Isoptin 40

Isoptin 40 to lek w postaci tabletek powlekanych zawierający 40 mg werapamilu chlorowodorku. Jest to substancja należąca do grupy antagonistów wapnia, które działają bezpośrednio na mięsień sercowy. Lek ten stosuje się w leczeniu różnych schorzeń układu sercowo-naczyniowego, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci oraz młodzieży.

Lek Isoptin 40 jest przepisywany w następujących przypadkach:

Nadciśnienie tętnicze

Werapamil pomaga obniżyć podwyższone ciśnienie krwi, rozszerzając naczynia krwionośne i zmniejszając opór, jaki napotyka serce pompując krew.

Choroba wieńcowa

Lek jest skuteczny w stanach, w których mięsień sercowy nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu. Obejmuje to:

• Przewlekłą stabilną dławicę piersiową – regularne bóle w klatce piersiowej występujące podczas wysiłku.
• Niestabilną dławicę piersiową – nasilające się bóle, które mogą występować nawet w spoczynku.
• Dławicę Prinzmetala – szczególny rodzaj dławicy spowodowany skurczem tętnic wieńcowych.
• Dławicę po zawale mięśnia sercowego – gdy nie ma niewydolności serca i nie można stosować leków beta-adrenolitycznych.

Zaburzenia rytmu serca

Isoptin 40 jest również stosowany w leczeniu różnych zaburzeń rytmu serca, takich jak:

• Napadowy częstoskurcz nadkomorowy – nagłe epizody przyspieszonej pracy serca.
• Migotanie i trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem – nieprawidłowe, szybkie skurcze górnych komór serca (z wyjątkiem szczególnych przypadków zespołów WPW i LGL).

Werapamil działa poprzez hamowanie przepływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych. Jony wapnia są niezbędne do kurczenia się tych komórek, więc zmniejszenie ich napływu powoduje rozluźnienie naczyń krwionośnych i zmniejszenie pracy serca.

W układzie przewodzącym serca werapamil spowalnia przewodzenie impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca. Wydłuża również czas, w którym komórki serca nie mogą ponownie się pobudzić. Dzięki temu lek skutecznie zmniejsza częstość pracy komór u osób z migotaniem przedsionków i może przywrócić prawidłowy rytm serca u pacjentów z napadowymi częstoskurczami.

W naczyniach krwionośnych werapamil powoduje ich rozszerzenie, co zmniejsza opór przepływu krwi i obniża ciśnienie tętnicze. Jednocześnie zmniejsza obciążenie serca i poprawia zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen, co jest szczególnie ważne w chorobie wieńcowej.

Dawkę leku należy zawsze ustalić indywidualnie, w zależności od rodzaju i nasilenia choroby. Isoptin 40 jest szczególnie odpowiedni dla pacjentów, którzy dobrze reagują na małe dawki, na przykład osób w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności wątroby.

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży o masie ciała powyżej 50 kg

• Nadciśnienie tętnicze: zazwyczaj od 120 mg do 480 mg na dobę, podzielone na trzy dawki.
• Choroba wieńcowa i zaburzenia rytmu serca: zazwyczaj od 120 mg do 480 mg na dobę, podzielone na trzy lub cztery dawki.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży (tylko w zaburzeniach rytmu serca)

• Dzieci do 6 lat: od 80 mg do 120 mg na dobę w dwóch lub trzech dawkach.
• Dzieci i młodzież od 6 do 14 lat: od 80 mg do 360 mg na dobę w dwóch, trzech lub czterech dawkach.

Sposób przyjmowania

Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzając ani nie ssąc, popijając odpowiednią ilością płynu. Najlepiej przyjmować je w trakcie posiłku lub bezpośrednio po jedzeniu. Nie należy gwałtownie przerywać leczenia – jeśli stosowało się lek przez długi czas, należy stopniowo zmniejszać dawkę.

Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na werapamil lub którykolwiek składnik leku.
• Wstrząs kardiogenny – stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi.
• Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia – poważne zaburzenie przewodzenia impulsów w sercu (chyba że pacjent ma wszczepiony rozrusznik serca).
• Zespół chorego węzła zatokowego – zaburzenie naturalnego stymulatora serca (chyba że pacjent ma wszczepiony rozrusznik).
• Niewydolność serca z frakcją wyrzutową poniżej 35% lub ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg.
• Migotanie lub trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (zespoły WPW lub LGL) – ze względu na ryzyko niebezpiecznych zaburzeń rytmu komór.
• Jednoczesne przyjmowanie iwabradyny – leku również spowalniającego pracę serca.

