Rexetin

Rexetin to lek przeciwdepresyjny dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną o nazwie paroksetyna. Każda tabletka zawiera 20 mg paroksetyny w postaci półwodnego chlorowodorku paroksetyny. Lek należy do grupy leków nazywanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, w skrócie SSRI. Serotonina to naturalny przekaźnik chemiczny w mózgu, który pomaga regulować nastrój i samopoczucie. Rexetin działa poprzez zwiększenie dostępności serotoniny w mózgu, co pomaga poprawić objawy różnych zaburzeń psychicznych.

Tabletki Rexetin to białe lub prawie białe, okrągłe tabletki powlekane z linią podziału po jednej stronie i nadrukiem “X20” po drugiej stronie. Linia podziału służy wyłącznie ułatwieniu połknięcia tabletki, nie przeznaczona jest do dzielenia dawki.

Rexetin jest stosowany w leczeniu kilku różnych zaburzeń psychicznych. Lekarz może przepisać ten lek w przypadku:

• Ciężkiego epizodu depresji – gdy odczuwasz trwały smutek, utratę zainteresowania codziennymi czynnościami i inne objawy depresyjne.
• Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego – gdy doświadczasz natrętnych myśli i wykonujesz powtarzające się czynności (np. częste mycie rąk, sprawdzanie zamków).
• Zaburzenia lękowego z napadami lęku – gdy występują u Ciebie nagłe ataki intensywnego strachu, które mogą powodować kołatanie serca, pocenie się i trudności w oddychaniu, z agorafobią (lękiem przed otwartymi przestrzeniami) lub bez niej.
• Fobii społecznej – gdy odczuwasz silny lęk w sytuacjach społecznych lub podczas wykonywania czynności w obecności innych osób.
• Zaburzenia lękowego uogólnionego – gdy doświadczasz ciągłego, nadmiernego niepokoju dotyczącego wielu różnych spraw życia codziennego.
• Zaburzenia stresowego pourazowego – gdy po przeżyciu traumatycznego wydarzenia masz uporczywe wspomnienia, koszmary senne i objawy lękowe.

Rexetin należy przyjmować dokładnie tak, jak zalecił lekarz. Zazwyczaj lek przyjmuje się raz dziennie rano, podczas posiłku. Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą – nie wolno jej żuć ani kruszyć.

Dawkowanie w zależności od schorzenia

W przypadku ciężkiego epizodu depresji: Zwykle zaczyna się od dawki 20 mg na dobę. Jeśli po kilku tygodniach nie odczuwasz wystarczającej poprawy, lekarz może stopniowo zwiększać dawkę o 10 mg, aż do maksymalnie 50 mg na dobę. Leczenie depresji powinno trwać co najmniej 6 miesięcy, aby zapewnić całkowite ustąpienie objawów.

W przypadku zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego: Zalecana dawka to 40 mg na dobę. Leczenie rozpoczyna się od 20 mg, a następnie dawka jest stopniowo zwiększana. Maksymalna dawka to 60 mg na dobę. Leczenie może trwać kilka miesięcy lub nawet dłużej.

W przypadku zaburzenia lękowego z napadami lęku: Zalecana dawka to 40 mg na dobę. Leczenie rozpoczyna się od małej dawki 10 mg na dobę, aby zminimalizować ryzyko początkowego nasilenia objawów lękowych, które mogą wystąpić na początku terapii. Dawkę zwiększa się stopniowo o 10 mg, aż do osiągnięcia zalecanej dawki. Maksymalna dawka to 60 mg na dobę.

W przypadku fobii społecznej: Zalecana dawka to 20 mg na dobę. Jeśli nie ma wystarczającej poprawy, lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 50 mg na dobę.

W przypadku zaburzenia lękowego uogólnionego: Zalecana dawka to 20 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 50 mg na dobę.

W przypadku zaburzenia stresowego pourazowego: Zalecana dawka to 20 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 50 mg na dobę.

