Popularne

Loratan to lek przeciwalergiczny w formie syropu, którego głównym składnikiem jest loratadyna. Działa na zasadzie blokowania histaminy – substancji wywołującej objawy alergii. Loratan skutecznie łagodzi takie dolegliwości jak: świąd, zaczerwienienie, obrzęk czy wydzielina z nosa. Jest zalecany w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (np. kichanie, swędzenie nosa, łzawienie oczu) oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, manifestującej się świądem i zaczerwienieniem skóry.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Loratan to lek przeciwalergiczny dostępny w postaci syropu, który skutecznie łagodzi objawy związane z alergią. Każde 5 ml syropu zawiera 5 mg loratadyny – substancji czynnej odpowiedzialnej za działanie lecznicze. Preparat charakteryzuje się przyjemnym brzoskwiniowym smakiem, co ułatwia jego podawanie, szczególnie dzieciom. Do opakowania dołączona jest miarka, która pozwala precyzyjnie odmierzyć odpowiednią dawkę leku.
Loratan jest przeznaczony do objawowego leczenia dwóch głównych schorzeń alergicznych. Po pierwsze, pomaga w przypadku alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, które objawia się kichaniem, swędzeniem nosa, wodnistą wydzieliną z nosa oraz zaczerwienieniem i łzawieniem oczu. Po drugie, lek skutecznie łagodzi objawy przewlekłej pokrzywki idiopatycznej – schorzenia skóry, które przejawia się świądem i charakterystycznymi bąblami na skórze, których przyczyna nie jest znana.
Loratadyna, będąca głównym składnikiem leku, należy do grupy leków przeciwhistaminowych. Działa poprzez blokowanie receptorów histaminowych H1, czyli struktur, na które histamina – substancja odpowiedzialna za objawy alergii – wywiera swoje działanie. Loratan jest lekiem selektywnym, co oznacza, że działa precyzyjnie na wybrane receptory, nie wpływając na inne układy w organizmie. Istotną zaletą loratadyny jest to, że w zalecanych dawkach nie wywołuje senności u większości osób – w przeciwieństwie do starszych leków przeciwhistaminowych. Lek nie wykazuje również działania przeciwcholinergicznego, czyli nie powoduje takich objawów jak suchość w ustach czy zaburzenia widzenia.
Dawkowanie leku Loratan zależy przede wszystkim od wieku i masy ciała pacjenta. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, co zwiększa wygodę stosowania.
Zalecana dawka to 10 ml syropu raz dziennie, co odpowiada 10 mg loratadyny.
Dawkowanie u dzieci uzależnione jest od masy ciała:
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci w wieku poniżej 2 lat, dlatego nie należy podawać im tego preparatu.
U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z niewydolnością nerek nie ma konieczności zmiany dawki.
U osób z poważnymi problemami z wątrobą organizm może wolniej usuwać lek, dlatego konieczne jest zastosowanie mniejszej dawki początkowej. W takich sytuacjach:
Istnieją sytuacje, w których nie należy przyjmować tego leku. Przede wszystkim, nie można go stosować w przypadku uczulenia na loratadynę lub którykolwiek inny składnik preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również ciąża – kobiety w ciąży nie powinny przyjmować leku Loratan.
Osoby z ciężką niewydolnością wątroby powinny zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku Loratan i bezwzględnie stosować się do zmodyfikowanego schematu dawkowania.
Jeśli planowane jest wykonanie testów skórnych na alergeny, należy przerwać przyjmowanie leku Loratan na około 48 godzin przed badaniem. Leki przeciwhistaminowe mogą bowiem wpływać na wyniki testów, powodując fałszywie ujemne reakcje – mogą zmniejszyć lub całkowicie zahamować normalną reakcję skóry na alergeny.
Syrop Loratan zawiera sacharozę (cukier) – w każdych 5 ml syropu znajduje się 3,125 grama sacharozy. Osoby chorujące na cukrzycę powinny uwzględnić tę zawartość cukru w swojej diecie. Ponadto, pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem enzymów sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego leku.
Chociaż badania na zwierzętach nie wykazały, że loratadyna powoduje wady rozwojowe płodu, to ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, nie należy stosować leku Loratan w okresie ciąży.
Loratadyna przenika do mleka matki, dlatego nie zaleca się przyjmowania leku podczas karmienia piersią. Jeśli konieczne jest zastosowanie leku, należy rozważyć przerwanie karmienia piersią.
