Althyxin

Althyxin to lek zawierający lewotyroksynę sodową – syntetyczną postać hormonu tarczycy. Jedna tabletka zawiera 100 mikrogramów lewotyroksyny sodowej. Lewotyroksyna działa dokładnie tak samo jak naturalny hormon wytwarzany przez tarczycę, dlatego organizm nie jest w stanie odróżnić jej od hormonu produkowanego we własnym zakresie. Lek dostępny jest w postaci okrągłych, białych tabletek z wytłoczoną liczbą „100″ po jednej stronie i kreską dzielącą w kształcie „+” po drugiej stronie, co umożliwia podzielenie tabletki na równe dawki.

Althyxin 100 mcg stosuje się w kilku sytuacjach związanych z zaburzeniami pracy tarczycy:

• Niedoczynność tarczycy – gdy tarczyca produkuje zbyt mało hormonów, lek uzupełnia ich niedobór (terapia substytucyjna).
• Łagodne powiększenie tarczycy (wole) – u pacjentów, których tarczyca pracuje prawidłowo, ale jest powiększona.
• Zapobieganie nawrotom wola – po operacyjnym usunięciu części tarczycy, aby zapobiec ponownemu powiększeniu gruczołu.
• Rak tarczycy – jako terapia hamująca wzrost komórek nowotworowych (terapia supresyjna).
• Nadczynność tarczycy – jako uzupełnienie leczenia lekami przeciwtarczycowymi (tylko w dawkach do 100 mcg).
• Testy diagnostyczne – w badaniach sprawdzających funkcjonowanie tarczycy (test hamowania czynności tarczycy).

Dawkowanie leku jest ściśle indywidualne i ustala je lekarz na podstawie wyników badań laboratoryjnych oraz oceny stanu zdrowia. Poniżej przedstawiamy ogólne wytyczne dotyczące dawkowania w różnych sytuacjach:

Dawkowanie w zależności od schorzenia

• Niedoczynność tarczycy u dorosłych: Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 25-50 mikrogramów, a dawka podtrzymująca 100-200 mikrogramów na dobę.
• Niedoczynność tarczycy u dzieci: Dawka początkowa to 12,5-50 mikrogramów na metr kwadratowy powierzchni ciała, a dawka podtrzymująca 100-150 mikrogramów/m².
• Łagodne wole i zapobieganie nawrotom: 75-200 mikrogramów na dobę.
• Uzupełnienie przy leczeniu nadczynności: 50-100 mikrogramów na dobę.
• Rak tarczycy: 150-300 mikrogramów na dobę.

Sposób przyjmowania

Całą dawkę dobową należy przyjmować rano na czczo, co najmniej pół godziny przed śniadaniem, popijając niewielką ilością wody (około pół szklanki). Taki sposób przyjmowania zapewnia optymalne wchłanianie leku.

Dawkowanie u dzieci

Dzieci powinny otrzymywać całkowitą dawkę dobową co najmniej 30 minut przed pierwszym posiłkiem. Tabletkę można rozpuścić w niewielkiej ilości wody i podać jako drobną zawiesinę wraz z dodatkową ilością płynu. Należy przygotowywać świeżą zawiesinę za każdym razem.

Szczególne grupy pacjentów

U osób starszych, pacjentów z chorobą wieńcową serca oraz u osób z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy leczenie rozpoczyna się od bardzo małej dawki (np. 12,5 mikrogramów), którą stopniowo zwiększa się co 14 dni o kolejne 12,5 mikrogramów, przy częstej kontroli hormonów tarczycy.

U noworodków i dzieci z wrodzoną niedoczynnością tarczycy zaleca się dawkę początkową 10-15 mikrogramów na kilogram masy ciała przez pierwsze 3 miesiące, a następnie dostosowuje się ją indywidualnie.

Czas trwania leczenia

Leczenie trwa zazwyczaj całe życie u pacjentów z niedoczynnością tarczycy, po usunięciu tarczycy oraz w zapobieganiu nawrotom wola. W przypadku łagodnego wola leczenie trwa od 6 miesięcy do 2 lat.

Leku nie wolno stosować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na lewotyroksynę lub którykolwiek inny składnik leku.
• Nieleczona niewydolność nadnerczy – stan, w którym nadnercza nie produkują wystarczającej ilości hormonów.
• Nieleczona niewydolność przysadki – zaburzenie funkcji przysadki mózgowej.
• Nieleczona nadczynność tarczycy – gdy tarczyca produkuje zbyt dużo hormonów.
• Świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego.
• Ostre zapalenie mięśnia sercowego lub wszystkich warstw serca.
• Ciąża – w przypadku jednoczesnego stosowania z lekami przeciwtarczycowymi w leczeniu nadczynności tarczycy.

