Popularne

Presartan to lek wydawany na receptę wskazany do stosowania w leczeniu nadciśnienia tętniczego krwi, przewlekłej niewydolności serca, chorób nerek u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2, a także w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia udaru mózgu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca. Substancją czynną tego leku jest losartan, który należy do antagonistów receptora angiotensyny II.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Presartan to lek na receptę zawierający losartan potasowy, który należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II. Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg substancji czynnej. Lek dostępny jest w postaci białych, okrągłych tabletek z rowkiem dzielącym, który pozwala na łatwe podzielenie dawki na dwie równe części.
Presartan działa poprzez blokowanie działania angiotensyny II – substancji, która powoduje zwężanie naczyń krwionośnych i podnoszenie ciśnienia tętniczego. Angiotensyna II to silny hormon, który odgrywa kluczową rolę w regulacji ciśnienia krwi. Działa ona w wielu miejscach w organizmie, między innymi w naczyniach krwionośnych, nadnerczach, nerkach i sercu.
Losartan zawarty w leku Presartan selektywnie blokuje miejsca, w których angiotensyna II wywiera swoje działanie (receptory AT1). Dzięki temu naczynia krwionośne mogą się rozszerzyć, a ciśnienie krwi obniżyć. Ważną zaletą losartanu jest to, że nie wpływa on na inne układy hormonalne ani nie blokuje enzymu rozkładającego bradykininę, co sprawia, że rzadziej wywołuje kaszel w porównaniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie.
Presartan jest przepisywany w kilku ważnych sytuacjach związanych z układem krążenia:
Lek jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, pomagając obniżyć zarówno ciśnienie skurczowe (górna wartość), jak i rozkurczowe (dolna wartość).
U pacjentów z cukrzycą typu 2, nadciśnieniem i białkomoczem (gdy w moczu wykrywa się co najmniej 0,5 grama białka na dobę) Presartan pomaga chronić nerki przed dalszym uszkodzeniem. Stosuje się go jako część kompleksowego leczenia przeciwnadciśnieniowego.
U pacjentów w wieku 60 lat i starszych z przewlekłą niewydolnością serca, Presartan może być stosowany, gdy leczenie innymi lekami (inhibitorami ACE) nie jest możliwe z powodu złej tolerancji, na przykład uporczywego kaszlu, lub gdy te leki są przeciwwskazane. Lek jest przeznaczony dla osób, u których frakcja wyrzutowa lewej komory serca wynosi maksymalnie 40%, a ich stan został ustabilizowany podczas leczenia niewydolności serca.
U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca potwierdzonym w badaniu EKG, Presartan pomaga zmniejszyć ryzyko wystąpienia udaru mózgu.
Presartan przyjmuje się doustnie, popijając szklanką wody. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno przed jedzeniem, jak i po nim.
Zwykle stosowana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 50 mg raz na dobę. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe pojawia się zazwyczaj po 3 do 6 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. U niektórych osób lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg raz na dobę, jeśli będzie to konieczne dla uzyskania lepszej kontroli ciśnienia.
Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg raz na dobę. Po pierwszym miesiącu leczenia, w zależności od wartości ciśnienia tętniczego, lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg raz na dobę.
Leczenie zwykle rozpoczyna się od małej dawki 12,5 mg raz na dobę. Dawkę tę stopniowo zwiększa się co tydzień (12,5 mg, potem 25 mg, następnie 50 mg) aż do osiągnięcia zwykle stosowanej dawki podtrzymującej wynoszącej 50 mg raz na dobę, jeśli pacjent dobrze ją toleruje.
Zwykle stosowana dawka początkowa wynosi 50 mg raz na dobę. W zależności od zmian ciśnienia tętniczego lekarz może dodać lek moczopędny (hydrochlorotiazyd) w małej dawce lub zwiększyć dawkę Presartanu do 100 mg raz na dobę.
Osoby ze zmniejszoną objętością krwi krążącej: U pacjentów przyjmujących duże dawki leków moczopędnych lub z odwodnieniem, lekarz może rozważyć rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki 25 mg raz na dobę.
Osoby w podeszłym wieku: Chociaż u pacjentów powyżej 75 lat można rozważyć rozpoczęcie od dawki 25 mg, zazwyczaj nie jest konieczne specjalne dostosowywanie dawkowania.
Osoby z zaburzeniami czynności nerek: Nie jest konieczne dostosowywanie dawki początkowej, również u osób hemodializowanych.
Osoby z zaburzeniami czynności wątroby: Należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki. Lek jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Istnieje kilka sytuacji, w których nie można przyjmować tego leku:
Jeśli kiedykolwiek miałeś obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka), powinieneś być szczególnie uważnie obserwowany podczas leczenia Presartanem.
U osób ze zmniejszoną objętością krwi krążącej (na przykład podczas intensywnego leczenia moczopędnego, po biegunce lub wymiotach) może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia, szczególnie po pierwszej dawce. Takie niedobory należy wyrównać przed rozpoczęciem leczenia lub zastosować mniejszą dawkę początkową.
U osób z zaburzeniami czynności nerek, szczególnie tych z cukrzycą, często występują zaburzenia równowagi elektrolitów. Dlatego ważne jest regularne kontrolowanie poziomu potasu we krwi oraz wartości odzwierciedlających czynność nerek. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania Presartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub zamiennikami soli zawierającymi potas.
U osób z zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki. Brak doświadczeń dotyczących stosowania u osób z ciężkimi zaburzeniami wątroby, dlatego nie wolno im podawać tego leku.
U niektórych osób, szczególnie tych z ciężką niewydolnością serca lub istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności nerek, może wystąpić pogorszenie pracy nerek. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z zwężeniem tętnic nerkowych. Lek należy stosować ostrożnie u osób z takimi problemami.
Jeśli planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza, który zmieni leczenie na bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży. Jeśli zajdziesz w ciążę podczas przyjmowania Presartanu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem – konieczne będzie przerwanie stosowania leku i zmiana terapii.
Lek zawiera laktozę. Jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Niektóre leki mogą wpływać na działanie Presartanu lub Presartan może wpływać na działanie innych leków. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
Inne leki obniżające ciśnienie mogą nasilać działanie Presartanu. Dotyczy to również leków, które jako działanie niepożądane powodują obniżenie ciśnienia, takich jak niektóre leki przeciwdepresyjne czy przeciwpsychotyczne.
Flukonazol (lek przeciwgrzybiczy) może zmniejszać skuteczność Presartanu, podczas gdy ryfampicyna (antybiotyk) również może wpływać na jego działanie.
Jednoczesne przyjmowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu lub substytutów soli zawierających potas może powodować zwiększenie poziomu potasu we krwi. Takie połączenie nie jest zalecane.
Podczas jednoczesnego stosowania litu i Presartanu może dojść do zwiększenia poziomu litu we krwi i wystąpienia objawów jego toksyczności. Jeśli musisz przyjmować oba leki, lekarz będzie regularnie kontrolował poziom litu we krwi.
Leki takie jak ibuprofen, naproksen czy kwas acetylosalicylowy mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe Presartanu. Mogą również zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i podwyższenia poziomu potasu we krwi. Takie połączenie należy stosować ostrożnie, szczególnie u osób starszych.
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania Presartanu z innymi lekami działającymi na układ renina-angiotensyna (takimi jak inhibitory ACE czy aliskiren), ponieważ zwiększa to ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek.
Nie zaleca się stosowania Presartanu podczas pierwszego trymestru ciąży. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży, ponieważ może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku.
Jeśli planujesz ciążę, lekarz powinien zmienić twoją terapię na alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe bezpieczne w czasie ciąży. W przypadku rozpoznania ciąży należy natychmiast przerwać stosowanie Presartanu i skontaktować się z lekarzem w celu zmiany leczenia.
Narażenie na losartan podczas drugiego i trzeciego trymestru może powodować poważne problemy u płodu i noworodka, takie jak zmniejszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, a u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie i podwyższony poziom potasu.
Nie ma danych dotyczących stosowania leku w okresie karmienia piersią, dlatego nie zaleca się przyjmowania Presartanu podczas laktacji. Jeśli konieczne jest leczenie przeciwnadciśnieniowe, lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia o lepiej poznanym profilu bezpieczeństwa.
Podczas leczenia przeciwnadciśnieniowego, szczególnie na początku terapii lub po zwiększeniu dawki, mogą wystąpić zawroty głowy lub senność. Jeśli odczuwasz takie objawy, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn do czasu, aż objawy ustąpią.
Jak każdy lek, Presartan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej występującym działaniem niepożądanym są zawroty głowy.
Jeśli zauważysz obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka, trudności w oddychaniu lub przełykaniu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala – mogą to być objawy poważnej reakcji alergicznej.
Jeśli którekolwiek z działań niepożądanych nasila się lub zauważysz inne objawy nieopisane w ulotce, poinformuj o tym lekarza lub farmaceutę.
Presartan dostępny jest w opakowaniu zawierającym 30 tabletek powlekanych (3 blistry po 10 sztuk). Tabletki są pakowane w nieprzezroczyste blistry z folii, umieszczone w tekturowym pudełku.
Substancja czynna: Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg losartanu potasowego.
Substancje pomocnicze:
Każda tabletka zawiera również 4,24 mg potasu.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Presartan, tabletki powlekane, 50 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Presartan dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Presartan stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Presartan to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 50 mg |
| Postać | Tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Presartan jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Presartan są Cozaar, Lorista, Losacor, Losartan Genoptim, Losartan Krka, Losartic, Lozap 50 i Xartan |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe Presartanu pojawia się zazwyczaj po 3 do 6 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. Jednak pewne obniżenie ciśnienia można zauważyć już wcześniej.
Nie należy samodzielnie przerywać leczenia Presartanem. Odstawienie leku u pacjentów z nadciśnieniem nie powoduje wprawdzie nagłego skoku ciśnienia, ale decyzję o zakończeniu terapii powinien podjąć lekarz.
Tak, Presartan można stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, szczególnie z lekami moczopędnymi czy antagonistami wapnia. Jednak nie zaleca się jednoczesnego stosowania z inhibitorami ACE czy aliskireniem. Zawsze skonsultuj takie połączenia z lekarzem.
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, weź ją jak najszybciej, gdy tylko o tym pamiętasz. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, pomiń zapomnianą dawkę i przyjmij następną o zwykłej porze. Nie przyjmuj podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.
Kaszel występuje znacznie rzadziej podczas stosowania Presartanu niż podczas leczenia inhibitorami ACE. Jest to jedna z głównych zalet losartanu – nie blokuje on enzymu rozkładającego bradykininę, która jest odpowiedzialna za kaszel podczas stosowania inhibitorów ACE.
Presartan jest lekiem przeznaczonym do długotrwałego stosowania. Nadciśnienie tętnicze wymaga zazwyczaj przewlekłego leczenia. Długość terapii ustala lekarz w zależności od indywidualnej sytuacji pacjenta i odpowiedzi na leczenie.

Nie daj się jesieni