Oxylaxon

Oxylaxon to specjalistyczny lek przeciwbólowy w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, który zawiera dwie substancje czynne: oksykodon (10 mg) oraz nalokson (5 mg). Jest to produkt przeznaczony wyłącznie dla osób dorosłych, który wymaga recepty lekarskiej.

Tabletki mają białą lub prawie białą barwę, okrągły kształt i są obustronnie wypukłe, z wytłoczoną cyfrą „10″ po jednej stronie. Ich średnica wynosi 7,5 mm, a grubość 3,6 mm.

Lek jest przeznaczony do leczenia silnego bólu, który można opanować jedynie za pomocą opioidowych leków przeciwbólowych. Może być stosowany zarówno w bólu nowotworowym, jak i nienowotworowym.

Unikalna kombinacja dwóch substancji czynnych sprawia, że oksykodon działa przeciwbólowo, a nalokson przeciwdziała jednemu z najczęstszych problemów związanych ze stosowaniem opioidów – zaparciom. Nalokson hamuje działanie oksykodonu na receptory opioidowe w jelitach, dzięki czemu pacjenci mogą doświadczać mniejszych problemów z wypróżnianiem.

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera:

• 10 mg oksykodonu chlorowodorku, co odpowiada 9 mg czystego oksykodonu
• 5 mg naloksonu chlorowodorku (w postaci 5,5 mg naloksonu chlorowodorku dwuwodnego), co odpowiada 4,5 mg czystego naloksonu
• 50,2 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej) – substancja pomocnicza

Lek zawiera również inne substancje pomocnicze, takie jak poliwinylu octan, powidon, krzemionka, celuloza mikrokrystaliczna oraz składniki otoczki tabletki.

Oxylaxon należy przyjmować dwa razy dziennie, w równych odstępach czasu (co 12 godzin). Tabletki należy połykać w całości, popijając dużą ilością płynu. Nie wolno ich dzielić, łamać, żuć ani kruszyć, ponieważ zniszczy to system przedłużonego uwalniania i może doprowadzić do niebezpiecznego przedawkowania.

Lek można przyjmować zarówno z posiłkiem, jak i niezależnie od jedzenia.

Dawkowanie

Dawkę zawsze ustala lekarz indywidualnie, dostosowując ją do nasilenia bólu i wrażliwości pacjenta:

• U osób, które wcześniej nie stosowały opioidów, zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 10 mg oksykodonu i 5 mg naloksonu co 12 godzin.
• Maksymalna dawka dobowa wynosi 160 mg oksykodonu i 80 mg naloksonu (podzielona na dwie dawki).
• Lekarz może stopniowo zwiększać dawkę co 1-2 dni, aby uzyskać optymalną kontrolę bólu.
• W leczeniu bólu nienowotworowego dawka 40 mg oksykodonu i 20 mg naloksonu na dobę jest zazwyczaj wystarczająca.

Niektórzy pacjenci mogą potrzebować dodatkowego leku przeciwbólowego o szybkim działaniu w przypadku tzw. bólu przebijającego – lekarz zadecyduje o takim postępowaniu.

Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na oksykodon, nalokson lub którykolwiek inny składnik leku.
• Ciężka depresja oddechowa (bardzo płytkie, powolne oddychanie) z niedotlenieniem.
• Ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc.
• Serce płucne (zaburzenie pracy serca spowodowane chorobą płuc).
• Ciężka astma oskrzelowa.
• Niedrożność porażenna jelit nie spowodowana przez opioidy.
• Umiarkowana do ciężkiej niewydolność wątroby.

Depresja oddechowa

Głównym zagrożeniem związanym ze stosowaniem opioidów jest depresja oddechowa – stan, w którym oddech staje się bardzo płytki i powolny. Jest to szczególnie niebezpieczne przy przedawkowaniu.

Uzależnienie i nadużywanie

Długotrwałe stosowanie Oxylaxonu może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego. Ryzyko jest większe u osób, które w przeszłości miały problemy z uzależnieniem od alkoholu lub innych substancji. Lek należy stosować wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przekraczać przepisanych dawek.

