Buscolysin

Buscolysin to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną o nazwie butylobromek hioscyny. Jest to preparat należący do grupy leków rozkurczowych, które działają bezpośrednio na mięśnie gładkie w organizmie. Każda ampułka zawiera 20 mg substancji czynnej w 1 ml przejrzystego, bezbarwnego roztworu przeznaczonego do wstrzykiwań.

Lek ten jest szczególnie skuteczny w łagodzeniu nagłych skurczy i bolesnych stanów w obrębie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych oraz dróg moczowych. Działa również pomocniczo w położnictwie i ginekologii.

Substancja czynna leku – butylobromek hioscyny – należy do grupy leków przeciwskurczowych o działaniu rozkurczającym mięśnie gładkie. Działa ona poprzez blokowanie specjalnych receptorów w organizmie, co prowadzi do:

• Zmniejszenia napięcia mięśni gładkich w przewodzie pokarmowym, drogach żółciowych i moczowych.
• Osłabienia motoryki (ruchliwości) przewodu pokarmowego.
• Zmniejszenia wydzielania soku żołądkowego.
• Zniesienia bolesnych skurczy i kolki.

Ważna cecha leku: W przeciwieństwie do podobnych substancji (jak atropina), butylobromek hioscyny działa głównie obwodowo – nie przenika do mózgu przez barierę krew-mózg, dzięki czemu nie wywołuje ośrodkowych działań niepożądanych. Lek działa szybciej niż atropina, choć jego efekt jest krótszy.

Lekarz może przepisać Buscolysin w następujących sytuacjach:

Schorzenia przewodu pokarmowego:

• Ostre skurcze przełyku, wpustu żołądka i odźwiernika.
• Zaparcie kurczowe (spowodowane skurczami jelit).
• Nadruchliwa dyskineza żółciowa (zaburzenia motoryki dróg żółciowych).
• Zapalenie żołądka i dwunastnicy.
• Wrzód żołądka i dwunastnicy.
• Kolka żółciowa.

Schorzenia dróg moczowych:

• Ostre stany skurczowe dróg moczowych.
• Kamica nerkowa i kolka nerkowa.
• Bolesne parcie na pęcherz moczowy.

Zastosowania pomocnicze:

• Podczas badań radiologicznych przewodu pokarmowego i dróg moczowych.
• Po zabiegach operacyjnych.

W położnictwie i ginekologii:

• Skurcze kanału porodowego podczas porodu.
• Połogowe zapalenie macicy.
• Usuwanie łożyska.
• Miesiączkowanie bolesne kurczowe.
• Wspomagająco podczas aborcji (w początkowym etapie).

Uwaga: Buscolysin jest podawany wyłącznie przez personel medyczny w formie zastrzyków lub wlewów. Nie jest to lek do samodzielnego stosowania w domu.

Dawkowanie u dorosłych:

Standardowa dawka to jedna ampułka (20 mg) podawana domięśniowo lub dożylnie. W razie potrzeby można podawać kolejne dawki co 30 minut. Maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg.

Ważne przy podawaniu dożylnym: Wstrzyknięcie musi być wykonane bardzo powoli, ponieważ zbyt szybkie podanie może spowodować gwałtowny spadek ciśnienia tętniczego, a nawet wstrząs.

Dawkowanie u dzieci powyżej 6 lat:

Buscolysin podaje się domięśniowo lub powoli dożylnie w dawce 5-10 mg, od dwóch do czterech razy na dobę. Podanie domięśniowe u dzieci musi być przeprowadzane bardzo powoli, przez co najmniej 1 minutę.

Forma podania:

Lek można podawać jako:

• Zastrzyk domięśniowy.
• Powolny zastrzyk dożylny.
• Dożylny wlew kroplowy.

Buscolysin nie może być stosowany w następujących przypadkach:

• Uczulenie na butylobromek hioscyny, atropinę lub którykolwiek inny składnik leku.
• Jaskra (podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe).
• Rozrost gruczołu krokowego z zatrzymaniem moczu.
• Przewężenie w obrębie przewodu pokarmowego.
• Tachykardia (przyspieszony rytm serca).
• Dławica piersiowa.
• Niewydolność serca.
• Rozszerzenie okrężnicy.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich swoich schorzeniach. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku:

Schorzenia układu moczowego:

U osób starszych z rozrostem gruczołu krokowego bez niedrożności lub z uropatią z niedrożnością dróg moczowych lek może powodować zatrzymanie moczu lub pogorszenie stanu klinicznego.

Schorzenia przewodu pokarmowego:

U pacjentów z niedrożnością mechaniczną przewodu pokarmowego, zwężeniem odźwiernika lub rozszerzeniem okrężnicy podawanie leku może prowadzić do zastoju treści żołądkowo-jelitowej, wzdęć i zatrucia, co może zaostrzać przebieg choroby.

Schorzenia serca:

Należy zachować szczególną ostrożność u osób z chorobami serca, zwłaszcza z zaburzeniami rytmu serca (tachykardia, tachyarytmia).

Jaskra:

Leku nie należy podawać pacjentom z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania.

Gorączka:

U chorych z wysoką gorączką stosowanie leku jest niewskazane, ponieważ butylobromek hioscyny hamuje czynność gruczołów potowych, co może prowadzić do przegrzania organizmu.

Inne schorzenia wymagające ostrożności:

• Suchość w jamie ustnej.
• Wysychający nieżyt nosa.
• Nadciśnienie tętnicze.
• Nadczynność tarczycy.

