Popularne

Hygroton jest lekiem, który występuje w postaci tabletek. Substancją czynną preparatu jest chlortalidon; lek moczopędny o budowie sulfonamidowej i działaniu podobnym do diuretyków tiazydowych. Lek ten jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej, stabilnej niewydolności serca czy obrzękach różnego pochodzenia (w następstwie niewydolności krążenia, wodobrzusze, obrzęki w przebiegu zespołu nerczycowego).
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Hygroton to lek moczopędny dostępny w postaci tabletek zawierających 50 mg chlortalidonu. Każda tabletka jest podzielna na połowy, co pozwala na elastyczne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Chlortalidon należy do grupy leków moczopędnych tiazydopodobnych, które pomagają organizmowi pozbyć się nadmiaru wody i soli przez zwiększenie produkcji moczu.
Lek Hygroton jest przepisywany w różnych stanach chorobowych, w których występuje nadmierne zatrzymywanie płynów w organizmie lub podwyższone ciśnienie tętnicze:
Hygroton jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego – może być używany sam lub w połączeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi. Działa poprzez zmniejszenie objętości płynów w organizmie, co prowadzi do obniżenia ciśnienia w naczyniach krwionośnych.
Lek jest wskazany w łagodnej do umiarkowanej, przewlekłej i stabilnej niewydolności serca (stopień II lub III według klasyfikacji Nowojorskiego Towarzystwa Kardiologicznego). Pomaga odciążyć serce poprzez zmniejszenie ilości płynów, które musi ono pompować.
Hygroton skutecznie leczy obrzęki o różnym pochodzeniu, w tym:
Lek jest również stosowany w leczeniu nerkowej moczówki prostej – schorzenia, w którym nerki produkują nadmierne ilości rozcieńczonego moczu.
Chlortalidon, substancja czynna leku Hygroton, działa głównie na dystalny kanalik nerkowy – część nefronu, podstawowej jednostki funkcjonalnej nerki. Hamuje wchłanianie zwrotne sodu i chloru, co oznacza, że więcej tych składników mineralnych jest wydalanych z moczem. Jednocześnie sprzyja wchłanianiu zwrotnemu wapnia.
Zwiększony transport sodu i wody prowadzi do zwiększonej produkcji moczu, co pomaga organizmowi pozbyć się nadmiaru płynów. Działanie moczopędne pojawia się po dwóch do trzech godzinach od przyjęcia leku, osiąga maksimum po czterech do dwudziestu czterech godzinach i może utrzymywać się przez dwa do trzech dni.
W przypadku nadciśnienia tętniczego Hygroton początkowo zmniejsza objętość osocza i pojemność minutową serca, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi. Podczas długotrwałego stosowania działanie obniżające ciśnienie utrzymuje się dzięki zmniejszeniu oporu w naczyniach obwodowych.
Leczenie należy zawsze rozpoczynać od możliwie najmniejszej skutecznej dawki, która jest dostosowywana indywidualnie na podstawie reakcji organizmu pacjenta. Zalecana dawka pojedyncza powinna być przyjmowana rano podczas posiłku.
Zalecana dawka początkowa wynosi 25 mg na dobę. Pełne działanie lecznicze przy stosowaniu pojedynczej dawki pojawia się po trzech do czterech tygodniach. Jeśli obniżenie ciśnienia jest niewystarczające, lekarz może zalecić połączenie Hygrotonu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie.
Zalecana dawka początkowa wynosi od 25 mg do 50 mg na dobę. W ciężkich przypadkach dawka może być zwiększona do 100-200 mg na dobę. Przeciętna dawka podtrzymująca to najniższa skuteczna dawka, na przykład 25-50 mg podawana codziennie lub co drugi dzień.
Najmniejszą skuteczną dawkę należy ustalić indywidualnie i stosować tylko przez ograniczony czas. Nie należy przekraczać dawki 50 mg na dobę.
U dorosłych początkowo stosuje się 100 mg dwa razy na dobę, a dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 50 mg na dobę.
U osób starszych zaleca się standardową, najmniejszą skuteczną dawkę. Wydalanie chlortalidonu u tych pacjentów przebiega wolniej, dlatego wymagana jest uważna obserwacja lekarska.
