Vilpin

Vilpin to lek na receptę zawierający amlodypinę w postaci benzenosulfonianu. Dostępny jest w dwóch mocach: 5 mg i 10 mg, w postaci białych, okrągłych tabletek z możliwością podziału na równe dawki. Lek należy do grupy antagonistów wapnia i jest stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz różnych postaci dławicy piersiowej.

Lek Vilpin jest przepisywany w trzech głównych wskazaniach:

• Nadciśnienie tętnicze – pomaga obniżyć podwyższone ciśnienie krwi.
• Przewlekła, stabilna dławica piersiowa – łagodzi objawy bólu w klatce piersiowej związanego z chorobą wieńcową.
• Naczynioskurczowa dławica piersiowa (dławica Prinzmetala) – szczególna postać dławicy spowodowana skurczem naczyń wieńcowych.

Amlodypina, substancja czynna leku Vilpin, działa poprzez hamowanie przepływu jonów wapnia do komórek mięśni sercowych i naczyń krwionośnych. Dzięki temu rozszerza naczynia krwionośne, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. W przypadku dławicy piersiowej lek działa na dwa sposoby:

• Rozszerza małe tętniczki, zmniejszając opór w naczyniach krwionośnych, co sprawia, że serce nie musi tak ciężko pracować.
• Rozszerza duże tętnice wieńcowe dostarczające krew do mięśnia sercowego, poprawiając jego zaopatrzenie w tlen.

Ważną zaletą leku jest powolny początek działania – nie powoduje gwałtownego spadku ciśnienia, co zwiększa bezpieczeństwo stosowania. Ponadto lek działa przez całą dobę, co pozwala na wygodne podawanie raz dziennie.

Vilpin przyjmuje się doustnie, raz dziennie, najlepiej rano. Można go przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ jedzenie nie wpływa na wchłanianie leku.

Dorośli pacjenci

Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 5 mg raz na dobę. W zależności od reakcji organizmu na leczenie, lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 10 mg na dobę. Lek można stosować samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami na nadciśnienie lub dławicę piersiową.

Osoby starsze

U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się standardowe dawkowanie, jednak zwiększanie dawki wymaga szczególnej ostrożności i kontroli lekarskiej.

Dzieci i młodzież (6-17 lat)

U młodych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym leczenie rozpoczyna się od dawki 2,5 mg raz dziennie. Po czterech tygodniach, jeśli ciśnienie nie jest odpowiednio kontrolowane, dawkę można zwiększyć do 5 mg na dobę. Nie zaleca się stosowania dawek większych niż 5 mg u dzieci i młodzieży. U dzieci poniżej 6 roku życia nie należy stosować tego leku.

Pacjenci z problemami z wątrobą lub nerkami

Osoby z zaburzeniami czynności wątroby powinny rozpoczynać leczenie od najmniejszej dawki, a jej zwiększanie powinno odbywać się bardzo ostrożnie pod kontrolą lekarza. U pacjentów z problemami z nerkami nie ma konieczności zmiany dawkowania.

Vilpin nie może być stosowany w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na amlodypinę, inne leki z grupy dihydropirydyn lub którykolwiek składnik preparatu.
• Ciężkie niedociśnienie (bardzo niskie ciśnienie krwi).
• Wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny (stan zagrożenia życia związany z niewydolnością serca).
• Zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, na przykład ciężka stenoza aortalna (zwężenie zastawki aortalnej).
• Niestabilna niewydolność serca po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego.

Pacjenci z niewydolnością serca

Jeśli cierpisz na niewydolność serca, lekarz powinien zachować szczególną ostrożność podczas przepisywania Vilpinu. U osób z ciężką niewydolnością serca lek może zwiększać ryzyko obrzęku płuc (gromadzenia się płynu w płucach). Leki z grupy antagonistów wapnia mogą zwiększać ryzyko problemów z sercem i naczyniami krwionośnymi u pacjentów z niewydolnością serca.

Problemy z wątrobą

U osób z zaburzeniami czynności wątroby lek jest wolniej usuwany z organizmu, dlatego leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dawki i bardzo ostrożnie ją zwiększać pod kontrolą lekarza.

Ciąża i karmienie piersią

Bezpieczeństwo stosowania Vilpinu w ciąży nie zostało ustalone. Lek można stosować tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy i gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Amlodypina przenika do mleka matki, dlatego decyzja o kontynuowaniu karmienia piersią lub leczenia powinna być podjęta po konsultacji z lekarzem.

Wpływ na płodność

U niektórych mężczyzn przyjmujących leki z grupy antagonistów wapnia obserwowano odwracalne zmiany w plemnikach. Dane dotyczące wpływu amlodypiny na płodność są ograniczone.

Prowadzenie pojazdów

Vilpin może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia. Jeśli odczuwasz zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, powinieneś zachować szczególną ostrożność.

