Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Lenalidomide Sandoz to lek, którego głównym składnikiem jest lenalidomid. Jest to substancja, która wpływa na działanie układu immunologicznego. Lek stosowany jest głównie u dorosłych w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Szpiczak mnogi to nowotwór atakujący pewien rodzaj białych krwinek, które gromadzą się w szpiku kostnym i ulegają niekontrolowanym podziałom. Lenalidomide Sandoz umożliwia czasowe znaczne złagodzenie lub usunięcie oznak i objawów choroby. Lek może być przyjmowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami, w zależności od schorzenia i reakcji pacjenta na leczenie.
Ulotka Lenalidomide Sandoz dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Lenalidomide Sandoz – nowoczesny lek w leczeniu nowotworów krwi
Lenalidomide Sandoz to zaawansowany produkt leczniczy stosowany w terapii różnych nowotworów układu krwiotwórczego. Każda kapsułka zawiera 25 mg lenalidomidu – substancji czynnej o działaniu immunomodulującym i przeciwnowotworowym. Lek dostępny jest wyłącznie na receptę i wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego podczas stosowania.
W jakich chorobach stosuje się Lenalidomide Sandoz?
Lenalidomide Sandoz znajduje zastosowanie w leczeniu kilku poważnych schorzeń hematologicznych:
Szpiczak mnogi
Szpiczak mnogi to nowotwór złośliwy komórek plazmatycznych szpiku kostnego. Lenalidomide Sandoz może być stosowany w różnych sytuacjach klinicznych:
- Leczenie podtrzymujące po przeszczepieniu – u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych lek stosuje się w monoterapii jako terapię podtrzymującą.
- Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia – u osób z nowo rozpoznaną chorobą, które nie mogą przejść przeszczepu, lek podaje się w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem.
- Choroba nawrotowa – u pacjentów, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia, Lenalidomide Sandoz stosuje się w połączeniu z deksametazonem.
Zespoły mielodysplastyczne
Zespoły mielodysplastyczne to grupa zaburzeń szpiku kostnego prowadzących do nieprawidłowego wytwarzania komórek krwi. Lenalidomide Sandoz w monoterapii jest wskazany u pacjentów z niedokrwistością zależną od przetoczeń, związaną z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, przy zespołach o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, gdy inne metody leczenia są niewystarczające.
Chłoniak z komórek płaszcza
U pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza Lenalidomide Sandoz stosuje się w monoterapii.
Chłoniak grudkowy
W leczeniu chłoniaka grudkowego (stopnia 1-3a) u pacjentów uprzednio leczonych lek podaje się w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20).
Co zawiera Lenalidomide Sandoz?
Każda kapsułka twarda zawiera 25 mg lenalidomidu jako substancję czynną. Do substancji pomocniczych należą: laktoza (332,2 mg w każdej kapsułce), celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian. Otoczka kapsułki składa się z żelatyny i tytanu dwutlenku. Produkt zawiera również tusz do nadruku.
Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Ze względu na zawartość laktozy lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Jak stosować Lenalidomide Sandoz?
Dawkowanie lenalidomidu jest ściśle uzależnione od rodzaju choroby, stanu pacjenta i funkcji nerek. Leczenie musi być prowadzone przez lekarza z doświadczeniem w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych.
Ogólne zasady przyjmowania leku
- Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą, nie wolno ich otwierać, przełamywać ani żuć.
- Lek można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od jedzenia.
- Przyjmowanie powinno odbywać się mniej więcej o tej samej porze dnia.
- Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę, a od wyznaczonej pory minęło mniej niż 12 godzin, może ją przyjąć. Po upływie 12 godzin należy pominąć zapomnianą dawkę i przyjąć kolejną o zwykłej porze.
Przykładowe schematy dawkowania
Szpiczak mnogi – leczenie podtrzymujące po przeszczepieniu
Zalecana dawka początkowa to 10 mg raz na dobę w dniach 1-28 powtarzanych 28-dniowych cyklów. Po 3 cyklach, jeśli lek jest dobrze tolerowany, dawkę można zwiększyć do 15 mg raz na dobę. Leczenie kontynuuje się do progresji choroby.
