Lorabex

Lorabex to produkt leczniczy zawierający lorazepam w stężeniu 2 mg w każdym mililitrze roztworu. Jest to lek z grupy benzodiazepin, który działa uspokajająco, przeciwlękowo i przeciwdrgawkowo. Produkt jest dostępny wyłącznie na receptę i podawany przez personel medyczny w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych pod nadzorem lekarza.

Lorabex jest przepisywany w kilku konkretnych sytuacjach medycznych, zarówno u dorosłych, jak i młodzieży powyżej 12 roku życia oraz u dzieci w przypadku stanów padaczkowych:

Premedykacja przed zabiegami

Lek stosuje się jako przygotowanie przed zabiegami, takimi jak operacje chirurgiczne, zabiegi stomatologiczne czy różne badania diagnostyczne wymagające inwazyjnych procedur. Może to obejmować bronchoskopię (badanie oskrzeli), arteriografię (badanie naczyń krwionośnych) czy endoskopię (badanie wnętrza ciała za pomocą specjalnej kamery).

Ostre stany lękowe i pobudzenie

Produkt jest skuteczny w nagłych stanach lękowych, gdy pacjent doświadcza intensywnego niepokoju lub lęku. Pomaga również w kontrolowaniu ostrego pobudzenia psychoruchowego oraz w stanach ostrej manii, czyli okresów nadmiernej aktywności, podwyższonego nastroju i energii.

Stan padaczkowy

Lorabex odgrywa ważną rolę w kontrolowaniu stanu padaczkowego – niebezpiecznej sytuacji, w której napady padaczkowe następują jeden po drugim lub trwają bardzo długo. W tym wskazaniu lek można stosować u pacjentów w każdym wieku, włączając niemowlęta od pierwszego miesiąca życia.

Każda ampułka zawiera 2 mg lorazepamu w 1 ml roztworu. Oprócz substancji czynnej produkt zawiera substancje pomocnicze, które zapewniają odpowiednią postać i stabilność leku:

• Glikol propylenowy (828,3 mg w każdym ml).
• Makrogol 400 (202,3 mg w każdym ml).
• Alkohol benzylowy (20,9 mg w każdym ml).

Roztwór jest przejrzysty, bezbarwny lub prawie bezbarwny.

Lorabex jest podawany w formie wstrzyknięcia – może to być podanie dożylne (bezpośrednio do żyły) lub domięśniowe (do mięśnia). Preferowaną metodą jest podanie dożylne, ponieważ działa szybciej.

Przygotowanie do podania

Przed podaniem lek należy odpowiednio przygotować. W przypadku podania domięśniowego można go rozcieńczyć w stosunku jeden do jednego roztworem soli fizjologicznej, glukozy lub wodą do wstrzykiwań. Przy podaniu dożylnym rozcieńczenie jest obowiązkowe – zawsze należy wymieszać lek z równą objętością jednego z wymienionych rozcieńczalników.

Dawkowanie w różnych sytuacjach

Przed zabiegami dorośli otrzymują zwykle 0,05 mg na kilogram masy ciała (około 3,5 mg przy wadze 70 kg). Jeśli lek jest podawany dożylnie, robi się to 30-45 minut przed operacją. Działanie uspokajające pojawia się po 5-10 minutach, a maksymalna utrata świadomości następuje po 30-45 minutach. Przy podaniu domięśniowym wstrzyknięcie wykonuje się 1-1,5 godziny przed zabiegiem.

W ostrych stanach lękowych dorośli otrzymują 0,025-0,03 mg na kilogram masy ciała (1,75-2,1 mg przy wadze 70 kg), a dawkę można powtarzać co 6 godzin.

W stanie padaczkowym dorośli otrzymują 4 mg dożylnie. U dzieci i młodzieży od pierwszego miesiąca życia dawka wynosi 0,1 mg na kilogram masy ciała, maksymalnie 4 mg na raz. Jeśli napady nie ustępują w ciągu 10-15 minut, można powtórzyć dawkę, ale nie więcej niż dwa razy.

