Lorazepam Orion

Lorazepam Orion to lek dostępny wyłącznie na receptę, przeznaczony dla dorosłych pacjentów borykających się z poważnymi zaburzeniami lękowymi. Każda tabletka zawiera 1 mg lorazepamu – substancji czynnej z grupy benzodiazepin, która pomaga w krótkotrwałym leczeniu stanów lękowych oraz w usuwaniu lęku i niepokoju towarzyszącego objawom depresji. Produkt jest wskazany wyłącznie wtedy, gdy leczenie bez leków okazało się nieskuteczne, a choroba jest na tyle ciężka, że znacząco wyniszcza organizm lub powoduje nadmierny niepokój u pacjenta.

Lek jest przeznaczony do krótkotrwałego leczenia zaburzeń lękowych u dorosłych. Pomaga również w usuwaniu lęku i niepokoju związanego z objawami depresji. Warto podkreślić, że zwykły niepokój i napięcie wynikające ze stresu dnia codziennego z reguły nie wymagają stosowania leków przeciwlękowych – Lorazepam Orion jest zarezerwowany dla przypadków, gdy objawy są naprawdę poważne i wyniszczające.

Każda tabletka Lorazepam Orion zawiera 1 mg lorazepamu jako substancję czynną. Tabletki mają białą lub prawie białą barwę, są okrągłe i płaskie ze ściętymi brzegami. Po jednej stronie znajduje się wytłoczony symbol „1″, a po drugiej stronie głęboki rowek podziału, który pozwala na podzielenie tabletki na równe dawki, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: każda tabletka zawiera 63,75 mg laktozy jednowodnej. Osoby z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny stosować tego leku.

Dawkowanie leku musi być zawsze dostosowane indywidualnie do potrzeb każdego pacjenta. Lekarz zawsze przepisuje najmniejszą skuteczną dawkę na możliwie najkrótszy okres czasu.

Dawkowanie u dorosłych

W leczeniu stanów lękowych średnia dobowa dawka wynosi od 2 do 3 mg, przyjmowana w kilku dawkach rozłożonych w ciągu dnia. W zależności od potrzeb, dawka dobowa może wynosić od 1 do 7,5 mg. Największą dawkę zaleca się przyjmować przed snem. W przypadku leczenia bezsenności wynikającej z lęku lub przemijającego stresu, pojedyncza dawka wynosi od 1 do 2 mg i zazwyczaj jest przyjmowana wieczorem, przed pójściem spać.

Dawkowanie u osób starszych i osłabionych

U pacjentów w podeszłym wieku oraz osób osłabionych zalecana dawka początkowa jest znacznie mniejsza i wynosi 1 mg na dobę, podzielone na dwie dawki. U tych osób zazwyczaj stosowana dawka powinna być zmniejszona o 50% w porównaniu do standardowej. Dawkowanie musi być bardzo starannie dostosowane do potrzeb i tolerancji pacjenta.

Czas trwania leczenia

To bardzo ważne: na ogół czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 2-4 tygodni, włączając w to stopniowe odstawianie leku. Czas leczenia nie powinien być przedłużany bez wcześniejszego określenia potrzeby kontynuacji i nie może przekraczać maksymalnie 2-3 miesięcy. Nie zaleca się długotrwałego stosowania, ponieważ lorazepam może wywoływać uzależnienie.

Jak przyjmować tabletki?

Tabletki należy przyjmować z płynem, niezależnie od posiłków. Należy jednak pamiętać, że przyjęcie leku po posiłku może opóźnić jego wchłanianie.

Lorazepam Orion jest przeciwwskazany w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na lorazepam, inne benzodiazepiny lub którykolwiek inny składnik tego leku.
• Jeśli cierpisz na zespół bezdechu sennego (zatrzymywanie oddechu podczas snu).
• Jeśli masz ciężką niewydolność oddechową.
• Jeśli chorujesz na miastenię (myasthenia gravis – chorobę powodującą osłabienie mięśni).
• Jeśli masz ciężką niewydolność wątroby.

Uzależnienie i objawy odstawienia

Stosowanie leków z grupy benzodiazepin, do której należy lorazepam, może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego. Ryzyko uzależnienia wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Jest również większe u osób, które w przeszłości nadużywały alkoholu lub innych substancji. Dlatego tak ważne jest, aby ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i czasu leczenia.

Nagłe przerwanie stosowania leku może wywołać objawy odstawienia, takie jak: bóle głowy, bóle mięśni, lęk, napięcie, depresja, bezsenność, niepokój, splątanie, drażliwość, nadmierne pocenie się. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić: poczucie nierealności, nadwrażliwość na światło i dźwięki, mrowienie kończyn, omamy, wymioty, a nawet drgawki. Dlatego lek należy zawsze odstawiać stopniowo, pod kontrolą lekarza.

Osoby starsze

U pacjentów w podeszłym wieku lek należy stosować ze szczególną ostrożnością ze względu na ryzyko sedacji (nadmiernej senności) i osłabienia układu mięśniowo-szkieletowego, co może zwiększać ryzyko upadków i poważnych urazów.

Zaburzenia pamięci

W związku ze stosowaniem benzodiazepin może wystąpić przemijająca niepamięć następcza – czyli trudności z zapamiętywaniem zdarzeń, które miały miejsce po przyjęciu leku. Aby zminimalizować to ryzyko, należy zapewnić sobie wystarczająco długi okres nieprzerwanego snu (7-8 godzin) po przyjęciu leku.

