Neosine

Inozyny pranobeks, substancja czynna leku Neosine, działa dwukierunkowo:

• Hamuje namnażanie chorobotwórczych wirusów – po wniknięciu cząsteczki wirusa do komórki, inozyna hamuje proces translacji materiału genetycznego wirusa, powstrzymując jego wzrost i dalsze namnażanie.
• Zwiększa odporność organizmu – przyczynia się do normalizacji mechanizmów immunologicznych poprzez stymulację limfocytów (białych ciałek krwi), makrofagów oraz komórek NK (Natural Killer – naturalni zabójcy).

Lek pobudza funkcje układu immunologicznego, przyczyniając się do dojrzewania oraz różnicowania limfocytów T. Dodatkowo zwiększa poziom cytokin pozapalnych, które zapoczątkowują proces usuwania wirusów z organizmu.

Neosine stosuje się:

• Wspomagająco u osób o obniżonej odporności, w przypadku nawracających infekcji górnych dróg oddechowych.
• W leczeniu opryszczki warg i skóry twarzy wywołanych przez wirus opryszczki pospolitej (Herpes simplex) – lek może być stosowany jedynie u pacjentów, u których w przeszłości rozpoznano zakażenie wirusem opryszczki pospolitej.
• W infekcjach skóry i błon śluzowych wywołanych przez wirus opryszczki zwykłej typu I (opryszczka wargowa) lub II (opryszczka okolic intymnych) oraz wirus ospy wietrznej i półpaśćca.
• W innych zakażeniach wirusowych, np. podostrego stwardniającego zapalenia mózgu będącego powikłaniem odry.

Nie należy stosować leku Neosine w przypadku:

• Nadwrażliwości na inozyny pranobeks lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Objawami reakcji alergicznej mogą być: wysypka skórna, świąd, trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka.
• Aktualnego napadu dny moczanowej (silny ból stawu z obrzękiem i zaczerwienieniem skóry lub wystąpienie wysięku w obrębie dużych stawów) lub zwiększonego stężenia kwasu moczowego we krwi.
• Przebytej kamicy nerkowej.
• Zaburzeń czynności nerek.
• Równoczesnego przyjmowania leków stosowanych w kuracji dny moczanowej, zwiększających wydalanie kwasu moczowego, immunosupresyjnych, azydotymidyny.
• U dzieci poniżej 1. roku życia.

Lek należy stosować doustnie.

Dorośli, w tym osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat):
Zwykle 20 ml syropu 3 lub 4 razy na dobę (1 ml syropu na kg masy ciała na dobę).
Dawka maksymalna wynosi 4 g inozyny pranobeksu (czyli 80 ml syropu) na dobę.

Dzieci w wieku powyżej 1 roku:
1 ml syropu na kg masy ciała na dobę. Lek należy podawać 3 razy na dobę, zgodnie z poniższym schematem:

• Dzieci o masie ciała 10-14 kg: 5 ml syropu 3 razy dziennie.
• Dzieci o masie ciała 15-20 kg: 5-7,5 ml syropu 3 razy dziennie.
• Dzieci o masie ciała 21-30 kg: 7,5-10 ml syropu 3 razy dziennie.
• Dzieci o masie ciała 31-40 kg: 10-15 ml syropu 3 razy dziennie.
• Dzieci o masie ciała 41-50 kg: 15-17,5 ml syropu 3 razy dziennie.

Do dawkowania należy używać miarki dołączonej do opakowania leku, która umożliwia odmierzanie dokładnej dawki.

Czas trwania leczenia:
Leczenie zwykle trwa od 5 do 14 dni. Zaleca się, aby po ustąpieniu objawów choroby przyjmować lek jeszcze przez 1 do 2 dni.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Neosine należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:

• Jeśli pacjent miał napady dny moczanowej lub zwiększone stężenie kwasu moczowego – lek może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i w moczu.
• Jeśli pacjent miał kamicę nerkową.
• Jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek – podczas stosowania leku Neosine lekarz będzie regularnie badał krew i kontrolował pracę nerek.
• Jeśli leczenie jest długotrwałe (trwa 3 miesiące lub dłużej) – lekarz zleci regularne badania krwi oraz pracy nerek i wątroby.

Lek zawiera cukier sacharozę:
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Lek zawiera 3315 mg sacharozy w 5 ml syropu. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.

Lek zawiera metylu parahydroksybenzoesan i propylu parahydroksybenzoesan:
Mogą one powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).

Lek zawiera glikol propylenowy:
Lek zawiera 512 mg glikolu propylenowego w 5 ml syropu. Przed podaniem leku dziecku w wieku poniżej 5 lat należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza gdy dziecko przyjmuje inne leki zawierające glikol propylenowy lub alkohol.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Szczególnie należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje:

• Leki do leczenia dny moczanowej (np. allopurynol lub inne leki).
• Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, w tym leki moczopędne (zwiększające wytwarzanie moczu), np. furosemid, torasemid, kwas etakrynowy, hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid.
• Leki hamujące czynność układu odpornościowego (tzw. leki immunosupresyjne, stosowane u pacjentów po przeszczepieniu narządów lub w atopowym zapaleniu skóry).
• Azydotymidynę (lek stosowany w leczeniu choroby AIDS).

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie należy przyjmować leku Neosine w okresie ciąży i karmienia piersią bez konsultacji z lekarzem, który oceni, czy korzyści ze stosowania leku u matki przewyższają ryzyko dla dziecka.

Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli wystąpi ból głowy, zawroty głowy lub uczucie senności, nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać innych czynności wymagających koncentracji.

Jak każdy lek, Neosine może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów):

• Przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi.
• Podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych lub stężenia azotu mocznikowego we krwi.
• Nudności, wymioty.
• Ból brzucha.
• Wysypka skórna (czerwone, swędzące grudki na skórze).
• Ból głowy, zawroty głowy.
• Zmęczenie lub złe samopoczucie.
• Bóle stawów.

Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów):

• Biegunka.
• Zaparcia.
• Nerwowość.
• Senność lub trudności w zasypianiu (bezsenność).
• Wydalenie dużej ilości moczu (wielomocz).

Substancja czynna:
Inozyny pranobeks (kompleks zawierający inozynę oraz 4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy w stosunku molarnym 1:3).

1 ml syropu zawiera 50 mg inozyny pranobeksu.
5 ml syropu zawiera 250 mg inozyny pranobeksu.

Pozostałe składniki:
Metylu parahydroksybenzoesan, propylu parahydroksybenzoesan, sacharoza, kwas cytrynowy bezwodny, wodorotlenek sodu, glikol propylenowy, aromat bananowy AR 0010, woda oczyszczona.

Syrop Neosine ma bananowy aromat oraz lekko gorzki smak.