Prazol

Prazol to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną o nazwie omeprazol w dawce 20 mg. Preparat występuje w postaci kapsułek – każda z nich składa się z pomarańczowego korpusu z nadrukiem „20″ oraz niebieskiego wieczka z nadrukiem „O”. Kapsułka zawiera specjalne powlekane peletki, które chronią omeprazol przed działaniem kwasu żołądkowego i pozwalają mu dotrzeć do jelita cienkiego, gdzie jest wchłaniany.

Omeprazol należy do grupy leków nazywanych inhibitorami pompy protonowej. Jego zadaniem jest zmniejszenie ilości kwasu solnego wydzielanego w żołądku. Działa w bardzo precyzyjny sposób – blokuje specjalną „pompę”, która znajduje się w komórkach ściany żołądka i która odpowiada za wytwarzanie kwasu. Działanie leku jest szybkie i skuteczne – po około czterech dniach regularnego stosowania następuje znaczące zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego, które utrzymuje się przez całą dobę.

Ważną zaletą omeprazolu jest to, że działa na ostatnim etapie powstawania kwasu w żołądku, niezależnie od tego, co wcześniej pobudziło jego wydzielanie. Dlatego skutecznie kontroluje zarówno podstawowe wydzielanie kwasu (to, które zachodzi cały czas), jak i to wywołane posiłkami czy innymi czynnikami.

Lek Prazol jest stosowany w leczeniu wielu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. U dorosłych pomaga w następujących sytuacjach:

• Leczenie owrzodzenia dwunastnicy oraz zapobieganie jego nawrotom.
• Leczenie owrzodzenia żołądka oraz zapobieganie jego nawrotom.
• Zwalczanie bakterii Helicobacter pylori – w tym przypadku Prazol stosuje się razem z odpowiednimi antybiotykami. Ta bakteria jest główną przyczyną wielu wrzodów żołądka i dwunastnicy.
• Leczenie refluksowego zapalenia przełyku – stanu, w którym kwas z żołądka cofa się do przełyku, powodując jego zapalenie.
• Długotrwałe leczenie podtrzymujące po wygojeniu refluksowego zapalenia przełyku.
• Łagodzenie objawów choroby refluksowej przełyku, takich jak zgaga czy zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej.
• Leczenie zespołu Zollingera-Ellisona – rzadkiej choroby, w której żołądek wytwarza bardzo duże ilości kwasu.
• Leczenie oraz zapobieganie powstawaniu owrzodzeń żołądka i dwunastnicy u osób przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które mogą podrażniać błonę śluzową żołądka.

U dzieci powyżej 1. roku życia oraz o masie ciała co najmniej 10 kg Prazol można stosować w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz w łagodzeniu objawów zgagi i zarzucania kwaśnej treści żołądkowej. Natomiast u dzieci i młodzieży powyżej 4. roku życia lek może być używany w skojarzeniu z antybiotykami do leczenia owrzodzenia dwunastnicy wywołanego przez bakterię H. pylori.

Dawkowanie leku Prazol zależy od rodzaju choroby, wieku pacjenta oraz masy ciała (w przypadku dzieci). Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

Dorośli

Leczenie owrzodzenia dwunastnicy: Zazwyczaj stosuje się 20 mg raz na dobę. U większości osób wygojenie następuje w ciągu dwóch tygodni. Jeśli nie dojdzie do całkowitego zagojenia, leczenie kontynuuje się przez kolejne dwa tygodnie. W trudniejszych przypadkach lekarz może zwiększyć dawkę do 40 mg na dobę.

Zapobieganie nawrotom owrzodzenia dwunastnicy: Stosuje się 20 mg raz na dobę. U niektórych pacjentów wystarczająca może być dawka 10 mg, a w razie potrzeby można ją zwiększyć do 40 mg.

Leczenie owrzodzenia żołądka: Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę przez cztery tygodnie. Jeśli wygojenie nie nastąpi, leczenie kontynuuje się przez kolejne cztery tygodnie. W przypadkach opornych na leczenie dawka może wynosić 40 mg na dobę przez osiem tygodni.

Eradykacja Helicobacter pylori: Prazol w dawce 20 mg stosuje się dwa razy na dobę w skojarzeniu z dwoma antybiotykami (np. klarytromycyną i amoksycyliną lub metronidazolem) przez jeden tydzień.

Refluksowe zapalenie przełyku: Zwykle stosuje się 20 mg raz na dobę przez cztery tygodnie. W ciężkich przypadkach dawka może wynosić 40 mg przez osiem tygodni.

Długotrwałe leczenie podtrzymujące: Po wygojeniu zapalenia przełyku stosuje się 10 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 20-40 mg.

Zespół Zollingera-Ellisona: Dawka początkowa wynosi 60 mg na dobę, a następnie jest dostosowywana indywidualnie. Dawki powyżej 80 mg dzieli się na dwie porcje w ciągu dnia.

