Nebilet HCT

Nebilet HCT to nowoczesny lek złożony, który łączy w sobie dwie substancje czynne o uzupełniającym się działaniu: nebiwolol (5 mg) oraz hydrochlorotiazyd (25 mg). Każda tabletka powlekana zawiera starannie dobrane dawki obu składników, które wspólnie działają na obniżenie podwyższonego ciśnienia krwi. Produkt jest przeznaczony dla osób dorosłych z rozpoznanym samoistnym nadciśnieniem tętniczym, u których ciśnienie krwi jest już odpowiednio kontrolowane za pomocą jednoczesnego stosowania nebiwololu i hydrochlorotiazydu w tych samych dawkach.

Nebilet HCT zawiera dwie substancje, które działają na różne sposoby, wzajemnie się uzupełniając. Nebiwolol należy do grupy leków zwanych beta-blokerami, które wybiórczo blokują receptory beta-adrenergiczne w sercu. Dzięki temu spowalnia akcję serca i zmniejsza siłę jego skurczów, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi. Dodatkowo nebiwolol rozszerza naczynia krwionośne poprzez wpływ na specjalny mechanizm związany z tlenkiem azotu – substancją naturalnie występującą w organizmie, która pomaga naczyniom się rozluźnić.

Hydrochlorotiazyd to lek moczopędny z grupy tiazydów. Działa na nerki, powodując zwiększone wydalanie sodu i wody z organizmu. Gdy w naczyniach krwionośnych jest mniej płynu, ciśnienie krwi obniża się. Działanie moczopędne rozpoczyna się około 2 godziny po zażyciu leku, osiąga maksimum po 4 godzinach i utrzymuje się przez 6-12 godzin.

Połączenie tych dwóch substancji daje silniejszy efekt obniżający ciśnienie niż każda z nich stosowana osobno.

Lek jest przeznaczony do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego – czyli podwyższonego ciśnienia krwi, które nie ma konkretnej, rozpoznawalnej przyczyny chorobowej. Nebilet HCT jest produktem złożonym, który zastępuje jednoczesne przyjmowanie dwóch osobnych leków. Można go stosować tylko wtedy, gdy lekarz wcześniej ustalił, że ciśnienie krwi jest dobrze kontrolowane przy stosowaniu nebiwololu w dawce 5 mg i hydrochlorotiazydu w dawce 25 mg przyjmowanych równocześnie.

Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę. Najlepiej przyjmować lek codziennie o tej samej porze – to pomoże w regularnym stosowaniu. Tabletkę można połknąć zarówno podczas posiłku, jak i między posiłkami – pokarm nie wpływa na wchłanianie leku. Tabletki należy popijać wodą.

Nie należy samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Nagłe przerwanie stosowania leku może spowodować pogorszenie stanu zdrowia.

Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie tego leku jest zabronione. Nie można go przyjmować, jeśli:

• Jest się uczulonym na nebiwolol, hydrochlorotiazyd, inne leki pochodne sulfonamidów lub którykolwiek składnik preparatu.
• Występują choroby wątroby lub zaburzenia jej funkcjonowania.
• Występuje ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml na minutę) lub całkowity brak oddawania moczu.
• Rozpoznano ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny lub epizody dekompensacji niewydolności serca wymagające leczenia dożylnego.
• Występują poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak: zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia (bez wszczepionego stymulatora serca).
• Tętno w spoczynku jest bardzo wolne – poniżej 60 uderzeń na minutę.
• Ciśnienie skurczowe jest bardzo niskie – poniżej 90 mm Hg.
• Występują ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego.
• Rozpoznano astmę oskrzelową lub inne stany skurczowe oskrzeli, również w przeszłości.
• Występuje nie leczony guz chromochłonny nadnerczy.
• Rozpoznano kwasicę metaboliczną.
• Występują poważne zaburzenia elektrolitowe: oporna na leczenie hipokaliemia (niski poziom potasu), hiperkalcemia (podwyższony poziom wapnia), hiponatremia (niski poziom sodu) lub objawowa hiperurykemia (podwyższony poziom kwasu moczowego).