Vilpin może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.

Leki zwiększające działanie Vilpinu

Niektóre leki mogą zwiększać stężenie amlodypiny we krwi, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia. Do takich leków należą:

• Inhibitory proteazy stosowane w leczeniu HIV.
• Leki przeciwgrzybicze z grupy azoli.
• Antybiotyki makrolidowe, takie jak erytromycyna i klarytromycyna.
• Werapamil i diltiazem (inne leki na serce).

Nie należy spożywać grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego podczas stosowania Vilpinu, ponieważ może to zwiększyć działanie leku.

Leki osłabiające działanie Vilpinu

Leki przyspieszające metabolizm w wątrobie, takie jak ryfampicyna (antybiotyk) czy ziele dziurawca, mogą zmniejszać skuteczność Vilpinu.

Wpływ Vilpinu na inne leki

Vilpin może zwiększać stężenie we krwi niektórych innych leków:

• Takrolimus – lek stosowany po przeszczepach narządów.
• Cyklosporyna – lek immunosupresyjny.
• Symwastatyna – lek obniżający cholesterol (podczas stosowania z Vilpinem nie należy przyjmować więcej niż 20 mg symwastatyny na dobę).
• Inhibitory kinazy mTOR, takie jak syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus.

Inne ważne interakcje

Vilpin może nasilać działanie obniżające ciśnienie innych leków przeciwnadciśnieniowych. Nie należy stosować go jednocześnie z dantrolenem (podawanym dożylnie) u pacjentów z ryzykiem hipertermii złośliwej.

Jak każdy lek, Vilpin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane (występują u więcej niż 1 na 10 osób)

• Obrzęki, szczególnie okolicy kostek.

Często występujące (u 1-10 na 100 osób)

• Senność i zawroty głowy.
• Bóle głowy, zwłaszcza na początku leczenia.
• Kołatanie serca.
• Nagłe zaczerwienienie twarzy.
• Ból brzucha, nudności, niestrawność.
• Zmiany rytmu wypróżnień – biegunka lub zaparcia.
• Duszność.
• Kurcze mięśni.
• Zmęczenie i osłabienie.
• Zaburzenia widzenia, w tym widzenie podwójne.

Niezbyt często występujące (u 1-10 na 1000 osób)

• Depresja, zmiany nastroju, lęk, bezsenność.
• Drżenie, zaburzenia smaku, omdlenia, drętwienie, mrowienie.
• Szum w uszach.
• Zaburzenia rytmu serca, w tym spowolnienie lub przyspieszenie akcji serca.
• Obniżenie ciśnienia tętniczego.
• Kaszel, nieżyt nosa.
• Wymioty, suchość w ustach.
• Łysienie, zmiany w kolorze skóry, wzmożona potliwość, świąd, wysypka, pokrzywka.
• Bóle stawów, mięśni i pleców.
• Zaburzenia oddawania moczu.
• Impotencja, powiększenie piersi u mężczyzn.
• Ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie.
• Zmiany masy ciała.

Rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane

Rzadko mogą wystąpić: splątanie, zaburzenia pozapiramidowe, zmiany w badaniach krwi (leukopenia, małopłytkowość), reakcje alergiczne, hiperglikemia, zaburzenia wątroby, zapalenie trzustki, rozrost dziąseł, ciężkie reakcje skórne.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, zwłaszcza obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w oddychaniu, ciężkie reakcje skórne lub objawy alergiczne, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Przyjęcie zbyt dużej dawki Vilpinu może prowadzić do nadmiernego rozszerzenia naczyń krwionośnych, znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego, a w konsekwencji do wstrząsu. Mogą wystąpić również przyspieszenie akcji serca oraz obrzęk płuc (gromadzenie się płynu w płucach).

W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie przedawkowania wymaga monitorowania pracy serca i układu oddechowego oraz może obejmować podawanie leków zwężających naczynia krwionośne i wapnia.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
• Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
• Tabletki o mocy 5 mg przechowywać w oryginalnym opakowaniu.
• Okres ważności leku wynosi 5 lat.

Substancja czynna: amlodypina w postaci amlodypiny benzenosulfonianu.

• Vilpin 5 mg – każda tabletka zawiera 5 mg amlodypiny.
• Vilpin 10 mg – każda tabletka zawiera 10 mg amlodypiny.

Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan bezwodny, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest zasadniczo wolny od sodu.

Vilpin dostępny jest w blistrach zawierających 10 tabletek. W jednym pudełku znajdują się 3 blistry, co daje łącznie 30 tabletek. Tabletki można dzielić na równe dawki dzięki kreskowaniu.

Niewykorzystane resztki leku lub przeterminowane opakowania należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani do odpadów domowych.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych poprzez stronę internetową: https://smz.ezdrowie.gov.pl.