Szczególną ostrożność należy zachować w następujących przypadkach:

Problemy z sercem

U pacjentów po ostrym zawale serca z powikłaniami (wolna akcja serca, niskie ciśnienie, zaburzenia czynności lewej komory) lek należy stosować bardzo ostrożnie. Werapamil może spowalniać przewodzenie w sercu i w rzadkich przypadkach powodować bardzo wolną akcję serca lub nawet jej chwilowe zatrzymanie. Jest to bardziej prawdopodobne u starszych pacjentów.

Niewydolność serca

U pacjentów z niewydolnością serca (ale z frakcją wyrzutową powyżej 35%) należy wyrównać stan przed rozpoczęciem leczenia i stosować odpowiednie leczenie wspomagające przez cały czas przyjmowania werapamilu.

Problemy z wątrobą

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby werapamil działa silniej i dłużej, dlatego należy rozpoczynać od małych dawek i stopniowo je zwiększać pod kontrolą lekarza.

Problemy z nerkami

Chociaż zaburzenia czynności nerek zwykle nie wpływają na działanie leku, należy zachować ostrożność i dokładnie kontrolować stan pacjenta.

Choroby nerwowo-mięśniowe

Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami powodującymi osłabienie mięśni, takimi jak miastenia lub dystrofia mięśniowa.

Ważne informacje o interakcjach

Werapamil może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o przyjmowaniu:

• Leków beta-adrenolitycznych – może dojść do nadmiernego zwolnienia akcji serca.
• Digoksyny – może być konieczne zmniejszenie jej dawki.
• Statyn (leków obniżających cholesterol) – należy rozpoczynać od najmniejszych dawek.
• Leków przeciwzakrzepowych – może zwiększyć się ryzyko krwawienia.

Jak każdy lek, Isoptin 40 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane

Do najczęściej zgłaszanych należą:

• Ból głowy i zawroty głowy.
• Dolegliwości żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia, bóle brzucha.
• Wolna akcja serca, kołatanie serca, przyspieszona akcja serca.
• Niskie ciśnienie krwi.
• Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca.
• Obrzęki nóg i stóp.
• Uczucie zmęczenia.

Inne działania niepożądane

Mogą również wystąpić:

• Mrowienie, drżenia.
• Senność.
• Szumy uszne.
• Skurcz oskrzeli, duszność.
• Wymioty, dyskomfort w jamie brzusznej, przerost dziąseł.
• Nadmierne pocenie się, reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka).
• Bóle stawów lub mięśni, osłabienie siły mięśni.
• Zaburzenia erekcji.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

• Blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia.
• Niewydolność serca.
• Zatrzymanie akcji węzła zatokowego, asystolia (chwilowe zatrzymanie akcji serca).
• Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy).
• Niewydolność nerek.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Ciąża

Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania werapamilu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego działania na rozród, jednak nie zawsze można na ich podstawie przewidzieć reakcję u ludzi. Lek należy stosować w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne i korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.

Karmienie piersią

Werapamil przenika do mleka kobiecego. Niemowlę karmione piersią otrzymuje około 0,1-1% dawki przyjętej przez matkę. Ze względu na możliwość wystąpienia poważnych działań niepożądanych u dziecka, werapamil można stosować w okresie laktacji tylko wtedy, gdy jest to bardzo ważne dla zdrowia matki.

Ze względu na działanie obniżające ciśnienie krwi, werapamil może wpływać na zdolność koncentracji i szybkość reakcji. Może to upośledzić zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie:

• Na początku leczenia.
• Podczas zwiększania dawki.
• Przy zmianie leku.
• Przy równoczesnym spożywaniu alkoholu.

Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie, przez co działanie alkoholu może być silniejsze.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić:

• Niskie ciśnienie krwi.
• Bardzo wolna akcja serca.
• Zaburzenia przewodzenia w sercu aż do jego zatrzymania.
• Podwyższony poziom cukru we krwi.
• Osłupienie.
• Kwasica metaboliczna.
• Zespół ostrej niewydolności oddechowej.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać do szpitala. Leczenie polega głównie na postępowaniu podtrzymującym i objawowym. Werapamilu nie można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Okres ważności wynosi 3 lata.

Substancja czynna: jedna tabletka powlekana zawiera 40 mg werapamilu chlorowodorku.

Substancje pomocnicze: wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian. Otoczka tabletki zawiera: hypromelozę, sodu laurylosiarczan, makrogol 6000, talk, tytanu dwutlenek.

Jedna tabletka zawiera mniej niż 1 mmol sodu (0,17 mg), co oznacza, że produkt jest praktycznie „wolny od sodu”.