Popularne

Althyxin to lek zawierający hormon tarczycy zwany lewotyroksyną. Stosowany jest w leczeniu niedoczynności tarczycy, powiększenia tarczycy (wola) i niektórych rodzajów raka tarczycy. Lek Althyxin jest również stosowany w celu wyrównania stężenia hormonów tarczycy podczas terapii lekami przeciwtarczycowymi. Każda tabletka zawiera 25 mikrogramów lewotyroksyny.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Althyxin to lek zawierający lewotyroksynę sodową, która jest syntetyczną wersją naturalnego hormonu wytwarzanego przez tarczycę. Organizm nie potrafi odróżnić lewotyroksyny pochodzącej z leku od tej naturalnie występującej w ciele. Preparat dostępny jest w tabletkach w dawce 25 mikrogramów, co pozwala na precyzyjne dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Lek Althyxin stosowany jest w różnych schorzeniach związanych z tarczycą. Najczęściej przepisywany jest w niedoczynności tarczycy, czyli stanie, w którym tarczyca produkuje zbyt mało hormonów. W takiej sytuacji organizm wymaga uzupełnienia brakujących hormonów z zewnątrz, aby prawidłowo funkcjonować.
Preparat znajduje również zastosowanie w łagodnym powiększeniu tarczycy u osób, u których gruczoł funkcjonuje prawidłowo. Pomaga zapobiegać nawrotom wola po operacyjnym usunięciu części tarczycy. W przypadku raka tarczycy Althyxin stosowany jest w terapii supresyjnej, czyli hamującej wzrost komórek nowotworowych.
Dodatkowo lek może być używany jako uzupełnienie leczenia nadczynności tarczycy, gdy stosowane są leki przeciwtarczycowe, oraz w celach diagnostycznych podczas specjalnych testów oceniających funkcję tarczycy.
Każda tabletka Althyxin 25 mikrogramów zawiera 25 mikrogramów lewotyroksyny sodowej jako substancję czynną. Oprócz tego w składzie znajdują się substancje pomocnicze, w tym laktoza jednowodna (62,63 mg w tabletce 25 mcg), skrobia kukurydziana, żelatyna, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian.
Tabletki są białe, okrągłe, z wytłoczoną liczbą „25″ po jednej stronie i kreską dzielącą w kształcie „+” po drugiej stronie. Kreska umożliwia podzielenie tabletki na równe dawki, co ułatwia precyzyjne dawkowanie.
Dawkowanie leku jest ściśle indywidualne i zależy od schorzenia, wieku pacjenta oraz wyników badań laboratoryjnych. Lekarz dobiera odpowiednią dawkę na podstawie stężenia hormonu TSH we krwi oraz obrazu klinicznego.
Całkowitą dawkę dobową przyjmuje się jednorazowo rano na czczo, co najmniej pół godziny przed śniadaniem. Tabletkę należy popić niewielką ilością wody (około pół szklanki). To bardzo ważne, ponieważ przyjmowanie leku z posiłkiem może zmniejszyć jego wchłanianie.
U dzieci tabletki można rozpuścić w niewielkiej ilości wody, tworząc drobną zawiesinę, którą podaje się wraz z dodatkową porcją płynu. Zawiesinę należy przygotowywać świeżą przed każdym podaniem.
W niedoczynności tarczycy u dorosłych leczenie rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 25-50 mikrogramów, którą stopniowo zwiększa się do dawki podtrzymującej wynoszącej 100-200 mikrogramów. U osób starszych oraz pacjentów z chorobami serca zwiększanie dawki powinno być szczególnie powolne i ostrożne.
W przypadku łagodnego wola stosuje się zazwyczaj dawki od 75 do 200 mikrogramów na dobę. Podobne dawkowanie obowiązuje w zapobieganiu nawrotom po operacji tarczycy.
U dzieci z wrodzoną niedoczynnością tarczycy zalecana dawka początkowa wynosi 10-15 mikrogramów na kilogram masy ciała przez pierwsze trzy miesiące życia, następnie jest ona dostosowywana indywidualnie.
W większości przypadków, szczególnie przy niedoczynności tarczycy, po całkowitym usunięciu tarczycy lub w zapobieganiu nawrotom wola, leczenie trwa przez całe życie. Nie należy przerywać przyjmowania leku bez konsultacji z lekarzem, nawet jeśli samopoczucie się poprawiło.
