Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods

Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods to lek złożony zawierający trzy substancje czynne o działaniu przeciwnadciśnieniowym. Każda tabletka zawiera 5 mg amlodypiny (w postaci bezylanu), 160 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Produkt dostępny jest w postaci żółtych, owalnych tabletek powlekanych, oznaczonych “T25” po jednej stronie.

Ten lek na receptę przeznaczony jest wyłącznie dla dorosłych pacjentów, u których nadciśnienie tętnicze jest już odpowiednio kontrolowane za pomocą tych trzech substancji przyjmowanych osobno lub w dwóch produktach. Nie jest to lek, od którego rozpoczyna się leczenie nadciśnienia.

Produkt łączy w sobie trzy różne mechanizmy działania, które wzajemnie się uzupełniają w kontrolowaniu ciśnienia krwi:

• Amlodypina należy do grupy leków zwanych antagonistami kanałów wapniowych. Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co ułatwia przepływ krwi i obniża ciśnienie.
• Walsartan to antagonista receptora angiotensyny II. Blokuje działanie substancji w organizmie, która zwęża naczynia krwionośne, dzięki czemu naczynia pozostają rozszerzone.
• Hydrochlorotiazyd to lek moczopędny z grupy tiazydów. Pomaga organizmowi pozbyć się nadmiaru wody i soli przez nerki, co również przyczynia się do obniżenia ciśnienia krwi.

Połączenie tych trzech składników daje silniejszy efekt obniżający ciśnienie niż stosowanie tylko dwóch z nich jednocześnie.

Lek jest przeznaczony do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Można go stosować tylko wtedy, gdy ciśnienie krwi jest już dobrze kontrolowane za pomocą tych samych trzech substancji, ale przyjmowanych osobno lub w mniejszej liczbie tabletek.

Ważne jest, aby przed rozpoczęciem stosowania tego leku lekarz najpierw ustalił odpowiednie dawki każdej z trzech substancji dla danego pacjenta. Dopiero wtedy można przejść na jeden preparat łączony.

Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, najlepiej przyjmowana rano. Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą. Można ją przyjmować niezależnie od posiłków, ale warto robić to o tej samej porze każdego dnia.

Nie należy łamać, rozgryzać ani żuć tabletki. Dawkę ustala lekarz na podstawie tego, jakie dawki poszczególnych składników pacjent przyjmował wcześniej. Maksymalna zalecana dawka to 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu na dobę.

Tego leku nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli pacjent jest uczulony na którykolwiek ze składników leku, pochodne sulfonamidów, pochodne dihydropirydyny lub penicylinę.
• W drugim i trzecim trymestrze ciąży.
• Przy zaburzeniach czynności wątroby, marskości żółciowej wątroby lub chorobie zwanej cholestazą.
• Przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek, gdy nerki w ogóle nie wytwarzają moczu lub gdy pacjent jest dializowany.
• Przy bardzo niskim ciśnieniu krwi.
• Przy wstrząsie, w tym wstrząsie kardiogennym (gdy serce nie pompuje wystarczająco krwi).
• Przy niektórych chorobach serca, takich jak ciężkie zwężenie zastawki aortalnej.
• U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek, jeśli jednocześnie stosują leki zawierające aliskiren.
• Przy opornej na leczenie hipokaliemii (niskim stężeniu potasu), hiponatremii (niskim stężeniu sodu), hiperkalcemii (wysokim stężeniu wapnia) lub objawowej hiperurykemii (wysokim stężeniu kwasu moczowego).

Monitorowanie ciśnienia krwi

U niektórych pacjentów, szczególnie tych z niedoborem sodu lub odwodnionych, może wystąpić znaczne obniżenie ciśnienia po rozpoczęciu leczenia. Jeśli to nastąpi, należy ułożyć się w pozycji leżącej. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy wyrównać niedobory sodu i płynów w organizmie.

Kontrola poziomu elektrolitów

Lek może wpływać na stężenie różnych minerałów we krwi, takich jak potas, sód, magnez czy wapń. Lekarz powinien regularnie kontrolować poziom tych substancji, szczególnie u pacjentów z innymi problemami zdrowotnymi lub przyjmujących inne leki.

Szczególnie ważne jest kontrolowanie poziomu potasu, ponieważ hydrochlorotiazyd może go obniżać, podczas gdy walsartan może go podwyższać. U większości pacjentów te działania się równoważą, ale u niektórych jedno z nich może przeważać.

Problemy z nerkami

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają szczególnej ostrożności. Lekarz powinien regularnie sprawdzać, jak pracują nerki. Lek jest całkowicie przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.