Ważne informacje dotyczące dawkowania

Nie przerywaj nagle przyjmowania leku! Nagłe przerwanie leczenia może wywołać nieprzyjemne objawy odstawienne. Gdy nadejdzie czas zakończenia terapii, lekarz będzie stopniowo zmniejszał dawkę, zazwyczaj o 10 mg tygodniowo. Jeśli po zmniejszeniu dawki pojawią się trudne do zniesienia objawy, możliwy jest powrót do wcześniejszej dawki, a następnie jeszcze wolniejsze jej zmniejszanie.

Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów

Osoby starsze: Leczenie rozpoczyna się od standardowej dawki dla dorosłych, ale maksymalna dawka nie powinna przekraczać 40 mg na dobę.

Osoby z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: Jeśli masz poważne problemy z nerkami lub wątrobą, lekarz zaleci stosowanie mniejszych dawek leku.

Dzieci i młodzież: Rexetin nie powinien być stosowany u osób poniżej 18 roku życia.

Nie wolno stosować Rexetinu, jeśli:

• Jesteś uczulony na paroksetynę lub którykolwiek inny składnik leku.
• Przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś leki zwane inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), w tym moklobemid, stosowane w leczeniu depresji. Między zakończeniem stosowania nieodwracalnych inhibitorów MAO a rozpoczęciem leczenia Rexetinem musi upłynąć co najmniej 2 tygodnie. W przypadku odwracalnych inhibitorów MAO wystarczy przerwa 24-godzinna.
• Przyjmujesz tiorydazynę lub pimozyd (leki przeciwpsychotyczne).

Przed rozpoczęciem leczenia Rexetinem poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji.

Myśli samobójcze i pogorszenie stanu psychicznego

Depresja i inne zaburzenia psychiczne mogą wiązać się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i prób samobójczych. To ryzyko może być szczególnie wysokie na początku leczenia lub po zmianie dawki, zanim nastąpi poprawa stanu zdrowia. Jeśli zauważysz u siebie lub u bliskiej osoby przyjmującej Rexetin myśli o samobójstwie, samouszkodzeniu, pogorszenie objawów depresji lub lęku, nietypowe zmiany w zachowaniu – natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Szczególnie narażone są osoby młode (poniżej 25 roku życia), osoby z myślami samobójczymi w przeszłości oraz osoby, które wcześniej podejmowały próby samobójcze. Dlatego w pierwszych tygodniach leczenia oraz po każdej zmianie dawki potrzebna jest uważna obserwacja pacjenta.

Zespół serotoninowy

W rzadkich przypadkach, szczególnie gdy Rexetin jest stosowany razem z innymi lekami wpływającymi na serotoninę (np. niektóre leki przeciwbólowe jak tramadol, inne leki przeciwdepresyjne, leki na migrenę zwane tryptanami), może wystąpić poważny stan zwany zespołem serotoninowym. Objawami są: wysoka gorączka, sztywność mięśni, drgawki, niepokój ruchowy, splątanie, bardzo silne pobudzenie, nudności, wymioty i biegunka. Jeśli wystąpią u Ciebie takie objawy, natychmiast zgłoś się do lekarza lub na izbę przyjęć.

Objawy odstawienne

Nagłe przerwanie przyjmowania Rexetinu może wywołać nieprzyjemne objawy, takie jak: zawroty głowy, mrowienie lub uczucie “porażeń prądem”, zaburzenia snu (w tym intensywne sny), niepokój, nudności, drżenie, splątanie, pocenie się, ból głowy, biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna i drażliwość. Objawy te zazwyczaj są łagodne do umiarkowanych i ustępują samoistnie w ciągu dwóch tygodni, ale u niektórych osób mogą trwać dłużej. Dlatego bardzo ważne jest stopniowe odstawianie leku pod nadzorem lekarza.

Inne ważne ostrzeżenia

Cukrzyca: Jeśli masz cukrzycę, Rexetin może wpływać na kontrolę poziomu cukru we krwi. Może być konieczne dostosowanie dawek insuliny lub leków przeciwcukrzycowych.

Padaczka i napady drgawkowe: Jeśli masz padaczkę lub miałeś w przeszłości napady drgawkowe, poinformuj o tym lekarza. Jeśli podczas przyjmowania Rexetinu wystąpi napad drgawkowy, należy natychmiast przerwać stosowanie leku.

