Lenalidomide Krka

Lenalidomide Krka to nowoczesny produkt leczniczy dostępny w postaci kapsułek twardych, zawierający jako substancję czynną lenalidomid. Każda kapsułka zawiera 25 mg lenalidomidu w postaci chlorowodorku jednowodnego. Kapsułki charakteryzują się brązowym wieczkiem i brązowym korpusem z białym nadrukiem “25”. Lek ten należy do grupy leków immunosupresyjnych i jest stosowany wyłącznie na receptę, pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w terapii nowotworów.

Lenalidomide Krka jest przeznaczony do leczenia kilku poważnych schorzeń układu krwiotwórczego:

Szpiczak mnogi

Szpiczak mnogi to nowotwór złośliwy, w którym dochodzi do niekontrolowanego rozrostu komórek plazmatycznych w szpiku kostnym. Lenalidomide Krka można stosować w różnych sytuacjach klinicznych:

• W monoterapii jako leczenie podtrzymujące u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych. Pozwala to utrzymać remisję choroby i wydłużyć czas bez progresji.
• W skojarzeniu z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem albo z melfalanem i prednizonem u pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia komórek macierzystych.
• W skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia, ale doszło do nawrotu choroby.

Zespoły mielodysplastyczne

Zespoły mielodysplastyczne to grupa zaburzeń szpiku kostnego, w których dochodzi do nieprawidłowego wytwarzania komórek krwi. Lenalidomide Krka w monoterapii jest wskazany u dorosłych pacjentów z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, związanych z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, gdy inne metody leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe.

Chłoniak z komórek płaszcza

Chłoniak z komórek płaszcza to rzadki typ chłoniaka nieziarniczego. Lenalidomide Krka w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza.

Chłoniak grudkowy

Chłoniak grudkowy to najczęstszy typ indolentnego (powoli rosnącego) chłoniaka nieziarniczego. Lenalidomide Krka w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) jest wskazany u dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym stopnia 1-3a.

Lenalidomid to substancja o wielokierunkowym mechanizmie działania. Wiąże się bezpośrednio z białkiem cereblonem, co prowadzi do degradacji określonych białek w komórkach nowotworowych. Dzięki temu:

• Hamuje proliferację (namnażanie się) nowotworowych komórek hematopoetycznych.
• Indukuje apoptozę, czyli programowaną śmierć komórek nowotworowych.
• Wzmacnia odpowiedź immunologiczną organizmu poprzez zwiększenie aktywności komórek T, NK (natural killer) i NKT.
• Hamuje angiogenezę, czyli tworzenie nowych naczyń krwionośnych przez nowotwór.
• Zmniejsza wytwarzanie cytokin prozapalnych.

W przypadku zespołów mielodysplastycznych z delecją 5q, lenalidomid wybiórczo hamuje nieprawidłowy klon komórek, nasilając ich apoptozę. W chłoniaku grudkowym, skojarzenie lenalidomidu z rytuksymabem zwiększa cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał.

Lenalidomide Krka należy przyjmować doustnie, popijając wodą. Kapsułki należy połykać w całości – nie wolno ich otwierać, łamać ani rozgryzać. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez, najlepiej o tej samej porze każdego dnia.

Dawkowanie w szpiczaku mnogim

Schemat dawkowania zależy od etapu leczenia i stanu klinicznego pacjenta:

• Leczenie podtrzymujące po przeszczepie: Dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę przez 28 dni (dni 1-28), bez przerwy, w powtarzanych 28-dniowych cyklach. Po 3 cyklach dawkę można zwiększyć do 15 mg, jeśli lek jest dobrze tolerowany.
• W skojarzeniu z deksametazonem: 25 mg raz na dobę w dniach 1-21 każdego 28-dniowego cyklu, w połączeniu z deksametazonem w odpowiednich dawkach.
• W skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem: 25 mg raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu.
• W skojarzeniu z melfalanem i prednizonem: 10 mg raz na dobę w dniach 1-21 każdego 28-dniowego cyklu, maksymalnie przez 9 cykli.

Dawkowanie w zespołach mielodysplastycznych

Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.

Dawkowanie w chłoniaku z komórek płaszcza

Zalecana dawka początkowa wynosi 25 mg raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.

Dawkowanie w chłoniaku grudkowym

Zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, maksymalnie przez 12 cykli, w skojarzeniu z rytuksymabem.

Ważne informacje o dawkowaniu

Lekarz może dostosować dawkę w zależności od wyników badań laboratoryjnych i tolerancji leczenia. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak neutropenia (zmniejszenie liczby neutrofili) lub trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi), może być konieczne przerwanie leczenia lub zmniejszenie dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek również konieczne jest dostosowanie dawki.

