Program zapobiegania ciąży
Ze względu na bardzo wysokie ryzyko dla płodu, stosowanie lenalidomidu wymaga przestrzegania ścisłego programu zapobiegania ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą:
- Wykonywać testy ciążowe przed rozpoczęciem leczenia, przynajmniej co 4 tygodnie w trakcie leczenia i co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu.
- Stosować co najmniej jedną bardzo skuteczną metodę antykoncepcji lub dwie skuteczne metody jednocześnie.
- Rozumieć zagrożenia związane z zajściem w ciążę podczas leczenia.
Również mężczyźni leczeni lenalidomidem muszą stosować prezerwatywy podczas leczenia i przez co najmniej 7 dni po jego zakończeniu, jeśli ich partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę (dotyczy to nawet mężczyzn po wazektomii).
Ryzyko zakrzepicy
Lenalidomid zwiększa ryzyko powstawania zakrzepów w żyłach i tętnicach. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia bólu w klatce piersiowej lub bólu nóg, które mogą być objawami zakrzepu. Szczególnie narażeni są pacjenci, którzy mieli wcześniej zakrzepy, palą papierosy, mają wysokie ciśnienie tętnicze lub podwyższony poziom cholesterolu.
Ryzyko zakażeń
Lek może zmniejszać liczbę białych krwinek, które chronią organizm przed zakażeniami. Należy natychmiast poinformować lekarza o wystąpieniu gorączki, dreszczów, bólu gardła, kaszlu, owrzodzeń w jamie ustnej lub innych objawów zakażenia. U pacjentów z przebytymi zakażeniami wirusowymi (zapalenie wątroby typu B, ospa wietrzna, półpasiec, HIV) może dojść do ponownej aktywacji wirusa.
Zaburzenia hematologiczne
Lenalidomid może powodować zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość), białych krwinek (neutropenia) oraz płytek krwi (małopłytkowość). Z tego powodu konieczne są regularne badania krwi przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie. Lekarz może dostosować dawkę lub czasowo przerwać leczenie w zależności od wyników badań.
Dodatkowe ostrzeżenia
- Podczas leczenia i przez co najmniej 7 dni po jego zakończeniu nie wolno oddawać krwi.
- Kobiety w ciąży lub podejrzewające ciążę nie powinny dotykać blistra ani kapsułki. W przypadku kontaktu proszku ze skórą należy natychmiast dokładnie umyć to miejsce wodą z mydłem.
- U niewielkiej liczby pacjentów może dojść do rozwoju innych rodzajów nowotworów – lekarz powinien dokładnie ocenić korzyści i ryzyko przed przepisaniem leku.
- Pacjenci z problemami z nerkami mogą wymagać dostosowania dawki.
- U osób w wieku 75 lat i starszych lekarz przeprowadzi szczególnie dokładne badania przed rozpoczęciem leczenia.