Althyxin nie może być stosowany w przypadku uczulenia na lewotyroksynę lub którykolwiek inny składnik preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również nieleczona nadczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy oraz niewydolność przysadki.
Leczenia nie należy rozpoczynać u osób bezpośrednio po zawale mięśnia sercowego, w czasie ostrego zapalenia mięśnia sercowego lub zapalenia wszystkich warstw serca. W przypadku ciąży nie wolno stosować leczenia skojarzonego lewotyroksyny z lekami przeciwtarczycowymi.
Szczególną ostrożność należy zachować u osób z chorobą wieńcową, dławicą piersiową, nadciśnieniem lub zaburzeniami rytmu serca. U tych pacjentów leczenie rozpoczyna się od bardzo małych dawek (np. 12,5 mikrogramów), które zwiększa się powoli i stopniowo. Ważne jest, aby unikać nawet niewielkiej nadczynności tarczycy wywołanej lekiem, dlatego konieczne są częste kontrole stężenia hormonów.
U osób w podeszłym wieku leczenie również wymaga szczególnej ostrożności. Dawkę należy zwiększać powoli, w dłuższych odstępach czasu, z częstą kontrolą poziomu hormonów tarczycy. Czasem wystarczające mogą być dawki mniejsze niż te zapewniające pełną substytucję.
U kobiet po menopauzie zagrożonych osteoporozą należy ściśle kontrolować czynność tarczycy, aby uniknąć zbyt wysokiego stężenia lewotyroksyny we krwi, co mogłoby dodatkowo zwiększyć ryzyko utraty masy kostnej.
Nie należy stosować lewotyroksyny w celu zmniejszenia masy ciała. U osób z prawidłowo funkcjonującą tarczycą lek nie powoduje utraty wagi, a jego stosowanie w dużych dawkach może prowadzić do poważnych, nawet zagrażających życiu działań niepożądanych.
Osoby z nietolerancją laktozy powinny wiedzieć, że preparat zawiera laktozę jednowodną i nie powinien być stosowany przy dziedzicznej nietolerancji galaktozy, braku laktazy lub zespole złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Lewotyroksyna może osłabiać działanie leków stosowanych w cukrzycy. Dlatego na początku leczenia hormonami tarczycy należy często kontrolować poziom cukru we krwi i w razie potrzeby dostosować dawkowanie leków przeciwcukrzycowych.
Działanie leków przeciwzakrzepowych (np. pochodnych kumaryny) może ulec nasileniu podczas stosowania lewotyroksyny. Zwiększa się wówczas ryzyko krwawień. Konieczne jest regularne kontrolowanie parametrów krzepnięcia, szczególnie u osób starszych.
Żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestypol) oraz preparaty zawierające glin, żelazo lub wapń mogą hamować wchłanianie lewotyroksyny. Dlatego Althyxin należy przyjmować co najmniej 4-5 godzin przed tymi lekami (w przypadku żywic) lub co najmniej 2 godziny przed preparatami z glinem, żelazem czy wapniem.
Jednoczesne stosowanie orlistatu (leku stosowanego w leczeniu otyłości) może prowadzić do niedoczynności tarczycy lub pogorszenia jej kontroli. Może być konieczne przyjmowanie tych leków o różnych porach dnia oraz dostosowanie dawki lewotyroksyny.
Leki zmniejszające wydzielanie kwasu żołądkowego (np. omeprazol, pantoprazol) mogą zmniejszać wchłanianie hormonów tarczycy. Podczas jednoczesnego leczenia zaleca się regularne kontrolowanie czynności tarczycy.
Wiele innych leków może wpływać na działanie lewotyroksyny, w tym: fenytoina, barbiturany, karbamazepina, amiodaron, sertralina, inhibitory kinazy tyrozynowej czy leki zawierające ziele dziurawca. Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, również tych dostępnych bez recepty.
U kobiet przyjmujących środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny lub hormonalną terapię zastępczą po menopauzie zapotrzebowanie na lewotyroksynę może być zwiększone.
Leczenie lewotyroksyną należy prowadzić bez przerwy podczas ciąży. W tym okresie może być nawet konieczne zwiększenie dawki, ponieważ zapotrzebowanie na hormony tarczycy wzrasta. Kobiety w ciąży przyjmujące lek powinny kontrolować poziom TSH w każdym trymestrze.
Zwiększone stężenie TSH może wystąpić już w czwartym tygodniu ciąży, dlatego tak ważne jest wczesne i regularne monitorowanie. Po porodzie należy natychmiast wrócić do dawkowania sprzed ciąży.