Lenalidomide Krka jest bezwzględnie przeciwwskazany w następujących sytuacjach:

• Nadwrażliwość na lenalidomid lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
• Ciąża – lenalidomid ma właściwości teratogenne, czyli może powodować ciężkie wady wrodzone u płodu.
• Kobiety mogące zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie warunki Programu Zapobiegania Ciąży, który obejmuje stosowanie skutecznej antykoncepcji i regularne testy ciążowe.

Program Zapobiegania Ciąży

Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu, który jest substancją o znanym działaniu teratogennym u ludzi. W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia ciężkich wad wrodzonych u dziecka.

Dla kobiet mogących zajść w ciążę:

• Muszą stosować co najmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, przez cały okres leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia.
• Muszą regularnie wykonywać testy ciążowe pod nadzorem personelu medycznego (przed rozpoczęciem leczenia i następnie co najmniej co 4 tygodnie).
• Muszą zrozumieć ryzyko teratogenności i potrzebę natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia ciąży.

Dla mężczyzn przyjmujących lenalidomid:

• Muszą używać prezerwatyw podczas stosunków seksualnych z kobietą w ciąży lub mogącą zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia.
• Nie mogą oddawać nasienia podczas leczenia i przez co najmniej 7 dni po jego zakończeniu.

Zaburzenia krwi

Lenalidomid może powodować neutropenię (zmniejszenie liczby białych krwinek) i trombocytopenię (zmniejszenie liczby płytek krwi). Dlatego konieczne jest regularne wykonywanie badań morfologii krwi:

• Co tydzień przez pierwsze 8 tygodni leczenia.
• Następnie co miesiąc (lub częściej w zależności od wskazania).

W przypadku wystąpienia ciężkich zaburzeń może być konieczne przerwanie leczenia, zmniejszenie dawki lub zastosowanie czynników wzrostu (G-CSF).

Choroba zakrzepowo-zatorowa

U pacjentów przyjmujących lenalidomid, szczególnie w skojarzeniu z deksametazonem, występuje zwiększone ryzyko zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Pacjenci powinni być poinformowani o objawach zakrzepicy (obrzęk nóg, ból w klatce piersiowej, duszność) i natychmiast zgłaszać je lekarzowi. Zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych.

Zawał mięśnia sercowego

U pacjentów przyjmujących lenalidomid zgłaszano przypadki zawału mięśnia sercowego, szczególnie u osób ze znanymi czynnikami ryzyka. Pacjenci powinni być dokładnie obserwowani, a czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego należy minimalizować.

Drugie nowotwory pierwotne

U pacjentów leczonych lenalidomidem obserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia drugich nowotworów pierwotnych, w tym ostrej białaczki szpikowej, zespołów mielodysplastycznych, nowotworów litych oraz raków skóry (podstawnokomórkowego i płaskonabłonkowego). Pacjenci powinni być regularnie monitorowani pod kątem wystąpienia nowych nowotworów.

Zakażenia

Lenalidomid może zwiększać ryzyko zakażeń, w tym ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych. Pacjenci powinni być pouczeni, aby natychmiast zgłaszali objawy zakażenia (gorączkę, kaszel, ból gardła).

Reakcje alergiczne i reakcje skórne

Mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN) lub wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS). W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów leczonych lenalidomidem odnotowano przypadki niewydolności wątroby, w tym przypadki śmiertelne. Należy regularnie kontrolować czynność wątroby, szczególnie u pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby w wywiadzie.

Zaburzenia czynności nerek

Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki i regularne kontrolowanie czynności nerek.

Zespół rozpadu guza

U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym może wystąpić zespół rozpadu guza, szczególnie u osób z dużym rozmiarem guza. Zaleca się profilaktykę (allopurynol lub rasburykaza) oraz odpowiednie nawodnienie w pierwszym tygodniu leczenia.

Jak każdy lek, Lenalidomide Krka może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):

• Neutropenia (zmniejszenie liczby białych krwinek) i trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi) – mogą zwiększać ryzyko zakażeń i krwawień.
• Niedokrwistość (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek) – objawia się zmęczeniem, osłabieniem, bladością.
• Biegunka, zaparcia, nudności, wymioty, ból brzucha.
• Zmęczenie, astenia (osłabienie), gorączka.
• Wysypka skórna, świąd, sucha skóra.
• Kurcze mięśni, ból pleców, ból kończyn.
• Zakażenia, w tym zapalenie płuc, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli.
• Kaszel, duszność.
• Obrzęk obwodowy (obrzęk rąk, nóg).