Istnieje kilka sytuacji, w których stosowanie Lorabexu jest bezwzględnie zabronione:

• Uczulenie na lorazepam, inne benzodiazepiny lub którykolwiek składnik leku.
• Ciężka niewydolność wątroby lub niewydolność oddechowa.
• Miastenia (ciężkie osłabienie mięśni).
• Zespół bezdechu sennego (przerwy w oddychaniu podczas snu).
• Wiek poniżej 12 lat (z wyjątkiem leczenia stanu padaczkowego, gdzie lek jest przeciwwskazany tylko u noworodków).

Produkt nie jest zalecany do leczenia ambulatoryjnego, chyba że pacjentowi towarzyszy opiekun.

Ryzyko problemów z oddychaniem

Lorabex, podobnie jak inne benzodiazepiny, może prowadzić do spowolnienia lub zatrzymania oddechu, co w skrajnych przypadkach może być śmiertelne. Z tego powodu pacjenci powinni pozostać pod obserwacją lekarską przez co najmniej osiem godzin po podaniu leku, najlepiej przez całą noc.

Reakcje alergiczne

Zgłaszano ciężkie reakcje alergiczne po podaniu benzodiazepin, w tym obrzęk języka, nagłośni lub krtani, który może prowadzić do niedrożności dróg oddechowych. Jeśli u pacjenta w przeszłości wystąpił obrzęk naczynioruchowy po benzodiazepinach, nie może on otrzymać tego leku.

Uzależnienie i objawy odstawienia

Długotrwałe stosowanie Lorabexu może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego. Dlatego lek przepisuje się tylko na krótkie okresy (zwykle 2-4 tygodnie). Nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienia, takie jak:

• Nasilony lęk i bezsenność.
• Bóle głowy i mięśni.
• Drażliwość i niepokój.
• Pocenie się.
• W ciężkich przypadkach: drgawki, omamy, majaczenie.

Dlatego odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo, pod nadzorem lekarza.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej wrażliwi na działanie leku i wymagają mniejszych dawek. Istnieje u nich również zwiększone ryzyko upadków z powodu rozluźniającego działania na mięśnie.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki i ścisłe monitorowanie stanu zdrowia.

Osoby z depresją powinny być szczególnie ostrożne, ponieważ benzodiazepiny mogą nasilać skłonności samobójcze i nie powinny być stosowane bez odpowiedniej terapii przeciwdepresyjnej.

Substancje pomocnicze

Lorabex zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy i makrogol 400. Te substancje mogą kumulować się w organizmie, szczególnie u małych dzieci poniżej 5 roku życia, co może prowadzić do toksyczności. U niemowląt alkohol benzylowy może powodować ciężkie działania niepożądane, dlatego nie należy przekraczać maksymalnych dawek u dzieci.

Lorabex może wchodzić w interakcje z wieloma innymi substancjami, co może nasilać jego działanie lub prowadzić do niebezpiecznych efektów:

Alkohol

Bezwzględnie należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania Lorabexu i przez 24-48 godzin po jego podaniu. Alkohol nasila działanie uspokajające leku i wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn.

Inne leki hamujące układ nerwowy

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (takimi jak opioidy, barbiturany, leki przeciwpsychotyczne, nasenne, przeciwdepresyjne) dodatkowo zwiększa ryzyko depresji oddechowej i innych działań niepożądanych.

Szczególne interakcje

• Haloperydol: zgłaszano przypadki bezdechu, śpiączki i zgonu przy jednoczesnym stosowaniu.
• Klozapina: może powodować znaczne uspokojenie, nadmierne ślinienie i zaburzenia koordynacji ruchowej.
• Walproinian sodu: zwiększa stężenie lorazepamu w organizmie – należy zmniejszyć dawkę lorazepamu do około połowy.
• Probenecyd: przyspiesza działanie i przedłuża czas działania lorazepamu – również wymaga zmniejszenia dawki.