Nie wolno stosować jednocześnie lewotyroksyny i leków przeciwtarczycowych w leczeniu nadczynności tarczycy podczas ciąży, ponieważ takie leczenie mogłoby wywołać niedoczynność tarczycy u dziecka.
Lewotyroksyna przenika do mleka kobiecego, ale w ilościach tak małych, że przy stosowaniu zalecanych dawek nie powoduje nadczynności tarczycy ani zaburzeń u karmionego dziecka. Można bezpiecznie karmić piersią podczas przyjmowania leku.
Jeśli dawka leku jest zbyt duża lub organizm nie toleruje zastosowanej dawki, mogą wystąpić objawy przypominające nadczynność tarczycy. Najczęściej dzieje się to przy zbyt szybkim zwiększaniu dawki na początku leczenia.
Do najczęstszych objawów należą:
W przypadku wystąpienia takich objawów należy skontaktować się z lekarzem, który może zmniejszyć dawkę lub zalecić przerwę w przyjmowaniu leku na kilka dni. Po ustąpieniu objawów leczenie można wznowić, zwiększając dawkę bardziej ostrożnie.
U osób uczulonych na składniki leku mogą wystąpić skórne reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka lub obrzęk naczynioruchowy. W takich przypadkach należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.
Przedawkowanie lewotyroksyny prowadzi do objawów przypominających nasilony metabolizm, charakterystyczny dla nadczynności tarczycy. Objawy mogą pojawić się z opóźnieniem, od 2 do 5 dni po przyjęciu zbyt dużej dawki.
W zależności od stopnia przedawkowania lekarz może zalecić przerwanie przyjmowania tabletek i obserwację pacjenta. W przypadku objawów takich jak szybka akcja serca, lęk czy nadmierne pobudzenie mogą być stosowane leki beta-adrenolityczne. Po przyjęciu skrajnie dużych dawek może być konieczna plazmafereza, czyli oczyszczanie krwi.
W pojedynczych przypadkach, szczególnie u osób predysponowanych, przedawkowanie może wywołać napady drgawek lub ostrą psychozę. Opisano również przypadki nagłej śmierci sercowej u osób długotrwale nadużywających lewotyroksyny.
Althyxin należy przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Lek powinien być przechowywany w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności, który wynosi 3 lata od daty produkcji.
Syntetyczna lewotyroksyna zawarta w leku wywiera identyczne działanie jak naturalny hormon tarczycy. Po przyjęciu ulega ona przemianie w narządach obwodowych do trójjodotyroniny (T3), która następnie działa na specyficzne receptory w komórkach.
Organizm nie jest w stanie odróżnić lewotyroksyny pochodzącej z leku od tej naturalnie wytwarzanej przez tarczycę, dlatego preparat skutecznie uzupełnia niedobór hormonów lub wspomaga leczenie różnych schorzeń tarczycy.
Po przyjęciu doustnym lek wchłania się głównie w górnym odcinku jelita cienkiego, a maksymalne stężenie we krwi osiąga po około 5-6 godzinach. Działanie leku rozpoczyna się po 3-5 dniach od rozpoczęcia stosowania. Lewotyroksyna wiąże się w bardzo dużym stopniu z białkami osocza i ma długi okres półtrwania wynoszący średnio 7 dni.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Althyxin, tabletki, 25 mcg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Althyxin dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Althyxin stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Althyxin to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 25 mcg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Althyxin jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Althyxin jest Euthyrox N 25 |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Należy odczekać co najmniej pół godziny po przyjęciu leku przed spożyciem śniadania. Przyjmowanie leku z posiłkiem może zmniejszyć jego wchłanianie.
Nie, w większości przypadków leczenie trwa przez całe życie. Przerwanie przyjmowania leku bez konsultacji z lekarzem może prowadzić do nawrotu objawów niedoczynności tarczycy.
Tak, leczenie należy kontynuować bez przerwy podczas ciąży. W tym okresie może być nawet konieczne zwiększenie dawki. Konieczna jest regularna kontrola poziomu TSH w każdym trymestrze.
Preparaty zawierające wapń lub żelazo mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny. Dlatego Althyxin należy przyjmować co najmniej 2 godziny przed tymi preparatami.
Objawy przedawkowania przypominają nadczynność tarczycy: przyspieszenie akcji serca, drżenia, nadmierne pocenie się, niepokój, bezsenność, utrata masy ciała. W takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem.

Nie daj się jesieni