Tezeo

Tezeo to lek zawierający telmisartan – substancję, która należy do grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Działa ona poprzez blokowanie naturalnej substancji w organizmie zwanej angiotensyną II, która powoduje zwężanie naczyń krwionośnych. Dzięki zablokowaniu jej działania naczynia krwionośne mogą się rozszerzyć, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Lek dostępny jest w postaci tabletek zawierających 80 mg telmisartanu.

Lek Tezeo jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach:

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Produkt jest stosowany u dorosłych pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym. Samoistne nadciśnienie to takie, które nie jest spowodowane inną chorobą – jest to najczęstsza postać nadciśnienia.

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym

Tezeo pomaga również zmniejszyć ryzyko wystąpienia poważnych problemów z sercem i naczyniami krwionośnymi u dorosłych pacjentów należących do grup szczególnego ryzyka. Dotyczy to osób, które:

• Mają już zdiagnozowaną chorobę miażdżycową (czyli chorobę niedokrwienną serca, przebytego udaru mózgu lub chorobę tętnic obwodowych).
• Chorują na cukrzycę typu 2 z powikłaniami dotyczącymi narządów, takimi jak uszkodzenie nerek, oczu czy przerost lewej komory serca.

Lek należy przyjmować dokładnie według wskazówek lekarza. Tabletki przyjmuje się doustnie raz na dobę, popijając wodą. Można je przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno przed jedzeniem, jak i po nim.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Zazwyczaj skuteczna dawka to 40 mg raz na dobę. U niektórych pacjentów wystarczająca może być mniejsza dawka 20 mg na dobę. Jeśli ciśnienie nie obniży się wystarczająco, lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 80 mg raz na dobę. Należy pamiętać, że pełne działanie leku może być widoczne dopiero po upływie czterech do ośmiu tygodni od rozpoczęcia leczenia.

Dawkowanie w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym

W tym przypadku zalecana dawka to 80 mg raz na dobę. Nie wykazano, aby mniejsze dawki były skuteczne w zmniejszaniu ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.

Ważne zalecenia dotyczące przyjmowania leku

Telmisartan ma właściwości higroskopijne, co oznacza, że łatwo wchłania wilgoć z powietrza. Dlatego tabletki należy wyjmować z blistra bezpośrednio przed zażyciem, a nie wcześniej. Blistry powinny być szczelnie zamknięte do momentu użycia.

Pacjenci z problemami z nerkami

U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub poddawanych hemodializie zaleca się rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki wynoszącej 20 mg. Pacjenci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie wymagają dostosowania dawki, ale powinni być pod regularną kontrolą lekarską.

Pacjenci z problemami z wątrobą

Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U osób z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawka nie może przekraczać 40 mg raz na dobę.

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowywania dawki.

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku Tezeo u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, dlatego nie jest on zalecany w tej grupie wiekowej.

Istnieją sytuacje, w których nie można stosować tego leku. Należą do nich:

• Uczulenie na telmisartan lub którykolwiek inny składnik leku.
• Drugi i trzeci trymestr ciąży – lek może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku.
• Zwężenie dróg żółciowych – problem z odpływem żółci z wątroby.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
• Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek.

Ciąża i planowanie ciąży

Jeśli planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza. Lekarz zaleci zmianę leku na inny, bezpieczniejszy dla dziecka. Jeśli zajdziesz w ciążę podczas przyjmowania Tezeo, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Kontynuowanie leczenia w drugim i trzecim trymestrze ciąży może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych u dziecka, takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie czy problemy z rozwojem kości czaszki.

Problemy z wątrobą

Jeśli masz problemy z wątrobą, szczególnie ciężkie zaburzenia jej czynności, nie możesz przyjmować tego leku. W przypadku lżejszych problemów z wątrobą lekarz może zalecić mniejszą dawkę i będzie kontrolował Twój stan zdrowia.

Problemy z nerkami

Jeśli masz zaburzenia czynności nerek, lekarz będzie regularnie kontrolował poziom potasu i kreatyniny we krwi. Szczególną ostrożność należy zachować u osób ze zwężeniem tętnic nerkowych, ponieważ istnieje zwiększone ryzyko ciężkiego niedociśnienia i pogorszenia czynności nerek.

Odwodnienie i niedobór soli

Jeśli jesteś odwodniony lub masz niedobór soli w organizmie (na przykład przez intensywne leczenie moczopędne, ograniczenie soli w diecie, biegunkę lub wymioty), możesz doświadczyć objawowego niedociśnienia, szczególnie po pierwszej dawce leku. Przed rozpoczęciem leczenia Tezeo należy wyrównać niedobory płynów i soli.

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania Tezeo z innymi lekami działającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron, takimi jak inhibitory ACE czy aliskiren. Takie połączenie zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii (zbyt wysokiego poziomu potasu) oraz zaburzeń czynności nerek.

Cukrzyca

Jeśli masz cukrzycę i przyjmujesz insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe, regularnie kontroluj poziom cukru we krwi. W czasie leczenia Tezeo może wystąpić hipoglikemia (zbyt niski poziom cukru). Może być konieczne dostosowanie dawki insuliny lub leków przeciwcukrzycowych.

Hiperkaliemia (podwyższony poziom potasu)

Tezeo może powodować zwiększenie poziomu potasu we krwi, szczególnie u osób starszych, z niewydolnością nerek, cukrzycą lub przyjmujących inne leki wpływające na poziom potasu. Zbyt wysoki poziom potasu może być niebezpieczny, dlatego lekarz będzie regularnie kontrolował jego stężenie we krwi.

Różnice etniczne

Badania wykazały, że Tezeo oraz inne leki z tej grupy mogą być mniej skuteczne u osób rasy czarnej w porównaniu do osób innych ras. Wynika to z niższego poziomu reniny w tej populacji.

Tezeo może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.

Leki, których nie należy łączyć z Tezeo

• Aliskiren (inny lek na nadciśnienie) – u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

• Digoksyna (lek na serce) – Tezeo może zwiększać stężenie digoksyny we krwi, dlatego konieczne jest monitorowanie jej poziomu.
• Diuretyki oszczędzające potas i suplementy potasu – mogą prowadzić do niebezpiecznego zwiększenia poziomu potasu we krwi.
• Lit (lek stosowany w chorobach psychicznych) – Tezeo może zwiększać stężenie litu we krwi i jego toksyczność.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen czy naproksen – mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe Tezeo i pogorszyć czynność nerek, szczególnie u osób starszych.
• Inne leki przeciwnadciśnieniowe – mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie.

Jak każdy lek, Tezeo może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ogólna częstość występowania działań niepożądanych podczas stosowania telmisartanu jest podobna do placebo.

Ciężkie działania niepożądane (rzadkie)

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, takie jak:

• Reakcje anafilaktyczne – nagła, ciężka reakcja alergiczna wymagająca natychmiastowej pomocy medycznej.
• Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk twarzy, ust, języka lub gardła, który może utrudniać oddychanie.
• Ostra niewydolność nerek – nagłe pogorszenie czynności nerek.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala.

Często występujące działania niepożądane

• Zakażenia dróg moczowych, w tym zapalenie pęcherza moczowego.
• Zakażenia górnych dróg oddechowych, takie jak zapalenie gardła czy zatok.
• Niedokrwistość (zmniejszona liczba czerwonych krwinek).
• Hiperkaliemia (podwyższony poziom potasu we krwi).
• Bezsenność, depresja.
• Omdlenia.
• Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
• Bradykardia (zwolnienie akcji serca).
• Niedociśnienie, szczególnie niedociśnienie ortostatyczne (nagły spadek ciśnienia przy wstawaniu).
• Duszność, kaszel.
• Dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak ból brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia, wymioty.
• Świąd, nadmierne pocenie się, wysypka.
• Ból pleców, kurcze mięśni, ból mięśni.
• Zaburzenia czynności nerek.
• Ból w klatce piersiowej, osłabienie.
• Zwiększone stężenie kreatyniny w osoczu (wskaźnik czynności nerek).

Rzadkie działania niepożądane

• Posocznica (ciężka infekcja krwi).
• Eozynofilia (zwiększona liczba eozynofili we krwi), małopłytkowość (zmniejszona liczba płytek krwi).
• Hipoglikemia u pacjentów z cukrzycą (niski poziom cukru we krwi).
• Niepokój, senność.
• Zaburzenia widzenia.
• Tachykardia (przyspieszona akcja serca).
• Suchość w jamie ustnej, nieżyt żołądka, zaburzenia smaku.
• Nieprawidłowa czynność wątroby.
• Wyprysk, rumień, pokrzywka, toksyczne uszkodzenie skóry.
• Ból stawów, ból kończyn, ból ścięgien.
• Objawy grypopodobne.
• Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi.

Bardzo rzadkie działania niepożądane

• Śródmiąższowa choroba płuc (choroba płuc o charakterze zapalnym).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Dotyczy to również działań niepożądanych niewymienonych w tej ulotce. Działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy przedawkowania, takie jak:

• Niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie).
• Przyspieszona akcja serca (tachykardia) lub zwolniona akcja serca (bradykardia).
• Zawroty głowy.
• Zwiększone stężenie kreatyniny we krwi.
• Ostra niewydolność nerek.

W przypadku przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego oddziału ratunkowego. Telmisartan nie jest usuwany przez hemodializę, dlatego leczenie jest objawowe i podtrzymujące. Lekarz może zalecić wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka oraz zastosowanie węgla aktywnego. Konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych, takich jak stężenie elektrolitów i kreatyniny we krwi.

• Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią – tabletki łatwo wchłaniają wilgoć z powietrza.
• Tabletki należy wyjmować z blistra bezpośrednio przed zażyciem.
• Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.

Każda tabletka Tezeo zawiera 80 mg telmisartanu jako substancję czynną. Dodatkowo tabletka zawiera substancje pomocnicze, w tym 324,4 mg sorbitolu (E420). Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Tabletki Tezeo 80 mg to białawe do żółtawych, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki z wytłoczeniem „80″ po jednej stronie. Mają około 16 mm długości, 8 mm szerokości i 4,2–4,8 mm grubości.

Inne substancje pomocnicze to: meglumina, sodu wodorotlenek, powidon (K 25) i magnezu stearynian.

Produkt dostępny jest w blistrach z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku, w opakowaniach zawierających 28, 30, 56 lub 90 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Lek Tezeo zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w tabletce, co oznacza, że jest uznawany za „wolny od sodu” i może być stosowany przez osoby na diecie niskosodowej.

Jeśli masz dodatkowe pytania dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Nie należy stosować leku dłużej niż zalecił lekarz.