Perazin

Perazin to lek przeciwpsychotyczny dostępny w postaci tabletek zawierających 200 mg substancji czynnej – perazyny. Jest to specjalistyczny preparat przepisywany wyłącznie na receptę, który należy do grupy leków zwanych pochodnymi fenotiazyny. Lek działa przede wszystkim na układ nerwowy, pomagając w kontrolowaniu objawów poważnych zaburzeń psychicznych.

Perazin jest przeznaczony do leczenia osób dorosłych cierpiących na różne zaburzenia psychiczne. Lek ten przepisywany jest w następujących przypadkach:

• Różne postacie schizofrenii – długotrwałego zaburzenia psychicznego wpływającego na sposób myślenia, odczuwania i zachowania.
• Ostre zaburzenia psychotyczne, w tym stany katatoniczne – nagłe i ciężkie epizody utraty kontaktu z rzeczywistością.
• Stany z towarzyszącym pobudzeniem psychoruchowym – kiedy pacjent jest bardzo niespokojny, pobudzony i trudno mu kontrolować swoje ruchy.
• Epizody maniakalne – okresy nadmiernego podniecenia, nadaktywności i zaburzonego myślenia.
• Stany urojeniowe – gdy pacjent ma silne przekonania niezgodne z rzeczywistością.

Perazin wpływa na równowagę substancji chemicznych w mózgu, zwłaszcza dopaminy – neuroprzekaźnika odpowiedzialnego za wiele funkcji psychicznych. Lek blokuje specjalne punkty w komórkach nerwowych zwane receptorami dopaminergicznymi D2, co pomaga zmniejszyć nasilenie objawów takich jak urojenia i omamy. Dodatkowo perazyna działa rozluźniająco na mięśnie szkieletowe i wykazuje słabe działanie przeciwhistaminowe. Po przyjęciu doustnym lek szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, a jego maksymalne działanie pojawia się po około dwóch do czterech godzinach.

Dawkowanie perazyny zawsze ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę stan zdrowia i odpowiedź na leczenie. Nigdy nie należy samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Typowe dawkowanie u dorosłych

Leczenie zwykle rozpoczyna się od małych dawek wynoszących od 50 do 100 mg na dobę. W dalszym etapie lekarz stopniowo zwiększa dawkę do 300-600 mg na dobę, rozdzielając ją na kilka mniejszych porcji w ciągu dnia. Maksymalna dawka, którą można przyjąć w ciągu doby, wynosi 800 mg. Po uzyskaniu poprawy stanu zdrowia lekarz zazwyczaj zmniejsza dawkę do najmniejszej skutecznej, która wynosi od 75 do 300 mg na dobę.

Pacjenci hospitalizowani

U osób przebywających w szpitalu lekarz może rozpocząć leczenie od większych dawek, aby szybciej uzyskać poprawę stanu zdrowia. Pełny efekt leczniczy pojawia się zwykle po jednym do trzech tygodniach regularnego stosowania leku.

Osoby starsze

Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymywać dawki zmniejszone o połowę w porównaniu do standardowych dawek dla dorosłych. Takie dostosowanie dawkowania zapewnia bezpieczne i skuteczne leczenie.

Problemy z wątrobą

U osób z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest zmniejszenie dawki – zazwyczaj do połowy standardowej dawki dla dorosłych. W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby lekarz może podjąć decyzję o całkowitym przerwaniu leczenia.

Problemy z nerkami

U pacjentów z niewydolnością nerek zazwyczaj nie ma konieczności zmiany standardowego dawkowania.

Dzieci i młodzież

Perazin nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w tej grupie wiekowej.

Jak długo trwa leczenie?

Leczenie zaburzeń psychotycznych jest zazwyczaj procesem długotrwałym. Nawet po uzyskaniu poprawy nie należy zbyt szybko zmniejszać dawki leku. Lekarz będzie stopniowo redukował dawkę przez kilka, a nawet kilkanaście miesięcy. Decyzja o całkowitym zakończeniu leczenia powinna być podjęta wyłącznie przez lekarza na podstawie dotychczasowego przebiegu choroby i aktualnego stanu pacjenta.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie Perazinu jest bezwzględnie zabronione. Lek ten nie może być stosowany, jeśli:

• Masz uczulenie na perazynę, inne leki przeciwpsychotyczne (szczególnie pochodne fenotiazyny) lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
• Kiedykolwiek przeszedłeś złośliwy zespół neuroleptyczny – rzadkie, ale bardzo niebezpieczne powikłanie leczenia lekami przeciwpsychotycznymi.
• Cierpisz na ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego lub komórek krwi.
• Jesteś w stanie śpiączki.
• Jesteś w ciąży lub karmisz piersią.
• Jesteś w stanie ostrego zatrucia lekami nasennymi, opioidami, innymi lekami neuroleptycznymi, lekami uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi lub alkoholem.
• Masz guzy zależne od prolaktyny – Perazin zwiększa wydzielanie prolaktyny, co może pogarszać stan choroby.
• Cierpisz na ciężką niewydolność wątroby.
• Jesteś w stanie depresyjnym.

