Popularne

Wybierz wariant produktu
Oxynador to lek wydawany na receptę stosowany w celu zmniejszenia bólu. Składnikami czynnymi produktu leczniczego są: oksykodonu chlorowodorek oraz naloksonu chlorowodorek. Oksykodonu chlorowodorek jest silnym lekiem przeciwbólowym z grupy opioidów, natomiast naloksonu chlorowodorek ma na celu złagodzenie niektórych działań niepożądanych występujących podczas leczenia opioidowymi lekami przeciwbólowymi.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Oxynador to nowoczesny lek przeciwbólowy przeznaczony do leczenia silnego bólu, który wymaga zastosowania opioidowych środków przeciwbólowych. Preparat łączy w sobie działanie dwóch substancji czynnych – oksykodonu i naloksonu – w specjalnie zaprojektowanej formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Dzięki temu rozwiązaniu lek zapewnia długotrwałą ulgę w bólu przy jednoczesnym ograniczeniu typowych dla opioidów problemów z czynnością jelit.
Oxynador zawiera dwie substancje czynne: oksykodonu chlorowodorek oraz naloksonu chlorowodorek. Każda tabletka o mocy 40 mg + 20 mg zawiera 40 mg oksykodonu chlorowodorku (co odpowiada 36 mg czystego oksykodonu) oraz 20 mg naloksonu chlorowodorku (co odpowiada 18 mg czystego naloksonu).
Oksykodon to silny lek przeciwbólowy z grupy opioidów, który działa poprzez łączenie się z receptorami opioidowymi w mózgu i rdzeniu kręgowym, skutecznie łagodząc ból. Nalokson natomiast jest antagonistą receptorów opioidowych dodanym w celu przeciwdziałania zaparciom i innym problemom jelitowym, które często towarzyszą stosowaniu opioidów.
Lek dostępny jest również w mniejszych mocach: 10 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, co umożliwia dokładne dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Oxynador jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów cierpiących na silny ból, który można skutecznie leczyć wyłącznie za pomocą opioidowych leków przeciwbólowych. Może to dotyczyć zarówno bólu związanego z chorobami nowotworowymi, jak i bólu nienowotworowego o dużym nasileniu.
Unikalną cechą tego preparatu jest obecność naloksonu, który działa miejscowo w jelitach, przeciwdziałając zaparciom wywołanym przez oksykodon. Dzięki temu pacjenci mogą korzystać z silnego działania przeciwbólowego oksykodonu przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka problemów z wypróżnianiem.
Oxynador należy przyjmować dwa razy dziennie, co 12 godzin, według ustalonego schematu. Tabletki należy połykać w całości, popijając dużą ilością płynu. Bardzo ważne jest, aby tabletek nie dzielić, nie łamać, nie żuć ani nie kruszyć, ponieważ mogłoby to spowodować szybkie uwolnienie całej dawki leku i potencjalnie niebezpieczne przedawkowanie.
U pacjentów, którzy wcześniej nie przyjmowali opioidów, zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 10 mg oksykodonu + 5 mg naloksonu co 12 godzin. U osób, które wcześniej przyjmowały leki opioidowe, leczenie można rozpocząć od większej dawki, w zależności od ich wcześniejszych doświadczeń.
Dawkę należy indywidualnie dostosować do nasilenia bólu oraz wrażliwości pacjenta. Zwiększania dawki dokonuje się stopniowo, co 1-2 dni, aż do uzyskania odpowiedniej kontroli bólu. Maksymalna dawka dobowa to 160 mg oksykodonu chlorowodorku i 80 mg naloksonu chlorowodorku w tabletkach.
Oxynador można przyjmować zarówno z pokarmem, jak i bez pokarmu – nie ma to istotnego wpływu na działanie leku.
Leku nie należy stosować dłużej niż jest to bezwzględnie konieczne. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien omówić z pacjentem planowany czas trwania terapii oraz strategię jej zakończenia. Regularne konsultacje pozwalają na ocenę potrzeby kontynuacji leczenia i ewentualne dostosowanie dawek.
Oxynador jest przeciwwskazany w następujących sytuacjach:
Głównym zagrożeniem związanym ze stosowaniem opioidów w zbyt dużych dawkach jest depresja oddechowa – spowolnienie i osłabienie oddechu. Oxynador może również powodować zaburzenia oddychania podczas snu, w tym ośrodkowy bezdech senny. Pacjenci z problemami oddechowymi powinni być szczególnie ostrożni.
Szczególną ostrożność należy zachować przy równoczesnym stosowaniu Oxynadoru z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny (np. diazepam, alprazolam). Takie połączenie może powodować nadmierną senność, spowolnienie oddechu, śpiączkę, a nawet śmierć. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie takich leków, należy używać najmniejszych skutecznych dawek przez możliwie najkrótszy czas.
Długotrwałe stosowanie Oxynadoru może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego. Ryzyko jest większe u osób, które w przeszłości miały problemy z nadużywaniem substancji psychoaktywnych lub alkoholu, u palaczy tytoniu oraz u osób z zaburzeniami psychicznymi (np. ciężką depresją, zaburzeniami lękowymi).
Nagłe przerwanie stosowania leku po długotrwałym leczeniu może wywołać zespół odstawienny z objawami takimi jak niepokój, drażliwość, bóle mięśni, bezsenność, pocenie się. Dlatego zakończenie terapii powinno odbywać się stopniowo, poprzez powolne zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza.
