Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Perazin to lek, który działa przeciwpsychotycznie, co oznacza, że pomaga w łagodzeniu objawów takich jak omamy i urojenia. Jest to lek uspokajający, co czyni go przydatnym w leczeniu stanów lękowych. Perazin jest często stosowany w terapii schizofrenii i innych zaburzeń psychicznych. Jego działanie polega na wpływaniu na działanie pewnych substancji chemicznych w mózgu, co pomaga w kontrolowaniu objawów.
Ulotka Perazin dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Perazin?
Perazin to lek przeciwpsychotyczny dostępny w postaci tabletek zawierających 200 mg substancji czynnej – perazyny. Jest to specjalistyczny preparat przepisywany wyłącznie na receptę, który należy do grupy leków zwanych pochodnymi fenotiazyny. Lek działa przede wszystkim na układ nerwowy, pomagając w kontrolowaniu objawów poważnych zaburzeń psychicznych.
Kiedy stosuje się Perazin?
Perazin jest przeznaczony do leczenia osób dorosłych cierpiących na różne zaburzenia psychiczne. Lek ten przepisywany jest w następujących przypadkach:
- Różne postacie schizofrenii – długotrwałego zaburzenia psychicznego wpływającego na sposób myślenia, odczuwania i zachowania.
- Ostre zaburzenia psychotyczne, w tym stany katatoniczne – nagłe i ciężkie epizody utraty kontaktu z rzeczywistością.
- Stany z towarzyszącym pobudzeniem psychoruchowym – kiedy pacjent jest bardzo niespokojny, pobudzony i trudno mu kontrolować swoje ruchy.
- Epizody maniakalne – okresy nadmiernego podniecenia, nadaktywności i zaburzonego myślenia.
- Stany urojeniowe – gdy pacjent ma silne przekonania niezgodne z rzeczywistością.
Jak działa Perazin?
Perazin wpływa na równowagę substancji chemicznych w mózgu, zwłaszcza dopaminy – neuroprzekaźnika odpowiedzialnego za wiele funkcji psychicznych. Lek blokuje specjalne punkty w komórkach nerwowych zwane receptorami dopaminergicznymi D2, co pomaga zmniejszyć nasilenie objawów takich jak urojenia i omamy. Dodatkowo perazyna działa rozluźniająco na mięśnie szkieletowe i wykazuje słabe działanie przeciwhistaminowe. Po przyjęciu doustnym lek szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, a jego maksymalne działanie pojawia się po około dwóch do czterech godzinach.
Jak prawidłowo przyjmować Perazin?
Dawkowanie perazyny zawsze ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę stan zdrowia i odpowiedź na leczenie. Nigdy nie należy samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.
Typowe dawkowanie u dorosłych
Leczenie zwykle rozpoczyna się od małych dawek wynoszących od 50 do 100 mg na dobę. W dalszym etapie lekarz stopniowo zwiększa dawkę do 300-600 mg na dobę, rozdzielając ją na kilka mniejszych porcji w ciągu dnia. Maksymalna dawka, którą można przyjąć w ciągu doby, wynosi 800 mg. Po uzyskaniu poprawy stanu zdrowia lekarz zazwyczaj zmniejsza dawkę do najmniejszej skutecznej, która wynosi od 75 do 300 mg na dobę.
Pacjenci hospitalizowani
U osób przebywających w szpitalu lekarz może rozpocząć leczenie od większych dawek, aby szybciej uzyskać poprawę stanu zdrowia. Pełny efekt leczniczy pojawia się zwykle po jednym do trzech tygodniach regularnego stosowania leku.
Osoby starsze
Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymywać dawki zmniejszone o połowę w porównaniu do standardowych dawek dla dorosłych. Takie dostosowanie dawkowania zapewnia bezpieczne i skuteczne leczenie.
Problemy z wątrobą
U osób z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest zmniejszenie dawki – zazwyczaj do połowy standardowej dawki dla dorosłych. W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby lekarz może podjąć decyzję o całkowitym przerwaniu leczenia.
Problemy z nerkami
U pacjentów z niewydolnością nerek zazwyczaj nie ma konieczności zmiany standardowego dawkowania.
Dzieci i młodzież
Perazin nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w tej grupie wiekowej.
Jak długo trwa leczenie?