Loratan charakteryzuje się szerokim indeksem terapeutycznym, co oznacza duży margines bezpieczeństwa. Nie odnotowano istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami. Co ważne, lek nie nasila działania alkoholu w stopniu, który można by wykryć testami oceniającymi sprawność psychomotoryczną. Niemniej jednak, jak w przypadku każdego leku, przed rozpoczęciem stosowania warto poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Badania kliniczne wykazały, że loratadyna nie zaburza zdolności prowadzenia pojazdów. Niemniej jednak, u niektórych osób bardzo rzadko może wystąpić senność, która mogłaby wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Warto obserwować swoją reakcję na lek, szczególnie przed pierwszym prowadzeniem pojazdu po rozpoczęciu leczenia.
Jak każdy lek, Loratan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono działania niepożądane według częstości ich występowania.
Do działań występujących u więcej niż 1 na 100 osób należą:
Mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób:
Mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób:
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub nasilą się wymienione działania niepożądane, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Wszelkie podejrzewane działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Przedawkowanie loratadyny powoduje nasilenie objawów cholinolitycznych. Głównymi objawami przyjęcia zbyt dużej dawki są: senność, przyspieszone bicie serca (tachykardia) oraz ból głowy.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać do najbliższego szpitala. Leczenie polega na zastosowaniu środków objawowych i podtrzymujących. Można podać węgiel aktywowany w postaci wodnej zawiesiny lub wykonać płukanie żołądka. Loratadyny nie można usunąć z organizmu poprzez hemodializę. Po udzieleniu pierwszej pomocy pacjent wymaga dalszej obserwacji medycznej.
Po przyjęciu doustnym loratadyna szybko i łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego. Następnie przechodzi przez wątrobę, gdzie jest przekształcana w główny metabolit – desloratadynę, która również wykazuje działanie przeciwalergiczne i w dużym stopniu odpowiada za efekt leczniczy. Maksymalne stężenie loratadyny we krwi osiągane jest w ciągu 1-1,5 godziny, a jej aktywnego metabolitu w ciągu 1,5-3,7 godziny po przyjęciu leku.
Pokarm może opóźnić wchłanianie loratadyny, ale nie wpływa na ostateczny efekt leczniczy, dlatego lek można przyjmować niezależnie od posiłków. Loratadyna w dużym stopniu wiąże się z białkami krwi. Średni okres półtrwania wynosi około 8,4 godziny dla loratadyny i 28 godzin dla jej głównego metabolitu. Lek jest wydalany z organizmu przez nerki i jelita w ciągu około 10 dni, głównie w postaci przetworzonej.
Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Okres ważności leku wynosi 2 lata od daty produkcji. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
Każde 5 ml syropu zawiera 5 mg loratadyny jako substancję czynną. Preparat zawiera również substancje pomocnicze: glikol propylenowy (250 mg w 5 ml), sacharozę (3,125 g w 5 ml), sodu benzoesan (8,125 mg w 5 ml), kwas cytrynowy jednowodny, glicerol, aromat brzoskwiniowy oraz wodę oczyszczoną. Lek dostępny jest w postaci syropu w butelce z ciemnego szkła o pojemności 125 ml, zamkniętej aluminiową zakrętką z pierścieniem gwarancyjnym. Do opakowania dołączona jest miarka lub łyżeczka do podawania leków.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Loratan, syrop, 5 mg/5 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Loratan dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Loratan stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Loratan to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 5 mg/5 ml |
| Postać | syrop |
| Producent | Producentem Loratan jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Loratan jest Claritine |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
W zalecanych dawkach Loratan nie wywołuje senności u większości pacjentów, w przeciwieństwie do starszych leków przeciwhistaminowych. Jednak u niektórych osób bardzo rzadko może wystąpić senność, dlatego warto obserwować swoją reakcję na lek.
Przyjmowanie Loratanu należy przerwać na około 48 godzin przed planowanym wykonaniem testów skórnych, ponieważ leki przeciwhistaminowe mogą powodować fałszywie ujemne wyniki tych badań.
Nie, nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci w wieku poniżej 2 lat, dlatego nie należy podawać im tego preparatu.
Loratan podawany jednocześnie z alkoholem nie nasila jego działania w stopniu dającym się ocenić testami psychomotorycznymi, jednak zawsze zaleca się ostrożność przy łączeniu leków z alkoholem.
Loratan przyjmuje się raz dziennie, niezależnie od posiłków. Regularność przyjmowania leku o tej samej porze dnia pomaga utrzymać stałe stężenie leku we krwi.

Nie daj się jesieni