Zaburzenia serca: Rexetin może wpływać na rytm serca, wydłużając tak zwany odstęp QT w badaniu EKG. Jeśli masz chorobę serca, zaburzenia rytmu serca lub przyjmujesz leki na serce, koniecznie poinformuj o tym lekarza.

Hiponatremia: Lek może powodować obniżenie poziomu sodu we krwi, szczególnie u osób starszych. Objawami mogą być: senność, splątanie, drgawki mięśniowe.

Krwawienia: Rexetin może zwiększać ryzyko krwawień, szczególnie jeśli jednocześnie przyjmujesz leki przeciwzakrzepowe, aspirynę lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Zwróć uwagę na nietypowe siniaki, krwawienia z nosa lub dziąseł.

Zaburzenia widzenia: Rexetin może powodować rozszerzenie źrenic. Jeśli masz jaskrę, poinformuj o tym lekarza.

Rexetin może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty, suplementach diety i ziołach.

Szczególnie ważne interakcje

Nie wolno łączyć Rexetinu z:

• Inhibitorami MAO (moklobemid i inne leki na depresję) – konieczna jest odpowiednia przerwa czasowa.
• Tiorydazyną i pimozydem (leki przeciwpsychotyczne).

Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z:

• Innymi lekami przeciwdepresyjnymi lub lekami wpływającymi na serotoninę.
• Lekami przeciwbólowymi opioidowymi (tramadol, petydyna, fentanyl).
• Lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna i inne) – zwiększone ryzyko krwawień.
• Aspiryną i lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) – zwiększone ryzyko krwawień.
• Tamoksyfenem (lek stosowany w leczeniu raka piersi) – Rexetin może zmniejszać skuteczność tamoksyfenu.
• Lekami na padaczkę (karbamazepina, fenytoina).
• Prawastatyną (lek obniżający cholesterol) – może wpływać na poziom cukru we krwi.
• Lekami na chorobę Parkinsona (procyklidyna).

Alkohol: Należy unikać spożywania alkoholu podczas przyjmowania Rexetinu, ponieważ może to nasilać działanie zarówno leku, jak i alkoholu.

Ciąża

Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, koniecznie poinformuj o tym lekarza. Niektóre badania sugerują, że stosowanie Rexetinu w pierwszych trzech miesiącach ciąży może nieznacznie zwiększać ryzyko wad wrodzonych u dziecka, szczególnie wad serca. Ryzyko to jest małe (mniej niż 2 na 100 dzieci), ale lekarz musi je rozważyć, decydując o kontynuacji leczenia.

Jeśli przyjmujesz Rexetin w późnym okresie ciąży, szczególnie w trzecim trymestrze, noworodek może wymagać obserwacji po urodzeniu. Możliwe objawy u noworodka to: problemy z oddychaniem, zasinienie skóry, trudności w karmieniu, wymioty, niska temperatura ciała, niski poziom cukru we krwi, sztywność lub wiotkość mięśni, drżenie, drażliwość, senność lub trudności ze snem. Może również wystąpić zwiększone ryzyko krwawienia poporodowego.

Nie przerywaj nagle przyjmowania Rexetinu, jeśli jesteś w ciąży – omów z lekarzem najlepszy sposób postępowania.

Karmienie piersią

Niewielkie ilości paroksetyny przenikają do mleka matki. Jeśli karmisz piersią, omów z lekarzem, czy możesz kontynuować karmienie podczas przyjmowania Rexetinu.

Płodność

Badania na zwierzętach sugerują, że paroksetyna może wpływać na jakość nasienia. U ludzi efekt ten wydaje się być przemijający i dotychczas nie zaobserwowano wpływu na płodność.

Rexetin zazwyczaj nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak, jak każdy lek wpływający na psychikę, może powodować senność lub zawroty głowy u niektórych osób. Zanim zaczniesz prowadzić pojazd lub obsługiwać maszyny, upewnij się, jak lek na Ciebie działa. Jeśli odczuwasz senność, zawroty głowy lub inne objawy wpływające na koncentrację, unikaj tych czynności.

Jak każdy lek, Rexetin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Wiele działań niepożądanych jest łagodnych i zmniejsza się w miarę kontynuowania leczenia.

