Plavocorin

Plavocorin to lek na receptę zawierający klopidogrel, substancję należącą do grupy leków przeciwpłytkowych. Działa poprzez zapobieganie sklejaniu się płytek krwi, co zmniejsza ryzyko powstania zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Lek jest dostępny w postaci różowych, okrągłych tabletek powlekanych zawierających 75 mg substancji czynnej.

Plavocorin jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów w kilku ważnych sytuacjach klinicznych:

Profilaktyka wtórna powikłań zakrzepowych w miażdżycy

Lek stosuje się u pacjentów, którzy przebyli:

• Zawał mięśnia sercowego (od kilku dni do mniej niż 35 dni od zdarzenia).
• Udar niedokrwienny (od 7 dni do mniej niż 6 miesięcy od zdarzenia).
• Rozpoznaną chorobę tętnic obwodowych.

Ostry zespół wieńcowy

Plavocorin jest wskazany u pacjentów z:

• Ostrym zespołem wieńcowym bez uniesienia odcinka ST (niestabilna dławica piersiowa lub zawał mięśnia sercowego bez załamka Q), w tym u pacjentów, którym wszczepiono stent podczas zabiegu przezskórnej angioplastyki wieńcowej – stosowany w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym.
• Ostrym zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST – w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym u pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej lub leczonych zachowawczo kwalifikujących się do leczenia trombolitycznego.

Przemijający napad niedokrwienia mózgu lub niewielki udar

U pacjentów z umiarkowanym lub wysokim ryzykiem wystąpienia przemijającego napadu niedokrwienia mózgu (TIA) lub niewielkiego udaru niedokrwiennego, Plavocorin w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym stosuje się w ciągu 24 godzin od zdarzenia przez okres 21 dni.

Migotanie przedsionków

U pacjentów z migotaniem przedsionków i co najmniej jednym czynnikiem ryzyka powikłań naczyniowych, u których nie można zastosować antagonistów witaminy K, a ryzyko krwawienia jest niewielkie, Plavocorin w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym zapobiega powikłaniom zakrzepowym i zakrzepowo-zatorowym, w tym udarowi.

Klopidogrel jest prolekiem, co oznacza, że po przyjęciu musi zostać przekształcony w organizmie do postaci aktywnej. Ta przemiana zachodzi w wątrobie przy udziale specjalnych enzymów zwanych cytochromem P450.

Czynny metabolit klopidogrelu działa poprzez wybiórcze hamowanie wiązania difosforanu adenozyny (ADP) z jego receptorem na powierzchni płytek krwi (receptorem P2Y12). Blokując ten receptor, lek zapobiega aktywacji płytek i ich sklejaniu się, co zmniejsza ryzyko powstania zakrzepów.

Działanie leku jest nieodwracalne – oznacza to, że płytki krwi, które zostały wystawione na działanie leku, pozostają pod jego wpływem przez całe swoje życie (około 7-10 dni). Powrót do prawidłowej czynności płytek następuje dopiero wraz z wytworzeniem nowych płytek krwi.

Dawkowanie standardowe

Standardowa dawka dla dorosłych i osób w podeszłym wieku to 75 mg raz na dobę. Tabletkę można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku.

Dawkowanie w ostrym zespole wieńcowym

W przypadku ostrego zespołu wieńcowego bez uniesienia odcinka ST, leczenie rozpoczyna się od dawki nasycającej 300 mg lub 600 mg, a następnie kontynuuje się dawką 75 mg raz na dobę w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym. U pacjentów młodszych niż 75 lat, gdy planowana jest przezskórna interwencja wieńcowa, można rozważyć dawkę nasycającą 600 mg.

W przypadku ostrego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST u pacjentów leczonych farmakologicznie, stosuje się dawkę nasycającą 300 mg, a następnie 75 mg raz na dobę. U pacjentów powyżej 75 lat leczenie rozpoczyna się bez dawki nasycającej. Gdy planowana jest przezskórna interwencja wieńcowa, stosuje się dawkę nasycającą 600 mg.

