Mozarin

Mozarin to lek przeciwdepresyjny w postaci tabletek powlekanych, który zawiera substancję czynną escytalopram w dawce 10 mg (w postaci szczawianu). Tabletki są okrągłe, białe, z linią podziału umożliwiającą podzielenie ich na dwie równe części. Escytalopram należy do grupy leków nazywanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), które działają poprzez zwiększenie poziomu serotoniny w mózgu – substancji odpowiedzialnej za regulację nastroju i emocji.

Mozarin przepisywany jest przez lekarza w następujących przypadkach:

• Duże epizody depresji – pomaga w leczeniu stanów obniżonego nastroju, utraty zainteresowań i energii.
• Zaburzenia lęku napadowego (lęk paniczny) – z agorafobią (lękiem przed otwartymi przestrzeniami) lub bez niej.
• Zespół lęku społecznego (fobia społeczna) – nadmierny lęk w sytuacjach społecznych znacząco utrudniający codzienne funkcjonowanie.
• Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne – uporczywe, natrętne myśli i powtarzalne czynności.

Mozarin przyjmuje się raz na dobę, w pojedynczej dawce, niezależnie od posiłków. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, w zależności od rodzaju schorzenia i reakcji na leczenie.

Dawkowanie w zależności od wskazania

Depresja: Zazwyczaj zaczyna się od dawki 10 mg na dobę. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg na dobę. Działanie przeciwdepresyjne pojawia się zwykle po dwóch do czterech tygodniach. Po ustąpieniu objawów leczenie należy kontynuować jeszcze przez co najmniej sześć miesięcy.

Zaburzenia lęku napadowego: W pierwszym tygodniu zaleca się rozpoczęcie od mniejszej dawki 5 mg, następnie zwiększenie do 10 mg na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg na dobę. Maksymalna skuteczność osiągana jest po około trzech miesiącach, a leczenie trwa kilka miesięcy.

Fobia społeczna: Zwykle stosuje się 10 mg na dobę. Złagodzenie objawów następuje po dwóch do czterech tygodniach. W zależności od odpowiedzi organizmu dawkę można zmniejszyć do 5 mg lub zwiększyć do 20 mg na dobę. Zaleca się leczenie przez co najmniej dwanaście tygodni, a u osób odpowiadających na leczenie można je przedłużyć do sześciu miesięcy.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne: Leczenie rozpoczyna się od dawki 10 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do maksymalnie 20 mg na dobę. Ze względu na przewlekły charakter choroby leczenie powinno trwać wystarczająco długo.

Specjalne grupy pacjentów

Osoby starsze (powyżej 65 lat): Rozpoczyna się od mniejszej dawki 5 mg na dobę, którą można zwiększyć do maksymalnie 10 mg na dobę.

Problemy z wątrobą lub nerkami: U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami nie jest wymagana zmiana dawkowania. U pacjentów z poważniejszymi problemami lekarz może zalecić mniejsze dawki i szczególną ostrożność.

Nie należy przerywać leczenia nagle. Nagłe odstawienie leku może wywołać nieprzyjemne objawy, takie jak zawroty głowy, zaburzenia czucia (mrowienie, uczucie porażenia prądem), problemy ze snem, niepokój, nudności, drżenie czy bóle głowy.

Kończąc leczenie, należy stopniowo zmniejszać dawkę przez okres co najmniej jednego do dwóch tygodni, zgodnie z zaleceniami lekarza. Jeśli po zmniejszeniu dawki pojawią się trudne do zniesienia objawy, lekarz może zalecić wolniejsze tempo zmniejszania dawki lub czasowy powrót do poprzedniej dawki.

Mozarinu nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na escytalopram lub którykolwiek składnik leku.
• Jednoczesne przyjmowanie inhibitorów monoaminooksydazy (inhibitorów MAO) – leków stosowanych w depresji i chorobie Parkinsona.
• Rozpoznane wydłużenie odstępu QT w badaniu EKG lub wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT.
• Jednoczesne przyjmowanie innych leków powodujących wydłużenie odstępu QT (niektóre leki na zaburzenia rytmu serca, leki przeciwpsychotyczne, antybiotyki).