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób):

• Zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna.
• Zawał mięśnia sercowego, migotanie przedsionków.
• Niedoczynność lub nadczynność tarczycy.
• Zaburzenia smaku, zawroty głowy, ból głowy.
• Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
• Zaćma, niewyraźne widzenie.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane:

• Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne.
• Ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka.
• Niewydolność wątroby.
• Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (rzadka infekcja mózgu).
• Drugie nowotwory pierwotne, w tym ostra białaczka szpikowa, zespoły mielodysplastyczne, nowotwory lite.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, szczególnie gorączki, krwawień, duszności, bólu w klatce piersiowej, obrzęku nóg lub ciężkiej wysypki, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty, ponieważ mogą one wchodzić w interakcje z lenalidomidem.

Doustne środki antykoncepcyjne

Dwuskładnikowe doustne środki antykoncepcyjne nie są zalecane ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Ponadto, deksametazon (stosowany często w skojarzeniu z lenalidomidem) może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Kobiety powinny stosować inne, skuteczne metody antykoncepcji.

Leki przeciwzakrzepowe

Jednoczesne stosowanie lenalidomidu z warfaryną wymaga ścisłego kontrolowania parametrów krzepnięcia. Zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych u pacjentów przyjmujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem.

Digoksyna

Lenalidomid może zwiększać stężenie digoksyny we krwi. Podczas leczenia lenalidomidem zaleca się kontrolowanie stężenia digoksyny.

Statyny

Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia rabdomiolizy (poważnego uszkodzenia mięśni) w przypadku jednoczesnego podawania statyn i lenalidomidu. Pacjenci powinni być dokładnie monitorowani, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia.

Czynniki wpływające na erytropoezę

Jednoczesne stosowanie leków stymulujących wytwarzanie czerwonych krwinek (np. erytropoetyny) może zwiększać ryzyko zakrzepicy.

Ciąża

Lenalidomide Krka jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży. Lenalidomid ma działanie teratogenne i może powodować ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone u dziecka, podobne do tych obserwowanych po talidomidzie. Wady te mogą obejmować:

• Wady kończyn (kończyny skrócone, wadliwie rozwinięte, brak części kończyny).
• Wady narządów wewnętrznych.
• Atrezję odbytu.

Kobiety mogące zajść w ciążę muszą:

• Stosować co najmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, przez cały okres leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia.
• Regularnie wykonywać testy ciążowe pod nadzorem personelu medycznego.
• Natychmiast poinformować lekarza w przypadku podejrzenia ciąży.

Jeśli kobieta zajdzie w ciążę podczas leczenia lenalidomidem, leczenie musi zostać natychmiast przerwane, a pacjentka powinna zostać skierowana do specjalisty w zakresie teratologii.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy lenalidomid przenika do mleka ludzkiego. Dlatego podczas leczenia lenalidomidem należy przerwać karmienie piersią.

Płodność

Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu lenalidomidu na płodność. Jednak ze względu na mechanizm działania leku, kobiety i mężczyźni w wieku rozrodczym powinni stosować odpowiednie metody antykoncepcji.

Lenalidomide Krka wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania lenalidomidu mogą wystąpić:

• Zmęczenie.
• Zawroty głowy.
• Senność.
• Niewyraźne widzenie.

Dlatego zaleca się ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu.
• Nie otwierać ani nie łamać kapsułek.
• Niewykorzystane resztki produktu należy zwrócić do apteki w celu bezpiecznego usunięcia.

Substancja czynna: Każda kapsułka twarda zawiera lenalidomidu chlorowodorek jednowodny w ilości odpowiadającej 25 mg lenalidomidu.

Substancje pomocnicze:

• Zawartość kapsułki: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana żelowana, kwas winowy, glicerolu dibehenian.
• Otoczka kapsułki: hypromeloza, karagen, chlorek potasu, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek czarny.
• Tusz do nadruku: szelak, powidon, dwutlenek tytanu.

Postać farmaceutyczna: Kapsułka twarda. Wieczko kapsułki jest brązowe, korpus kapsułki jest brązowy z nadrukowanym białym znakiem “25”. Zawartość kapsułki to proszek o barwie od białej do żółto-białej lub do brązowo-białej. Rozmiar kapsułki: 0, długość 21 ± 1 mm.

Lenalidomide Krka 25 mg dostępny jest w blistrach do odrywania, podzielnych na pojedyncze dawki, w opakowaniu kalendarzowym:

• 7 x 1 kapsułka twarda.
• 21 x 1 kapsułka twarda.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Lenalidomide Krka 25 mg to ważny lek w leczeniu nowotworów układu krwiotwórczego, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza i chłoniaka grudkowego. Działa poprzez hamowanie wzrostu komórek nowotworowych i wzmacnianie odpowiedzi immunologicznej organizmu. Ze względu na poważne działania niepożądane i ryzyko teratogenności, leczenie musi być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza specjalisty, a pacjenci muszą być dokładnie monitorowani. Kobiety w wieku rozrodczym muszą przestrzegać rygorystycznych zasad Programu Zapobiegania Ciąży. W przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości dotyczących leczenia, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.