Symapamid SR

Symapamid SR to nowoczesny preparat w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, który zawiera 1,5 mg indapamidu. Jest to lek przepisywany przez lekarza w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego, czyli pierwotnego, którego przyczyna nie jest znana. Dzięki specjalnej technologii przedłużonego uwalniania substancji czynnej, lek działa równomiernie przez całą dobę po przyjęciu tylko jednej tabletki dziennie.

Indapamid, będący głównym składnikiem leku, należy do grupy leków moczopędnych podobnych do tiazydów. Działa w nerkach, gdzie hamuje wchłanianie zwrotne sodu, co powoduje zwiększenie wydalania nadmiaru wody i soli z organizmu. Jednak w przypadku tego leku działanie moczopędne jest łagodne i nie stanowi głównego mechanizmu obniżania ciśnienia.

Najważniejszym efektem działania indapamidu jest poprawa elastyczności tętnic i zmniejszenie oporu w naczyniach krwionośnych. Dzięki temu serce nie musi tak ciężko pracować, aby pompować krew przez organizm. Lek wpływa również korzystnie na lewą komorę serca, zmniejszając jej przerost, który często występuje u osób z długotrwałym nadciśnieniem.

Ważną zaletą Symapamidu SR jest to, że nie wpływa negatywnie na metabolizm tłuszczów ani węglowodanów, co oznacza, że może być bezpiecznie stosowany u osób z cukrzycą lub zaburzeniami gospodarki lipidowej.

Standardowa dawka to jedna tabletka na dobę, najlepiej rano. Tabletkę należy połknąć w całości, popijając wystarczającą ilością wody (na przykład jedną szklanką). Bardzo ważne jest, aby tabletek nie żuć ani nie kruszyć – zniszczyłoby to specjalną strukturę zapewniającą przedłużone uwalnianie leku.

Zwiększanie dawki powyżej zalecanej nie przynosi lepszych efektów w obniżaniu ciśnienia, a jedynie nasila działanie moczopędne i zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Dlatego jeśli lek w standardowej dawce nie działa wystarczająco skutecznie, lekarz może zdecydować o dołączeniu innego preparatu, zamiast zwiększać dawkę Symapamidu SR.

W trakcie stosowania Symapamidu SR lekarz będzie regularnie kontrolował kilka ważnych parametrów:

Stężenie potasu we krwi

To najważniejszy element monitorowania. Leki moczopędne mogą powodować nadmierne wydalanie potasu z organizmu, co prowadzi do hipokaliemii (zbyt niskiego stężenia potasu). Pierwsze badanie należy wykonać w ciągu pierwszego tygodnia leczenia. Niedobór potasu jest szczególnie niebezpieczny u osób starszych, niedożywionych, z chorobami wątroby, problemami z sercem lub przyjmujących leki nasercowe.

Stężenie sodu we krwi

Lek może również obniżać poziom sodu, co początkowo może nie dawać żadnych objawów. Dlatego regularne badania są bardzo istotne, zwłaszcza u osób starszych i z marskością wątroby.

Inne parametry

Lekarz może również kontrolować stężenie magnezu, wapnia, kwasu moczowego oraz poziomu cukru we krwi, szczególnie u osób z cukrzycą.

Leku nie wolno przyjmować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na indapamid lub którykolwiek inny składnik preparatu.
• Ciężka niewydolność nerek (gdy klirens kreatyniny jest poniżej 30 ml/min).
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub encefalopatia wątrobowa (zaburzenia świadomości spowodowane chorobą wątroby).
• Zbyt niski poziom potasu we krwi (hipokaliemia).

Choroby wątroby

U osób z zaburzeniami czynności wątroby leki moczopędne mogą wywołać encefalopatię wątrobową, czyli stan splątania i zaburzeń świadomości. W takiej sytuacji należy natychmiast przerwać stosowanie leku.

Nadwrażliwość na światło

Podczas leczenia mogą wystąpić nietypowe reakcje skóry na światło słoneczne. Jeśli zauważysz takie objawy, poinformuj o tym lekarza. Może być konieczne przerwanie leczenia lub stosowanie ochrony przeciwsłonecznej.

Problemy z oczami

W rzadkich przypadkach leki z grupy sulfonamidów (do której należy indapamid) mogą powodować nagłe problemy ze wzrokiem, w tym ostrą jaskrę. Objawy to nagłe pogorszenie widzenia lub ból oka, które zwykle pojawiają się w ciągu kilku godzin lub tygodni od rozpoczęcia leczenia. W takiej sytuacji należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Osoby starsze

U pacjentów w podeszłym wieku lek można stosować tylko wtedy, gdy czynność nerek jest prawidłowa lub zaburzona w niewielkim stopniu. Wymagane jest częstsze monitorowanie parametrów biochemicznych.

Sportowcy

Substancja czynna zawarta w leku może powodować dodatni wynik testu antydopingowego. Stosowanie preparatu jako środka dopingującego jest bardzo niebezpieczne dla zdrowia i może prowadzić do ciężkich zaburzeń rytmu serca.

Leki, których nie należy łączyć z Symapamidem SR

Lit – stosowany w leczeniu zaburzeń nastroju. Połączenie z lekiem moczopędnym może prowadzić do groźnego zwiększenia stężenia litu we krwi i objawów przedawkowania. Jeśli jednak takie leczenie jest konieczne, lekarz będzie bardzo często kontrolował poziom litu.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

Leki przeciwarytmiczne i niektóre leki psychiatryczne – mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, szczególnie gdy równocześnie występuje niedobór potasu. Lekarz przed włączeniem takich leków musi upewnić się, że poziom potasu jest prawidłowy.

Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (NLPZ) – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe Symapamidu SR i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek u odwodnionych pacjentów.

Inhibitory ACE – inne leki na nadciśnienie. Na początku ich stosowania może wystąpić nagłe obniżenie ciśnienia, szczególnie u osób z niedoborem sodu. Lekarz może zalecić przerwanie przyjmowania leku moczopędnego na 3 dni przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem ACE lub rozpoczęcie od bardzo małych dawek.

Leki nasercowe (glikozydy naparstnicy) – niedobór potasu i magnezu nasila toksyczne działanie tych leków. Konieczna jest regularna kontrola poziomu elektrolitów i EKG.

Jak każdy lek, Symapamid SR może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane

Do najczęściej zgłaszanych należą obniżenie poziomu potasu we krwi oraz reakcje skórne w postaci wysypek plamkowo-grudkowych, szczególnie u osób z tendencją do alergii.

Zaburzenia elektrolitowe

Często może występować hipokaliemia (obniżony poziom potasu). Rzadziej mogą pojawić się zaburzenia stężenia sodu, chloru lub magnezu we krwi. Bardzo rzadko – podwyższony poziom wapnia.

Objawy ze strony układu nerwowego

Rzadko mogą wystąpić: zawroty głowy, zmęczenie, bóle głowy lub mrowienie.

Problemy żołądkowo-jelitowe

Niezbyt często – wymioty. Rzadko – nudności, zaparcia, suchość w ustach. Bardzo rzadko może wystąpić zapalenie trzustki.

Ciężkie, ale bardzo rzadkie działania niepożądane

Bardzo rzadko mogą wystąpić: zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia, zaburzenia czynności wątroby, niewydolność nerek, zaburzenia krwi (zmniejszenie liczby płytek krwi, białych krwinek), ciężkie reakcje skórne.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, niezależnie od tego, czy są wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Symapamidu SR nie należy stosować w czasie ciąży. Leki moczopędne nie powinny być używane do leczenia fizjologicznych obrzęków występujących w ciąży, ponieważ mogą powodować niedokrwienie łożyska i zaburzenia wzrostu płodu.

Lek nie jest zalecany podczas karmienia piersią, ponieważ indapamid przenika do mleka kobiecego.

Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, koniecznie poinformuj o tym lekarza przed rozpoczęciem stosowania leku.

Przedawkowanie objawia się głównie zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej. Mogą wystąpić: nudności, wymioty, obniżenie ciśnienia, skurcze mięśni, zawroty głowy, senność, splątanie, zaburzenia oddawania moczu.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala, gdzie zostanie przeprowadzone leczenie polegające na uzupełnieniu płynów i wyrównaniu zaburzeń elektrolitowych.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Okres ważności wynosi 2 lata – nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Każda tabletka zawiera 1,5 mg indapamidu jako substancję czynną. Lek zawiera również laktozę jednowodną (144,22 mg w każdej tabletce) – osoby z nietolerancją laktozy powinny poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.

Tabletki są białe, okrągłe, pokryte otoczką. Dostępne są w blistrach w różnych wielkościach opakowań: 10, 20, 30, 50, 60, 90 i 100 tabletek.