Leczenie zaburzeń psychotycznych jest zazwyczaj procesem długotrwałym. Nawet po uzyskaniu poprawy nie należy zbyt szybko zmniejszać dawki leku. Lekarz będzie stopniowo redukował dawkę przez kilka, a nawet kilkanaście miesięcy. Decyzja o całkowitym zakończeniu leczenia powinna być podjęta wyłącznie przez lekarza na podstawie dotychczasowego przebiegu choroby i aktualnego stanu pacjenta.
Kto nie może stosować Perazinu?
Istnieją sytuacje, w których stosowanie Perazinu jest bezwzględnie zabronione. Lek ten nie może być stosowany, jeśli:
- Masz uczulenie na perazynę, inne leki przeciwpsychotyczne (szczególnie pochodne fenotiazyny) lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
- Kiedykolwiek przeszedłeś złośliwy zespół neuroleptyczny – rzadkie, ale bardzo niebezpieczne powikłanie leczenia lekami przeciwpsychotycznymi.
- Cierpisz na ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego lub komórek krwi.
- Jesteś w stanie śpiączki.
- Jesteś w ciąży lub karmisz piersią.
- Jesteś w stanie ostrego zatrucia lekami nasennymi, opioidami, innymi lekami neuroleptycznymi, lekami uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi lub alkoholem.
- Masz guzy zależne od prolaktyny – Perazin zwiększa wydzielanie prolaktyny, co może pogarszać stan choroby.
- Cierpisz na ciężką niewydolność wątroby.
- Jesteś w stanie depresyjnym.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Całkowity zakaz alkoholu
Podczas leczenia Perazinem absolutnie nie wolno spożywać alkoholu. Połączenie leku z alkoholem może prowadzić do groźnych powikłań, w tym porażenia ośrodka oddechowego.
Regularne badania kontrolne
W trakcie leczenia Perazinem konieczne jest przeprowadzanie regularnych badań kontrolnych:
- Badania krwi co 6 miesięcy – aby monitorować liczbę białych krwinek i płytek krwi.
- Pomiary ciśnienia tętniczego krwi – szczególnie u osób starszych.
- Badania EKG – zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca.
- Próby czynnościowe wątroby – na początku leczenia i po 6 miesiącach.
- Kontrola poziomu glukozy we krwi – u osób z cukrzycą.
Szczególna ostrożność wymagana
Przed rozpoczęciem leczenia poinformuj lekarza, jeśli:
- Miałeś kiedykolwiek problemy z krwią (np. zmniejszoną liczbę białych krwinek).
- Cierpisz na choroby serca lub miałeś uszkodzenie mięśnia sercowego.
- Masz niskie ciśnienie krwi lub problemy z nagłymi spadkami ciśnienia przy zmianie pozycji ciała.
- Miałeś napady padaczkowe lub drgawek.
- Cierpisz na chorobę Parkinsona.
- Masz jaskrę (szczególnie z wąskim kątem przesączania).
- Masz problemy z oddawaniem moczu, zwężenie odźwiernika lub przerost gruczołu krokowego.
- Cierpisz na miastenię (osłabienie mięśni).
- Masz czynną chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy.
- Cierpisz na przewlekłe choroby wątroby.
- Masz nadczynność tarczycy lub guz chromochłonny nadnerczy.
- Miałeś kiedykolwiek nowotwory sutka.
Ochrona przed słońcem
Perazin może powodować nadwrażliwość skóry na światło słoneczne. Podczas leczenia unikaj intensywnego nasłonecznienia i stosuj kremy z wysokimi filtrami przeciw promieniowaniu ultrafioletowemu.
Objawy wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej
Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią:
- Wysoka gorączka (do 40°C) z sztywnością mięśniową – może to być objaw złośliwego zespołu neuroleptycznego.
- Krwawienia z nosa, siniaki, bladość – mogą wskazywać na problemy z krwią.
- Żółtaczka (zażółcenie skóry i białek oczu).
- Wysypki skórne lub podrażnienia.
- Splątanie, majaczenie lub objawy depresji.
- Niekontrolowane ruchy mięśni, drżenie lub sztywność.