Istnieje wiele sytuacji, w których lek można stosować, ale wymaga to szczególnej ostrożności i ścisłego nadzoru lekarza:

Problemy z sercem i naczyniami krwionośnymi

Jeśli występuje choroba niedokrwienna serca, leczenie należy przerywać stopniowo, zmniejszając dawkę przez okres 1-2 tygodni. Lek może powodować spowolnienie akcji serca – jeśli tętno spadnie poniżej 50-55 uderzeń na minutę lub pojawią się niepokojące objawy, lekarz może zmniejszyć dawkę. Szczególna ostrożność jest potrzebna u osób z zaburzeniami krążenia obwodowego (choroba Raynauda, chromanie przestankowe), blokiem przedsionkowo-komorowym pierwszego stopnia oraz dławicą piersiową typu Prinzmetala.

Cukrzyca

U osób chorych na cukrzycę lek może maskować niektóre objawy niskiego poziomu cukru we krwi, takie jak przyspieszone bicie serca czy kołatanie. Dlatego osoby z cukrzycą powinny regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi. Dodatkowo hydrochlorotiazyd może zaburzać tolerancję glukozy, co może wymagać modyfikacji dawki insuliny lub tabletek przeciwcukrzycowych.

Choroby nerek

Pełną korzyść z hydrochlorotiazydu można uzyskać tylko przy prawidłowej funkcji nerek. U osób z zaburzeniami czynności nerek lek może kumulować się w organizmie. Jeśli funkcja nerek się pogarsza, lekarz może zdecydować o odstawieniu leku.

Zaburzenia elektrolitowe

Lek moczopędny może powodować zaburzenia gospodarki wodnej i elektrolitowej, szczególnie niedobór potasu (hipokaliemia), sodu (hiponatremia) oraz nadmiar wapnia (hiperkalcemia). Objawy ostrzegawcze to: suchość w ustach, pragnienie, osłabienie, apatia, senność, niepokój, bóle lub kurcze mięśni, zmęczenie mięśni, niskie ciśnienie, małe ilości moczu, przyspieszone bicie serca oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Lekarz będzie regularnie kontrolował poziom elektrolitów we krwi.

Alergie i nadwrażliwość

Beta-blokery mogą zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcje alergiczne. U osób z alergią lub astmą oskrzelową w wywiadzie mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd. Lek może również wywoływać reakcje nadwrażliwości na światło słoneczne.

Ryzyko nowotworów skóry

Długotrwałe stosowanie hydrochlorotiazydu, szczególnie w wysokich łącznych dawkach, może zwiększać ryzyko nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry – raka podstawnokomórkowego i raka kolczystokomórkowego. Dlatego osoby przyjmujące ten lek powinny regularnie sprawdzać skórę i chronić się przed słońcem oraz promieniowaniem UV. W przypadku pojawienia się jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Inne sytuacje wymagające ostrożności

Ostrożność należy zachować także u osób z: łuszczycą w wywiadzie, nadczynnością tarczycy, przewlekłymi obturacyjnymi chorobami płuc, toczniem rumieniowatym układowym, marskością wątroby oraz u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 75 lat).

Nebilet HCT może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym:

Leki, których nie należy łączyć z Nebilet HCT

• Sole litu – ich jednoczesne stosowanie może prowadzić do zwiększenia stężenia litu we krwi i objawów zatrucia litem.
• Leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, flekainid, lidokaina) – mogą nasilać wpływ na przewodzenie w sercu.
• Antagoniści kanału wapniowego typu werapamil/diltiazem – mogą powodować ciężkie obniżenie ciśnienia i zaburzenia przewodzenia w sercu.
• Ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (klonidyna, metyldopa) – ich nagłe odstawienie może być niebezpieczne.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

• Glikozydy naparstnicy – zaburzenia elektrolitowe wywołane przez hydrochlorotiazyd mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca.
• Leki przeciwcukrzycowe – może być konieczna zmiana ich dawki, ponieważ lek może maskować objawy hipoglikemii i wpływać na tolerancję glukozy.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe leku.
• Leki powodujące utratę potasu (inne leki moczopędne, leki przeczyszczające, kortykosteroidy) – mogą nasilać niedobór potasu.
• Leki wpływające na rytm serca – wymagają regularnej kontroli EKG i poziomu potasu.

