Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
LisiHEXAL 10 to tabletki zawierające 10 mg lizynoprylu, substancji czynnej z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), które obniżają ciśnienie tętnicze krwi. Lek jest stosowany w leczeniu różnych stanów, takich jak nadciśnienie tętnicze samoistne i naczyniowo-nerkowe, niezależnie od stopnia nasilenia. Może być również używany w leczeniu zastoinowej niewydolności serca oraz po ostrym zawałach serca u pacjentów stabilnych hemodynamicznie. LisiHEXAL jest również wskazany do leczenia mikroalbuminurii w przebiegu cukrzycy.
Ulotka LisiHEXAL 10 dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest LisiHEXAL 10 i jak działa?
LisiHEXAL 10 to lek zawierający 10 mg lizynoprylu (w postaci lizynoprylu dwuwodnego 10,89 mg) w jednej tabletce. Lizynopryl należy do grupy leków nazywanych inhibitorami konwertazy angiotensyny (w skrócie inhibitory ACE). Te leki działają w bardzo precyzyjny sposób na układ, który reguluje ciśnienie krwi w organizmie.
Mechanizm działania tego leku można wytłumaczyć w prosty sposób. W organizmie istnieje specjalny system regulujący ciśnienie krwi, w którym kluczową rolę odgrywa substancja zwana angiotensyną II. Ta substancja powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i podniesienie ciśnienia. Lizynopryl blokuje wytwarzanie angiotensyny II, dzięki czemu naczynia krwionośne się rozszerzają, a ciśnienie krwi obniża się.
Tabletki mają charakterystyczny wygląd – są jasnoczerwone, nakrapiane, okrągłe i obustronnie wypukłe, z rowkiem dzielącym po jednej stronie, który ułatwia ich dzielenie w razie potrzeby.
Kiedy stosuje się LisiHEXAL 10?
LisiHEXAL 10 jest lekiem na receptę stosowanym w kilku ważnych schorzeniach układu krążenia. Każde z tych zastosowań ma na celu ochronę serca i naczyń krwionośnych przed poważnymi powikłaniami.
Nadciśnienie tętnicze
Lek jest skuteczny w leczeniu zarówno nadciśnienia samoistnego (gdy przyczyna nie jest znana), jak i nadciśnienia naczyniowo-nerkowego (związanego z problemami z nerkami). Można go stosować samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie.
Niewydolność serca
W przypadku zastoinowej niewydolności serca – stanu, w którym serce nie pompuje krwi wystarczająco efektywnie – LisiHEXAL może być stosowany sam lub w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i preparatami naparstnicy. Leczenie niewydolności serca należy rozpoczynać pod ścisłym nadzorem lekarza, szczególnie w przypadkach ciężkich.
Po zawale serca
Lek może być podawany w ciągu pierwszych 24 godzin od wystąpienia ostrego zawału serca u pacjentów, którzy są stabilni hemodynamicznie (bez wstrząsu kardiogennego) i mają ciśnienie tętnicze powyżej 100 mmHg. Wczesne zastosowanie lizynoprylu pomaga zapobiegać późniejszym problemom z lewą komorą serca, rozwojowi niewydolności serca i poprawia ogólne szanse na przeżycie.
Nefropatia cukrzycowa
LisiHEXAL jest również wskazany u chorych na cukrzycę z rozpoczynającą się nefropatią cukrzycową (uszkodzeniem nerek). Dotyczy to zarówno osób z prawidłowym ciśnieniem i cukrzycą insulinozależną, jak i osób z nadciśnieniem i cukrzycą insulinoniezależną. Lek zmniejsza wydalanie białka (albuminy) z moczem, co jest ważnym wskaźnikiem ochrony nerek.
Jak stosować LisiHEXAL 10?
Lek należy przyjmować doustnie, jeden raz dziennie, niezależnie od posiłków. Bardzo ważne jest, aby przyjmować tabletkę każdego dnia o tej samej porze – taka regularność zapewnia stałe działanie leku.
Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym
Jeśli nie przyjmujesz leków moczopędnych, lekarz zazwyczaj rozpocznie leczenie od mniejszej dawki – 2,5 mg na dobę. Po 2-4 tygodniach, jeśli efekt nie będzie wystarczający, dawka może zostać zwiększona. Najczęściej stosowana dawka skuteczna to od 10 do 20 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 mg.
Jeśli przyjmujesz leki moczopędne, sytuacja jest nieco bardziej skomplikowana. Jeśli to możliwe, lekarz powinien odstawić lek moczopędny lub zmniejszyć jego dawkę na 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia LisiHEXAL. Jeśli to niemożliwe, leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki (2,5 mg lub 5 mg) pod ścisłą kontrolą lekarza, ponieważ istnieje ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia.