Ważna informacja: Nie zaleca się podawania leku przez 24 godziny przed badaniem wydzielania kwasu solnego w żołądku, ponieważ może to zakłócić wyniki badania.

Ciąża:

Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu leku na ciążę ani rozwój płodu. Jednak w czasie ciąży Buscolysin może być stosowany tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne i gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Decyzję o zastosowaniu leku zawsze podejmuje lekarz prowadzący.

Karmienie piersią:

Butylobromek hioscyny częściowo przenika do mleka matki. Dlatego nie jest wskazane jego stosowanie w okresie karmienia piersią. Jeśli zastosowanie leku jest konieczne, należy zaprzestać karmienia piersią. Dodatkowo lek może zmniejszać wydzielanie mleka ze względu na osłabione działanie gruczołów.

Bardzo ważne: Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty, ponieważ Buscolysin może wchodzić w interakcje z wieloma preparatami.

Leki osłabiające działanie Buscolysinu:

• Pilokarpina (lek stosowany w jaskrze).
• Leki przeciwcholinoesterazowe: galantamina, fizostygmina, pirydostygmina.

Leki potęgujące działanie Buscolysinu:

• Amantadyna.
• Chinidyna.
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.
• Neuroleptyki.
• Leki przeciwhistaminowe (przeciwalergiczne).
• Leki przeciw chorobie Parkinsona.

Inne istotne interakcje:

• Digoksyna: Buscolysin może zwiększać wchłanianie digoksyny, co prowadzi do wzrostu jej stężenia w surowicy o około 1/3 i może powodować względne przedawkowanie.
• Kortykosteroidy: Jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko wzrostu ciśnienia śródgałkowego i rozwoju jaskry.
• Ketokonazol i metoklopramid: Buscolysin może zmniejszać działanie terapeutyczne tych leków.
• Inhibitory MAO: Mogą hamować metabolizm Buscolysinu, co nasila jego działanie terapeutyczne i działania niepożądane.
• Środki alkalizujące mocz (np. cytryniany): Mogą osłabiać wydalanie leku.

Buscolysin osłabia perystaltykę przewodu pokarmowego, co może opóźniać wchłanianie i działanie innych leków przyjmowanych doustnie.

Jak każdy lek, Buscolysin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Wiele z nich wynika z cholinolitycznego (przeciwskurczowego) działania leku.

Działania niepożądane występujące często:

• Zaburzenia akomodacji oka (trudności w dostosowaniu ostrości widzenia).
• Przyspieszony rytm serca (tachykardia).
• Zawroty głowy.
• Suchość w jamie ustnej.
• Zaparcia.

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania:

Reakcje alergiczne:

• Wstrząs anafilaktyczny (w tym przypadki śmiertelne).
• Reakcje anafilaktyczne.
• Duszność.
• Reakcje skórne: pokrzywka, wysypka, rumień, świąd.

Ze strony oczu:

• Rozszerzenie źrenic.
• Wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Ze strony układu krążenia:

• Spadek ciśnienia tętniczego.
• Zaczerwienienie skóry.

Ze strony skóry:

• Zmniejszenie wydzielania potu.

Ze strony układu moczowego:

• Zatrzymanie moczu.

Inne:

• Ból w miejscu wkłucia (szczególnie po podaniu domięśniowym).
• Rzadko mogą wystąpić zaburzenia psychiczne, takie jak dezorientacja.

W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów nadwrażliwości (np. trudności w oddychaniu, wysypka, obrzęk) należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Ze względu na możliwość wystąpienia zaburzeń akomodacji oka (trudności w dostosowaniu ostrości widzenia), podczas leczenia Buscolysinem nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, aż do momentu uzyskania pełnej sprawności wzroku. Dotyczy to szczególnie długotrwałego stosowania leku.

Przedawkowanie Buscolysinu jest poważnym stanem wymagającym natychmiastowej hospitalizacji. Objawy przedawkowania zależą od stopnia zatrucia:

Łagodne zatrucie:

• Zaczerwienienie i suchość skóry.
• Rozszerzenie źrenic.
• Zaburzenia rytmu serca.
• Suchość błon śluzowych.

Ciężkie zatrucie:

• Silnie rozszerzone źrenice.
• Intensywne zaczerwienienie twarzy.
• Trudności w połykaniu.
• Ochrypły głos.
• Zaburzenia psychiczne: majaczenie, omamy wzrokowe, pobudzenie, lęk.
• Zaburzenia koordynacji ruchowej.

Bardzo ciężkie zatrucie:

• Utrata przytomności.
• Wysoka gorączka.
• Zatrzymanie moczu.
• Zapaść.
• Śpiączka.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast wezwać pomoc medyczną. Leczenie obejmuje hospitalizację i postępowanie objawowe, w tym podanie leków przeciwdziałających skutkom przedawkowania.

• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze poniżej 25°C.
• Nie zamrażać.
• Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu (5 lat od daty produkcji).

Substancja czynna: Jedna ampułka 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 20 mg butylobromku hioscyny (Hyoscini butylbromidum).

Substancje pomocnicze:

• Sodu chlorek.
• Woda do wstrzykiwań.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód 0,014 mmol/1ml.

Buscolysin dostępny jest w ampułkach ze szkła oranżowego typu I, umieszczonych w blistrze z folii PVC, w tekturowym pudełku wraz z ulotką dla pacjenta.

Wielkości opakowań:

• 1 blister zawierający 10 ampułek.
• 10 blistrów zawierających po 10 ampułek (100 ampułek w pudełku).