Dzieci i młodzież

Mozarinu nie należy stosować u osób poniżej osiemnastego roku życia. W badaniach klinicznych u młodych pacjentów częściej obserwowano myśli i próby samobójcze oraz zachowania agresywne.

Myśli samobójcze

Depresja i inne zaburzenia psychiczne wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, szczególnie na początku leczenia. Pacjent i jego bliscy powinni być czujni i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli zauważą pogorszenie stanu, pojawienie się myśli o samobójstwie lub nietypowe zmiany w zachowaniu. Szczególnie ważna jest uważna obserwacja w pierwszych tygodniach leczenia i po zmianie dawki.

Nasilenie objawów lękowych

U niektórych osób z zaburzeniami lęku panicznego na początku leczenia objawy lękowe mogą się nasilić. Ta reakcja zwykle ustępuje w ciągu dwóch tygodni.

Problemy z sercem

Mozarin może wpływać na rytm serca, powodując wydłużenie odstępu QT. Należy zachować szczególną ostrożność u osób z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi (niski poziom potasu lub magnezu), wolnym biciem serca. Jeśli podczas leczenia pojawią się objawy zaburzeń rytmu serca, należy przerwać stosowanie leku i wykonać badanie EKG.

Inne ważne informacje

• Padaczka: Należy przerwać leczenie, jeśli wystąpią drgawki lub zwiększy się ich częstość.
• Krwawienia: Lek może zwiększać ryzyko krwawień, szczególnie u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub przeciwzapalne.
• Hiponatremia: Rzadko może wystąpić obniżenie poziomu sodu we krwi, szczególnie u osób starszych.
• Cukrzyca: Leczenie może wpływać na kontrolę poziomu cukru we krwi.
• Zaburzenia czynności seksualnych: Mogą wystąpić problemy z funkcjami seksualnymi, które czasem utrzymują się po zakończeniu leczenia.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty i suplementach.

Szczególnie ważne interakcje:

• Inhibitory MAO – absolutnie zabronione jest jednoczesne stosowanie z Mozarinem ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
• Leki serotoninergiczne (niektóre leki przeciwbólowe, leki na migrenę typu tryptan) – mogą zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Leki przeciwzakrzepowe i przeciwzapalne – zwiększone ryzyko krwawień.
• Ziele dziurawca – może zwiększać częstość działań niepożądanych.
• Alkohol – nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia.

Jak każdy lek, Mozarin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia i zwykle zmniejszają się wraz z kontynuacją terapii.

Bardzo częste (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Nudności.
• Bóle głowy.

Częste (u 1 do 10 na 100 osób)

• Bezsenność, senność, zawroty głowy.
• Biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w ustach.
• Nadmierne pocenie się.
• Zmęczenie.
• Zmniejszenie łaknienia, zwiększenie masy ciała.
• Lęk, niepokój, nietypowe sny.
• Zaburzenia seksualne (zmniejszony popęd, problemy z osiągnięciem orgazmu u kobiet, zaburzenia wytrysku i potencji u mężczyzn).

Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?

Należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza, jeśli wystąpią:

• Myśli lub zachowania samobójcze.
• Objawy zespołu serotoninowego: pobudzenie, drżenie, gorączka, przyspieszenie akcji serca, sztywność mięśni.
• Drgawki.
• Objawy zaburzeń rytmu serca: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia.
• Nietypowe krwawienia.
• Ciężkie reakcje alergiczne: wysypka, obrzęk twarzy lub gardła, trudności w oddychaniu.

Ciąża: Mozarinu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka. Jeśli kobieta kontynuowała stosowanie leku w późniejszym okresie ciąży, noworodek wymaga obserwacji. Stosowanie leku w ciąży może zwiększać ryzyko problemów oddechowych u noworodka oraz przetrwałego nadciśnienia płucnego. Może także zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego.

Karmienie piersią: Escytalopram prawdopodobnie przenika do mleka matki, dlatego w czasie leczenia nie zaleca się karmienia piersią.

Mozarin może wpływać na sprawność psychoruchową i zdolność oceny sytuacji. Należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia, do czasu ustalenia indywidualnej reakcji na lek.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Okres ważności wynosi trzy lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności.

Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 10 mg escytalopramu (w postaci szczawianu).

Substancje pomocnicze: Celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, makrogol 400.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę – uznawany jest za wolny od sodu.