Popularne

Faxigen XL zawiera wenlafaksynę, lek z grupy inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Lek dostępny jest w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Wskazaniami do stosowania tego leku są: leczenie epizodów dużej depresji, zapobieganie nawrotom epizodów dużej depresji, leczenie fobii społecznej.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Faxigen XL 75 mg to lek przeciwdepresyjny dostępny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Każda kapsułka zawiera 75 mg wenlafaksyny jako substancji czynnej. Lek charakteryzuje się specjalną formulą o przedłużonym uwalnianiu, dzięki której substancja czynna stopniowo uwalnia się w przewodzie pokarmowym przez cały dzień. Kapsułki mają cielisty kolor i są oznaczone napisem „VEN” na wieczku oraz „75″ na korpusie.
Wenlafaksyna należy do grupy leków zwanych inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny. Jej działanie polega na zwiększeniu aktywności naturalnych substancji chemicznych w mózgu, które wpływają na nastrój i samopoczucie. Lek wzmacnia działanie dwóch ważnych przekaźników nerwowych – serotoniny i noradrenaliny – co pomaga poprawić nastrój i zmniejszyć objawy lękowe. Wenlafaksyna jest przekształcana w organizmie do aktywnego metabolitu zwanego O-demetylowenlafaksyną, który również przyczynia się do działania terapeutycznego leku.
Lek jest przepisywany w kilku wskazaniach związanych z zaburzeniami nastroju i lękowymi:
Lek należy przyjmować doustnie, najlepiej podczas posiłku, codziennie mniej więcej o tej samej porze. Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą – nie wolno ich otwierać, dzielić, kruszyć ani żuć, ponieważ zniszczyłoby to specjalną formulę przedłużonego uwalniania.
Depresja: Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 75 mg raz dziennie. W przypadku niedostatecznej odpowiedzi lekarz może stopniowo zwiększać dawkę, maksymalnie do 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach co najmniej dwóch tygodni, chyba że sytuacja kliniczna wymaga szybszego działania (ale nie krócej niż cztery dni między zmianami).
Zaburzenia lękowe uogólnione: Dawka początkowa wynosi 75 mg raz dziennie, z możliwością zwiększenia maksymalnie do 225 mg na dobę w odstępach około dwóch tygodni.
Fobia społeczna: Zalecana dawka to 75 mg raz dziennie. Chociaż większe dawki nie zawsze przynoszą dodatkowe korzyści, lekarz może rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę u pacjentów, którzy nie reagują na dawkę początkową.
Lęk napadowy: Leczenie rozpoczyna się od dawki 37,5 mg przez siedem dni, następnie zwiększa się ją do 75 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę można stopniowo zwiększać maksymalnie do 225 mg na dobę.
Ważne: Leczenie powinno trwać wystarczająco długo – zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. W przypadku depresji, po osiągnięciu poprawy, zaleca się kontynuowanie leczenia przez co najmniej sześć miesięcy, aby zapobiec nawrotom.
Bardzo ważne jest, aby nie przerywać leczenia nagle. Nagłe przerwanie stosowania wenlafaksyny może prowadzić do pojawienia się nieprzyjemnych objawów odstawienia. Lekarz powinien stopniowo zmniejszać dawkę przez okres co najmniej jednego do dwóch tygodni, a u niektórych pacjentów proces ten może wymagać kilku miesięcy.
Objawy, które mogą wystąpić po nagłym przerwaniu leczenia, to między innymi zawroty głowy, uczucie mrowienia lub drętwienia, zaburzenia snu, niepokój, nudności, bóle głowy czy zmiany widzenia. Jeśli po zmniejszeniu dawki wystąpią objawy trudne do zniesienia, lekarz może powrócić do wcześniejszej dawki, a następnie zmniejszać ją wolniej.
Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:
Depresja i inne zaburzenia psychiczne wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych. W pierwszych tygodniach leczenia, zanim nastąpi poprawa, ryzyko to może być szczególnie wysokie. Z tego powodu bardzo ważne jest, aby:
Młodzi dorośli poniżej 25 roku życia mogą być szczególnie narażeni na takie myśli podczas stosowania leków przeciwdepresyjnych.
Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u osób poniżej 18 roku życia. Badania kliniczne nie wykazały skuteczności u dzieci i młodzieży z depresją, a dodatkowo w tej grupie wiekowej częściej obserwowano zachowania samobójcze i wrogość.
Wenlafaksyna może powodować zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi oraz przyspieszenie akcji serca, szczególnie przy stosowaniu większych dawek. Dlatego ważne jest regularne kontrolowanie ciśnienia krwi podczas leczenia – przed rozpoczęciem terapii, po rozpoczęciu i po każdej zmianie dawki. Osoby z nadciśnieniem powinny mieć je pod kontrolą przed rozpoczęciem leczenia.
Jest to rzadki, ale potencjalnie niebezpieczny stan, który może wystąpić podczas stosowania wenlafaksyny, szczególnie przy jednoczesnym przyjmowaniu innych leków wpływających na serotoninę. Objawy mogą obejmować pobudzenie, omamy, przyspieszoną akcję serca, niestabilne ciśnienie krwi, gorączkę, nadmierne pocenie się, sztywność mięśni, drżenie, brak koordynacji ruchów, nudności i wymioty. Jeśli zauważysz takie objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Wenlafaksyna może w rzadkich przypadkach wywoływać drgawki. Jeśli w przeszłości miałeś napady padaczkowe, poinformuj o tym lekarza. W przypadku wystąpienia drgawek podczas leczenia, należy je natychmiast przerwać.