Całkowity zakaz alkoholu

Podczas leczenia Perazinem absolutnie nie wolno spożywać alkoholu. Połączenie leku z alkoholem może prowadzić do groźnych powikłań, w tym porażenia ośrodka oddechowego.

Regularne badania kontrolne

W trakcie leczenia Perazinem konieczne jest przeprowadzanie regularnych badań kontrolnych:

• Badania krwi co 6 miesięcy – aby monitorować liczbę białych krwinek i płytek krwi.
• Pomiary ciśnienia tętniczego krwi – szczególnie u osób starszych.
• Badania EKG – zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca.
• Próby czynnościowe wątroby – na początku leczenia i po 6 miesiącach.
• Kontrola poziomu glukozy we krwi – u osób z cukrzycą.

Szczególna ostrożność wymagana

Przed rozpoczęciem leczenia poinformuj lekarza, jeśli:

• Miałeś kiedykolwiek problemy z krwią (np. zmniejszoną liczbę białych krwinek).
• Cierpisz na choroby serca lub miałeś uszkodzenie mięśnia sercowego.
• Masz niskie ciśnienie krwi lub problemy z nagłymi spadkami ciśnienia przy zmianie pozycji ciała.
• Miałeś napady padaczkowe lub drgawek.
• Cierpisz na chorobę Parkinsona.
• Masz jaskrę (szczególnie z wąskim kątem przesączania).
• Masz problemy z oddawaniem moczu, zwężenie odźwiernika lub przerost gruczołu krokowego.
• Cierpisz na miastenię (osłabienie mięśni).
• Masz czynną chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy.
• Cierpisz na przewlekłe choroby wątroby.
• Masz nadczynność tarczycy lub guz chromochłonny nadnerczy.
• Miałeś kiedykolwiek nowotwory sutka.

Ochrona przed słońcem

Perazin może powodować nadwrażliwość skóry na światło słoneczne. Podczas leczenia unikaj intensywnego nasłonecznienia i stosuj kremy z wysokimi filtrami przeciw promieniowaniu ultrafioletowemu.

Objawy wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej

Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią:

• Wysoka gorączka (do 40°C) z sztywnością mięśniową – może to być objaw złośliwego zespołu neuroleptycznego.
• Krwawienia z nosa, siniaki, bladość – mogą wskazywać na problemy z krwią.
• Żółtaczka (zażółcenie skóry i białek oczu).
• Wysypki skórne lub podrażnienia.
• Splątanie, majaczenie lub objawy depresji.
• Niekontrolowane ruchy mięśni, drżenie lub sztywność.

Bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz – zarówno przepisanych przez lekarza, jak i kupowanych bez recepty, a także o suplementach diety i produktach ziołowych. Perazin może wchodzić w interakcje z wieloma substancjami, co może wpływać na skuteczność leczenia lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Leki wymagające szczególnej uwagi

• Lewodopa (stosowana w chorobie Parkinsona) – oba leki wzajemnie znoszą swoje działanie.
• Cymetydyna (lek na zgagę) – zwiększa stężenie perazyny we krwi.
• Węglan litu – zwiększa ryzyko uszkodzenia układu nerwowego.
• Beta-blokery (leki na nadciśnienie) – nasilają obniżanie ciśnienia krwi.
• Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina) – mogą powodować majaczenia i zmniejszać skuteczność Perazinu.
• Leki nasenne i uspokajające – zwiększają ryzyko problemów z oddychaniem.
• Leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, karbamazepina) – zmniejszają działanie Perazinu.
• Leki przeciwzakrzepowe – Perazin osłabia ich działanie.
• Leki przeciwcukrzycowe – Perazin może zmniejszać ich skuteczność.
• Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne i SSRI (np. fluoksetyna) – mogą znacznie podwyższać stężenie perazyny we krwi.
• Leki przeciwbólowe – Perazin nasila ich działanie.

Jak każdy lek, Perazin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najczęściej występujące efekty uboczne.

Bardzo często występujące (u ponad 1 na 10 osób)

• Mlekotok – wydzielanie mleka z piersi, również u mężczyzn.

Często występujące (u 1 do 10 osób na 100)

• Suchość w ustach i wzmożone pragnienie.
• Zaparcia.
• Trudności w oddawaniu moczu.
• Obrzęk błony śluzowej nosa.
• Zmiany ciśnienia wewnątrzgałkowego.
• Przyrost masy ciała.
• Zaburzenia czynności seksualnych (problemy z erekcją, ejakulacją).

