Popularne

Ranopril jest dostępny w formie tabletek. W swoim składzie zawiera lizynopryl — należący do grupy leków zwanych inhibitorami konwertazy angiotensyny. Preparat jest wskazany w leczeniu: nadciśnienia tętniczego, objawowej niewydolności serca (monoterapia lub leczenie skojarzone) i nerkowych powikłań cukrzycy. Stosowany jest także u chorych stabilnych hemodynamicznie ze świeżym zawałem serca.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Ranopril to lek zawierający substancję czynną lizynopryl w dawce 20 mg w postaci tabletek. Lizynopryl należy do grupy leków zwanych inhibitorami konwertazy angiotensyny (w skrócie inhibitory ACE). Substancja ta działa poprzez blokowanie specjalnego enzymu w organizmie, który odpowiada za produkcję angiotensyny II – hormonu silnie zwężającego naczynia krwionośne i podnoszącego ciśnienie tętnicze.
Mechanizm działania leku polega na zahamowaniu przekształcania angiotensyny I w angiotensynę II. Dzięki temu naczynia krwionośne się rozszerzają, ciśnienie tętnicze obniża się, a serce pracuje efektywniej. Dodatkowo lek zmniejsza wydzielanie aldosteronu – hormonu zatrzymującego wodę i sód w organizmie, co również przyczynia się do obniżenia ciśnienia.
Ranopril jest przepisywany przez lekarza w następujących sytuacjach:
Lek jest skuteczny w leczeniu nadciśnienia samoistnego (pierwotnego) oraz nadciśnienia naczyniowo-nerkowego. Może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie, takimi jak leki moczopędne. Działanie przeciwnadciśnieniowe pojawia się zwykle po jednej do dwóch godzinach od przyjęcia tabletek, a maksymalne obniżenie ciśnienia następuje po około sześciu godzinach. Efekt utrzymuje się przez całą dobę, dlatego wystarczy przyjmować lek raz dziennie.
Ranopril pomaga w leczeniu niewydolności serca – stanu, w którym serce nie pompuje krwi wystarczająco efektywnie. Lek można stosować samodzielnie lub w skojarzeniu z lekami moczopędnymi, a w określonych przypadkach także z glikozydami naparstnicy (lekami wzmacniającymi pracę serca). Lizynopryl zmniejsza opór w naczyniach obwodowych, obniża ciśnienie i poprawia frakcję wyrzutową serca, co zwiększa tolerancję wysiłku i zmniejsza objawy niewydolności.
U pacjentów we wczesnej fazie zawału serca (w ciągu pierwszych 24 godzin), którzy są wydolni hemodynamicznie, Ranopril pomaga zapobiegać rozwojowi dysfunkcji lewej komory i niewydolności serca. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej po wystąpieniu zawału, pod ścisłym nadzorem lekarskim.
Lek jest stosowany u pacjentów z cukrzycą i nadciśnieniem, u których występują powikłania ze strony nerek z mikroalbuminurią (obecnością białka w moczu). Lizynopryl działa ochronnie na śródbłonek naczyń nerkowych i pomaga spowolnić postęp uszkodzenia nerek.
Ranopril należy przyjmować dokładnie według zaleceń lekarza. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ jedzenie nie wpływa na jego wchłanianie. Najlepiej przyjmować tabletki raz dziennie, codziennie o tej samej porze.
U dorosłych z nadciśnieniem samoistnym, którzy nie przyjmują leków moczopędnych, zalecana dawka początkowa wynosi zwykle 10 mg raz dziennie. Skuteczna dawka podtrzymująca mieści się zazwyczaj w zakresie od 20 mg do 40 mg na dobę. Maksymalna dawka stosowana w badaniach klinicznych wynosiła 80 mg dziennie, jednak jej stosowanie nie zwiększało skuteczności leczenia.
U pacjentów przyjmujących leki moczopędne na dwa do trzech dni przed rozpoczęciem leczenia Ranoprilem należy przerwać stosowanie leku moczopędnego. Jeśli to niemożliwe, leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki 5 mg pod ścisłą kontrolą lekarza.