Szpiczak mnogi – pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepu (z deksametazonem)
Zalecana dawka to 25 mg raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cyklów, w skojarzeniu z deksametazonem. U pacjentów powyżej 75. roku życia dawka deksametazonu jest zmniejszona.
Zespoły mielodysplastyczne
Dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cyklów.
Chłoniak z komórek płaszcza
Zalecana dawka początkowa to 25 mg raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cyklów.
Chłoniak grudkowy
Zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cyklów (maksymalnie 12 cyklów), w skojarzeniu z rytuksymabem.
Modyfikacje dawki
W trakcie leczenia może być konieczne dostosowanie dawki w zależności od wyników badań krwi i tolerancji leczenia. Szczególnie istotne jest monitorowanie liczby neutrofilów i płytek krwi. W przypadku wystąpienia neutropenii lub małopłytkowości lekarz może przerwać podawanie leku lub zmniejszyć dawkę.
Dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest zmniejszenie dawki, aby uniknąć nadmiernej kumulacji leku w organizmie.
Modyfikacje dawki w zależności od klirensu kreatyniny
- Umiarkowane zaburzenia (klirens 30-50 ml/min) – dawka początkowa: 10 mg raz na dobę (szpiczak mnogi) lub 5 mg raz na dobę (zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza, chłoniak grudkowy).
- Ciężkie zaburzenia (klirens poniżej 30 ml/min, bez dializy) – dawka początkowa: 7,5 mg raz na dobę lub 15 mg co drugi dzień (szpiczak mnogi) lub 2,5 mg raz na dobę (zespoły mielodysplastyczne).
- Schyłkowa choroba nerek z dializami – dawka: 5 mg raz na dobę, podawana po zakończeniu sesji dializy w dniach dializowania.
Kiedy nie wolno stosować Lenalidomide Sandoz?
Istnieją bezwzględne przeciwwskazania do stosowania lenalidomidu:
- Ciąża – lenalidomid ma silne działanie teratogenne, czyli może powodować ciężkie wady wrodzone u płodu.
- Nadwrażliwość na lenalidomid lub którąkolwiek substancję pomocniczą.
- Kobiety w wieku rozrodczym, chyba że spełnione są wszystkie warunki Programu zapobiegania ciąży, obejmujące stosowanie skutecznej antykoncepcji i regularne testy ciążowe.
Najważniejsze ostrzeżenie – ryzyko ciąży
Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu – substancji o znanym działaniu teratogennym u ludzi. Stosowanie lenalidomidu w czasie ciąży może spowodować ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone, podobne do tych obserwowanych po zastosowaniu talidomidu (wady kończyn, wady narządów wewnętrznych).
Program zapobiegania ciąży dla kobiet
Kobiety w wieku rozrodczym mogą otrzymać lenalidomid tylko wtedy, gdy spełnią wszystkie następujące warunki:
- Rozumieją ryzyko teratogennego działania na płód.
- Stosują co najmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, przez cały okres leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia.
- Wykonują testy ciążowe pod nadzorem lekarza: przed rozpoczęciem leczenia, co najmniej co 4 tygodnie w trakcie leczenia oraz co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu.
- Rozumieją konieczność natychmiastowej konsultacji z lekarzem w przypadku podejrzenia ciąży.
Nie zaleca się stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Zalecane metody to: implant, wewnątrzmaciczny system hormonalny, octan medroksyprogesteronu depot, sterylizacja przez podwiązanie jajowodów, współżycie tylko z partnerem po wazektomii lub tabletki zawierające tylko progestogen.
Zasady dla mężczyzn
Mężczyźni przyjmujący lenalidomid również muszą przestrzegać środków ostrożności:
- Stosować prezerwatywy podczas współżycia w czasie leczenia i przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę (nawet jeśli mężczyzna miał wazektomię).
- Poinformować lekarza, jeśli partnerka zajdzie w ciążę w trakcie leczenia lub wkrótce po jego zakończeniu.