Leki z tej grupy mogą wpływać na krzepnięcie krwi. Mogą wystąpić siniaki, krwawienia z nosa lub w rzadszych przypadkach poważniejsze krwawienia. Szczególną ostrożność należy zachować, jeśli przyjmujesz leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe.
Bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ wenlafaksyna może wchodzić w interakcje z wieloma substancjami:
Leki, których absolutnie nie można łączyć z wenlafaksyną: nieodwracalne inhibitory monoaminooksydazy stosowane w leczeniu depresji. Między zakończeniem stosowania jednego leku a rozpoczęciem drugiego musi upłynąć odpowiedni okres (patrz punkt o przeciwwskazaniach).
Leki wymagające szczególnej ostrożności:
Jak każdy lek, Faxigen XL może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią:
Ciąża: Wenlafaksyna może być stosowana w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, koniecznie poinformuj o tym lekarza. Stosowanie leku pod koniec ciąży może powodować objawy u noworodka, takie jak drażliwość, drżenie, trudności z karmieniem lub oddychaniem. Noworodki mogą wymagać specjalnej opieki medycznej.
Karmienie piersią: Wenlafaksyna i jej aktywny metabolit przenikają do mleka matki. U niemowląt karmionych piersią obserwowano płaczliwość, drażliwość i zaburzenia snu. Lekarz pomoże podjąć decyzję, czy kontynuować karmienie piersią czy leczenie, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka i matki.
Nie ma konieczności zmiany dawki tylko ze względu na wiek. Jednak osoby starsze mogą być bardziej wrażliwe na działanie leku i wymagają uważniejszego monitorowania, szczególnie jeśli mają problemy z nerkami.
Jeśli masz problemy z wątrobą, lekarz może zmniejszyć dawkę leku – zazwyczaj o 50% w przypadku łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby może być konieczne większe zmniejszenie dawki.
Jeśli masz ciężkie problemy z nerkami lub jesteś dializowany, lekarz zmniejszy dawkę leku o 50%. W przypadku łagodniejszych zaburzeń czynności nerek zwykle nie ma potrzeby zmiany dawkowania, ale wymagana jest ostrożność.
Po połknięciu kapsułki, nierozpuszczalna część granulek zawierających lek może być widoczna w kale – jest to normalne zjawisko i nie oznacza, że lek nie zadziałał.
Jeśli przypadkowo pominiesz dawkę, przyjmij ją, gdy tylko o tym pamiętasz, chyba że zbliża się pora na następną dawkę. W takim przypadku pomiń pominiętą dawkę i kontynuuj przyjmowanie leku zgodnie z harmonogramem. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą.
W przypadku przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala, nawet jeśli nie odczuwasz żadnych objawów. Objawy przedawkowania mogą obejmować zmiany rytmu serca, zawroty głowy, drgawki, wymioty lub zaburzenia świadomości.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Faxigen XL 75 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 75 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Faxigen XL 75 mg dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Faxigen XL 75 mg stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Faxigen XL 75 mg to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 75 mg |
| Postać | Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde |
| Producent | Producentem Faxigen XL 75 mg jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Faxigen XL 75 mg są Alventa, Efectin ER 75 i Velaxin ER 75 |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Poprawa zazwyczaj nie następuje natychmiast – może to potrwać kilka tygodni. Pełny efekt terapeutyczny pojawia się często dopiero po kilku tygodniach regularnego stosowania. Dlatego ważne jest, aby nie przerywać leczenia, nawet jeśli nie odczuwasz szybkiej poprawy.
Lek może wpływać na zdolność koncentracji, oceny sytuacji i sprawność ruchową. Zanim zaczniesz prowadzić pojazd lub obsługiwać maszyny, upewnij się, jak lek na Ciebie działa. Jeśli odczuwasz zawroty głowy, senność lub zaburzenia widzenia, nie prowadź pojazdów.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się na izbę przyjęć najbliższego szpitala. Myśli samobójcze mogą wystąpić szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki i wymagają pilnej interwencji medycznej.
Wenlafaksyna nie jest lekiem uzależniającym w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Jednak nagłe przerwanie stosowania może prowadzić do objawów odstawienia, dlatego ważne jest stopniowe zmniejszanie dawki pod nadzorem lekarza.
Nigdy nie przerywaj leczenia samodzielnie. Decyzję o zakończeniu terapii powinien podjąć lekarz. Dawkę należy zmniejszać stopniowo przez okres co najmniej 1-2 tygodni, a u niektórych pacjentów proces ten może trwać kilka miesięcy, aby uniknąć objawów odstawienia.
Wenlafaksyna może powodować zarówno zwiększenie, jak i zmniejszenie masy ciała. Podczas długotrwałego leczenia lekarz powinien monitorować masę ciała. Jeśli zauważysz znaczące zmiany, poinformuj o tym lekarza.

Nie daj się jesieni