenie dawki na dwa razy dziennie.
U stabilnego pacjenta, po upływie 48 godzin od zawału, leczenie rozpoczyna się od dawki 2,5 mg dwa razy dziennie przez trzy dni. Następnie dawkę stopniowo zwiększa się do docelowej dawki 5 mg dwa razy dziennie.
Istnieją sytuacje, w których nie wolno przyjmować tego leku:
Ramicor nie powinien być stosowany podczas ciąży. Kobiety planujące ciążę powinny poinformować o tym lekarza, który zaleci zmianę leku na bezpieczniejszy w ciąży. Jeśli ciąża zostanie stwierdzona podczas przyjmowania Ramicoru, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w celu zmiany leczenia.
Szczególną ostrożność należy zachować u osób z ciężkim nadciśnieniem, niewydolnością serca, zwężeniem zastawki serca, odwodnieniem, niedoborem sodu, marskością wątroby lub przed dużymi operacjami. U tych pacjentów może wystąpić nagłe obniżenie ciśnienia po przyjęciu leku.
U pacjentów w podeszłym wieku leczenie należy rozpoczynać od mniejszych dawek i zwiększać je bardziej stopniowo ze względu na większe ryzyko działań niepożądanych.
Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie lekarz będzie kontrolował pracę nerek, szczególnie u pacjentów z już istniejącymi problemami z nerkami, niewydolnością serca lub po przeszczepieniu nerki.
Ramicor może powodować podwyższenie poziomu potasu we krwi, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek, osób starszych powyżej 70 roku życia, osób z niekontrolowaną cukrzycą oraz przyjmujących leki zatrzymujące potas lub suplementy potasu. Lekarz będzie regularnie kontrolował poziom potasu w badaniach krwi.
W rzadkich przypadkach może wystąpić nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, który może utrudniać oddychanie. Jest to stan zagrażający życiu wymagający natychmiastowej pomocy medycznej. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem.
Przed planowanym zabiegiem operacyjnym należy poinformować lekarza o przyjmowaniu Ramicoru. W miarę możliwości lek powinien być odstawiony na dzień przed operacją.
Podczas stosowania Ramicoru może wystąpić suchy, uporczywy kaszel. Jest to znane działanie niepożądane inhibitorów ACE. Kaszel ustępuje po zaprzestaniu przyjmowania leku. Jeśli kaszel jest uciążliwy, należy skonsultować się z lekarzem.
Ramicor może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym kupowanych bez recepty i suplementach diety.
Jak każdy lek, Ramicor może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk twarzy, warg, języka, gardła lub krtani, który może utrudniać oddychanie lub połykanie. Jest to poważne działanie niepożądane wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
Mogą również wystąpić: zawroty głowy (szczególnie po pierwszej dawce), suchy kaszel, bóle głowy, osłabienie, nudności, problemy z trawieniem, wysypka skórna, podwyższony poziom potasu we krwi.
Badania wykazały, że u dzieci i młodzieży działania niepożądane występują częściej niż u dorosłych. Należą do nich: przyspieszenie akcji serca, przekrwienie nosa, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, drżenie i pokrzywka.
Przedawkowanie Ramicoru może prowadzić do nadmiernego rozszerzenia naczyń krwionośnych, znacznego obniżenia ciśnienia, wstrząsu, spowolnienia akcji serca, zaburzeń elektrolitowych i niewydolności nerek. W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Leczenie przedawkowania jest objawowe i wspomagające.
Ramicor należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Lek należy stosować przed upływem terminu ważności podanego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Nie ma specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania.
Ramicor nie jest zalecany w pierwszym trymestrze ciąży i jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia. W przypadku stwierdzenia ciąży należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w celu zmiany leczenia na bezpieczniejsze dla dziecka.
Ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w okresie karmienia piersią, Ramicor nie jest zalecany karmiącym matkom. Lekarz może zalecić inne leki o lepiej poznanym profilu bezpieczeństwa.
Ramicor może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niektóre działania niepożądane, takie jak zawroty głowy spowodowane obniżonym ciśnieniem krwi, mogą upośledzać koncentrację i szybkość reakcji. Dotyczy to szczególnie początku leczenia, zmiany dawki lub przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu. W ciągu kilku godzin po przyjęciu pierwszej dawki lub po zwiększeniu dawki nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w gromadzeniu informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Ramicor, tabletki powlekane, 2,5 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Ramicor dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Ramicor stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Ramicor to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 2,5 mg |
| Postać | Tabletki |
| Producent | Producentem Ramicor jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Ramicor są Ampril, Apoauronarami (Apo-Rami), Axtil, Ivipril, Piramil 2, Polpril, Ramipril Genoptim, Ramipril Actavis, Ramistad 2, Tritace 2 i Vivace 2 |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Ramicor zaczyna obniżać ciśnienie krwi po około 1-2 godzinach od przyjęcia tabletki. Maksymalny efekt występuje po 3-6 godzinach, a działanie pojedynczej dawki utrzymuje się przez około 24 godziny. Pełny efekt terapeutyczny przy regularnym stosowaniu jest widoczny zwykle po 3-4 tygodniach leczenia.
Tak, Ramicor można przyjmować niezależnie od posiłków – przed, w trakcie lub po jedzeniu. Obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym nie wpływa istotnie na wchłanianie leku. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, nie wolno ich żuć ani kruszyć.
Suchy, uporczywy kaszel to znane działanie niepożądane inhibitorów ACE, do których należy ramipryl. Kaszel jest spowodowany mechanizmem działania leku – hamowaniem rozkładu bradykininy w drogach oddechowych. Kaszel ustępuje po zaprzestaniu przyjmowania leku. Jeśli kaszel jest uciążliwy, należy skonsultować się z lekarzem, który może rozważyć zmianę leczenia.
Nie należy nagle przerywać przyjmowania Ramicoru bez konsultacji z lekarzem. Chociaż nagłe odstawienie leku nie powoduje gwałtownego wzrostu ciśnienia (zjawiska z odbicia), przerwanie leczenia powinno być zawsze omówione z lekarzem, który oceni sytuację i ewentualnie zaleci stopniowe zmniejszanie dawki lub zmianę terapii.
Tak, podczas leczenia Ramicorem lekarz będzie regularnie kontrolował wyniki badań krwi, szczególnie poziom potasu, kreatyniny (wskaźnik czynności nerek) oraz morfologię krwi. Kontrole są szczególnie ważne u osób starszych, z chorobami nerek, cukrzycą oraz przyjmujących inne leki mogące wpływać na poziom potasu lub czynność nerek.
Jeśli po przyjęciu Ramicoru wystąpią objawy zbyt niskiego ciśnienia (silne zawroty głowy, omdlenia, osłabienie), należy usiąść lub położyć się, podnieść nogi do góry i skontaktować się z lekarzem. Szczególnie narażeni na nadmierne obniżenie ciśnienia są pacjenci w pierwszych dniach leczenia, osoby przyjmujące leki moczopędne, odwodnione lub z niewydolnością serca.

Nie daj się jesieni