Ciąża i karmienie piersią

Nie wolno stosować tego leku w drugim i trzecim trymestrze ciąży, ponieważ może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku, wpływając na jego nerki i kości. Jeśli kobieta planuje ciążę, lekarz powinien zmienić leczenie na bezpieczniejsze leki. Po stwierdzeniu ciąży należy natychmiast przerwać stosowanie tego leku.

W czasie karmienia piersią nie zaleca się stosowania tego leku, ponieważ składniki przechodzą do mleka matki.

Ochrona przed słońcem

Hydrochlorotiazyd może zwiększać wrażliwość skóry na światło słoneczne i promieniowanie UV. Pacjenci powinni chronić skórę przed słońcem, stosując kremy z filtrem i odpowiednią odzież. Długotrwałe stosowanie hydrochlorotiazydu może zwiększać ryzyko wystąpienia nieczerniakowych nowotworów skóry, dlatego ważne jest regularne sprawdzanie skóry i zgłaszanie lekarzowi wszelkich podejrzanych zmian.

Pacjenci starsi

U osób w wieku 65 lat i starszych zalecana jest szczególna ostrożność i częstsze kontrole ciśnienia krwi, zwłaszcza przy stosowaniu najwyższych dawek leku.

Zaburzenia wzroku

W rzadkich przypadkach hydrochlorotiazyd może powodować problemy ze wzrokiem, w tym nagłe pogorszenie ostrości widzenia, ból oka czy jaskrę. Jeśli wystąpią takie objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i przerwać stosowanie leku.

Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi produktami leczniczymi. Należy zawsze poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych bez recepty i suplementach.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

• Lit (stosowany w zaburzeniach nastroju) – lek może zwiększać jego stężenie we krwi, co może być niebezpieczne. Wymagane jest częste sprawdzanie poziomu litu.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (jak ibuprofen) – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i pogarszać pracę nerek.
• Suplementy potasu i leki oszczędzające potas – mogą prowadzić do zbyt wysokiego poziomu potasu we krwi.
• Grejpfrut i sok grejpfrutowy – mogą nasilać działanie amlodypiny. Lepiej ich unikać.
• Leki przeciwcukrzycowe – może być konieczne dostosowanie ich dawki.
• Glikozydy nasercowe (dygitoksyna, digoksyna) – zmniejszenie poziomu potasu może nasilać ich działanie.

Leki, których nie wolno łączyć

U pacjentów z cukrzycą lub problemami z nerkami nie wolno jednocześnie stosować leków zawierających aliskiren.

Jak każdy lek, ten produkt może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna i przemija samoistnie.

Często występujące działania niepożądane

• Zawroty głowy – szczególnie przy zmianie pozycji z leżącej na stojącą.
• Bóle głowy.
• Zmęczenie i senność.
• Nudności.
• Obrzęki – szczególnie kostek i stóp.

Mniej częste, ale poważne działania

• Znaczne obniżenie ciśnienia – może powodować omdlenia. Należy wtedy usiąść lub położyć się.
• Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk twarzy, ust, języka lub gardła, który może utrudniać oddychanie. Wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.
• Zaburzenia równowagi elektrolitów – mogą powodować osłabienie, skurcze mięśni, zaburzenia rytmu serca.
• Problemy ze skórą – wysypka, świąd, nadwrażliwość na słońce.

Rzadkie, ale bardzo poważne działania

• Problemy z krwią – zmniejszenie liczby białych krwinek, czerwonych krwinek lub płytek krwi.
• Zapalenie trzustki – silny ból brzucha.
• Problemy z wątrobą – żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu).
• Ciężkie reakcje alergiczne.

Jeśli wystąpi którekolwiek z poważnych działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących działań niepożądanych zawsze warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Głównym objawem przedawkowania jest bardzo niskie ciśnienie krwi, któremu mogą towarzyszyć zawroty głowy, przyspieszone bicie serca, a w ciężkich przypadkach wstrząs. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym.

Pacjenta z bardzo niskim ciśnieniem należy ułożyć w pozycji leżącej z uniesionymi nogami. Może być konieczne podanie płynów dożylnie w szpitalu.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30°C.

Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Niewykorzystany lek należy oddać do apteki. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Lek może wywoływać zawroty głowy i zmęczenie, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza na początku leczenia, dopóki nie będzie wiadomo, jak organizm reaguje na lek. Jeśli pacjent odczuwa zawroty głowy lub zmęczenie, nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.