Dzieci

U dzieci powyżej 1. roku życia o masie ciała 10-20 kg stosuje się zazwyczaj 10 mg raz na dobę (w razie potrzeby można zwiększyć do 20 mg). U dzieci powyżej 2. roku życia o masie ciała powyżej 20 kg dawka wynosi 20 mg raz na dobę (w razie potrzeby można zwiększyć do 40 mg).

W leczeniu zakażenia H. pylori u dzieci powyżej 4. roku życia dawkowanie jest uzależnione od masy ciała i stosuje się je w skojarzeniu z antybiotykami przez jeden tydzień.

Sposób przyjmowania

Kapsułkę należy połykać w całości, popijając wodą, najlepiej rano przed śniadaniem. Nie wolno żuć ani kruszyć kapsułki. Jeśli pacjent ma trudności z połykaniem, można otworzyć kapsułkę i wsypać jej zawartość do połowy szklanki wody lub kwaśnego soku (np. owocowego), delikatnie wymieszać i wypić w ciągu 30 minut, popijając dodatkowo wodą. Peletki nie wolno żuć.

Leku Prazol nie wolno stosować, jeśli:

• Jesteś uczulony na omeprazol, inne leki z grupy inhibitorów pompy protonowej lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w produkcie.
• Przyjmujesz lek o nazwie nelfinawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV). Jednoczesne stosowanie tych leków jest zabronione.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Prazol należy poinformować lekarza o wszystkich dolegliwościach oraz przyjmowanych lekach. Szczególnie ważne jest, aby zgłosić lekarzowi następujące objawy:

• Znaczna, niezamierzona utrata masy ciała.
• Nawracające wymioty lub trudności w połykaniu.
• Wymioty krwiste lub czarny, smolisto wyglądający stolec.

Takie objawy mogą wskazywać na poważniejsze schorzenia, w tym nowotwory, które należy wykluczyć przed rozpoczęciem leczenia.

Długotrwałe stosowanie

Jeśli planujesz długotrwałe leczenie (dłużej niż rok), lekarz powinien regularnie kontrolować Twój stan zdrowia. Długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej może nieznacznie zwiększać ryzyko złamań kości (szczególnie kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa), zwłaszcza u osób starszych lub z ryzykiem osteoporozy. W takich przypadkach lekarz może zalecić suplementację wapnia i witaminy D.

Niedobory magnezu

Długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej (przez co najmniej trzy miesiące, a zwłaszcza dłużej niż rok) może prowadzić do obniżenia poziomu magnezu we krwi. Objawy niedoboru magnezu to zmęczenie, zawroty głowy, drgawki mięśniowe, majaczenie czy zaburzenia rytmu serca. Jeśli planujesz długotrwałe leczenie lub przyjmujesz inne leki mogące obniżać poziom magnezu (np. diuretyki, digoksyna), lekarz może zalecić regularne badania krwi.

Problemy skórne

W rzadkich przypadkach omeprazol może wywoływać ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna martwica naskórka. Jeśli zauważysz jakiekolwiek nietypowe zmiany skórne, szczególnie w miejscach narażonych na słońce, lub będziesz odczuwać bóle stawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Problemy z nerkami

U niektórych pacjentów przyjmujących omeprazol może wystąpić ostre zapalenie nerek. Jeśli lekarz podejrzewa takie zapalenie, natychmiast przerwie stosowanie leku i wdroży odpowiednie leczenie.

Zakażenia przewodu pokarmowego

Stosowanie leków zmniejszających wydzielanie kwasu żołądkowego może nieznacznie zwiększać ryzyko zakażeń bakteryjnych przewodu pokarmowego, takich jak Salmonella, Campylobacter czy Clostridium difficile.

Badania laboratoryjne

Jeśli planujesz badania wykrywające guzy neuroendokrynne (pomiar chromograniny A), poinformuj lekarza, że przyjmujesz Prazol. Lek może wpływać na wyniki takich badań. Należy przerwać jego stosowanie na co najmniej pięć dni przed badaniem.

Prazol może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych produktach leczniczych, w tym tych dostępnych bez recepty oraz suplementach.

Leki, których nie wolno łączyć z Prazolem:

• Nelfinawir (lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu HIV) – jednoczesne stosowanie jest zabronione.

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

• Atazanawir (lek przeciwwirusowy) – nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Jeśli jest to konieczne, lekarz może zwiększyć dawkę atazanawiru i będzie dokładnie monitorować Twój stan.
• Klopidogrel (lek przeciwpłytkowy) – omeprazol może zmniejszać skuteczność klopidogrelu. Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane.
• Digoksyna (lek na serce) – omeprazol może zwiększać wchłanianie digoksyny. Jeśli przyjmujesz duże dawki omeprazolu, lekarz może kontrolować działanie digoksyny.
• Fenytoina (lek przeciwpadaczkowy) – lekarz może zalecić kontrolowanie poziomu fenytoiny we krwi podczas pierwszych dwóch tygodni leczenia omeprazolem.
• Metotreksat (lek stosowany w leczeniu nowotworów i chorób autoimmunologicznych) – w przypadku stosowania dużych dawek metotreksatu lekarz może zalecić czasowe odstawienie omeprazolu.
• Warfaryna (lek przeciwzakrzepowy) – omeprazol może wpływać na metabolizm warfaryny.
• Takrolimus (lek immunosupresyjny) – omeprazol może zwiększać stężenie takrolimusu we krwi.
• Pozakonazol, erlotynyb, ketokonazol, itrakonazol – omeprazol zmniejsza wchłanianie tych leków, co może obniżać ich skuteczność. W przypadku pozakonazolu i erlotynibu należy unikać jednoczesnego stosowania.

Omeprazol może również wpływać na działanie innych leków metabolizowanych przez enzymy wątrobowe, dlatego zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych produktach.

Ciąża: Badania naukowe wykazały, że omeprazol może być stosowany podczas ciąży. Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku.

Karmienie piersią: Omeprazol przenika do mleka matki, jednak w dawkach terapeutycznych nie stanowi zagrożenia dla dziecka. Jeśli karmisz piersią, omów z lekarzem możliwość stosowania leku.

Płodność: Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu omeprazolu na płodność.

Prazol nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jednak w rzadkich przypadkach mogą wystąpić zawroty głowy lub zaburzenia widzenia. Jeśli zauważysz takie objawy, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj urządzeń mechanicznych.

Jak każdy lek, Prazol może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej wymieniono możliwe działania niepożądane według częstości ich występowania.

Często (u 1-10 na 100 osób):

• Bóle głowy.
• Ból brzucha, zaparcie, biegunka, wzdęcie.
• Nudności i wymioty.
• Polipy dna żołądka (łagodne).

Niezbyt często (u 1-10 na 1000 osób):

• Zawroty głowy, senność, mrowienie.
• Bezsenność.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Wysypka, zapalenie skóry, pokrzywka, świąd.
• Złamania kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa (zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu).
• Złe samopoczucie, obrzęki.

Rzadko (u 1-10 na 10 000 osób):

• Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, kandydoza przewodu pokarmowego, suchość w ustach.
• Zaburzenia smaku.
• Pobudzenie, splątanie, depresja.
• Zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez.
• Zapalenie nerek mogące prowadzić do niewydolności nerek.
• Bóle mięśni i stawów.
• Wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło.
• Reakcje nadwrażliwości, w tym gorączka, reakcja anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy.
• Niewyraźne widzenie.
• Nadmierne pocenie się.
• Zaburzenia krwi (leukopenia, małopłytkowość).
• Skurcz oskrzeli.

Bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 osób):

• Niewydolność wątroby, encefalopatia u pacjentów z chorobą wątroby.
• Agresja, omamy.
• Ginekomastia (powiększenie piersi u mężczyzn).
• Osłabienie siły mięśniowej.
• Zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, toksyczna martwica naskórka.
• Agranulocytoza, pancytopenia (ciężkie zaburzenia krwi).

Częstość nieznana:

• Podostra postać skórna tocznia rumieniowatego.
• Hipomagnezemia (obniżony poziom magnezu we krwi), która może prowadzić do hipokalcemii i hipokaliemii.
• Mikroskopowe zapalenie jelita grubego.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy działań niepożądanych, w szczególności ciężkie reakcje skórne, trudności w oddychaniu, obrzęki twarzy lub gardła, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala.

Wszelkie działania niepożądane należy zgłaszać lekarzowi, farmaceucie lub do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku Prazol mogą wystąpić objawy takie jak nudności, wymioty, zawroty głowy, bóle brzucha, biegunka, bóle głowy, apatia, depresja lub splątanie. Wszystkie te objawy są przemijające. Jeśli podejrzewasz przedawkowanie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala. Leczenie przedawkowania jest objawowe.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w temperaturze poniżej 30°C. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Te środki ostrożności pomogą chronić środowisko.

Każda kapsułka zawiera 20 mg omeprazolu jako substancję czynną. Ponadto preparat zawiera substancje pomocnicze, w tym sacharozę w ilości 80,02 mg w jednej kapsułce. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozo-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować tego leku. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, co oznacza, że jest praktycznie „wolny od sodu”.

Prazol dostępny jest w postaci kapsułek pakowanych w pojemniki polietylenowe (zawierające 7, 14, 28 lub 56 kapsułek) lub w blistry aluminiowe (opakowania zawierające 7, 14, 28 lub 56 kapsułek). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.