W okresie ciąży

Lorabex nie powinien być stosowany w czasie ciąży, szczególnie w pierwszym i ostatnim trymestrze. Benzodiazepiny mogą powodować uszkodzenie płodu i wrodzone wady rozwojowe. Lek przenika przez łożysko i może wpływać na dziecko.

Jeśli lek był stosowany pod koniec ciąży lub w trakcie porodu, noworodek może wykazywać objawy takie jak:

• Obniżone napięcie mięśniowe (hipotonia).
• Obniżona temperatura ciała (hipotermia).
• Spowolnione oddychanie lub bezdech.
• Problemy z karmieniem.

Noworodki matek przyjmujących benzodiazepiny przez dłuższy czas przed porodem mogą również doświadczać objawów odstawienia.

Podczas karmienia piersią

Lorazepam przenika do mleka matki w niewielkich ilościach. Nie należy stosować produktu u matek karmiących piersią, chyba że korzyści dla matki wyraźnie przewyższają ryzyko dla dziecka. Niemowlęta karmione piersią przez matki przyjmujące benzodiazepiny mogą być ospałe i mieć trudności z ssaniem.

Lorabex znacząco upośledza zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek powoduje sedację (uspokojenie i senność), zaburzenia pamięci, problemy z koncentracją i osłabienie mięśni. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez 24-48 godzin po otrzymaniu Lorabexu.

Jak każdy lek, Lorabex może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych pojawia się na początku leczenia i zmniejsza się w trakcie dalszego stosowania lub po obniżeniu dawki.

Bardzo częste działania niepożądane

• Uspokojenie i senność.
• Zmęczenie.

Częste działania niepożądane

• Dezorientacja i depresja.
• Zaburzenia koordynacji ruchowej (ataksja) i zawroty głowy.
• Osłabienie mięśni.
• Ogólne osłabienie organizmu.

Rzadsze, ale poważne działania niepożądane

• Reakcje paradoksalne: niepokój, pobudzenie, agresja, omamy, koszmary senne – szczególnie u dzieci i osób starszych.
• Problemy z oddychaniem: spowolnione oddychanie, bezdech.
• Zaburzenia pamięci: przemijająca niepamięć, szczególnie po większych dawkach.
• Reakcje alergiczne: obrzęk naczynioruchowy, reakcje skórne.
• Zaburzenia krwi: trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia.
• Drgawki: mogą wystąpić szczególnie po nagłym odstawieniu leku.

Inne działania niepożądane

Zgłaszano również obniżenie ciśnienia krwi, nudności, zaparcia, zmiany libido, zaburzenia widzenia (podwójne lub niewyraźne widzenie), bóle głowy, drżenie i żółtaczkę.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Przedawkowanie Lorabexu najczęściej występuje w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami. Objawy przedawkowania obejmują:

• Senność, splątanie, letarg.
• W cięższych przypadkach: zaburzenia mowy, problemy z koordynacją ruchową, depresja oddechowa i układu krążenia.
• W najcięższych przypadkach: śpiączka, bardzo rzadko zgon.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie ma charakter wspomagający i obejmuje monitorowanie parametrów życiowych oraz utrzymanie drożności dróg oddechowych. W razie potrzeby stosuje się wspomagane oddychanie. W warunkach szpitalnych można zastosować flumazenil – antagonistę benzodiazepin.

Lorabex należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem. Po rozcieńczeniu lek powinien być użyty natychmiast lub zgodnie z określonymi czasami stabilności, w zależności od użytego rozcieńczalnika i warunków przechowywania.

Okres ważności nierozcieńczonego produktu wynosi 18 miesięcy.

Lorabex jest dostępny w ampułkach szklanych typu I o pojemności 2 ml, zawierających 1 ml roztworu. Opakowanie zawiera 5 lub 10 ampułek umieszczonych na tackach z PVC, owiniętych folią.