Zaburzenia czynności wątroby
Hygroton należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby lub postępującymi chorobami tego narządu. Nawet małe zmiany w równowadze wodno-elektrolitowej mogą u tych osób przyspieszyć wystąpienie śpiączki wątrobowej, szczególnie u pacjentów z marskością wątroby.
Zaburzenia elektrolitowe
Leczenie lekami moczopędnymi wiąże się z ryzykiem zaburzeń elektrolitowych, takimi jak zbyt niski poziom potasu, magnezu i sodu oraz zbyt wysoki poziom wapnia. Szczególnie istotna jest hipokaliemia, która zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca i wzmaga toksyczne działanie glikozydów nasercowych na serce.
Zmniejszenie stężenia potasu w surowicy przy dawkach 25-50 mg na dobę wynosi przeciętnie 0,5 mmol na litr. Podczas długotrwałego leczenia należy regularnie kontrolować poziom potasu: na początku leczenia, po trzech do czterech tygodniach, a następnie co cztery do sześciu miesięcy.
W razie potrzeby Hygroton można podawać jednocześnie z doustnymi preparatami potasu lub lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas. Jeśli hipokaliemii towarzyszą objawy kliniczne, takie jak osłabienie siły mięśniowej, niedowład czy zmiany w zapisie EKG, Hygroton należy odstawić.
Zaburzenia metaboliczne
Hygroton może powodować zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy, chociaż napady dny moczanowej w czasie długotrwałego leczenia występują rzadko. Może również wystąpić zmniejszenie tolerancji glukozy i glukozuria.
U niektórych pacjentów obserwowano niewielkie i częściowo przemijające zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego, triglicerydów i lipoprotein LDL w osoczu.
Zaburzenia widzenia
W rzadkich przypadkach leki będące pochodnymi sulfonamidów mogą powodować nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką oka, co prowadzi do przejściowej krótkowzroczności i ostrej jaskry zamkniętego kąta. Objawy obejmują nagłe zmniejszenie ostrości widzenia lub ból oczu i zazwyczaj pojawiają się w ciągu kilku godzin do tygodni od rozpoczęcia leczenia. W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Szczególne grupy pacjentów
Kontrolowanie stężenia elektrolitów w surowicy jest szczególnie ważne u pacjentów w podeszłym wieku, osób z wodobrzuszem związanym z marskością wątroby oraz pacjentów z obrzękami w przebiegu zespołu nerczycowego.