Jednoczesne stosowanie z lekami uspokajającymi

Łączenie Oxylaxonu z benzodiazepinami (np. diazepam) lub innymi lekami uspokajającymi może prowadzić do nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci. Takie połączenie powinno być stosowane tylko wtedy, gdy nie ma innych możliwości leczenia.

Alkohol

Nie wolno spożywać alkoholu podczas leczenia Oxylaxonem, ponieważ może to nasilić działania niepożądane leku.

Prowadzenie pojazdów

Oxylaxon może wpływać na zdolność koncentracji i szybkość reakcji. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed prowadzeniem pojazdów lub obsługiwaniem maszyn, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki.

Specjalne grupy pacjentów

Osoby starsze: Mogą wymagać szczególnej ostrożności i dostosowania dawki.

Zaburzenia wątroby: U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność. Lek jest przeciwwskazany przy umiarkowanej i ciężkiej niewydolności wątroby.

Zaburzenia nerek: Wymagana jest szczególna ostrożność i dokładne monitorowanie.

Nietolerancja laktozy: Lek zawiera laktozę – osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny go stosować.

Jak każdy lek, Oxylaxon może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste (u więcej niż 1 na 10 osób):

Nie określono.

Częste (u 1 do 10 osób na 100):

• Zmniejszenie łaknienia.
• Bezsenność.
• Zawroty głowy, ból głowy, senność.
• Uderzenia gorąca.
• Ból brzucha, zaparcia, biegunka, suchość w jamie ustnej, niestrawność, wymioty, nudności, wzdęcia.
• Świąd, reakcje skórne, nadmierne pocenie się.
• Osłabienie, zmęczenie.

Inne możliwe działania niepożądane:

Mogą wystąpić również inne objawy, takie jak: niepokój, lęk, depresja, zaburzenia widzenia, kołatanie serca, duszność, skurcze mięśni, problemy z oddawaniem moczu, zaburzenia erekcji oraz wiele innych.

W przypadku wystąpienia ciężkich objawów, takich jak bardzo spowolnione oddychanie, silne zawroty głowy, utrata przytomności, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.

Oxylaxon może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu:

• Leków uspokajających (benzodiazepiny) – zwiększone ryzyko depresji oddechowej.
• Leków przeciwdepresyjnych (SSRI, SNRI) – możliwość wystąpienia toksyczności serotoninowej.
• Leków przeciwzakrzepowych – konieczność monitorowania parametrów krzepnięcia.
• Antybiotyków (klarytromycyna, erytromycyna) – mogą zwiększać stężenie oksykodonu we krwi.
• Leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol) – mogą nasilać działanie leku.

Ciąża: Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Oxylaxonu u kobiet w ciąży. Oksykodon przenika przez łożysko i długotrwałe stosowanie może prowadzić do objawów odstawienia u noworodka. Lek może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści wyraźnie przewyższają ryzyko.

Karmienie piersią: Oksykodon przenika do mleka kobiecego i może wpływać na karmione niemowlę. Na czas leczenia Oxylaxonem należy zaprzestać karmienia piersią.

Objawy przedawkowania mogą obejmować: zwężenie źrenic, bardzo spowolnione oddychanie, senność przechodzącą w śpiączką, zwiotczenie mięśni, spowolnienie akcji serca oraz obniżenie ciśnienia krwi. W ciężkich przypadkach może dojść do zgonu.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe. Leczenie przedawkowania odbywa się w szpitalu i może obejmować podanie antagonisty opioidów (naloksonu) oraz środki podtrzymujące oddychanie i krążenie.

Oxylaxon należy przechowywać:

• W temperaturze nieprzekraczającej 25°C.
• W oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed wilgocią.
• W miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności (2 lata od daty produkcji).

Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani do domowych śmieci. Niewykorzystane tabletki należy oddać do apteki. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko naturalne.

Oxylaxon jest dostępny w blistrach zawierających 7, 10, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 60, 98 lub 100 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.

Przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie omówić z lekarzem cele terapii, planowany czas trwania leczenia oraz plan stopniowego odstawiania leku. Nagłe przerwanie stosowania Oxylaxonu może wywołać objawy odstawienia, dlatego zmniejszanie dawki powinno odbywać się pod kontrolą lekarza.