Przed rozpoczęciem leczenia

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Althyxin należy wykluczyć lub rozpocząć leczenie następujących schorzeń:

• Niewydolność wieńcowa i dławica piersiowa.
• Miażdżyca naczyń.
• Nadciśnienie tętnicze.
• Niewydolność przysadki.
• Niedoczynność kory nadnerczy.
• Autonomiczna czynność tarczycy (niezależna od regulacji organizmu).

Szczególna ostrożność

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z:

• Chorobami serca – niewydolnością wieńcową, niewydolnością serca lub zaburzeniami rytmu z szybkim biciem serca. Nawet niewielka nadczynność tarczycy wywołana lekiem może być niebezpieczna, dlatego konieczne jest częste badanie hormonów.
• Osteoporozą – u kobiet po menopauzie należy ściśle kontrolować czynność tarczycy, aby uniknąć zbyt wysokiego stężenia lewotyroksyny we krwi.
• Cukrzycą – lewotyroksyna może osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych, dlatego na początku leczenia należy często kontrolować poziom cukru we krwi.
• Ryzykiem zaburzeń psychotycznych – zaleca się rozpoczęcie od małej dawki i powolne jej zwiększanie.

Ważne informacje

Nie należy stosować lewotyroksyny w celu zmniejszenia masy ciała. U osób z prawidłową czynnością tarczycy lek nie powoduje utraty wagi, a znaczące dawki mogą wywołać poważne, nawet zagrażające życiu działania niepożądane.

Jeśli konieczna jest zmiana na inny preparat zawierający lewotyroksynę, niezbędne jest ścisłe monitorowanie stanu zdrowia i wyników badań, ponieważ może być konieczne dostosowanie dawki.

Althyxin może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Poniżej przedstawiamy najważniejsze z nich:

Leki przeciwcukrzycowe

Lewotyroksyna może osłabiać działanie leków stosowanych w cukrzycy. Na początku leczenia hormonami tarczycy należy często kontrolować poziom glukozy we krwi i w razie potrzeby zmodyfikować dawkowanie leków przeciwcukrzycowych.

Leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny)

Działanie leków przeciwzakrzepowych może ulec nasileniu, co zwiększa ryzyko krwawień, szczególnie do ośrodkowego układu nerwowego lub przewodu pokarmowego. Konieczne jest okresowe kontrolowanie parametrów krzepnięcia.

Leki zmniejszające wchłanianie lewotyroksyny

Następujące substancje mogą zmniejszać wchłanianie Althyxin:

• Cholestyramina i kolestypol – przyjmować lewotyroksynę 4-5 godzin przed tymi lekami.
• Preparaty zawierające glin, żelazo lub wapń – przyjmować lewotyroksynę co najmniej 2 godziny przed tymi preparatami.
• Orlistat – może prowadzić do niedoczynności tarczycy, należy przyjmować o różnych porach dnia.
• Sewelamer – może zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny.
• Inhibitory pompy protonowej (PPI) – mogą zmniejszać wchłanianie przez zwiększenie pH soku żołądkowego.
• Produkty sojowe – mogą zmniejszać wchłanianie w jelitach.

Leki wpływające na metabolizm lewotyroksyny

• Fenytoina – przyspiesza metabolizm lewotyroksyny w wątrobie.
• Barbiturany, karbamazepina, ziele dziurawca – mogą zwiększać klirens wątrobowy lewotyroksyny.
• Inhibitory kinazy tyrozynowej (imatynib, sunitynib) – mogą zmniejszać skuteczność lewotyroksyny.

Inne ważne interakcje

• Amiodaron – z uwagi na dużą zawartość jodu może prowadzić zarówno do nadczynności, jak i niedoczynności tarczycy.
• Estrogeny – u kobiet przyjmujących środki antykoncepcyjne lub hormonalną terapię zastępczą zapotrzebowanie na lewotyroksynę może być zwiększone.
• Biotyna – może wpływać na wyniki badań tarczycy, prowadząc do fałszywych wyników.

Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.

Ciąża

Leczenie lewotyroksyną należy prowadzić bez przerwy w okresie ciąży. W czasie ciąży może być konieczne zwiększenie dawki leku. Zwiększone stężenie TSH (hormonu pobudzającego tarczycę) może wystąpić już w 4. tygodniu ciąży.

Kobiety w ciąży przyjmujące lewotyroksynę powinny kontrolować stężenie TSH w trakcie każdego trymestru, aby potwierdzić, że wartości mieszczą się w zakresie prawidłowym dla danego okresu ciąży. Po porodzie należy bezzwłocznie przywrócić dawkowanie sprzed ciąży, a stężenie TSH oznaczyć 6-8 tygodni po porodzie.

Ważne: W okresie ciąży nie jest wskazane jednoczesne leczenie lewotyroksyną i lekami przeciwtarczycowymi w nadczynności tarczycy, ponieważ takie leczenie może wywołać niedoczynność tarczycy u dziecka.