- Nie oddawać krwi, nasienia ani spermy podczas leczenia i przez co najmniej 7 dni po jego zakończeniu.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Zaburzenia krwi
Lenalidomid może powodować neutropenię (zmniejszenie liczby białych krwinek) i małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi). Konieczne są regularne badania morfologii krwi: co tydzień przez pierwsze 8 tygodni leczenia, a następnie co miesiąc. Pacjent powinien natychmiast zgłosić lekarzowi wystąpienie gorączki, krwawień lub siniaków.
Zakrzepica
Stosowanie lenalidomidu, szczególnie w skojarzeniu z deksametazonem, zwiększa ryzyko zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Pacjenci powinni zwracać uwagę na objawy takie jak: duszność, ból w klatce piersiowej, obrzęk ręki lub nogi. Lekarz może zalecić profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych.
Zawał mięśnia sercowego
U pacjentów przyjmujących lenalidomid zgłaszano przypadki zawału mięśnia sercowego, szczególnie u osób ze znanymi czynnikami ryzyka chorób serca. Należy kontrolować czynniki ryzyka takie jak palenie tytoniu, nadciśnienie i hiperlipidemia.
Zakażenia
Pacjenci ze szpiczakiem mnogim są podatni na zakażenia, w tym zapalenie płuc. Należy natychmiast zgłaszać lekarzowi pierwsze objawy zakażenia (kaszel, gorączka).
Reakcje skórne
Mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. W przypadku wystąpienia wysypki, szczególnie pęcherzowej lub złuszczającej, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Zaburzenia czynności wątroby
Zgłaszano przypadki niewydolności wątroby, w tym śmiertelne. Zaleca się kontrolowanie czynności wątroby, zwłaszcza u pacjentów z przebytym wirusowym zapaleniem wątroby.
Drugie pierwotne nowotwory
U pacjentów leczonych lenalidomidem obserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia drugich pierwotnych nowotworów, w tym raka skóry i ostrych białaczek. Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie należy dokładnie oceniać pacjentów pod kątem występowania nowotworów.
Progresja do ostrej białaczki szpikowej
U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi istnieje ryzyko progresji do ostrej białaczki szpikowej, szczególnie u osób ze złożonymi zmianami cytogenetycznymi lub mutacją genu TP53.
Interakcje z innymi lekami
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty.
Ważne interakcje
- Doustne środki antykoncepcyjne – deksametazon podawany jednocześnie z lenalidomidem może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Należy stosować dodatkowe lub alternatywne metody antykoncepcji.
- Warfaryna – zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia warfaryny podczas leczenia.
- Digoksyna – lenalidomid może zwiększać stężenie digoksyny w osoczu. Zaleca się kontrolowanie stężenia digoksyny.
- Statyny – istnieje zwiększone ryzyko rabdomiolizy (rozkładu mięśni) podczas jednoczesnego podawania statyn i lenalidomidu. W pierwszych tygodniach leczenia zaleca się wzmożoną kontrolę.
- Czynniki pobudzające erytropoezę – należy stosować ostrożnie ze względu na zwiększone ryzyko zakrzepicy.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Lenalidomide Sandoz może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)
- Zaburzenia krwi: neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość, leukopenia
- Układ pokarmowy: biegunka, zaparcie, nudności, wymioty
- Układ nerwowy: ból głowy, zawroty głowy, parestezje (mrowienie)
- Objawy ogólne: zmęczenie, astenia (osłabienie), gorączka, obrzęki obwodowe
- Skóra: wysypka, świąd, suchość skóry
- Układ mięśniowo-szkieletowy: skurcze mięśni, bóle pleców, bóle stawów
- Układ oddechowy: kaszel, duszność
- Metabolizm: zmniejszony apetyt, hipokaliemia
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)
- Zakażenia: zapalenie płuc, zakażenia dróg moczowych, zapalenie oskrzeli
- Układ krążenia: zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, nadciśnienie, niedociśnienie
- Serce: zawał mięśnia sercowego, kołatanie przedsionków, niewydolność serca
- Wątroba: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
- Nerki: niewydolność nerek
- Układ hormonalny: niedoczynność tarczycy
Rzadkie, ale poważne działania niepożądane
- Reakcje alergiczne: obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna
- Ciężkie reakcje skórne: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
- Ostra niewydolność wątroby
- Zespół rozpadu guza
- Postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Jak przechowywać Lenalidomide Sandoz?
- Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
- Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
- Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.
- Wszystkie niewykorzystane kapsułki należy zwrócić do apteki po zakończeniu leczenia w celu bezpiecznego ich usunięcia.
Specjalne środki ostrożności podczas obchodzenia się z lekiem
Kapsułek nie wolno otwierać ani zgniatać. W przypadku kontaktu zawartości kapsułki ze skórą należy natychmiast dokładnie umyć skórę wodą z mydłem. W przypadku kontaktu z błonami śluzowymi należy obficie przemyć je wodą.
Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką. Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki.
Kapsułki należy wyjmować z blistra naciskając tylko na jeden koniec kapsułki, co zmniejszy ryzyko jej uszkodzenia.
Dostępne wielkości opakowań
Lenalidomide Sandoz 25 mg jest dostępny w blistrach zawierających: 7, 14, 21, 28 lub 42 kapsułki twarde. Dostępne są również blistry kalendarzowe oraz blistry jednodawkowe. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Wygląd leku
Lenalidomide Sandoz 25 mg to kapsułka twarda z matowym białym korpusem i matowym białym wieczkiem, długości około 21,7 mm, z oznakowaniem „L9NL” i „25″.
Podsumowanie
Lenalidomide Sandoz to skuteczny lek w leczeniu nowotworów krwi, który wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego i przestrzegania wszystkich zaleceń dotyczących bezpieczeństwa. Najważniejsze jest unikanie ciąży podczas leczenia ze względu na poważne ryzyko wad wrodzonych u płodu. Regularne badania krwi, kontrola funkcji nerek i wątroby oraz monitorowanie ewentualnych działań niepożądanych są kluczowe dla bezpiecznej i skutecznej terapii. Pacjenci powinni dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i zgłaszać wszelkie niepokojące objawy.
Zamienniki Lenalidomide Sandoz
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Lenalidomide Sandoz, kapsułki, 25 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Lenalidomide Sandoz dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Lenalidomide Sandoz stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Lenalidomide Sandoz to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 25 mg |
| Postać | kapsułki |
| Producent | Producentem Lenalidomide Sandoz jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Lenalidomide Sandoz
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Lenalidomide Sandoz w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania Lenalidomide Sandoz
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Lenalidomide Sandoz?
FAQ
Czy mogę przełamać kapsułkę Lenalidomide Sandoz, jeśli mam trudności z połykaniem?
Nie, kapsułek nie wolno otwierać, przełamywać ani żuć. Należy połykać je w całości, popijając wodą. W przypadku trudności z połykaniem skonsultuj się z lekarzem.
Dlaczego kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować antykoncepcję podczas leczenia?
Lenalidomid ma silne działanie teratogenne i może powodować ciężkie wady wrodzone u płodu. Dlatego kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie i przez 4 tygodnie po zakończeniu leczenia.
Jak często trzeba wykonywać badania krwi podczas leczenia lenalidomidem?
Pełną morfologię krwi należy wykonywać co tydzień przez pierwsze 8 tygodni leczenia, a następnie co miesiąc. Częstotliwość może się różnić w zależności od rodzaju choroby i reakcji na leczenie.
Co robić, jeśli wystąpią objawy zakrzepicy?
Należy natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku wystąpienia duszności, bólu w klatce piersiowej lub obrzęku kończyn. Lenalidomid zwiększa ryzyko zakrzepicy, szczególnie w leczeniu skojarzonym z deksametazonem.
Czy lenalidomid można stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek?
Tak, ale wymagane jest dostosowanie dawki w zależności od stopnia zaburzeń czynności nerek. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 50 ml/min dawka musi być zmniejszona.
Czy mężczyźni przyjmujący lenalidomid mogą mieć dzieci?
Mężczyźni muszą stosować prezerwatywy podczas współżycia w trakcie leczenia i przez 7 dni po jego zakończeniu, jeśli partnerka może zajść w ciążę. Nie wolno oddawać nasienia podczas leczenia i przez 7 dni po jego zakończeniu.
Nie daj się jesieni
