Popularne

Stygmistanon to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający 60 mg pirydostygminy- substancji czynnej z grupy inhibitorów cholinoesterazy. Działa poprzez hamowanie rozkładu acetylocholiny, naturalnego przekaźnika impulsów nerwowych do mięśni, co skutkuje poprawą siły mięśni. Jest stosowany w leczeniu nadmiernego osłabienia mięśni, znanego jako miastenia gravis, u dorosłych, młodzieży i dzieci.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Stygmistanon to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną pirydostygminę w postaci bromku. Każda tabletka powlekana zawiera 60 mg pirydostygminy bromku. Lek występuje w formie okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych o charakterystycznym czerwonawo-brązowym kolorze.
Stygmistanon jest przeznaczony do leczenia miastenii (myasthenia gravis) – przewlekłej choroby autoimmunologicznej, która powoduje osłabienie mięśni szkieletowych. Lek może być stosowany u dzieci, młodzieży oraz dorosłych pacjentów.
Miastenia objawia się nadmiernym męczeniem się mięśni i ich osłabieniem, które nasilają się przy wysiłku fizycznym. Dzięki zastosowaniu Stygmistanonu możliwe jest poprawienie siły mięśniowej i zmniejszenie dolegliwości związanych z chorobą.
Pirydostygmina, substancja czynna leku Stygmistanon, działa jako odwracalny inhibitor acetylocholinoesterazy. Acetylocholinoesteraza to enzym, który rozkłada acetylocholinę – substancję odpowiedzialną za przekazywanie sygnałów nerwowych do mięśni.
Poprzez zahamowanie działania tego enzymu, pirydostygmina zwiększa stężenie acetylocholiny w obszarze połączeń nerwowo-mięśniowych. Dzięki temu sygnały nerwowe są lepiej przekazywane do mięśni, co prowadzi do poprawy ich siły i funkcjonowania. Działanie leku rozpoczyna się zwykle po 30-60 minutach od przyjęcia tabletki.
Dawkowanie leku jest ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od nasilenia choroby i odpowiedzi organizmu na leczenie. Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając je co najmniej половиną szklanki wody.
Zalecana dawka dobowa wynosi od 120 do 720 mg pirydostygminy bromku, przyjmowana w dwóch do czterech dawkach podzielonych w ciągu dnia. Pojedyncza dawka nie powinna być niższa niż 60 mg ani przekraczać 180 mg.
Dzieci poniżej 6 roku życia: początkowo zaleca się stosowanie dawki 30 mg na dobę, którą można stopniowo zwiększać o maksymalnie 30 mg na dobę. Zazwyczaj stosowana dawka dobowa wynosi 30-360 mg.
Dzieci w wieku 6-12 lat: początkowo zaleca się stosowanie dawki 60 mg na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki.
U młodzieży dawkowanie ustala się na podstawie nasilenia choroby, biorąc pod uwagę zalecenia dotyczące dzieci i dorosłych.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: ponieważ substancja czynna jest wydalana głównie przez nerki, u tych pacjentów mogą być wymagane niższe dawki leku. Dawkę należy ustalać indywidualnie pod kontrolą lekarza.
Osoby w podeszłym wieku: brak specjalnych zaleceń dotyczących modyfikacji dawkowania, jednak te osoby mogą być bardziej wrażliwe na działania niepożądane, szczególnie zaburzenia rytmu serca.
Leku nie można stosować w następujących przypadkach:
Szczególną ostrożność należy zachować podczas stosowania Stygmistanonu u pacjentów z:
W przypadku występowania którejkolwiek z wymienionych chorób, lekarz dokładnie oceni, czy korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko.
Podczas leczenia Stygmistanonem ważne jest rozróżnienie dwóch stanów, które mogą powodować nasilone osłabienie mięśni:
Przełom cholinergiczny – wynika z przedawkowania leku i wymaga natychmiastowego przerwania jego stosowania oraz intensywnej opieki medycznej. Może prowadzić do paraliżu mięśni oddechowych i stanowić zagrożenie dla życia.
Przełom miasteniczny – wynika z zaostrzenia samej choroby i może wymagać zwiększenia dawki leku.
Ze względu na podobieństwo objawów, właściwa diagnoza wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej.
Jak każdy lek, Stygmistanon może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest zależna od dawki leku.