Leczenie rozpoczyna się od małej dawki wynoszącej 2,5 mg raz dziennie podawanej rano. Dawki podtrzymujące zwykle wynoszą od 5 mg do 20 mg na dobę. Dawkę zwiększa się stopniowo, co cztery tygodnie, o nie więcej niż 10 mg, dostosowując ją do nasilenia objawów niewydolności serca.
Leczenie rozpoczyna się w ciągu 24 godzin od wystąpienia zawału. Pierwsza dawka wynosi 5 mg, po kolejnych 24 godzinach podaje się ponownie 5 mg, a po 48 godzinach dawkę 10 mg. Następnie kontynuuje się podawanie 10 mg raz dziennie przez sześć tygodni. Pacjenci z niskim ciśnieniem skurczowym powinni otrzymywać mniejszą dawkę początkową wynoszącą 2,5 mg.
Ponieważ lizynopryl jest wydalany przez nerki, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki do wartości klirensu kreatyniny. Pacjenci z niewydolnością nerek powinni rozpoczynać leczenie od mniejszych dawek.
Ranoprylu nie można stosować w następujących sytuacjach:
Na początku leczenia Ranoprilem może wystąpić objawowe niedociśnienie, objawiające się zawrotami głowy, omdleniami lub osłabieniem. Ryzyko jest większe u pacjentów przyjmujących leki moczopędne, będących na diecie ubogosodowej lub z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej. Należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze, szczególnie na początku leczenia.
Rzadko, ale bardzo poważnym działaniem niepożądanym jest obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk twarzy, warg, języka, gardła lub krtani, który może utrudniać oddychanie. Jeśli wystąpią takie objawy, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i zgłosić się do lekarza lub na izbę przyjęć. Stan ten wymaga pilnej interwencji medycznej.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, szczególnie z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, może wystąpić pogorszenie czynności nerek. Konieczna jest regularna kontrola stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy.
Ranopril może powodować zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemię), szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą lub przyjmujących jednocześnie leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas. Należy regularnie kontrolować stężenie potasu w surowicy.
Podczas stosowania inhibitorów konwertazy angiotensyny może wystąpić suchy, przewlekły kaszel, który nasila się w nocy. Kaszel ustępuje po odstawieniu leku. Jeśli kaszel jest uciążliwy, należy skonsultować się z lekarzem.
Przed planowanym zabiegiem chirurgicznym lub znieczuleniem ogólnym należy poinformować lekarza o przyjmowaniu Ranoprylu, ponieważ może wystąpić zwiększone ryzyko niedociśnienia.
Ranopril może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty.
Jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi nasila działanie przeciwnadciśnieniowe. Może być konieczne dostosowanie dawek.
NLPZ, takie jak ibuprofen czy naproksen, mogą osłabiać działanie hipotensyjne Ranoprylu i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, szczególnie u osób starszych lub odwodnionych.
Ranopril może spowalniać wydalanie litu, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia we krwi. Konieczna jest regularna kontrola stężenia litu w surowicy.
Jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. spironolakton), suplementami potasu lub substytutami soli zawierającymi potas może prowadzić do niebezpiecznego wzrostu stężenia potasu we krwi.
Ranopril może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych. Pacjenci z cukrzycą powinni ściśle kontrolować poziom cukru we krwi, szczególnie w pierwszym miesiącu leczenia.
Jak każdy lek, Ranopril może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Ranoprylu nie wolno stosować w okresie ciąży. Lek może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się płodowi, powodując zaburzenia rozwoju, niewydolność nerek, hipoplazję kości czaszki, a nawet śmierć płodu lub noworodka. Kobiety w wieku rozrodczym przyjmujące Ranopril powinny stosować skuteczną antykoncepcję. Jeśli w czasie leczenia okaże się, że pacjentka jest w ciąży, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem w celu zmiany sposobu leczenia.