U dzieci również należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Jako dawkę początkową stosowano na przykład 0,5-1 mg na kilogram masy ciała co 48 godzin, a jako maksymalną dawkę 1,7 mg na kilogram masy ciała co 48 godzin.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie Hygrotonu jest bezwzględnie zabronione. Należą do nich:
Hygroton należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby lub postępującymi chorobami tego narządu. Nawet małe zmiany w równowadze wodno-elektrolitowej mogą u tych osób przyspieszyć wystąpienie śpiączki wątrobowej, szczególnie u pacjentów z marskością wątroby.
Leczenie lekami moczopędnymi wiąże się z ryzykiem zaburzeń elektrolitowych, takimi jak zbyt niski poziom potasu, magnezu i sodu oraz zbyt wysoki poziom wapnia. Szczególnie istotna jest hipokaliemia, która zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca i wzmaga toksyczne działanie glikozydów nasercowych na serce.
Zmniejszenie stężenia potasu w surowicy przy dawkach 25-50 mg na dobę wynosi przeciętnie 0,5 mmol na litr. Podczas długotrwałego leczenia należy regularnie kontrolować poziom potasu: na początku leczenia, po trzech do czterech tygodniach, a następnie co cztery do sześciu miesięcy.
W razie potrzeby Hygroton można podawać jednocześnie z doustnymi preparatami potasu lub lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas. Jeśli hipokaliemii towarzyszą objawy kliniczne, takie jak osłabienie siły mięśniowej, niedowład czy zmiany w zapisie EKG, Hygroton należy odstawić.
Hygroton może powodować zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy, chociaż napady dny moczanowej w czasie długotrwałego leczenia występują rzadko. Może również wystąpić zmniejszenie tolerancji glukozy i glukozuria.
U niektórych pacjentów obserwowano niewielkie i częściowo przemijające zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego, triglicerydów i lipoprotein LDL w osoczu.
W rzadkich przypadkach leki będące pochodnymi sulfonamidów mogą powodować nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką oka, co prowadzi do przejściowej krótkowzroczności i ostrej jaskry zamkniętego kąta. Objawy obejmują nagłe zmniejszenie ostrości widzenia lub ból oczu i zazwyczaj pojawiają się w ciągu kilku godzin do tygodni od rozpoczęcia leczenia. W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Kontrolowanie stężenia elektrolitów w surowicy jest szczególnie ważne u pacjentów w podeszłym wieku, osób z wodobrzuszem związanym z marskością wątroby oraz pacjentów z obrzękami w przebiegu zespołu nerczycowego.
Hygroton może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Środki zwiotczające mięśnie: hipokaliemia wywołana przez Hygroton nasila działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających stosowanych podczas znieczulenia.
Leki przeciwnadciśnieniowe: Hygroton wzmacnia działanie innych leków obniżających ciśnienie, takich jak guanetydyna, metyldopa, beta-blokery, leki rozszerzające naczynia, antagoniści wapnia i inhibitory ACE.
Leki przeciwcukrzycowe: Hygroton może ograniczać działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, dlatego może być konieczne dostosowanie ich dawek.
Glikozydy nasercowe: hipokaliemia lub hipomagnezemia spowodowana przez Hygroton może prowadzić do pojawienia się arytmii wywołanych przez te leki.
Allopurynol: jednoczesne stosowanie może zwiększać częstość reakcji nadwrażliwości na allopurynol.
Witamina D i sole wapniowe: Hygroton może nasilać zwiększenie stężenia wapnia w surowicy poprzez zahamowanie jego wydalania z moczem.
Glikokortykosteroidy i ACTH: mogą nasilać obniżenie stężenia potasu przez Hygroton z ryzykiem wystąpienia zaburzeń serca i mięśni.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne: mogą zmniejszać działanie moczopędne i obniżające ciśnienie Hygrotonu. Sporadycznie obserwowano również zaburzenia czynności nerek.
Leki cholinolityczne: mogą zwiększać wchłanianie Hygrotonu poprzez spowolnienie opróżniania żołądka.
Żywice jonowymienne: takie jak cholestyramina obniżają wchłanianie Hygrotonu, co zmniejsza jego działanie.