Przed każdym zabiegiem chirurgicznym należy poinformować lekarza anestezjologa o przyjmowaniu Nebilet HCT.

Jak każdy lek, Nebilet HCT może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna lub umiarkowana.

Często występujące działania niepożądane (u 1-10 na 100 osób)

• Bóle i zawroty głowy.
• Duszność.
• Zaparcie, nudności, biegunka.
• Uczucie zmęczenia, obrzęki.

Niezbyt często występujące (u 1-10 na 1000 osób)

• Koszmary senne, depresja.
• Zaburzenia widzenia.
• Bradykardia (zbyt wolne bicie serca), niewydolność serca, zwolnienie przewodzenia w sercu.
• Niedociśnienie tętnicze, pogorszenie chromania przestankowego.
• Skurcz oskrzeli.
• Niestrawność, wzdęcia, wymioty.
• Świąd, wysypka, rumień skóry.
• Zaburzenia erekcji.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

• Omdlenie.
• Nasilenie objawów łuszczycy.
• Obrzęk naczynioruchowy, reakcje nadwrażliwości.
• Ciężkie zaburzenia elektrolitowe.
• Zaburzenia krwi (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość).
• Ostre problemy z oddychaniem (zespół ostrej niewydolności oddechowej).
• Zaburzenia widzenia, w tym jaskra wtórna zamkniętego kąta – wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej.
• Ciężkie reakcje skórne.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. W przypadku nagłych, poważnych objawów, takich jak: silny ból w klatce piersiowej, nagła duszność, nagły ostry ból oka z pogorszeniem widzenia, ciężkie reakcje alergiczne – należy wezwać pogotowie ratunkowe.

Nebilet HCT nie powinien być stosowany podczas ciąży, chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. Beta-blokery mogą zmniejszać przepływ krwi przez łożysko, co może szkodzić rozwijającemu się dziecku. Mogą także powodować niski poziom cukru we krwi i wolne bicie serca u noworodka. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zaburzenia elektrolitowe u płodu.

Lek nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią. Nebiwolol prawdopodobnie przenika do mleka kobiecego, podobnie jak hydrochlorotiazyd, który może również hamować wytwarzanie mleka.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia tym lekiem.

Lek może powodować zawroty głowy i uczucie zmęczenia, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie dawki, dopóki nie będzie wiadomo, jak organizm reaguje na lek.

Objawy przedawkowania mogą obejmować: bardzo wolne bicie serca, bardzo niskie ciśnienie krwi, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca, nudności, senność, skurcze mięśni oraz zaburzenia elektrolitowe. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie ratunkowe. Leczenie przedawkowania wymaga hospitalizacji i ścisłego monitorowania funkcji życiowych.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Każda tabletka powlekana Nebilet HCT zawiera:

• Substancje czynne: 5 mg nebiwololu (w postaci chlorowodorku: 2,5 mg d-nebiwololu i 2,5 mg l-nebiwololu) oraz 25 mg hydrochlorotiazydu.
• Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna (116,75 mg w każdej tabletce), polisorbat 80, hypromeloza, skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogolu 40 stearynian, tytanu dwutlenek, karmin.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Lek zawiera laktozę. Osoby z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny stosować tego leku.

Nebilet HCT 5 mg + 25 mg to fioletowawe, okrągłe, delikatnie dwuwypukłe tabletki powlekane z oznaczeniem “5/25” po jednej stronie.