Ranoprylu nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Nie wiadomo, czy lizynopryl przenika do mleka ludzkiego. Jeżeli leczenie jest konieczne, kobieta powinna zrezygnować z karmienia dziecka piersią.
Ranopril należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Lek należy chronić przed wilgocią. Nie stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Każda tabletka Ranopril 20 mg zawiera 20 mg lizynoprylu w postaci lizynoprylu dwuwodnego jako substancję czynną. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze: mannitol (46 mg w tabletce 20 mg), wapnia wodorofosforan bezwodny, skrobię kukurydzianą, skrobię kukurydzianą żelowaną, magnezu stearynian oraz barwniki – żelaza tlenek żółty i żelaza tlenek czerwony.
Ranopril 20 mg to jasnobrzoskwiniowe tabletki w kształcie kapsułki, obustronnie wypukłe, z wytłoczonym „2″ oraz „0″ na jednej stronie podziału oraz głęboką linią podziału na drugiej stronie. Tabletki są podzielne, co umożliwia dostosowanie dawki.
Ranopril 20 mg dostępny jest w blistrach PVC/Al/PVDC w tekturowym pudełku. Jedno opakowanie zawiera 28 tabletek.
Ranopril 20 mg to skuteczny lek na receptę stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, we wczesnej fazie zawału serca oraz w nefropatii cukrzycowej. Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych i obniżanie ciśnienia tętniczego, co zmniejsza obciążenie serca i poprawia jego funkcjonowanie. Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza, raz dziennie, codziennie o tej samej porze. Ważne jest regularne kontrolowanie ciśnienia tętniczego, czynności nerek i stężenia elektrolitów we krwi. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie obrzęku twarzy lub trudności w oddychaniu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Ranopril, tabletki, 20 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Ranopril dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Ranopril stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Ranopril to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 20 mg |
| Postać | Tabletki |
| Producent | Producentem Ranopril jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Ranopril są LisiHEXAL 20, Lisinoratio 20 i Lisiprol |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Nie, nie należy przerywać przyjmowania Ranoprylu bez konsultacji z lekarzem, nawet jeśli czujesz się lepiej. Nagłe odstawienie leku może spowodować gwałtowny wzrost ciśnienia tętniczego. Leczenie nadciśnienia i niewydolności serca jest zazwyczaj długotrwałe i wymaga regularnego przyjmowania leków zgodnie z zaleceniami lekarza.
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę Ranoprylu, przyjmij ją jak najszybciej, gdy tylko sobie o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia następnej dawki, pomiń pominiętą dawkę i kontynuuj przyjmowanie leku zgodnie z ustalonym harmonogramem. Nie przyjmuj podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Suchy, przewlekły kaszel jest częstym działaniem niepożądanym inhibitorów konwertazy angiotensyny, do których należy lizynopryl. Jest to spowodowane gromadzeniem się bradykininy w drogach oddechowych. Kaszel zwykle nasila się w nocy i ustępuje po odstawieniu leku. Jeśli kaszel jest uciążliwy, skonsultuj się z lekarzem, który może rozważyć zmianę leczenia.
Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne Ranoprylu, zwiększając ryzyko wystąpienia zawrotów głowy, omdleń i nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas leczenia tym lekiem. Skonsultuj się z lekarzem w sprawie bezpiecznego spożycia alkoholu.
Czas trwania leczenia Ranoprilem zależy od wskazania, dla którego został przepisany. W przypadku nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca leczenie jest zazwyczaj długotrwałe, często przez całe życie. U pacjentów po zawale serca podstawowe leczenie trwa sześć tygodni, ale może być kontynuowane dłużej w zależności od stanu klinicznego. Tylko lekarz może zdecydować o czasie trwania terapii.
Ranopril może powodować zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia widzenia lub omdlenia, szczególnie na początku leczenia. Działania te mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy zachować ostrożność, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia, i unikać prowadzenia pojazdów, jeśli odczuwasz takie objawy.

Nie daj się jesieni