Dawkowanie w niewydolności serca
Leczenie rozpoczyna się od dawki 2,5 mg na dobę pod ścisłą kontrolą lekarską, często w warunkach szpitalnych, szczególnie u osób z ciężką niewydolnością. Dawkę zwiększa się stopniowo, zwykle co 4 tygodnie, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej (zazwyczaj 5-20 mg na dobę). Nie należy zwiększać kolejnych dawek o więcej niż 10 mg naraz.
Dawkowanie po zawale serca
Schemat dawkowania jest bardzo precyzyjny. Rozpoczyna się od 5 mg w ciągu pierwszych 24 godzin od wystąpienia objawów zawału, po 24 godzinach podaje się kolejne 5 mg, po 48 godzinach 10 mg, a następnie utrzymuje się dawkę 10 mg raz na dobę przez 6 tygodni. Pacjenci z ciśnieniem skurczowym 120 mmHg lub niższym powinni otrzymać mniejszą dawkę początkową (2,5 mg).
Dawkowanie w nefropatii cukrzycowej
Leczenie rozpoczyna się od 2,5 mg na dobę. U chorych z prawidłowym ciśnieniem i cukrzycą insulinozależną zwykle stosuje się 10 mg na dobę. Dawka może być zwiększona do 20 mg w celu osiągnięcia odpowiedniego ciśnienia rozkurczowego (poniżej 75 mmHg u osób z prawidłowym ciśnieniem lub poniżej 90 mmHg u osób z nadciśnieniem).
Specjalne uwagi dotyczące dawkowania
U osób z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie musi być dostosowane indywidualnie w zależności od klirensu kreatyniny. Im bardziej zaburzona jest czynność nerek, tym mniejsza powinna być dawka początkowa i być może rzadsze podawanie leku.
Kiedy nie wolno stosować LisiHEXAL 10?
Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest bezwzględnie przeciwwskazane. Należą do nich:
- Nadwrażliwość na lizynopryl lub inny inhibitor konwertazy angiotensyny, a także na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
- Obrzęk naczynioruchowy w przeszłości – jeśli kiedykolwiek wystąpił u Ciebie obrzęk naczynioruchowy podczas wcześniejszego leczenia inhibitorami ACE, nie możesz stosować tego leku.
- Dziedziczny lub samoistny obrzęk naczynioruchowy – jeśli masz tendencję do występowania obrzęków naczynioruchowych niezwiązanych z leczeniem.
- Ciąża – lek jest całkowicie przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko poważnego uszkodzenia płodu.
- Jednoczesne stosowanie z aliskirenem – u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek nie wolno łączyć LisiHEXAL z lekami zawierającymi aliskiren.
- Jednoczesne stosowanie z produktem zawierającym sakubitryl i walsartan – między ostatnią dawką takiego produktu a rozpoczęciem leczenia lizynoprylem musi upłynąć co najmniej 36 godzin.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Niedociśnienie tętnicze
Po przyjęciu pierwszej dawki leku może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia, szczególnie u osób przyjmujących leki moczopędne, na diecie z ograniczeniem soli, poddawanych dializie lub mających ciężkie nadciśnienie. Jeśli wystąpi niedociśnienie, należy się położyć na plecach, a w razie potrzeby lekarz może podać dożylnie roztwór soli fizjologicznej.
Obrzęk naczynioruchowy
Jest to poważne działanie niepożądane, które może wystąpić w dowolnym momencie leczenia. Objawia się obrzękiem twarzy, kończyn, warg, języka, głośni lub krtani. Jeśli zauważysz takie objawy, natychmiast przerwij stosowanie leku i zgłoś się do lekarza. Obrzęk obejmujący krtań lub język może prowadzić do niedrożności dróg oddechowych i stanowi zagrożenie życia.
Zaburzenia czynności nerek
Lek może wpływać na czynność nerek, szczególnie u osób z już istniejącymi problemami. Jeśli masz zaburzenia czynności nerek, lekarz będzie regularnie kontrolował ich pracę oraz stężenie kreatyniny i potasu we krwi. U niektórych pacjentów z zwężeniem tętnic nerkowych lek może powodować pogorszenie czynności nerek.
Stężenie potasu we krwi
LisiHEXAL może zwiększać stężenie potasu we krwi, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek, cukrzycą lub przyjmujących jednocześnie leki oszczędzające potas, suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas. Hiperkaliemia (zbyt wysokie stężenie potasu) może być niebezpieczna.
Kaszel
W trakcie leczenia inhibitorami ACE może wystąpić suchy, uporczywy kaszel, który ustępuje po odstawieniu leku. Jeśli taki kaszel Cię niepokoi, skonsultuj się z lekarzem.