Oxynador może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia koncentracji, szczególnie na początku leczenia, po zwiększeniu dawki lub przy jednoczesnym przyjmowaniu innych leków działających na układ nerwowy. Pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn do czasu ustalenia, jak lek na nich działa.
Ostrożność należy zachować u osób starszych, pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (lek jest przeciwwskazany przy umiarkowanych i ciężkich zaburzeniach), pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, osób z padaczką, problemami z ciśnieniem krwi, chorobami tarczycy oraz wieloma innymi schorzeniami. Lekarz przed przepisaniem leku dokładnie oceni stan zdrowia pacjenta.
Należy unikać picia alkoholu podczas stosowania Oxynadoru, ponieważ alkohol może nasilać działania niepożądane leku.
Oxynador może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym:
Jednoczesne stosowanie z innymi opioidami, lekami przeciwlękowymi, nasennymi, uspokajającymi (benzodiazepiny), przeciwdepresyjnymi, przeciwpsychotycznymi, przeciwhistaminowymi i przeciwwymiotnymi może nasilać sedację i depresję oddechową.
Oxynador należy podawać ostrożnie u pacjentów przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy lub u osób, które stosowały te leki w ciągu ostatnich dwóch tygodni.
Równoczesne stosowanie z selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) może prowadzić do toksyczności serotoninowej z objawami takimi jak pobudzenie, omamy, tachykardia, zaburzenia koordynacji, nudności.
Niektóre antybiotyki (klarytromycyna, erytromycyna), leki przeciwgrzybiczne (ketokonazol, itrakonazol), cymetydyna oraz sok grejfrutowy mogą zwiększać stężenie oksykodonu we krwi, co może wymagać zmniejszenia dawki. Z kolei ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca zwyczajnego mogą zmniejszać skuteczność leku.
Obserwowano zmiany międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR) u osób przyjmujących jednocześnie oksykodon i leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny.
Jak każdy lek, Oxynador może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub nasilające się, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Dotyczy to szczególnie problemów z oddychaniem, silnej senności, omamów czy objawów reakcji alergicznej.
Przedawkowanie Oxynadoru może być bardzo niebezpieczne. Objawy przedawkowania oksykodonu obejmują zwężenie źrenic, poważne spowolnienie oddechu, silną senność przechodzącą w osłupienie lub śpiączkę, obniżenie ciśnienia krwi, spowolnienie akcji serca. W najcięższych przypadkach może dojść do niewydolności krążenia i zgonu.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast wezwać pomoc medyczną. Leczenie przedawkowania wymaga podania specjalnego odtrutki (naloksonu) oraz leczenia podtrzymującego w warunkach szpitalnych.
Oxynador można stosować w czasie ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści dla matki wyraźnie przewyższają potencjalne zagrożenie dla płodu i noworodka. Oksykodon przenika przez łożysko, a długotrwałe stosowanie podczas ciąży może prowadzić do wystąpienia objawów odstawienia u noworodka. Podanie leku podczas porodu może spowodować spowolnienie oddechu u dziecka.
Oksykodon przenika do mleka ludzkiego w znacznych ilościach. Nie można wykluczyć ryzyka dla karmionego piersią niemowlęcia. Na czas leczenia Oxynadorem należy zaprzestać karmienia piersią.
Oxynador należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności wynosi 3 lata od daty produkcji.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Oxynador należy stosować tylko tak długo, jak jest to bezwzględnie konieczne do kontroli bólu. Czas leczenia powinien być ustalony indywidualnie przez lekarza. Długotrwałe stosowanie zwiększa ryzyko uzależnienia, dlatego konieczne są regularne konsultacje z lekarzem w celu oceny potrzeby kontynuacji terapii.
Nie, tabletek Oxynador nigdy nie wolno dzielić, łamać, żuć ani kruszyć. Są to tabletki o przedłużonym uwalnianiu i naruszenie ich struktury powoduje szybkie uwolnienie całej dawki leku, co może prowadzić do niebezpiecznego przedawkowania.
Jeśli pominięto dawkę leku, należy przyjąć ją jak najszybciej po zauważeniu pominięcia. Jeśli jednak zbliża się czas przyjęcia kolejnej dawki, należy pominąć zapomnianą dawkę i kontynuować leczenie według ustalonego schematu. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.
Zaparcia są bardzo częstym działaniem niepożądanym podczas stosowania Oxynadoru. Jednak dzięki obecności naloksonu w składzie leku, ryzyko zaparć jest mniejsze niż w przypadku samego oksykodonu. Nalokson działa miejscowo w jelitach, przeciwdziałając zaparciom wywołanym przez oksykodon.
Oxynador może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia koncentracji, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem, zanim wrócą do prowadzenia pojazdów. U niektórych pacjentów po ustabilizowaniu dawki prowadzenie może być możliwe, ale wymaga to indywidualnej oceny lekarza.
Nie należy nagle przerywać stosowania Oxynadoru, ponieważ może to wywołać zespół odstawienny z objawami takimi jak niepokój, bóle mięśni, bezsenność czy pocenie się. Zakończenie leczenia powinno odbywać się stopniowo, poprzez powolne zmniejszanie dawki pod ścisłą kontrolą lekarza.

Nie daj się jesieni