Mogą wystąpić: nudności, wymioty, biegunka, nadmierna motoryka przewodu pokarmowego, nadmierne wydzielanie śliny, dyskomfort brzuszny, ból lub skurcze brzucha.
Możliwe jest wzmożone wydzielanie śluzu oskrzelowego z towarzyszącym skurczem oskrzeli. U osób z astmą mogą wystąpić problemy z oddychaniem.
Mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy), dławica Prinzmetala, nagłe zaczerwienienie skóry, niedociśnienie tętnicze, omdlenie.
Możliwe jest nasilenie osłabienia siły mięśni, drżenie pęczkowe, drżenie, skurcze mięśni lub hipotonia mięśniowa.
Mogą wystąpić: zwężenie źrenic, wzmożone łzawienie, zaburzenia akomodacji (niewyraźne widzenie), nadmierna potliwość, pokrzywka, wysypka, nagłe parcie na mocz.
Uwaga: Po przyjęciu większych dawek (500-600 mg na dobę) szczególnie często może wystąpić bradykardia oraz niepożądane reakcje sercowo-naczyniowe i niedociśnienie.
Przed rozpoczęciem stosowania Stygmistanonu należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre z nich mogą wchodzić w interakcje z pirydostygminą:
Należy unikać jednoczesnego stosowania pirydostygminy i zewnętrznego stosowania N,N-dietylo-m-toluamidu (DEET) na dużej powierzchni skóry, ponieważ pirydostygmina może zwiększać toksyczność DEET.
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania pirydostygminy u kobiet w ciąży. Substancja czynna przenika przez barierę łożyskową. Stygmistanon powinien być stosowany w czasie ciąży tylko w ściśle określonych przypadkach, po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza. Noworodek powinien być monitorowany pod kątem możliwych działań niepożądanych.
Istnieje ryzyko przedwczesnych skurczów, szczególnie w przypadku stosowania pod koniec ciąży.
Pirydostygmina wykrywana jest w niskich stężeniach w mleku kobiecym. Jeśli leczenie jest konieczne, niemowlę powinno być monitorowane pod kątem możliwych skutków działania leku lub należy rozważyć przerwanie karmienia piersią.
Stygmistanon może powodować zaburzenia akomodacji wzroku lub zwężenie źrenic, co może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów. Jeśli choroba podstawowa nie ulegnie wystarczającej poprawie lub jeśli wystąpią efekty cholinergiczne po przyjęciu leku, zdolność do aktywnego uczestniczenia w ruchu drogowym lub obsługi maszyn może być zaburzona.
Każda tabletka Stygmistanonu zawiera 114 mg laktozy (w postaci jednowodnej) i 53 mg sacharozy.
Jeśli pacjent ma stwierdzoną przez lekarza nietolerancję niektórych cukrów, powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z:
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Stygmistanon, tabletki powlekane, 60 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Stygmistanon dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Stygmistanon stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Stygmistanon to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 60 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Stygmistanon jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Działanie leku rozpoczyna się zwykle po 30-60 minutach od przyjęcia tabletki. Jest to nieco wolniejsze niż w przypadku niektórych innych leków stosowanych w miastenii, ale za to działanie jest dłuższe.
Nie, nie należy samodzielnie przerywać ani zmieniać dawkowania leku. Nagłe przerwanie leczenia może spowodować zaostrzenie objawów miastenii i przełom miasteniczny. Wszelkie zmiany w leczeniu powinny być konsultowane z lekarzem.
Nadmierne osłabienie mięśni może być objawem zarówno zaostrzenia choroby, jak i przedawkowania leku. Ze względu na podobieństwo objawów konieczna jest natychmiastowa konsultacja lekarska w celu właściwego rozpoznania i podjęcia odpowiedniego leczenia.
Tak, lek może powodować zwężenie źrenic i zaburzenia akomodacji wzroku, co objawia się niewyraźnym widzeniem. Jeśli te objawy są nasilone, mogą zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów. W razie wystąpienia problemów ze wzrokiem należy skonsultować się z lekarzem.
Przed rozpoczęciem stosowania Stygmistanonu należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty, ponieważ niektóre z nich mogą wchodzić w interakcje z pirydostygminą i wpływać na skuteczność lub bezpieczeństwo leczenia.

Nie daj się jesieni