Cyklosporyna: jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko hiperurykemii i powikłań dnopodobnych.
Hygroton jest bezwzględnie przeciwwskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u kobiet w ciąży. Lek może zmniejszać przepływ krwi przez łożysko i przenika do krążenia płodowego, powodując zaburzenia elektrolitowe u płodu. Obserwowano przypadki zahamowania czynności szpiku kostnego u płodu, żółtaczki u płodu i noworodka oraz małopłytkowości u noworodków.
Chlortalidon przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Ze względów bezpieczeństwa należy unikać stosowania Hygrotonu u kobiet karmiących piersią. U matek stosujących dawkę 50 mg na dobę stężenie leku w mleku stanowiło około cztery procent wartości stężenia we krwi matczynej.
Hygroton, szczególnie na początku leczenia, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek może upośledzać szybkość reakcji, dlatego należy zachować ostrożność przy wykonywaniu czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.
Jak każdy lek, Hygroton może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono działania niepożądane pogrupowane według częstości występowania.
Szczególnie podczas stosowania dużych dawek mogą wystąpić: hipokaliemia (zbyt niski poziom potasu), hiperurykemia (podwyższony poziom kwasu moczowego) oraz zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego, triglicerydów i lipoprotein LDL w osoczu.
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra jaskra zamkniętego kąta.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy niepokojące, szczególnie nagłe zaburzenia widzenia, ból oczu, objawy alergiczne lub poważne zaburzenia rytmu serca, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
W przypadku przedawkowania Hygrotonu mogą wystąpić następujące objawy: zawroty głowy, nudności, senność, zmniejszenie objętości krwi krążącej, niedociśnienie oraz zaburzenia elektrolitowe z towarzyszącą arytmią serca i skurczami mięśni.
Jeśli pacjent jest przytomny, należy sprowokować wymioty lub zastosować płukanie żołądka i podać węgiel aktywowany. Może być wskazane dożylne uzupełnienie płynów i elektrolitów. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.
Hygroton należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Lek należy chronić od wilgoci. Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Każda tabletka Hygroton zawiera 50 mg chlortalidonu jako substancję czynną. Ponadto lek zawiera substancje pomocnicze: celulozę mikrokrystaliczną, skrobię kukurydzianą, karmelozę sodową, magnezu stearyninan, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz żelaza tlenek żółty.
Tabletki są pakowane w blistry z folii aluminiowej i PVC. W jednym blistrze znajduje się dziesięć lub czternaście tabletek, a jedno opakowanie zawiera dwa blistry – łącznie dwadzieścia lub dwadzieścia osiem tabletek.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Hygroton, tabletki, 50 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Hygroton dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Hygroton stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Hygroton to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 50 mg |
| Postać | Tabletki |
| Producent | Producentem Hygroton jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Działanie moczopędne Hygrotonu pojawia się po 2-3 godzinach, osiąga maksimum po 4-24 godzinach i może utrzymywać się przez 2-3 dni. Pełne działanie obniżające ciśnienie przy stosowaniu pojedynczej dawki występuje po 3-4 tygodniach.
Tak, Hygroton może powodować hipokaliemię (obniżenie poziomu potasu). Dla dawki 25-50 mg na dobę zmniejszenie stężenia potasu wynosi przeciętnie 0,5 mmol/l. Podczas długotrwałego leczenia należy regularnie kontrolować poziom potasu we krwi.
Hygroton należy przyjmować rano podczas posiłku. Przyjmowanie leku rano zapobiega częstemu oddawaniu moczu w nocy, co mogłoby zakłócać sen.
Tak, tabletki Hygroton można dzielić na połowy, co pozwala na elastyczne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Hygroton może zmniejszać tolerancję glukozy i nie należy go stosować jako leku pierwszego rzutu w długotrwałym leczeniu u pacjentów z cukrzycą. Jeśli lek jest przepisany pacjentowi z cukrzycą, może być konieczne dostosowanie dawek leków przeciwcukrzycowych.
Alkohol może nasilać niedociśnienie ortostatyczne wywołane przez Hygroton, dlatego należy ograniczyć jego spożycie podczas leczenia tym lekiem.





Nie daj się jesieni