Zabiegi chirurgiczne i znieczulenie
Jeśli planujesz zabieg chirurgiczny wymagający znieczulenia ogólnego, poinformuj lekarza anestezjologa, że przyjmujesz LisiHEXAL, ponieważ lek może nasilać działanie środków znieczulających.
Cukrzyca
Jeśli chorujesz na cukrzycę i przyjmujesz leki przeciwcukrzycowe lub insulinę, w pierwszym miesiącu leczenia LisiHEXAL należy szczególnie uważnie kontrolować poziom cukru we krwi.
Interakcje z innymi lekami
LisiHEXAL może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na skuteczność leczenia lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
Leki zwiększające ryzyko hiperkaliemii
Nie należy łączyć LisiHEXAL z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. spironolakton, amiloryd), suplementami potasu, substytutami soli zawierającymi potas, cyklosporyną, heparyną, trimetoprimem czy kotrimoksazolem bez ścisłej kontroli lekarskiej i regularnego badania stężenia potasu we krwi.
Leki moczopędne
Jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi może nasilić działanie przeciwnadciśnieniowe. Jeśli przyjmujesz leki moczopędne, lekarz może zalecić ich odstawienie lub zmniejszenie dawki przed rozpoczęciem leczenia LisiHEXAL.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
Leki takie jak ibuprofen, naproksen czy diklofenak mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe LisiHEXAL i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek. Jeśli musisz je przyjmować, lekarz będzie monitorował Twoją czynność nerek.
Lit
Jednoczesne stosowanie litu i LisiHEXAL nie jest zalecane, ponieważ lek może zwiększać stężenie litu we krwi i nasilać jego toksyczność. Jeśli takie połączenie jest konieczne, wymagana jest uważna kontrola stężenia litu.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Łączenie LisiHEXAL z innymi lekami obniżającymi ciśnienie (np. azotanami, innymi lekami rozszerzającymi naczynia) może powodować nadmierne obniżenie ciśnienia.
Leki przeciwcukrzycowe
LisiHEXAL może nasilać działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, co może prowadzić do hipoglikemii (zbyt niskiego poziomu cukru we krwi).
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
LisiHEXAL jest całkowicie przeciwwskazany w ciąży. Inhibitory ACE mogą powodować poważne uszkodzenia płodu i noworodka, włącznie ze zgonem. Stosowanie w drugim i trzecim trymestrze może prowadzić do niedociśnienia u płodu, niedorozwoju czaszki, bezmoczu, niewydolności nerek, małowodzia, przykurczu kończyn, zniekształcenia twarzy i niedorozwoju płuc.
Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, natychmiast poinformuj o tym lekarza. Lekarz odstawi lek i zastąpi go innym, bezpieczniejszym dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia tym lekiem.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy lizynopryl przenika do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się jego stosowania podczas karmienia piersią. Lekarz może zaproponować inne, bezpieczniejsze leki, szczególnie jeśli karmisz noworodka lub wcześniaka.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas leczenia LisiHEXAL mogą wystąpić zawroty głowy lub zmęczenie. Jeśli odczuwasz takie objawy, nie prowadź pojazdów i nie obsługuj maszyn, dopóki nie poczujesz się lepiej. Szczególną ostrożność należy zachować na początku leczenia lub po zmianie dawki.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, LisiHEXAL może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (u więcej niż 1 na 10 osób)
Nie określono żadnych bardzo częstych działań niepożądanych w dostępnych danych.
Częste działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 100)
- Zawroty głowy, bóle głowy.
- Niedociśnienie ortostatyczne – nagłe obniżenie ciśnienia przy wstawaniu z pozycji leżącej lub siedzącej.
- Kaszel – zwykle suchy i uporczywy.
- Biegunka, wymioty.
- Zaburzenia czynności nerek.
Niezbyt częste działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 1000)
- Zmiany nastroju, parestezje (mrowienie), zaburzenia smaku, zaburzenia snu, omamy.
- Zawał serca lub udar mózgu (u pacjentów z grup ryzyka przy nadmiernym niedociśnieniu).
- Kołatanie serca, tachykardia, zjawisko Raynauda.
- Zapalenie błony śluzowej nosa.
- Nudności, ból brzucha, niestrawność.
- Wysypka, świąd.
- Impotencja.
- Uczucie wyczerpania, osłabienie.
- Zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, hiperkaliemia.
Rzadkie działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 10 000)
- Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu.
- Zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego.
- Splątanie, zaburzenia węchu.
- Suchość błony śluzowej jamy ustnej.
- Pokrzywka, łysienie, łuszczyca, nadwrażliwość i obrzęk naczynioruchowy.
- Mocznica, ostra niewydolność nerek.
- Ginekomastia.
- Zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy, hiponatremia.
Bardzo rzadkie działania niepożądane (u mniej niż 1 osoby na 10 000)
- Zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza.
- Niedokrwistość hemolityczna, limfadenopatia, choroby autoimmunologiczne.
- Hipoglikemia.
- Skurcz oskrzeli, zapalenie zatok, alergiczne zapalenie płuc.
- Zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy jelit, zapalenie wątroby, żółtaczka i niewydolność wątroby.
- Pocenie się, pęcherzyca, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy.
- Skąpomocz lub bezmocz.
Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?
Niezwłocznie zgłoś się do lekarza, jeśli wystąpią:
- Objawy obrzęku naczynioruchowego (obrzęk twarzy, warg, języka, gardła, trudności w oddychaniu lub przełykaniu).
- Ciężkie niedociśnienie (silne zawroty głowy, omdlenie).
- Objawy ciężkiej reakcji alergicznej (nagłe zaczerwienienie skóry, trudności w oddychaniu, szybkie obniżenie ciśnienia).
- Objawy zakażenia (gorączka, ból gardła) – mogą wskazywać na neutropenię.
- Żółtaczka (ожółcenie skóry lub białek oczu).
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania mogą obejmować ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs, zaburzenia równowagi elektrolitowej, niewydolność nerek, hiperwentylację, przyspieszoną lub zwolnioną czynność serca, zawroty głowy, lęk i kaszel.
W przypadku przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub na oddział ratunkowy. Leczenie polega głównie na podaniu dożylnie roztworu soli fizjologicznej i ułożeniu pacjenta w pozycji przeciwwstrząsowej. Lizynopryl można usunąć z organizmu metodą hemodializy.
Jak przechowywać LisiHEXAL 10?
- Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
- Przechowuj w temperaturze poniżej 25°C.
- Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
- Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz.
Skład i postać leku
Jedna tabletka LisiHEXAL 10 zawiera 10 mg lizynoprylu w postaci lizynoprylu dwuwodnego (10,89 mg) jako substancję czynną.
Substancje pomocnicze: wapnia wodorofosforan dwuwodny, mannitol, skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, żelaza tlenek czerwony (E 172).
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, co oznacza, że jest praktycznie „wolny od sodu”.
Opakowanie: Blistry z folii PVC/Aluminium, 30 tabletek w tekturowym pudełku.
Zamienniki LisiHEXAL 10
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| LisiHEXAL 10, tabletki, 10 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek LisiHEXAL 10 dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | LisiHEXAL 10 stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w LisiHEXAL 10 to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 10 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem LisiHEXAL 10 jest |
| Zamienniki | Zamiennikami LisiHEXAL 10 są Lisinoratio 10, Lisiprol i Ranopril |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka LisiHEXAL 10
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena LisiHEXAL 10 w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania LisiHEXAL 10
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej LisiHEXAL 10?
FAQ
Czy LisiHEXAL 10 można dzielić?
Tak, tabletki mają rowek dzielący po jednej stronie, co umożliwia ich podzielenie w razie potrzeby dostosowania dawki według zaleceń lekarza.
O której porze dnia najlepiej przyjmować LisiHEXAL?
Lek należy przyjmować raz dziennie, każdego dnia o tej samej porze. Konkretna pora nie jest określona, ale regularność jest bardzo ważna dla utrzymania stałego działania leku.
Czy można pić alkohol podczas stosowania lizynoprylu?
Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne leku i zwiększać ryzyko zawrotów głowy oraz nadmiernego obniżenia ciśnienia. Należy ograniczyć spożycie alkoholu i skonsultować się z lekarzem.
Po jakim czasie działa LisiHEXAL?
Początek działania hipotensyjnego występuje po około 1-2 godzinach od przyjęcia tabletki, a maksymalne działanie obserwuje się zwykle po 6-8 godzinach. Pełny efekt terapeutyczny ustala się zazwyczaj po 3-4 tygodniach regularnego stosowania.
Czy podczas leczenia trzeba kontrolować czynność nerek?
Tak, lekarz powinien regularnie kontrolować czynność nerek oraz stężenie kreatyniny i potasu we krwi, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek, cukrzycą lub przyjmujących inne leki wpływające na nerki.
Co zrobić gdy wystąpi suchy kaszel?
Suchy, uporczywy kaszel jest dość częstym działaniem niepożądanym inhibitorów ACE. Jeśli kaszel jest uciążliwy i znacznie obniża komfort życia, należy skonsultować się z lekarzem, który może rozważyć zmianę leku na inny z grupy leków obniżających ciśnienie.
Nie daj się jesieni