Reakcje paradoksalne

U niektórych osób benzodiazepiny mogą wywoływać reakcje paradoksalne, czyli działania odwrotne do oczekiwanych. Mogą to być: niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresywność, gniew, koszmary senne, omamy czy niewłaściwe zachowanie. Takie reakcje występują częściej u dzieci i osób starszych. Jeśli zauważysz takie objawy, musisz natychmiast skontaktować się z lekarzem – prawdopodobnie będzie konieczne przerwanie stosowania leku.

Jednoczesne stosowanie z opioidami

Jednoczesne stosowanie Lorazepam Orion z lekami opioidowymi (silnymi lekami przeciwbólowymi) może być bardzo niebezpieczne i prowadzić do nadmiernej senności, spowolnienia oddechu, śpiączki, a nawet zgonu. Dlatego takie połączenie jest zarezerwowane tylko dla pacjentów, u których nie ma innych możliwości leczenia, i wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego.

Alkohol

Podczas leczenia lorazepamem należy całkowicie unikać spożywania alkoholu. Alkohol nasila działanie uspokajające leku i może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji.

Inne sytuacje wymagające ostrożności

Szczególną ostrożność należy zachować u osób z:

• Niewydolnością nerek lub wątroby – wymagają częstej kontroli i dostosowania dawkowania.
• Przewlekłą niewydolnością oddechową – może wystąpić nasilenie problemów z oddychaniem.
• Ostrą jaskrą z wąskim kątem przesączania.
• Depresją – benzodiazepiny mogą nasilać objawy depresji i wyzwalać skłonności samobójcze, dlatego u takich pacjentów stosuje się tylko minimalne dawki.

Lorazepam może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym tych dostępnych bez recepty.

Najważniejsze interakcje:

• Opioidy (silne leki przeciwbólowe): jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko nadmiernej senności, spowolnienia oddechu, śpiączki i zgonu.
• Inne leki uspokajające i nasenne: nasilają działanie depresyjne na układ nerwowy.
• Leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe: mogą wzmacniać działanie lorazepamu.
• Walproinian (lek przeciwpadaczkowy): może zwiększać stężenie lorazepamu we krwi – konieczne jest zmniejszenie dawki lorazepamu o około 50%.
• Probenecyd: może przedłużać czas działania lorazepamu – również wymaga zmniejszenia dawki o około 50%.
• Leki obniżające ciśnienie krwi: mogą nasilać działanie hipotensyjne.

Ciąża

Nie należy stosować Lorazepam Orion w okresie ciąży, zwłaszcza w pierwszym i ostatnim trymestrze. Doświadczenia kliniczne pokazują, że benzodiazepiny mogą powodować wady wrodzone u dzieci, jeśli są stosowane przez kobiety w ciąży. U noworodków urodzonych przez matki przyjmujące benzodiazepiny obserwowano: zmniejszoną aktywność, osłabienie mięśni, obniżoną temperaturę ciała, problemy z oddychaniem, trudności z karmieniem oraz objawy odstawienia.

Jeśli jesteś kobietą w wieku rozrodczym, musisz stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia. Jeśli planujesz zajść w ciążę lub podejrzewasz, że jesteś w ciąży, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Karmienie piersią

Lorazepam przenika do mleka matki i może wpływać na karmione piersią niemowlę, powodując ospałość i trudności z ssaniem. Dlatego należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu leczenia lorazepamem, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka i matki. Jeśli karmisz piersią podczas leczenia, obserwuj niemowlę pod kątem ospałości i drażliwości.

Lorazepam wywiera umiarkowany lub znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek działa uspokajająco, nasennie i zwiotcza mięśnie. Mogą również wystąpić działania niepożądane, takie jak senność i zawroty głowy. Nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn, dopóki nie będziesz wiedział, jak lek na Ciebie działa.

Jak każdy lek, Lorazepam Orion może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane występują zwykle na początku leczenia i zazwyczaj zmniejszają się lub znikają podczas dalszego stosowania lub po zmniejszeniu dawki.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

• Uspokojenie, senność.
• Zmęczenie.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

• Problemy z koordynacją ruchów (ataksja), zawroty głowy.
• Dezorientacja, depresja, ujawnienie się depresji.
• Osłabienie mięśni.
• Osłabienie ogólne.

Inne działania niepożądane:

• Zmiany apetytu i libido (popędu płciowego).
• Bóle głowy, zmniejszenie czujności.
• Zaburzenia widzenia (podwójne widzenie, niewyraźne widzenie).
• Nudności, zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
• Reakcje skórne.
• Zaburzenia pamięci.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane:

• Zaburzenia krwi (trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia).
• Reakcje alergiczne, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne.
• Depresja oddechowa, bezdech.
• Drgawki, śpiączka.
• Myśli i próby samobójcze.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Szczególnie ważne jest natychmiastowe zgłoszenie się do lekarza w przypadku: trudności z oddychaniem, obrzęku twarzy, języka lub gardła, ciężkich reakcji skórnych, myśli samobójczych.

Przedawkowanie benzodiazepin przejawia się zazwyczaj depresją ośrodkowego układu nerwowego o różnym nasileniu – od senności po śpiączkę. W łagodnych przypadkach występują: senność, splątanie i letarg. W poważniejszych przypadkach, szczególnie gdy pacjent przyjął także inne środki uspokajające lub alkohol, przedawkowanie może powodować: problemy z koordynacją ruchów, niskie ciśnienie krwi, osłabienie mięśni, spowolnienie oddechu, zmiany świadomości, a w skrajnych przypadkach – głęboką śpiączkę i bardzo rzadko zgon.

W przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zadzwoń na pogotowie ratunkowe.

• Przechowuj lek w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25°C.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
• Okres ważności leku wynosi 2 lata.

Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.