Najczęstsze działania niepożądane

Do najczęstszych działań niepożądanych (występujących u więcej niż 1 na 10 osób) należą:

• Nudności.
• Zaburzenia seksualne (np. problemy z osiągnięciem orgazmu, zmniejszenie popędu seksualnego, problemy z erekcją u mężczyzn).

Częste działania niepożądane (u 1-10 na 100 osób)

• Zmniejszenie lub zwiększenie apetytu.
• Senność, bezsenność, nerwowość.
• Ból głowy, zawroty głowy, drżenie.
• Zaburzenia widzenia.
• Ziewanie.
• Suchość w ustach, zaparcia, biegunka.
• Wymioty.
• Zwiększone pocenie się.
• Osłabienie.
• Przyrost masy ciała.

Mniej częste działania niepożądane (u 1-10 na 1000 osób)

• Przejściowy wzrost ciśnienia tętniczego lub jego obniżenie (uczucie omdlenia przy wstawaniu).
• Przyspieszenie tętna.
• Wysypka, świąd skóry.
• Splątanie.
• Halucynacje.
• Zaburzenia ruchowe.

Rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane

Do rzadszych, ale poważniejszych działań niepożądanych należą:

• Nieprawidłowe krwawienia (wybroczyny, siniaki, krwawienia z nosa, krwawienia z dróg rodnych).
• Obniżenie poziomu sodu we krwi (hiponatremia) – objawy: senność, splątanie, drgawki mięśniowe.
• Zespół serotoninowy (patrz rozdział “Ostrzeżenia”).
• Reakcje alergiczne (wysypka, obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w oddychaniu).
• Zaburzenia czynności wątroby.
• Napady drgawkowe.
• Wydłużenie odstępu QT w EKG.

Długotrwałe zaburzenia czynności seksualnych

Zgłaszano przypadki długotrwałych zaburzeń czynności seksualnych, w których objawy utrzymywały się pomimo przerwania stosowania leku.

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią:

• Myśli samobójcze lub chęć samouszkodzenia.
• Objawy zespołu serotoninowego (gorączka, sztywność mięśni, drgawki, silne pobudzenie, splątanie).
• Ciężka reakcja alergiczna (obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu).
• Napady drgawkowe.
• Nietypowe krwawienia.
• Objawy hiponatremii (splątanie, senność, drgawki).

Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane niewymienione w tej ulotce, poinformuj o nich lekarza lub farmaceutę.

Jeśli przyjąłeś więcej tabletek Rexetin niż zalecił lekarz, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub zgłoś się na izbę przyjęć najbliższego szpitala, nawet jeśli nie odczuwasz żadnych objawów. Objawy przedawkowania mogą obejmować: nudności, wymioty, drżenie, rozszerzone źrenice, gorączkę, zmiany ciśnienia krwi, bóle głowy, mimowolne skurcze mięśni. W ciężkich przypadkach może wystąpić śpiączka.

Zabierz ze sobą opakowanie leku, aby personel medyczny wiedział, co zostało przyjęte. Nie ma specyficznej odtrutki na paroksetynę – leczenie jest objawowe i wspierające.

• Przechowuj lek w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie przechowuj w temperaturze powyżej 30°C.
• Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed wilgocią i światłem.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu (termin ważności to ostatni dzień podanego miesiąca).
• Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Co zawiera Rexetin

Substancją czynną leku jest paroksetyna. Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg paroksetyny w postaci 22,76 mg półwodnego chlorowodorku paroksetyny.

Pozostałe składniki to:

• Rdzeń tabletki: wapnia wodorofosforan dwuwodny, karboksymetyloskrobia sodowa, hypromeloza, magnezu stearynian.
• Otoczka: hypromeloza, makrogol 400, makrogol 6000, polisorbat 80, tytanu dwutlenek (E 171).

Jak wygląda Rexetin i co zawiera opakowanie

Rexetin to białe lub prawie białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z linią podziału po jednej stronie i nadrukiem “X20” po drugiej stronie. Lek dostępny jest w opakowaniach zawierających 30 tabletek w blistrach z folii PVC/Aluminium.

Zawartość sodu

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.