Karmienie piersią

Lewotyroksyna przenika do mleka kobiecego, ale stężenia osiągane przy stosowaniu zalecanych dawek nie są wystarczające, aby mogły spowodować rozwój nadczynności tarczycy lub zahamowanie TSH u dziecka. Leczenie można bezpiecznie kontynuować podczas karmienia piersią.

Jeśli dojdzie do nietolerowania stosowanej dawki lub przedawkowania, mogą wystąpić objawy podobne do nadczynności tarczycy. Działania niepożądane pojawiają się szczególnie przy szybkim zwiększaniu dawki na początku leczenia:

Objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego

• Zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe).
• Szybkie bicie serca (tachykardia).
• Kołatanie serca.
• Dolegliwości dławicowe (ból w klatce piersiowej).

Objawy ogólne

• Bóle głowy.
• Osłabienie mięśni i kurcze mięśniowe.
• Uderzenia gorąca.
• Gorączka.
• Nadmierne pocenie się.

Objawy ze strony układu nerwowego

• Drżenia.
• Niepokój ruchowy.
• Bezsenność.

Objawy ze strony układu pokarmowego

• Wymioty.
• Biegunka.

Inne objawy

• Zaburzenia miesiączkowania.
• Zmniejszenie masy ciała.

Reakcje alergiczne

W przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik leku mogą wystąpić:

• Skórne reakcje alergiczne.
• Obrzęk naczynioruchowy.
• Wysypka.
• Pokrzywka.
• Reakcje alergiczne związane z układem oddechowym.

Co zrobić w przypadku działań niepożądanych?

Jeśli wystąpią działania niepożądane, dawkę dobową należy zmniejszyć lub odstawić lek na kilka dni. Leczenie można wznowić z zachowaniem większej ostrożności po ustąpieniu objawów. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed zmianą dawkowania.

Przedawkowanie lewotyroksyny może prowadzić do wystąpienia objawów znacznego przyspieszenia metabolizmu, podobnych do nadczynności tarczycy. Objawy mogą wystąpić z opóźnieniem od 2 do 5 dni po przedawkowaniu.

Objawy przedawkowania

Objawy są podobne do działań niepożądanych i obejmują szybkie bicie serca, zaburzenia rytmu serca, lęk, stan pobudzenia, drżenia, nadmierne pocenie się, zmniejszenie masy ciała oraz biegunkę. W odosobnionych przypadkach u pacjentów z predyspozycjami mogą wystąpić napady drgawek. Przedawkowanie może również wywołać objawy ostrej psychozy, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W zależności od stopnia przedawkowania zaleca się przerwanie podawania tabletek i obserwację pacjenta. Objawy silnych działań na układ współczulny (takich jak szybkie bicie serca, lęk, pobudzenie) można złagodzić za pomocą leków beta-adrenolitycznych. Po przyjęciu skrajnie dużych dawek może być pomocna plazmafereza (oczyszczanie osocza).

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.

Każda tabletka Althyxin 100 mikrogramów zawiera:

• Substancja czynna: 100 mikrogramów lewotyroksyny sodowej.
• Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna (62,55 mg), skrobia kukurydziana, żelatyna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Produkt zawiera laktozę jednowodną i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

• Przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C.
• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Okres ważności wynosi 3 lata.

Syntetyczna lewotyroksyna zawarta w leku Althyxin wywiera identyczne działanie jak naturalny hormon produkowany przez tarczycę. Po przyjęciu ulega ona przemianie do hormonu T3 w narządach obwodowych (poza tarczycą) i podobnie jak naturalny hormon, wywiera swoje specyficzne działanie na receptory T3 w komórkach organizmu.

Organizm nie jest w stanie odróżnić lewotyroksyny podanej w leku od hormonu produkowanego przez własną tarczycę. Dzięki temu lek skutecznie uzupełnia niedobór hormonów tarczycy lub wspomaga leczenie różnych schorzeń tarczycy.

Po podaniu doustnym lewotyroksyna wchłania się niemal wyłącznie w górnym odcinku jelita cienkiego. Maksymalnie może wchłonąć się do 80% leku, a maksymalne stężenie we krwi osiągane jest po około 5-6 godzinach. Początek działania obserwuje się po 3-5 dniach od rozpoczęcia przyjmowania.

Lewotyroksyna w bardzo dużym stopniu (około 99,97%) wiąże się z białkami osocza, ale wiązanie to nie jest trwałe, co pozwala na stałą wymianę między frakcją związaną z białkami a frakcją wolną hormonu. Średni okres półtrwania lewotyroksyny wynosi 7 dni, choć może się różnić w zależności od stanu tarczycy – jest krótszy (3-4 dni) w nadczynności i dłuższy (do 9-10 dni) w niedoczynności tarczycy.