Dawkowanie po TIA lub niewielkim udarze

U pacjentów z umiarkowanym lub wysokim ryzykiem TIA lub niewielkim udarem niedokrwiennym podaje się dawkę nasycającą 300 mg, a następnie 75 mg raz na dobę w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym. Leczenie należy rozpocząć w ciągu 24 godzin od zdarzenia i kontynuować przez 21 dni.

Dawkowanie w migotaniu przedsionków

Stosuje się 75 mg raz na dobę jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym w dawce 75-100 mg na dobę.

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki?

• Przed upływem 12 godzin od planowego czasu przyjęcia: należy niezwłocznie przyjąć pominiętą dawkę, a następną dawkę przyjąć w przewidzianym czasie.
• Po upływie 12 godzin: należy przyjąć następną dawkę w przewidzianym czasie i nie przyjmować dawki podwójnej.

Leku nie wolno stosować w następujących sytuacjach:

• Nadwrażliwość na klopidogrel lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
• Czynne patologiczne krwawienie, takie jak wrzód trawienny lub krwotok śródczaszkowy.

Ryzyko krwawienia

Plavocorin zwiększa ryzyko krwawienia. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ryzykiem większego krwawienia z powodu urazu, zabiegu chirurgicznego lub innych stanów chorobowych. Pacjenci powinni być dokładnie obserwowani pod kątem wystąpienia jakichkolwiek objawów krwawienia, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia.

Jeśli pacjent ma być poddany planowemu zabiegowi chirurgicznemu, podawanie Plavocorin należy przerwać 7 dni przed operacją. Przed każdym planowanym zabiegiem i przed zażyciem każdego nowego leku pacjent powinien poinformować lekarza i dentystę o przyjmowaniu klopidogrelu.

Pacjenci powinni być poinformowani, że tamowanie krwawienia może trwać dłużej niż zazwyczaj podczas przyjmowania Plavocorin i powinni powiadomić lekarza o każdym niecodziennym krwawieniu.

Zakrzepowa plamica małopłytkowa (TTP)

Bardzo rzadko po leczeniu klopidogrelem może wystąpić zakrzepowa plamica małopłytkowa – potencjalnie śmiertelny stan charakteryzujący się małopłytkowością, niedokrwistością hemolityczną, zmianami neurologicznymi, zaburzeniami czynności nerek lub gorączką. Stan ten wymaga natychmiastowego leczenia.

Hemofilia nabyta

Zgłaszano przypadki nabytej hemofilii po leczeniu klopidogrelem. Taką możliwość należy rozważyć w razie potwierdzenia wydłużonego czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji z krwawieniem lub bez krwawienia.

Pacjenci z niedawno przebytym udarem

U pacjentów z ostrym, niewielkim udarem niedokrwiennym lub z umiarkowanym lub wysokim ryzykiem TIA należy rozpocząć podwójne leczenie przeciwpłytkowe nie później niż 24 godziny po wystąpieniu objawów.

Ze względu na brak danych nie zaleca się stosowania podwójnego leczenia przeciwpłytkowego u pacjentów ze znacznym udarem niedokrwiennym.

Wpływ genów na skuteczność leku

Skuteczność Plavocorin zależy od przekształcenia leku do postaci aktywnej przez enzymy wątrobowe, głównie izoenzym CYP2C19. U niektórych pacjentów (tzw. słabych metabolizatorów) przekształcenie to zachodzi wolniej, co może zmniejszać skuteczność leku. Dostępne są testy genetyczne pozwalające określić, jak organizm metabolizuje klopidogrel.

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby Plavocorin należy stosować ostrożnie.

Leki zwiększające ryzyko krwawienia

Jednoczesne stosowanie Plavocorin z innymi lekami zwiększającymi ryzyko krwawienia wymaga ostrożności. Należą do nich:

• Doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna) – nie zaleca się jednoczesnego stosowania.
• Kwas acetylosalicylowy (aspiryna) – może być stosowany jednocześnie zgodnie ze wskazaniami, ale wymaga ostrożności.
• Heparyna – jednoczesne stosowanie wymaga zachowania ostrożności.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.
• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – należy zachować ostrożność.

Inhibitory pompy protonowej (IPP)

Omeprazol i ezomeprazol mogą zmniejszać skuteczność Plavocorin poprzez hamowanie enzymu CYP2C19. Dla zachowania ostrożności nie zaleca się jednoczesnego stosowania klopidogrelu z omeprazolem lub ezomeprazolem.