Niezbyt często występujące (u 1 do 10 osób na 1000)

• Niekontrolowane ruchy mięśni (dyskinezy).
• Objawy podobne do choroby Parkinsona (drżenie, sztywność mięśni).
• Zaburzenia snu, niepokój, koszmary nocne.
• Dezorientacja i otępienie.

Rzadko występujące (u 1 do 10 osób na 10 000)

• Zmiany czucia w dłoniach i stopach.
• Napady drgawek.
• Nadwrażliwość oczu na światło.
• Ciężkie reakcje fototoksyczne z odkładaniem się pigmentu na skórze.
• Zapaść naczyniowa (nagły spadek ciśnienia).
• Powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia).
• Epizody majaczenia i stany splątania.

Bardzo rzadko występujące (u mniej niż 1 na 10 000 osób)

• Obrzęki.
• Agranulocytoza (groźny spadek liczby białych krwinek).
• Złośliwy zespół neuroleptyczny – stan zagrożenia życia charakteryzujący się wysoką gorączką i sztywnością mięśniową.
• Objawy pozapiramidowe z akatyzją (niemożność spokojnego siedzenia).
• Zaburzenia oddychania.
• Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, nudności.
• Zgorzelinowe zapalenie jelit.
• Toczeń rumieniowaty.
• Cholestaza (zastój żółci).

Inne możliwe działania niepożądane

• Zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia tętniczego.
• Zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi.
• Zmiany skórne (pokrzywka, podrażnienia).
• Krwawienia z nosa.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka.
• Zaburzenia miesiączkowania u kobiet.
• Powiększenie gruczołów piersiowych u kobiet.
• Fałszywe wyniki testów ciążowych.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem. Nie należy lekceważyć działań niepożądanych, nawet jeśli wydają się niewielkie.

Przedawkowanie Perazinu jest stanem zagrażającym życiu i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• Zaburzenia mowy i niewyraźna wymowa.
• Brak koordynacji ruchowej, chwiejny chód.
• Nieostre widzenie.
• Drżenie mięśni.
• Splątanie.
• Zatrzymanie akcji serca.
• Duszność lub bezdech.
• Zaburzenia regulacji temperatury ciała.

W przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast wezwij pogotowie ratunkowe (112) i przetransportuj pacjenta do szpitala. Nie próbuj wywoływać wymiotów. Leczenie przedawkowania odbywa się w warunkach szpitalnych i obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz leczenie objawowe.

Ciąża

Perazin jest całkowicie przeciwwskazany w czasie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały, że pochodne fenotiazyny mogą powodować wady rozwojowe płodu. Perazyna przenika przez łożysko i może wpływać na rozwijające się dziecko. Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym swojego lekarza przed rozpoczęciem leczenia.

Karmienie piersią

Perazin przenika do mleka matki, dlatego podczas leczenia należy przerwać karmienie piersią. Substancja czynna może przedostawać się do organizmu dziecka i wpływać na jego rozwój. Jeśli karmisz piersią, porozmawiaj z lekarzem o alternatywnych metodach leczenia lub karmienia dziecka.

Perazin może znacznie upośledzać sprawność psychofizyczną, w tym szybkość reakcji, koncentrację i koordynację ruchową. W czasie stosowania tego leku:

• Nie prowadź pojazdów mechanicznych.
• Nie obsługuj maszyn i urządzeń wymagających pełnej sprawności.
• Unikaj innych czynności wymagających pełnej czujności i szybkich reakcji.

Dopiero po zakończeniu leczenia i ustąpieniu wszystkich objawów ubocznych możesz powrócić do tych aktywności, ale zawsze po konsultacji z lekarzem.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowuj w temperaturze poniżej 25°C.
• Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed światłem i wilgocią.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności widniejącego na opakowaniu (termin ważności to ostatni dzień danego miesiąca).
• Okres ważności produktu wynosi 30 miesięcy.
• Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie potrzebujesz. Te działania pomogą chronić środowisko.

Każda tabletka Perazin 200 mg zawiera 336,8 mg perazyny dimaleinianu, co odpowiada 200 mg perazyny (substancji czynnej). Tabletki są niepowlekane, gładkie, żółte, owalne, dwuwypukłe z linią dzielącą pośrodku, co ułatwia ich podział na równe połowy, jeśli lekarz zaleci mniejszą dawkę.

Substancje pomocnicze

Lek zawiera również następujące substancje pomocnicze:

• Magnezu węglan ciężki.
• Powidon K 30.
• Kroskarmeloza sodowa.
• Magnezu stearynian.

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym objawy niewymienione w tej ulotce, powiadomić o tym lekarza lub farmaceutę. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do:

Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301
Faks: +48 22 49 21 309
E-mail: ndl@urpl.gov.pl

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych możesz przyczynić się do uzyskania większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.