Interakcje z innymi lekami
Bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz – zarówno przepisanych przez lekarza, jak i kupowanych bez recepty, a także o suplementach diety i produktach ziołowych. Perazin może wchodzić w interakcje z wieloma substancjami, co może wpływać na skuteczność leczenia lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
Leki wymagające szczególnej uwagi
- Lewodopa (stosowana w chorobie Parkinsona) – oba leki wzajemnie znoszą swoje działanie.
- Cymetydyna (lek na zgagę) – zwiększa stężenie perazyny we krwi.
- Węglan litu – zwiększa ryzyko uszkodzenia układu nerwowego.
- Beta-blokery (leki na nadciśnienie) – nasilają obniżanie ciśnienia krwi.
- Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina) – mogą powodować majaczenia i zmniejszać skuteczność Perazinu.
- Leki nasenne i uspokajające – zwiększają ryzyko problemów z oddychaniem.
- Leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, karbamazepina) – zmniejszają działanie Perazinu.
- Leki przeciwzakrzepowe – Perazin osłabia ich działanie.
- Leki przeciwcukrzycowe – Perazin może zmniejszać ich skuteczność.
- Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne i SSRI (np. fluoksetyna) – mogą znacznie podwyższać stężenie perazyny we krwi.
- Leki przeciwbólowe – Perazin nasila ich działanie.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Perazin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najczęściej występujące efekty uboczne.
Bardzo często występujące (u ponad 1 na 10 osób)
- Mlekotok – wydzielanie mleka z piersi, również u mężczyzn.
Często występujące (u 1 do 10 osób na 100)
- Suchość w ustach i wzmożone pragnienie.
- Zaparcia.
- Trudności w oddawaniu moczu.
- Obrzęk błony śluzowej nosa.
- Zmiany ciśnienia wewnątrzgałkowego.
- Przyrost masy ciała.
- Zaburzenia czynności seksualnych (problemy z erekcją, ejakulacją).
Niezbyt często występujące (u 1 do 10 osób na 1000)
- Niekontrolowane ruchy mięśni (dyskinezy).
- Objawy podobne do choroby Parkinsona (drżenie, sztywność mięśni).
- Zaburzenia snu, niepokój, koszmary nocne.
- Dezorientacja i otępienie.
Rzadko występujące (u 1 do 10 osób na 10 000)
- Zmiany czucia w dłoniach i stopach.
- Napady drgawek.
- Nadwrażliwość oczu na światło.
- Ciężkie reakcje fototoksyczne z odkładaniem się pigmentu na skórze.
- Zapaść naczyniowa (nagły spadek ciśnienia).
- Powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia).
- Epizody majaczenia i stany splątania.
Bardzo rzadko występujące (u mniej niż 1 na 10 000 osób)
- Obrzęki.
- Agranulocytoza (groźny spadek liczby białych krwinek).
- Złośliwy zespół neuroleptyczny – stan zagrożenia życia charakteryzujący się wysoką gorączką i sztywnością mięśniową.
- Objawy pozapiramidowe z akatyzją (niemożność spokojnego siedzenia).
- Zaburzenia oddychania.
- Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, nudności.
- Zgorzelinowe zapalenie jelit.
- Toczeń rumieniowaty.
- Cholestaza (zastój żółci).
Inne możliwe działania niepożądane
- Zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia tętniczego.
- Zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi.
- Zmiany skórne (pokrzywka, podrażnienia).
- Krwawienia z nosa.
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka.
- Zaburzenia miesiączkowania u kobiet.
- Powiększenie gruczołów piersiowych u kobiet.
- Fałszywe wyniki testów ciążowych.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem. Nie należy lekceważyć działań niepożądanych, nawet jeśli wydają się niewielkie.
Co zrobić w przypadku przedawkowania?
Przedawkowanie Perazinu jest stanem zagrażającym życiu i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Objawy przedawkowania mogą obejmować:
- Zaburzenia mowy i niewyraźna wymowa.
- Brak koordynacji ruchowej, chwiejny chód.
- Nieostre widzenie.
- Drżenie mięśni.
- Splątanie.
- Zatrzymanie akcji serca.
- Duszność lub bezdech.
- Zaburzenia regulacji temperatury ciała.
W przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast wezwij pogotowie ratunkowe (112) i przetransportuj pacjenta do szpitala. Nie próbuj wywoływać wymiotów. Leczenie przedawkowania odbywa się w warunkach szpitalnych i obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz leczenie objawowe.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Perazin jest całkowicie przeciwwskazany w czasie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały, że pochodne fenotiazyny mogą powodować wady rozwojowe płodu. Perazyna przenika przez łożysko i może wpływać na rozwijające się dziecko. Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym swojego lekarza przed rozpoczęciem leczenia.
Karmienie piersią
Perazin przenika do mleka matki, dlatego podczas leczenia należy przerwać karmienie piersią. Substancja czynna może przedostawać się do organizmu dziecka i wpływać na jego rozwój. Jeśli karmisz piersią, porozmawiaj z lekarzem o alternatywnych metodach leczenia lub karmienia dziecka.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Perazin może znacznie upośledzać sprawność psychofizyczną, w tym szybkość reakcji, koncentrację i koordynację ruchową. W czasie stosowania tego leku:
- Nie prowadź pojazdów mechanicznych.
- Nie obsługuj maszyn i urządzeń wymagających pełnej sprawności.
- Unikaj innych czynności wymagających pełnej czujności i szybkich reakcji.
Dopiero po zakończeniu leczenia i ustąpieniu wszystkich objawów ubocznych możesz powrócić do tych aktywności, ale zawsze po konsultacji z lekarzem.
Jak przechowywać Perazin?
- Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
- Przechowuj w temperaturze poniżej 25°C.
- Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed światłem i wilgocią.
- Nie stosuj leku po upływie terminu ważności widniejącego na opakowaniu (termin ważności to ostatni dzień danego miesiąca).
- Okres ważności produktu wynosi 30 miesięcy.
- Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie potrzebujesz. Te działania pomogą chronić środowisko.
Skład i postać leku
Każda tabletka Perazin 200 mg zawiera 336,8 mg perazyny dimaleinianu, co odpowiada 200 mg perazyny (substancji czynnej). Tabletki są niepowlekane, gładkie, żółte, owalne, dwuwypukłe z linią dzielącą pośrodku, co ułatwia ich podział na równe połowy, jeśli lekarz zaleci mniejszą dawkę.
Substancje pomocnicze
Lek zawiera również następujące substancje pomocnicze:
- Magnezu węglan ciężki.
- Powidon K 30.
- Kroskarmeloza sodowa.
- Magnezu stearynian.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym objawy niewymienione w tej ulotce, powiadomić o tym lekarza lub farmaceutę. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do:
Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301
Faks: +48 22 49 21 309
E-mail: ndl@urpl.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych możesz przyczynić się do uzyskania większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Zamienniki Perazin
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Perazin, tabletki, 200 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Perazin dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Perazin stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Perazin to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 200 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Perazin jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Perazin
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Perazin w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Wskazania stosowania Perazin
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Perazin?
FAQ
Jak długo działa Perazin po przyjęciu tabletki?
Perazin osiąga maksymalne stężenie we krwi po 2-4 godzinach od przyjęcia, ale pełny efekt przeciwpsychotyczny pojawia się zwykle po 1-3 tygodniach regularnego stosowania.
Czy można przerwać leczenie Perazinem nagle?
Nie, nie wolno nagle przerywać leczenia Perazinem. Dawki należy zmniejszać stopniowo przez kilka do kilkunastu miesięcy pod kontrolą lekarza, aby uniknąć powrotu objawów choroby.
Czy Perazin może wpływać na wyniki badań?
Tak, Perazin może powodować fałszywe wyniki testów ciążowych oraz wpływać na wyniki badań krwi i prób wątrobowych. Przed wykonaniem badań poinformuj personel medyczny o przyjmowaniu tego leku.
Dlaczego podczas leczenia Perazinem trzeba regularnie wykonywać badania krwi?
Perazin może wpływać na liczbę białych krwinek i płytek krwi, dlatego konieczne są badania kontrolne co 6 miesięcy, aby wcześnie wykryć ewentualne nieprawidłowości.
Co zrobić jeśli wystąpi wysoka gorączka podczas leczenia Perazinem?
Wysoka gorączka (do 40°C) z sztywnością mięśniową może być objawem złośliwego zespołu neuroleptycznego – groźnego powikłania. Należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie.
Nie daj się jesieni