Pantoprazol w mniejszym stopniu zmniejsza skuteczność klopidogrelu i może być stosowany jednocześnie.

Induktory i inhibitory CYP2C19

Leki silnie hamujące aktywność enzymu CYP2C19 (np. fluwoksamina, fluoksetyna, worykonazol, flukonazol, tyklopidyna, karbamazepina, efawirenz) mogą zmniejszać skuteczność Plavocorin – nie zaleca się jednoczesnego stosowania.

Leki silnie zwiększające aktywność CYP2C19 (np. ryfampicyna) mogą nasilać działanie leku i zwiększać ryzyko krwawień – nie zaleca się jednoczesnego stosowania.

Wzmocnione schematy leczenia przeciwretrowirusowego

U pacjentów zakażonych HIV otrzymujących leczenie przeciwretrowirusowe wzmocnione rytonawirem lub kobicystatem może wystąpić zmniejszone działanie przeciwpłytkowe klopidogrelu. Z tego względu należy odradzać stosowanie klopidogrelu jednocześnie ze wzmocnionymi schematami leczenia przeciwretrowirusowego.

Jak każdy lek, Plavocorin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działanie niepożądane

Krwawienie jest najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym podczas stosowania klopidogrelu. Może ono obejmować:

• Krwawienia z nosa.
• Krwawienia z przewodu pokarmowego.
• Siniaki i podbiegnięcia krwawe na skórze.
• Krwawienia z dróg moczowych.
• Krwawienia z oczu.
• Krwawienia wewnątrzczaszkowe (bardzo rzadko).

Inne działania niepożądane

Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów):

• Siniaki.
• Krwawienie z nosa.
• Krwotok z przewodu pokarmowego.

Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów):

• Biegunka, ból brzucha, niestrawność.
• Wysypka, swędzenie.

Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):

• Zawroty głowy, bóle głowy.
• Zaburzenia smaku.
• Zaparcia, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, wrzody żołądka.

Bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):

• Zakrzepowa plamica małopłytkowa.
• Małopłytkowość (zmniejszona liczba płytek krwi).
• Neutropenia i agranulocytoza (zmniejszona liczba białych krwinek).
• Niedokrwistość aplastyczna (ciężkie zaburzenie wytwarzania krwi).
• Ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny).
• Halucynacje, splątanie.
• Zapalenie wątroby, żółtaczka, ostra niewydolność wątroby.
• Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczna naskórka).

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią:

• Jakiekolwiek objawy niecodziennego krwawienia.
• Gorączka i objawy infekcji.
• Skrajne zmęczenie, bladość.
• Żółte zabarwienie skóry lub oczu.
• Ciężkie reakcje skórne.
• Objawy neurologiczne (zawroty głowy, zaburzenia widzenia, silne bóle głowy).

Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych nie zaleca się stosowania Plavocorin podczas ciąży.

Nie wiadomo, czy klopidogrel przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Nie należy karmić piersią w czasie leczenia klopidogrelem.

W badaniach na zwierzętach nie wykazano wpływu klopidogrelu na płodność.

Plavocorin nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Przedawkowanie klopidogrelu może prowadzić do wydłużenia czasu krwawienia i wynikających z tego powikłań w postaci krwawień. W przypadku zaobserwowania krwawień należy rozważyć zastosowanie odpowiedniego leczenia.

Nie znaleziono odtrutki na farmakologiczne działanie klopidogrelu. Jeśli wymagane jest szybkie wyrównanie wydłużonego czasu krwawienia, przetoczenie masy płytkowej może odwrócić działania klopidogrelu.

Substancja czynna: Każda tabletka powlekana zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu.

Substancje pomocnicze: Mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, olej roślinny uwodorniony oraz substancje w otoczce tabletki (hypromeloza, tytanu dwutlenek, makrogol 400, żelaza tlenek czerwony) i tusz do nadruku.

Lek należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C.

Okres ważności leku wynosi 2 lata. Po pierwszym otwarciu butelki lek należy zużyć w ciągu 4 miesięcy.

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki.