Mozarin

Mozarin to lek przeciwdepresyjny zawierający escytalopram w dawce 15 mg. Substancja ta należy do grupy leków nazywanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, które pomagają przywrócić równowagę chemiczną w mózgu. Lek dostępny jest w postaci okrągłych, białych tabletek powlekanych z linią podziału, które można podzielić na dwie równe części.

Mozarin stosuje się w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych. Przede wszystkim pomaga w leczeniu dużych epizodów depresji – stanów, w których odczuwasz długotrwały smutek, brak energii i zainteresowania codziennymi sprawami.

Lek jest również skuteczny w leczeniu zaburzeń lęku napadowego, zwanych także lękiem panicznym. Są to nagłe ataki intensywnego strachu, które mogą występować z obawą przed otwartymi przestrzeniami lub bez niej.

Mozarin przepisuje się także osobom z zespołem lęku społecznego, czyli fobią społeczną – silnym lękiem przed sytuacjami towarzyskimi, który znacząco utrudnia normalne funkcjonowanie.

Ponadto lek stosuje się w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych – stanu, w którym pojawiają się natrętne myśli i przymus wykonywania pewnych czynności.

Mozarin przyjmuje się raz na dobę, niezależnie od posiłków – możesz zażyć tabletkę zarówno przed jedzeniem, jak i po nim. Bardzo ważne jest, aby nie przekraczać dawki 20 mg na dobę, ponieważ nie wykazano bezpieczeństwa stosowania większych dawek.

Dawkowanie w depresji

Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 10 mg na dobę. Jeśli potrzeba, lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg dziennie. Działanie przeciwdepresyjne zazwyczaj pojawia się po 2-4 tygodniach. Po ustąpieniu objawów należy kontynuować leczenie przez co najmniej 6 miesięcy, aby utrwalić efekt terapeutyczny.

Dawkowanie w zaburzeniach lęku napadowego

W pierwszym tygodniu stosuje się mniejszą dawkę początkową wynoszącą 5 mg, a następnie zwiększa się ją do 10 mg na dobę. W zależności od reakcji organizmu dawkę można zwiększyć do maksymalnie 20 mg dziennie. Maksymalna skuteczność pojawia się po około 3 miesiącach, a leczenie trwa kilka miesięcy.

Dawkowanie w fobii społecznej

Zwykle stosuje się 10 mg raz na dobę. Złagodzenie objawów następuje po 2-4 tygodniach. Następnie, w zależności od reakcji, dawkę można zmniejszyć do 5 mg lub zwiększyć do 20 mg na dobę. Zaleca się leczenie przez co najmniej 12 tygodni w celu utrwalenia efektu. Długoterminowe stosowanie przez 6 miesięcy może zapobiegać nawrotom choroby.

Dawkowanie w zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych

Początkowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od reakcji organizmu można zwiększyć ją do maksymalnie 20 mg dziennie. Ze względu na przewlekły charakter choroby, leczenie powinno trwać wystarczająco długo, aby objawy ustąpiły.

Specjalne grupy pacjentów

Osoby starsze (powyżej 65 roku życia): Leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki 5 mg na dobę, którą można zwiększyć do maksymalnie 10 mg dziennie.

Dzieci i młodzież: Mozarin nie powinien być stosowany u osób poniżej 18 roku życia.

Problemy z wątrobą lub nerkami: W przypadku zaburzeń czynności tych narządów lekarz może dostosować dawkowanie.

Bardzo ważne jest, aby nie przerywać leczenia nagle. Nagłe odstawienie leku może powodować nieprzyjemne objawy, takie jak zawroty głowy, zaburzenia czucia, problemy ze snem, pobudzenie, nudności, drżenie czy bóle głowy.

Kończąc terapię, należy stopniowo zmniejszać dawkę przez okres co najmniej 1-2 tygodni. Jeśli zmniejszenie dawki powoduje nietolerowane objawy, lekarz może zalecić powrót do poprzedniej dawki i wolniejsze jej zmniejszanie.

Mozarinu nie wolno przyjmować w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na escytalopram lub którykolwiek inny składnik leku.
• Jeśli przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś leki z grupy inhibitorów MAO (niektóre leki przeciwdepresyjne i przeciw chorobie Parkinsona) – między tymi lekami a Mozarinem musi minąć co najmniej 14 dni przerwy.
• Jeśli masz rozpoznane wydłużenie odstępu QT w badaniu EKG serca lub wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT.
• Jeśli przyjmujesz inne leki powodujące wydłużenie odstępu QT (niektóre leki na serce, przeciwpsychotyczne, przeciwbakteryjne i przeciwhistaminowe).

Ryzyko myśli samobójczych

Depresja i inne zaburzenia psychiczne wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych. Ryzyko to jest szczególnie wysokie na początku leczenia lub po zmianie dawki. Jeśli zauważysz u siebie lub bliskiej osoby pogorszenie stanu psychicznego, pojawienie się myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Szczególnie uważnie należy obserwować młodych dorosłych poniżej 25 roku życia.

Nasilenie objawów lękowych na początku leczenia

U niektórych osób z zaburzeniami lęku panicznego objawy mogą się początkowo nasilić. Ta reakcja zwykle ustępuje w ciągu 2 tygodni. Z tego powodu leczenie rozpoczyna się od małej dawki.

Problemy z sercem

Mozarin może wpływać na rytm serca, powodując wydłużenie odstępu QT. Szczególną ostrożność należy zachować, jeśli masz wolne bicie serca, niewyrównaną niewydolność serca, przebytą niedawno zawał lub przyjmujesz leki wpływające na poziom potasu czy magnezu we krwi.

Drgawki i padaczka

Jeśli po raz pierwszy wystąpią u Ciebie drgawki podczas przyjmowania Mozarinu, należy przerwać leczenie. Lek należy stosować ostrożnie u osób z padaczką.

Krwawienia

Mozarin może zwiększać ryzyko nieprawidłowych krwawień, szczególnie jeśli przyjmujesz leki przeciwzakrzepowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne lub masz skłonność do krwawień.

Hiponatremia

Rzadko lek może powodować obniżenie poziomu sodu we krwi, szczególnie u osób starszych i z marskością wątroby.

Zaburzenia czynności seksualnych

Leki z grupy SSRI, w tym Mozarin, mogą powodować zaburzenia czynności seksualnych. Zgłaszano przypadki długotrwałych problemów utrzymujących się nawet po przerwaniu leczenia.

Mozarin może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Przed rozpoczęciem leczenia koniecznie poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty i suplementach.

Leki, których nie można łączyć z Mozarinem

• Inhibitory MAO (niektóre leki przeciwdepresyjne i przeciw chorobie Parkinsona).
• Antybiotyk linezolid.
• Leki wydłużające odstęp QT (niektóre leki na serce, przeciwpsychotyczne, przeciwbakteryjne).

Leki wymagające szczególnej ostrożności

• Leki o działaniu serotoninergicznym (opioidy, tryptany stosowane w migrenie) – mogą powodować zespół serotoninowy.
• Leki obniżające próg drgawkowy.
• Lit i tryptofan.
• Ziele dziurawca – może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
• Leki przeciwzakrzepowe – konieczne monitorowanie parametrów krzepnięcia.
• Omeprazol, cymetydyna – mogą zwiększać stężenie Mozarinu we krwi.

Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Mozarinem.

Ciąża: Mozarin nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Stosowanie leku w późniejszym okresie ciąży może powodować objawy u noworodka, takie jak zaburzenia oddychania, trudności w karmieniu, drżenie czy drażliwość. Może również zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodka oraz krwotoku poporodowego u matki.

Karmienie piersią: Escytalopram prawdopodobnie przenika do mleka matki, dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia.

Jak każdy lek, Mozarin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia i zwykle zmniejszają się wraz z kontynuacją terapii.

Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Nudności.
• Bóle głowy.
• Problemy z osiągnięciem orgazmu (u kobiet).

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Zmniejszenie lub zwiększenie apetytu.
• Lęk, niepokój, nietypowe sny, bezsenność, senność.
• Zawroty głowy, mrowienie, drżenie.
• Zaburzenia smaku i snu.
• Biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w ustach.
• Nadmierne pocenie.
• Zmęczenie.
• Zmniejszony popęd płciowy, zaburzenia wytrysku u mężczyzn.

Niezbyt częste

• Zmiany masy ciała.
• Omdlenia, rozszerzenie źrenic.
• Szumy uszne, krwawienie z nosa.
• Krwawienia skórne (wybroczyny, siniaki).
• Bóle stawów i mięśni.

Rzadkie i bardzo rzadkie

• Zespół serotoninowy (pobudzenie, drżenie, hipertermia).
• Drgawki.
• Obniżenie poziomu sodu we krwi.
• Zaburzenia rytmu serca.
• Problemy z wątrobą.
• Reakcje alergiczne.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, zwłaszcza myśli samobójcze, drgawki, objawy zespołu serotoninowego (gorączka, pobudzenie, drżenie) lub zaburzenia rytmu serca, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy takie jak zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, nudności, wymioty, obniżenie ciśnienia, przyspieszenie akcji serca, a w ciężkich przypadkach drgawki lub śpiączka. W razie przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do szpitala.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności (3 lata od daty produkcji). Brak specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania.

Jedna tabletka powlekana zawiera 15 mg escytalopramu (w postaci szczawianu). Substancje pomocnicze to między innymi celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian oraz składniki otoczki tabletek.