Przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy zażywać leku Oxycardil 120

Lek Oxycardil 120, zawierający diltiazemu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca oraz nadciśnienia tętniczego. Jednakże, istnieją pewne przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy go stosować. W artykule omówimy te przeciwwskazania oraz wyjaśnimy, dlaczego są one istotne dla pacjentów.

Spis treści

• Przeciwwskazania do stosowania leku Oxycardil 120
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć

Przeciwwskazania do stosowania leku Oxycardil 120

Oxycardil 120 nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Pacjenci uczuleni na diltiazemu chlorowodorek lub inne składniki leku powinni unikać jego stosowania^[1].
• Zespół chorego węzła zatokowego u pacjentów bez wszczepionego rozrusznika. Ten stan może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca^[1].
• Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia u chorych bez wszczepionego rozrusznika. Blok ten może powodować poważne problemy z przewodzeniem impulsów elektrycznych w sercu^[1].
• Ciężka bradykardia (mniej niż 40 uderzeń serca na minutę). Niskie tętno może być niebezpieczne dla zdrowia pacjenta^[1].
• Lewokomorowa niewydolność serca z zastojem płucnym. Ten stan może prowadzić do poważnych problemów z oddychaniem i krążeniem^[1].
• Jednoczesne przyjmowanie dantrolenu we wlewie dożylnym. Może to prowadzić do poważnych interakcji lekowych^[1].
• Jednoczesne przyjmowanie iwabradyny, stosowanej w leczeniu niektórych chorób serca. Może to prowadzić do dodatkowego zmniejszenia częstości akcji serca^[1].
• Jednoczesne przyjmowanie lomitapidu, stosowanego w leczeniu dużego stężenia cholesterolu. Może to prowadzić do zwiększenia ryzyka działań niepożądanych związanych z wątrobą^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Oxycardil 120 należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą w następujących przypadkach:

• Wystąpienie zaburzeń czynności lewej komory serca, bradykardii lub bloku przedsionkowo-komorowego I stopnia. Konieczna jest ostrożność i ścisła obserwacja^[2].
• Przygotowanie do znieczulenia ogólnego. Lek Oxycardil 120 może nasilać zaburzenia kurczliwości, przewodzenia i automatyzmu mięśnia sercowego^[2].
• Pacjenci w podeszłym wieku oraz pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby. Może wystąpić zwiększenie stężenia diltiazemu w osoczu, dlatego pacjenci powinni pozostać pod ścisłą obserwacją lekarza^[2].
• Pacjenci z ryzykiem niedrożności jelit. Lek Oxycardil 120 hamuje ruchliwość przewodu pokarmowego^[2].
• Pacjenci z niewydolnością serca. Lekarz może zalecić monitorowanie czynności nerek^[2].

Interakcje z innymi lekami

Oxycardil 120 może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym:

• Lit – ryzyko nasilenia działania neurotoksycznego litu^[2].
• Pochodne azotanów – nasilenie działania hipotensyjnego i ryzyko omdlenia^[2].
• Teofilina – zwiększenie stężenia teofiliny we krwi^[2].
• Leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne – ryzyko niedociśnienia^[2].
• Amiodaron, digoksyna – ryzyko bradykardii^[2].
• Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne – ryzyko zaburzeń rytmu serca^[2].
• Inne leki przeciwarytmiczne – ryzyko nasilenia działań niepożądanych ze strony serca^[2].
• Karbamazepina – zwiększenie stężenia karbamazepiny we krwi^[2].
• Ryfampicyna – ryzyko zmniejszenia stężenia diltiazemu w osoczu^[2].
• Cymetydyna, ranitydyna – zwiększenie stężenia diltiazemu w osoczu^[2].
• Cyklosporyna – zwiększenie stężenia cyklosporyny we krwi^[2].
• Kolchicyna – zwiększenie stężenia kolchicyny we krwi^[2].
• Leki zmniejszające aktywność układu odpornościowego (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus) – ryzyko zwiększenia stężenia tych leków we krwi^[2].

Słownik pojęć

• Nadwrażliwość – nadmierna reakcja organizmu na substancję, która normalnie nie wywołuje takiej reakcji.
• Zespół chorego węzła zatokowego – zaburzenie rytmu serca spowodowane problemami z węzłem zatokowym, który jest naturalnym rozrusznikiem serca.
• Blok przedsionkowo-komorowy – zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca.
• Bradykardia – niska częstość akcji serca, poniżej 60 uderzeń na minutę.
• Lewokomorowa niewydolność serca – stan, w którym lewa komora serca nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do organizmu.
• Dantrolen – lek stosowany w leczeniu hipertermii złośliwej i spastyczności mięśni.
• Iwabradyna – lek stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca i dusznicy bolesnej.
• Lomitapid – lek stosowany w leczeniu hipercholesterolemii.
• Teofilina – lek stosowany w leczeniu astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).
• Amiodaron – lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca.
• Digoksyna – lek stosowany w leczeniu niewydolności serca i zaburzeń rytmu serca.
• Karbamazepina – lek stosowany w leczeniu padaczki i neuralgii nerwu trójdzielnego.
• Ryfampicyna – antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy i innych zakażeń bakteryjnych.
• Cymetydyna – lek stosowany w leczeniu wrzodów żołądka i refluksu żołądkowo-przełykowego.
• Ranitydyna – lek stosowany w leczeniu wrzodów żołądka i refluksu żołądkowo-przełykowego.
• Cyklosporyna – lek immunosupresyjny stosowany w zapobieganiu odrzutom przeszczepów.
• Kolchicyna – lek stosowany w leczeniu dny moczanowej.
• Syrolimus – lek immunosupresyjny stosowany w zapobieganiu odrzutom przeszczepów.
• Temsyrolimus – lek stosowany w leczeniu raka nerki.
• Ewerolimus – lek stosowany w leczeniu raka i w zapobieganiu odrzutom przeszczepów.

Podsumowanie: