Smecta na biegunkę

Smecta to lek o unikalnej strukturze i wysokiej lepkości, który wykazuje silne właściwości powlekające błonę śluzową przewodu pokarmowego. Dzięki temu wzmacnia naturalną barierę ochronną, zabezpieczając ją przed działaniem czynników drażniących oraz patogenów.

Substancją czynną leku jest diosmektyt (glinokrzemian), który:

• Tworzy ochronną warstwę na błonie śluzowej jelit
• Adsorbuje gazy jelitowe, endotoksyny, bakterie i wirusy
• Przywraca właściwą przepuszczalność błony śluzowej
• Neutralizuje szkodliwe działanie patogenów

Diosmektyt jest obojętny dla organizmu – nie ulega wchłanianiu ani trawieniu (jest wydalany w niezmienionej postaci), nie alergizuje ani nie wpływa na czynność motoryczną przewodu pokarmowego.

Lek Smecta jest zalecany w następujących przypadkach:

• Leczenie ostrej biegunki u dzieci powyżej 2. roku życia (w połączeniu z doustnym płynem nawadniającym)
• Leczenie ostrej biegunki u dorosłych
• Leczenie objawowe przewlekłej biegunki czynnościowej u dorosłych

Podanie doustne.

Bezpośrednio przed podaniem zawartość saszetki należy rozpuścić w płynie aż do uzyskania zawiesiny.

U dzieci w wieku powyżej 2 lat:

Zawartość saszetki można rozpuścić w butelce z 50 ml wody i podawać małymi porcjami w ciągu dnia. Można ją również wymieszać z pokarmami półpłynnymi:

• Bulionem
• Gotowanymi owocami
• Przecierami
• Gotowymi daniami dla dzieci

U dorosłych:

Zawartość saszetki można rozpuścić w połowie szklanki wody.

Leczenie ostrej biegunki:

U dzieci w wieku powyżej 2 lat:

• 2 saszetki na dobę
• Na początku epizodu ostrej biegunki można podwoić dawkę (tj. podać do 4 saszetek na dobę)

U dorosłych:

• Zazwyczaj stosuje się 3 saszetki na dobę
• Na początku epizodu ostrej biegunki można podwoić dawkę (tj. podać do 6 saszetek na dobę)

Leczenie objawowe przewlekłej biegunki czynnościowej:

U dorosłych:

• Zazwyczaj stosuje się 3 saszetki na dobę

Czas trwania leczenia:

Jeśli po upływie 2 do 3 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z lekarzem. Nie zaleca się długotrwałego ani częstego stosowania leku Smecta bez konsultacji z lekarzem.

Nie należy stosować leku Smecta:

• Jeśli pacjent ma uczulenie na diosmektyt lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
• U niemowląt i dzieci w wieku do 2 lat

Przed rozpoczęciem stosowania leku Smecta należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty:

• Jeśli pacjent został poinformowany przez lekarza, że ma nietolerancję niektórych cukrów
• Jeśli u pacjenta występowały w przeszłości ciężkie zaparcia

Podczas leczenia biegunki konieczne jest uzupełnianie płynów i elektrolitów. Objętość podawanych roztworów i ich drogę podania należy dostosować do wieku i stanu zdrowia pacjentów oraz nasilenia biegunki.

Uzupełniające zasady diety:

• Należy zapewnić nawadnianie dużą ilością słonych lub słodkich napojów, aby zrekompensować utratę płynów z powodu biegunki (średnie dzienne zapotrzebowanie na wodę u osoby dorosłej wynosi 2 litry)
• Należy podtrzymać przyjmowanie pokarmów do momentu ustąpienia biegunki, ale z wyłączeniem niektórych z nich, szczególnie surowych warzyw i owoców, zielonych warzyw, dań pikantnych oraz mrożonych pokarmów lub napojów
• Preferowane są grillowane mięso i ryż

Właściwości adsorpcyjne tego leku mogą wpływać na szybkość i (lub) stopień wchłaniania innych substancji. W związku z tym, nie należy podawać żadnego innego leku w tym czasie co diosmektyt. Zaleca się 2-godzinną przerwę między przyjmowaniem leku Smecta a innymi lekami.

Jak każdy lek, Smecta może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u jednego na 10 pacjentów):

• Zaparcia

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u jednego na 100 pacjentów):

• Wysypka

Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u jednego na 1000 pacjentów):

• Pokrzywka (swędząca wysypka)

W przypadku zauważenia reakcji alergicznej (zaczerwienienie skóry, świąd, obrzęk) lub ciężkiej reakcji alergicznej powodującej obrzęk twarzy i gardła, trudności w oddychaniu, omdlenia lub zapaść, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast zwrócić się do lekarza.

Substancja czynna: diosmektyt (glinokrzemian). Jedna saszetka zawiera 3 g diosmektytu.

Substancje pomocnicze: glukoza jednowodna, sacharynian sodu, aromat pomarańczowy (zawierający maltodekstrynę, sacharozę, gumę arabską, mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych, dwutlenek krzemu), aromat waniliowy (zawierający maltodekstrynę, sacharozę, trioctan gliceryny, dwutlenek krzemu, alkohol etylowy, lecytynę sojową).

Lek zawiera 0,679 g glukozy i 0,27 g sacharozy w jednej saszetce. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.